[FIC Overwatch] Oh Ana

Title: Oh Ana
Fandom: Overwatch (Video Game)
Pairings: Ana Amari/Reaper | Gabriel Reyes/Soldier: 76 | Jack Morrison
Rating: E
Warnings: 
Rough sex, Choking, Breathplay, Unhealthy Relationship
Notes: ฟิคนี้ 3000 คำเด๊ะ ปกติ เราจะไม่ชิพอะนากับกาเบรียล เพราะอาการน้อยใจของเก๊บทำให้เรารู้สึกว่าความสัมพันธ์จะไม่ดีต่อสุขภาพจิตเท่าไหร่นัก : ( เพราะฉะนั้น ฟิคนี้ ความสัมพันธ์ระหว่างทั้งสามไม่ค่อยจะ.. ดี เท่าไหร่ แต่ได้โปรดเข้าใจว่านี่ไม่ใช่รักสามเศร้า และไม่ใช่การที่เราพยายามสื่อว่า “poly แม่งแย่!!” เราเป็น polyromantic เพราะงั้น เราคงไม่แต่งอะไรที่ด่าตัวเอง…… นี่แค่ “สามคนนี้อาจจะไม่ค่อยเวิร์ก!!” เฉย ๆ

ปล. เซ็กส์
ปลล. ชื่อฟิคมาจากเพลงของ Mother Mother เนื้อเพลงแม่งโคตรเข้าเลย

                กาเบรียลไม่ไว้ใจอะนา เธอเลือกแจ็กก่อนเขาเสมอ และทุกครั้งที่ทั้งสองจูบกัน ริมฝีปากของเธอหยาบกร้าน ริมฝีปากของเขาเย็นเฉียบ– เขากลัวเสมอว่าสุดท้ายแล้วเธอก็จะเลือกแจ็กแล้วทิ้งกาเบรียลไว้ข้างหลัง อีกหนึ่งครั้ง เหมือนแบล็กวอทช์ เขา ผู้ก่อตั้ง ผู้นำ ถูกปัดทิ้งอย่างง่ายดาย เขาไมไว้ใจเธอ และบางวัน เขาเกือบจะเกลียดเธอ อยากจะฉีกเธอเป็นชิ้น ๆ

                แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็เป็นคนเดียวที่ถามว่าเขาเป็นยังไง

                เกิดอะไรขึ้นกับเธอ กาเบรียล เธอถามตอนที่ทั้งคู่เจอกัน เธอเป็นอะไรรึเปล่า กาเบรียล เธอถามตอนที่ค่อย ๆ ถอดเสื้อคลุมกาเบรียลออก ปล่อยให้มันร่วงผ่านส่วนโค้งของไหล่ลงไปกองกับพื้น สัมผัสของเธอนั้นแห้งผากไปหมด เธอผ่านอะไรมากมาก นิ้วมือของเธอเหนี่ยวไกปืนซุ่มยิงมาไม่รู้กี่ครั้ง เช่นเดียวกับเขาที่ใช้มือฆ่าคนไม่รู้กี่ศพ ด้วยเป้าหมายที่ไม่ต่างกันอย่างที่ทั้งสองนึก มือสาก แต่อ่อนโยน และรู้ดีว่ากำลังทำอะไรอยู่ เธอไล่มือลงบนกล้ามหน้าท้องของเขา ขึ้นมาถึงลำคอ ถึงหน้ากาก

                เธอไม่พึงพอใจกับสิ่งที่กาเบรียลเป็น เธอไม่เห็นด้วยที่เขากลายเป็นความแค้นและความกระหายเลือด ทุกครั้งที่เขาบอกว่าการมีชีวิตอยู่คือคำสาป เขาเจ็บปวดและอยากจะตายตลอดเวลา อะนาจะขมวดคิ้ว สั่นหน้าด้วยความไม่สบอารมณ์ ทุกครั้งที่เขาหิวโหยวิญญาณของมนุษย์ เธอจะจับไหล่กาเบรียลแล้วกดเขาลง ไม่ยอมให้เขาเรียกตนเองว่ารีปเปอร์อีกต่อไป

