Old Dog (15)

Title: Old Dog
Fandom: Overwatch (Video Game)
Pairings: Soldier: 76 | Jack Morrison/Reaper | Gabriel Reyes

Rating: E
Warnings: Oviposition,
Fisting, Feminization, Belly Bulge, Pregnancy Kink, Daddy Kink
Notes: นี่มันเหี้ยอะไรกันนะ 

posts-divider1

                กาเบรียลนอนหลับข้ามปีใหม่ ตื่นขึ้นมารู้สึกแย่ฉิบหาย ทั้งร่างกายมันปวดเมื่อยไปหมด ล้าจากการ..ออกแรงทั้งหมดเมื่อคืน การอาบน้ำช่วยชำละล้างความเหนื่อยอ่อนได้บ้าง แต่มันก็ยังไม่ช่วยทดแทนความรู้สึกผิดหวังเมื่อตื่นมาไม่เจอแจ็ก โน้ตบนหัวเตียงไม่ช่วยอะไรมาก เขาก็ยังนั่งลูบแผลแห้ง ๆ บนต้นขาด้วยความน้อยใจ อยากให้แจ็กอยู่ตรงนี้ด้วยอยู่ดี

                ..นั่น.. งี่เง่าเกินไปรึเปล่านะ? กาเบรียลไม่อยากจะทำตัวหน่อมแน้ม หรือแสดงท่าทีอ่อนแอ แต่เมื่อคืนน่าจะเป็นสิ่งที่.. รุนแรงที่สุดเท่าที่เขาเคยทำมา และ ไม่รู้สิ เขาแอบหวังว่าแจ็กจะยังอยู่ด้วย ว่าความโกรธเกรี้ยวทั้งหมดในตอนนั้นมันไม่ใช่ของจริง กาเบรียลไม่ได้ประทุไฟให้เขากลายเป็นเช่นนั้น แต่ ไม่มีคำตอบ มีแค่ความว่างเปล่าอันแสนวังเวง

                กาเบรียลได้วันหยุดปีใหม่มายาว เขาก็เลยไม่มีอะไรทำ เหนื่อยแม้แต่ที่จะออกไปวิ่งยามเช้า ไม่อยากจะทำห่าอะไรเลย ขนาดแมคครีเดินเข้ามาในห้องครัวยังไม่กล้าทักเขา รีบหยิบข้าวเช้า (ของเหลือ) จากตู้เย็นแล้วกลับเข้าห้องตัวเองไป ทิ้งให้กาเบรียลนั่งซังกะตาย ซบหน้ากับโต๊ะกินข้าว ซึ่งกลายเป็นเครื่องเตือนใจยิ่งกว่าเดิมว่าเขาเคยทำอะไรกับแจ็กไว้ตรงนี้

                ห้องน้ำ? นั่นก็ด้วย ห้องนอน จะเหลือเหรอ? บนโซฟา เต็มที่เลยครับท่าน! หนีไม่พ้น เขากำลังโดนหลอกหลอน

                ยัยอะเมลีไปเที่ยวปีใหม่กับคู่หมั้น เชราด์ ซอมบร้า.. อยู่ไหนก็ไม่รู้ ว้าว กาเบรียลพึ่งจะรู้ตัว แต่ เขาแทบไม่มีเพื่อนเลย แค่นั้น นั่นคือคนสองคนที่กาเบรียลพอจะนับได้ว่ารู้จัก การย้ายออกจากบ้านพ่อไม่ได้ช่วยให้ชีวิตของเขาน่าเศร้าน้อยลง

                แมคครีเดินออกมาจากห้อง ทำเอากาเบรียลหูผึ่ง รีบยกหัวจากโต๊ะ “เจสซี่!”

                เขาแต่งตัวเต็มยศพร้อมออกไปข้างนอก ผ้าคลุมไหล่ หมวกคาวบอย “ว่าไง คู่หู”

                “นาย.. กำลังจะไปไหนน่ะ”

                “อ๋อ เที่ยวกับเพื่อนน่ะ” เขาตอบอย่างง่ายดาย “คงจะกลับมาดึก ๆ “

                “โอเค..”

                กลับมาอยู่ที่ศูนย์อีกครั้ง

                กาเบรียล เรเอส อายุยี่สิบเก้าปี หรือ.. จะสามสิบแล้ว ปีนี้ แต่ยังไม่ประสบความสำเร็จเลยแม้แต่ด้านเดียว ทำงานร้านอาหารเพราะเขาผลาญเวลาชีวิตไปใน’มหาลัย และศักยภาพแฝงเร้นใด ๆ ที่เคยมีก็ลอยลิ่วปลิวหายไปหมด หลังจากโตมาในบ้านนรกที่มีพ่อทหารผ่านศึกบงการชีวิต และ เลวร้ายยิ่งกว่านั้น เขากำลังแอบชอบคู่ขาที่แก่กว่าตนเองครึ่งหนึ่ง!

                ทนไม่ไหว กาเบรียลควักโทรศัพท์โทรหาอะเมลี เขาไม่ไว้ใจตนเองคนเดียว ไมไว้ใจความคิดในหัว

                เธอรับสายหลังเสียงสัญญาณดังสามครั้ง ถอนหายใจก่อนเลยเป็นอย่างแรก “หวังว่าจะเป็นเรื่องสำคัญนะ”

                กาเบรียลแนบแก้มกับโทรศัพท์ เอนเข้าหามัน “อะเมลี..”