                เธอถอดหน้ากากเขาออก ทั้งสองสบตากัน กาเบรียลเลือกมองดวงตาข้างที่บอดของเธอเพียงอย่างเดียว

                “เขาทำให้ฉันกลายเป็นแบบนี้ อะนา” มันช่างน่าสมเพช การฟ้องเธออย่างนี้ แต่กาเบรียลแค่อยาก… เขาแค่อยากให้เธอเข้าข้างเขาสักครั้ง สักครั้งหนึ่ง ความโกรธของเขามีเหตุผลและให้อภัยได้ “เขาทำให้ฉันต้องทุกข์ทรมาน”

                “ฉันรู้” เธอจะตอบเสมอก่อนพรมรอยจูบทั่วซอกคอกาเบรียล

                กาเบรียลไม่ได้ต้องการความรัก หรือความเห็นใจ แต่ความเข้าใจมีรสชาติแสนวิเศษบนลิ้นของเขา สัมผัสร้อนผ่าวบนต้นขา อาการขนลกซู่ที่เกิดขึ้นเสมอเมื่อเส้นผมสีเงินของเธอยาวประกับผิวหนังเปลือยเปล่า เมื่อเธอคร่อมอยู่เหนือเขา

                เขายกมือขึ้นลูบรอยสักใต้ตา แล้วมองอะนาหลับตาพริ้ม ขนตายาวบนแก้ม

                กาเบรียลระมัดระวังเสมอเมื่ออยู่กับเธอ ถึงแม้ว่าอะนาจะอายุมากจนเลยช่วงที่ต้องคอยระแวงเรื่องการตั้งครรภ์แล้วก็ตาม แต่เขาก็หวาดกลัวอยู่ดี ภาพทารกกลายพันธุ์ผิดมนุษย์ทำให้กาเบรียลป่วย เขารู้ตัวดีว่าตนเองเป็นสัตว์ประหลาด ไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไป เขาไม่อยากจะทำให้โลกนี้มีเขาอีกคนหนึ่ง แค่รีปเปอร์คนเดียวก็พอแล้ว

                “เธอไม่ใช่สัตว์ประหลาด กาเบรียล” อะนาจะกำชับเสมอ และกาเบรียลอยากจะเชื่อเธอ

                แต่เขาไม่ไว้ใจเธอพอที่จะเชื่อ

                เขาทำได้แต่นอนนิ่ง และปล่อยให้อะนาศึกษาร่างกายของเขา ทุกรอยแผลเป็น ทุกจุดอ่อนไหว สะโพกของเธอลดลงจนจรดกับหน้าขา เขาไม่จับเธอ ไม่กล้า เหมือนกับการที่เขาไม่เคยกล้าทิ้งรอยขีดข่วนไว้บนตัวอะนายามที่ทั้งสองต่อสู้กัน ไม่กล้ายิงเธอ ไม่กล้าทำร้ายเธอ ใจอ่อนเสมอ จุดอ่อนที่จะทำให้เขาตายสักวัน เมื่อมาถึงตอนที่อะนาตัดสินใจเลือกฝั่งแจ็กอีกครั้ง


                กับแจ็ก อะนาไม่มีปัญหา ไม่มีความขัดแย้งทางอารมณ์ที่ต้องถกเถียง ไม่มี ถูก และ ผิด ให้ต้องชั่งตวง แต่ก็ยังมีเรื่องให้น่าเป็นห่วงอยู่ดี อย่างเช่นสายตาที่เขามองเธอ ต้องมนต์สะกดและหลงใหล เขาไม่อยากจะเชื่อความโชคดีของตนเองเลย ไม่อยากจะเชื่อว่าเธอยังมีชีวิตอยู่ เขาจับเธออย่างอ่อนโยนราวกับกลัวว่าเธอจะสลายหายไป แค่อีกความฝันที่หลอกหลอนพลทหารแก่ไม่รู้จักตาย แจ็ก มอร์ริสัน ให้บทพูดในงานศพเธอ แจ็ก มอร์ริสัน เป็นตัวอย่างที่ลูกสาวของเธอชื่นชม

                และเธอทิ้งให้เขาอยู่ในความโศกเศร้านับสิบปีหลังจากที่เธอ “ตาย” ไป

                มันโหดร้าย อะนาคงไม่โกรธถ้าแจ็กแค้นเธอ แต่เขาไม่ ตรงกันข้ามเลยต่างหาก และนั่น.. น่าเป็นห่วง เหตุการณ์ในอดีตทำให้แจ็กมืดหม่น มองโลกในแง่ลบ และยอมรับการทารุณกรรมเพราะคิดว่าตนเองสมควรโดน

                “ถูกของเธอ ฉันไม่มีสิทธิ์ว่าเธอหลังจาก.. สิ่งที่ฉันทำ” เขาจะบอก หัวเราะกลบเกลื่อน

                ราวกับว่ามันตลกเหลือเกินที่ทั้งสองคนมองว่าทางออกเดียวจากชีวิตทหารคือความตาย และเมื่อความตายยืนมือมาหา เราทั้งสองดันกลับมามีชีวิตอีกครั้ง เล่นเกมตลกร้ายของโชคชะตา ทหารแก่ไม่ตายง่าย ๆ

            แจ็กอ่อนโยนและเชื่องช้า เมื่อมีเซ็กส์กับอะนา ค่อย ๆ ปลดเสื้อในเธอออก ยิ้มแฉ่งอวดใหญ่เลยหากเขาทำสำเร็จได้โดยไม่มอง ด้วยมือเดียว บอกว่าเขายังมีฝีมืออยู่ไม่ต่างจากตอนหนุ่ม มัน.. สนุก กับแจ็ก มีแค่เสียงหัวเราะและรอยยิ้ม และแจ็กรักการให้บริการผู้หญิง ชอบให้เธอยกขาสองข้างโอบรอบคอเขาไว้ ชอบให้เธอจิกผมหงอกกดเขาลงต่ำ

                ทุกเสียงครางที่เขาเรียกได้จากเธอคือชัยชนะ

                แจ็กเป็นคนรักที่ดี อย่างที่เขาบอกนั่นแหละ เขายังมีฝีมืออยู่ การสื่อสารไม่บกพร่อง ส่วนวาจาลามกที่เขากระซิบข้างหูเธอก็ไม่เลวเลยแม้แต่น้อย ถึงบางประโยคจะทำให้เธอหัวเราะบ้างก็ตาม เขาไม่เห็นแก่ตัว ต้องให้เธอเสร็จก่อนเขาทุกครั้ง และเขาไม่เคยลุกออกไปจากเตียงทันทีหลังเสร็จกิจ อยู่กับเธอเสมอ กอดร่างเปลือยเปล่าของเธอไว้แนบอกข้างกาย

                เขาจะฟังเสียงหัวใจอะนา ตึก ตึก ตึก ไล่มือไปตามทรวงอกของเธอ กระซิบ– “ฉันรักเธอ”

                และอะนาจะลังเลทุกครั้ง หลับตาลง ถอนหายใจ

                “แจ็ก” เธอพูดกับเขาอย่างอ่อนโยนเสมอ คำปฏิเสธมันรับยาก “เธอก็รู้ว่าฉันตอบกลับไม่ได้”

                อะนาไม่ได้กำลังมองหาความสัมพันธ์ เธอแก่ตัวแล้ว และก็ยังมีลูกสาวอีกคนหนึ่งให้ต้องคอยปกป้อง เธอพลาดการเติบโตของฟารีฮาไปมากมายเหลือเกิน หลายสิบปีที่เธอไมได้อยู่เคียงข้างลูกสาว ฟารีฮาตอนนี้เป็นความสำคัญที่สุดในชีวิตเธอ เธอไม่อยากจะแนะนำใครคนใหม่เข้ามาในระหว่างความสัมพันธ์แม่–ลูก เธอแก่เกินไปสำหรับโรแมนซ์

                เธอรู้ว่าแจ็กไม่ชอบใจนักหรอก แต่เขาก็เคารพการตัดสินใจของเธอเสมอ “ไม่เป็นไร ฉันเข้าใจ”

                แจ็ก.. ผูกพัน มันไม่เคยเป็นแค่ทางกายภาพสำหรับเขา ต้องมอบความหมายให้กับทุกการกระทำ วิธีที่มือของทั้งสองประสานเข้าด้วยกัน รอยยิ้มที่เขาขโมยจากเธอได้อย่างง่ายดาย หรือการที่เธอขอให้เปิดไฟทิ้งไว้เพราะเธออยากจะเห็นดวงตาสีฟ้าใสของเขา รอยแผลเป็นที่ตัดผ่านหน้าเป็นทางยาว รอยเหี่ยวย่นตรงแก้มที่ขยับเมื่อเขายิ้ม หล่อเหลาเหมือนเดิมไม่มีเปลี่ยน


                แจ็กกับกาเบรียลมีเซ็กส์ด้วยกันแค่สองคนไม่ได้ พวกเขาแค่..ทำไม่ได้จริง ๆ คนใดคนหนึ่งต้องเกิดอารมณ์ ความโกรธต้องเข้ามาทำลายทุกอย่าง เหมือนในอดีตอีกแล้ว กาเบรียลจะตั้งใจพูดจาโหดร้าย รู้จักแจ็กดีว่าอะไรจะทำให้สติของเขาขาดผึง พยายามล่อลวงให้อีกฝ่ายทำร้ายตนเองเพื่อที่จะได้พิสูจน์ว่า นี่ไง นี่ไงล่ะที่นายทำกับฉัน ที่ฐานสวิสเซอร์แลนด์

            ส่วนแจ็กก็มักจะคล้อยตามเสมอ เขามีศักดิ์ศรีเยอะเกินไป มีหลายสิ่งเหลือเกินให้ต้องพิสูจน์และปกป้อง ไม่ ฉันไม่ได้ทำ และสุดท้ายทุกสิ่งที่เขาทำก็ย้อนกลับมาทำลายเขาเอง ทั้งเขาและกาเบรียล แจ็กจะอึ้ง ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่ตนเองพึ่งทำลงไป อะนาไม่แน่ใจว่าเขารู้สึกแย่เพราะอะไรมากกว่ากัน สิ่งที่เขาทำ หรือเพราะว่ามันรู้สึกดี อาจจะเป็นทั้งสองอย่าง

                ความรู้สึกผิดที่ถูกนำมาระบายออกผิดวิธี

                “ถอดหน้ากากออก” แจ็กจะคำรามใต้ลมหายใจ

                “ไม่” กาเบรียลจะตอบทันควัน

                และทุกอย่างก็จะเละไม่เป็นท่า

                เมื่อคำพูด การสื่อสาร ใช้ไม่สำเร็จ แจ็กถูกย่อส่วนลดลงเหลือแค่การกระทำ สัญชาติญาณดิบของพลทหารที่ฝังลึกอยู่ในร่างกาย ไม่ว่ามันจะเป็นตรงไหน บนเตียง บนโต๊ะ ติดกับฝาผนัง– หรือบนพื้นแบบตอนนี้ มือของแจ็กก็จะบีบอยู่รอบคอกาเบรียล กดเขาไว้กับที่ ไม่ให้เขากลายร่างเป็นควันแล้วหนีไป ให้เขาอยู่ตรงนี้ ที่นี่ กับแจ็ก ถ้าใช้โซ่ตรวนล่ามได้เขาคงทำไปแล้ว

                อีกมือหนึ่งจะกระชากหน้ากากกาเบรียลออก ไม่สนใจคำปฏิเสธหรือคำด่าทอ ไปตายซะ ไอ้เวร ฉันเกลียดแก– ดวงตาของเกบรียลแดงเถือกไม่ต่างจากเลือดที่ไหลจากรอยถลอกบนใบหน้า ตรงที่พึ่งถูกกำปั้นอัดเข้า เช่นเดียวกับข้อนิ้วของแจ็กที่เกิดรอยบาดเมื่อมันเสียดสีเข้ากับโหนแก้มสูง ฟัน คมกริบ มากมายหลายซี่งอกทะลุออกมานอกผิวบนแก้ม

                “ให้อภัยฉันซะที” แจ็กขอร้อง สิ้นหวัง สะอื้น ไม่อับอายที่จะร้องไห้ “ได้โปรด กาเบรียล ฉันขอโทษ”

            กาเบรียลปฏิเสธที่จะร้องไห้ เขาทำได้แค่ยิ้มเยาะ ซ่อนความรู้สึกตนเอง “ไม่”

                น้ำตา เลือด สองอย่างนี้เป็นเพื่อนกันไปแล้ว เหมือนแจ็กกับกาเบรียล โยนหน้ากากไปอีกฟากหนึ่งของห้อง แจ็กเปลี่ยนเป็นใช้ทั้งสองมือบีบคอกาเบรียลแทน แรงจนน่าจะทำให้หลอดลมบุบเข้าไปได้ แต่กาเบรียลไม่ต้องการลมหายใจ อย่างน้อยก็ไม่มากเท่าที่เขาเคยต้องการตอนยังเป็นมนุษย์ เขาไอค่อกแค่ก สำลัก แต่ปล่อยให้ตนเองถูกสั่น ให้ศีรษะกระทบกับพื้น    

                “แกไม่สมควรได้รับความตาย แกจะต้องทรมานเหมือนฉัน–” วิสัยทัศน์เริ่มเกิดความมืดเข้าครอบงำตรงมุมขอบตา โอบกอดทั้งสองไว้ ควันดำของรีปเปอร์ กลิ่นเหมือนกำมะถัน รสชาติเหมือนความตาย “แจ็ก.. อย่าหยุด– อ้า แจ็ก!

                แจ็กเป็นยอดมนุษย์ แต่ละสารเคมีที่กองทัพอเมริกาสูบฉีดเข้าร่างทำให้พละกำลังของเขาเหนือกว่าใคร เหนือกว่าแม้กระทั่งกาเบรียลในตอนนี้ คร่อมอยู่บนต้นขาแกร่ง ใต้กล้ามเนื้อหน้าท้องที่โค้งขึ้นลงเมื่อหลังกาเบรียลแอ่นขึ้นเหนือพื้น ควันพวยพุ่งจากริมฝีปากพร้อมกับเสียงคราง ส้นเท้าจิกกับพื้น กรงเล็บทิ้งรอยขีดข่วนเป็นทางยาว ครืด คราด แจ็กไม่เคยหยุดร้องไห้ ไม่เคยหยุดรู้สึกผิด และนั่นเป็นสิ่งเดียวที่กาเบรียลต้องการ นี่คือการแก้แค้นที่ดีที่สุด เสิร์ฟแบบเย็นเฉียบ


                ถ้ามีอะนาอยู่ด้วย.. มันก็อาจจะดีขึ้นมาหน่อย แต่นั่นขึ้นอยู่กับว่าใครอยู่ตรงกลางเป็นสะพานเชื่อมต่อสองฝั่งเข้าด้วยกัน หากเป็นอะนา เซ็กส์จะกลายเป็นการแข่งขันทันที กาเบรียลข้างหลังเธอ ไหล่ของเขาจิกลงบนผิว สองมือบนสะโพก กดเธอลงด้วยสัมผัสที่มั่นคงและแน่นอน เขาจะเผลอสบถสาบานเป็นภาษาสเปนบ้าง บางครั้ง ข้างหูเธอ มันเพราะเหมือนเสียงเพลง เสียงลมหายใจหนัก และบางครั้งเธอก็เผลอสูดเอาควันดำของเขาเข้าไปในร่างกาย ดูดกลืนเขา

                แจ็กจะอยู่ข้างหน้า จูบเธอ แจ็ก มอร์ริสัน เป็นชายที่จูบเก่งที่สุดเท่าที่อะนาเคยเจอ ทั้งลิ้นทั้งริมฝีปาก เขาร้อนผ่าวและเต็มไปด้วยความหลงใหล มีความรักมากมายเหลือเกินที่จะมอบให้ใครสักคนภายใต้ความแก่ชราและความเหนื่อยล้าบนสีหน้า เขามองเธอเป็นคนเดียว เมินเฉยกาเบรียลโดยสมบูรณ์ และมอบความสนใจทั้งหมดให้เธอด้วยรอยจูบทั่วร่าง

            “ใครชนะ?” กาเบรียลจะถามเสมอหลังเธออาบน้ำแต่งตัวเสร็จ แจ็กกระตือรือร้นรอคำตอบ

                อะนาหัวเราะใส่หน้าทั้งสองคน

                ถ้าเป็นกาเบรียล.. นั่นยากหน่อย เขาถูกห้อมล้อมโดยคนสองคนที่เขาทั้งแค้นทั้งเกลียดพอ ๆ กัน ชายหญิงที่เขาตราหน้าว่าเป็นต้นมาของความทุกข์ทรมานที่เขาประสบ แจ็ก– ผู้เริ่มต้นทุกสิ่ง และอะนา– ผู้ยอมให้มันเกิดขึ้น เมินเฉย การที่เธอไม่หักห้ามหรือเข้ามาช่วยก็ไม่ต่างกับการช่วยแทงมีด แต่บางทีกาเบรียลอาจจะอยากถูกแทง อยากจะให้ตนเองโดนฆ่าตาย

                แต่อะนายอมให้ไม่ได้

                แจ็กมักจะรุนแรงกับเขาเสมอเลย ทั้งจงใจและทั้งไม่ การกลายเป็นยอดมนุษย์ในกองทัพมอบหลายสิ่งให้เขา– สมรรถภาพทางเพศไร้ที่ติเป็นหนึ่งในนั้น เขาสามารถมีเซ็กส์ได้หลายชั่วโมง ถึงจุดสุดยอดไม่รู้กี่ครั้งติดกัน กาเบรียล สี่ขา คุกเข่าบนเตียง แจ็กจับเอวเขาไว้แน่นจนพร้อมทิ้งรอยช้ำ มันเป็นภาพที่สวยงามเสมอ กาเบรียลเสียงดังตลอดบนเตียง และเหงื่อบนหลังที่โค้งขึ้นลงก็แทบจะเป็นแอ่งอยู่บนก้นกบ ต้นขาใหญ่ สะโพกผาย อะนาชอบมองเขาจากข้างบน ถูกครอบครองโดยแจ็ก

                ถ้าหากแจ็กเผลอลงเล็บ หรือไม่ยอมหยุดเมื่อกาเบรียลอ่อนไหวเกินไปจากสัมผัส อะนาจะสั่งให้เขาหยุด และเมื่อขากาเบรียลเริ่มสั่น เสียงของเขาปนด้วยเสียงสะอื้น อะนาจะประสานนิ้วกับเขา จับมือเขาไว้ ให้ร่างเธอเป็นที่ยึดเหนี่ยว ใบหน้าของเขาซบลงบนทรวงอก บางครั้ง หากจับนอนหงาย อะนาจะเป็นคนตรึงเขาไว้กับพื้นแทนเชือก และตลอดเวลาที่แจ็กกระแทกสะโพก รุนแรงจนร่างของเขาสั่นคลอนบนที่นอน สายตาของกาเบรียลไม่เคยละไปจากเธอเลย

                และถ้าหากเป็นแจ็ก มันยากมากที่จะทำให้ทหารแก่คนนี้พึงพอใจ

                เขาต้องการมากมายหลายสิ่งเหลือเกิน ต้องการให้อะนาอยู่กับเขาตลอด โอบกอดเขาไว้ ต้องการจะทำให้เธอพึงพอใจ อยากจะได้ยินเสียงเธอบอกว่าเขานั้นแสนดีแค่ไหน เขาจะพูดพร่ำไม่หยุด บอกรักเธอบ้าง ครางเสียงหลงบ้าง ในขณะทีกาเบรียลหัวเราะเยาะแล้วบอกว่าเขาน่ะน่าสมเพช แล้วทำให้เขาหุบปาก ด้วยนิ้วบ้าง ให้ลิ้นอุ่น ๆ เลียตามร่องนิ้ว บางทีก็ดันมันลึกจนแจ็กสำลักค่อกแค่ก บ้างก็ด้วย.. วิธีอื่น กดเขาให้คุกเข่า จิกผมเข้าหา ดูซิว่าปากแกทำอย่างอื่นได้ไหมนอกจากพูด

            อะนาสามารถทำทุกอย่างได้กับชายคนนี้ และแจ็ก มอร์ริสัน ก็คงจะยอมแต่โดยดี ยอมให้เธอขึ้นขี่เขา ยอมให้เธอกระชากลากถูเขาไปทุกที่ ครั้งหนึ่ง เขาตัวสั่นสะท้านไปทั่วจากเท้าของเธอ บางครั้งกาเบรียลก็ปิดตาเขา ผ้าปิดตาสีแดงชวนให้นึกถึงหน้ากากที่เขาสวมตลอด และต่อให้จะมองอะไรไม่เห็นเลย แจ็กก็ยังบอกได้ว่ามือไหนเป็นมือใคร ขอร้องถูกชื่อเสมอ

                ไม่มีใครขอร้องได้ไพเราะเท่า แจ็ก มอร์ริสัน แม้กระทั่งกาเบรียลยังเห็นด้วยกับเธอเลย


            

                ทั้งสามเคยเป็นเพื่อนกันมาก่อน จนกระทั่งสถานะความสัมพันธ์นั้นเปลี่ยนไป ไม่ใช่เพื่อนกันอีกต่อไป แต่เป็นบางสิ่งบางอย่างที่คล้ายเคียงกับคำว่าศัตรู แต่ก็ไม่เชิง ความเกลียดชังมันจะลุกเป็นไฟได้ก็ต่อเมื่อมีอย่างอื่นเป็นเชื้อเพลิง ประวัติศาสตร์อันยาวนาน ความผูกพันที่ยังมีร่วมกันอยู่ รู้สึกเหมือนโซ่มากกว่าด้ายแดง

                กาเบรียลหาได้สนไม่ว่าจะใช้คำอธิบายใดมาจำกัดความทั้งสาม มันไม่สำคัญ เขารู้ว่าตนเองรู้สึกยังไง และเขาปฏิเสธที่จะทำให้มันสะดวกสบายสำหรับคนอื่น บทเรียนนี้ถูกมอบให้เขาโดยแบล็กวอทช์ เขาจะไม่ผลักตัวเองไปอยู่ในเงามืด ยอมให้คนอื่นบีบเขาใส่ช่องแล้วขีดเส้นใต้กำกับตามที่พวกมันต้องการ เสียงดังกังวานและเป็นเสี้ยนหนามให้คนอื่น– นั่นล่ะที่เขาเป็น

                ส่วนแจ็ก.. แจ็กต้องการคำตอบจนสิ้นหวัง เขาอยากได้ความชัดเจน ไม่ชอบหมอกควันดำมืดที่จับต้องไม่ได้ เขาไม่สามารถเดินหน้าต่อได้หากมองไม่เห็นทางข้างหน้า เขาจะจับไหล่กาเบรียลไว้ด้วยสองมือ เขย่าตัวเขาจนสั่นคลอน ร้องห่มร้องไห้ให้ อธิบายมาสิ เก๊บ บอกฉันมา ได้โปรด มือของเขาบีบแรงจนเจ็บโดยไม่รู้ตัว ไม่รู้พละกำลังของตนเอง

                อะนาแค่อยากให้ทุกคนมีความสุข



Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s