                มันเป็นเสียงที่บ่งบอกให้รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ ไม่บูดบึ้งเหมือนปกติที่เขาเป็น อะเมลีจึงชะงักไปครู่

                แต่ก็แค่ชั่วครู่ “ฉันจะไม่คอยมาเป็นไหล่ให้นายร้องไห้ใส่ กาเบรียล เรเอส ฉันเองก็มีปัญหาของฉันเหมือนกัน”

                ปัญหา? ไม่ใช่ว่าเธอกำลังสวีทหวานแหววกับคู่หมั้นรึยังไง? “ฉันจะพูดให้สั้น ๆ “

                “ดี”

                “ผู้ชายที่ฉันมีเซ็กส์ด้วยหนีหายไปตอนเช้า ฉันควรโทรหาเขาไหม”

                “ไม่” เธอตอบกลับทันควัน รวดเร็วจนน่าประหลาดใจ “อย่าลืมสิ สเต็ปแม่ม้ายแมงมุม”

                “ฟังดูน่าเกลียดมาก”

                “เธอต้องไม่รู้สึกอะไร หัวใจของเธอต้องไม่เต้น” อะเมลีเกริ่น “ให้เขาเข้าหาไยแมงมุมของเธอเอง”

                “ไยแมงมุมบ้าอะไรวะ”

                “มันเป็นคำเปรียบเปรย มงอามี” เสียงน้ำสาดดังซ่า!  “เฮ้อ ไปก่อนนะ เชราด์พึ่งจะตกเรือ”

                กาเบรียลยืนเอ๋อ มีแต่เสียง ตื้ด ตื้ด ตื้ด เป็นเพื่อน

                เอาล่ะ.. หัวใจของเขาไม่เต้น เขาไม่รู้สึกถึงอะไรเลยสักอย่าง เขาทำได้

                เขาจะไม่โทรหาแจ็ก

posts-divider1

                สองวันผ่านไป แจ็กถึงจะพึ่งติดต่อเขาเป็นครั้งแรก แผลบนต้นขาตกสะเก็ดเสร็จไปแล้วด้วยซ้ำ

                และนี่คือข้อความแรกของเขา

                เธอจะต้องไม่เชื่อแน่ว่าฉันเจออะไรในกล่องเซ็กส์ทอย – แจ็ก

                (ใช่ เขาถูกเลื่อนขั้นเป็น ‘แจ็ก’ ได้สักพักแล้ว ทำไม มีปัญหารึ)

                กาเบรียลไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสิ่งที่ทำให้ชายคนนี้นึกถึงเขาคือ.. เซ็กส์ทอย แทนที่จะเป็น ไม่รู้สิ ทุกอย่าง แต่ไม่ หมอนี่ยืนอยู่เหนือกองสารพัดของเล่นสุดแสนกุ๊งกิ๊งแล้วถึงจะเห็นหน้ากาเบรียลลอยมาในหัว หลังจากผ่านมา สอง วัน

                นี่เป็นข้อความแรกหลังจากที่นายไม่ได้คุยกับฉันมาสองวัน – กาเบรียล

                ไม่มีคำตอบอยู่ครู่

                อา ขอโทษจริง ๆ มีเรื่องใหม่เข้ามาน่ะ ฉันก็เลยยุ่ง – แจ็ก

                ฉัน.. ไม่ค่อยอยากพูดถึงมัน เรากลับไปคุยกันเรื่องเมื่อครู่นี้ไม่ได้รึ? – แจ็ก

                กาเบรียลขมวดคิ้ว

                เซ็กส์ทอยน่ะเหรอ – กาเบรียล

                ใช่ – แจ็ก

                เออ ก็ได้ – กาเบรียล

                เขาไม่ได้น้อยใจ เพราะอาการน้อยใจเป็นของพวกหน่อมแน้ม และนั่นไม่ใช่กาเบรียล

                แจ็กส่งไฟล์ภาพ Ovi01.jpg

                มันเป็นเซ็กส์ทอยที่หน้าตาอุบาทว์ที่สุดเท่าที่กาเบรียลเคยเห็น     

                มันเป็น.. ดิลโด้ คิดว่านะ ฐานค่อนข้างใหญ่ แล้วตัวมันเองก็ทั้งใหญ่ทั้งยาว เป็นซิลิโคนสีขาวซีด ๆ แล้วมีปากตรงปลาย อ้าออก พะงาบ ๆ มันเหมือนสิ่งมีชีวิตที่คุณคงจะหาได้จากในหนังเอเลี่ยน ประเภทที่เลื้อยเข้ามารัดรอบคุณแล้ว– อี๊

                นี่มันบ้าบออะไรกันวะ – กาเบรียล

                ที่ฐานมีรูให้ยัดไข่เข้าไปข้างใน – แจ็ก

                หา?!?!?!? – กาเบรียล

                มันจะง่ายกว่าถ้าฉันอธิบายตอนเราอยู่ด้วยกัน – แจ็ก

                กาเบรียล เธอชอบตอนที่ฉันแกล้งทำเป็นพูดเรื่องท้อง ใช่ไหม? – แจ็ก

                กาเบรียลหน้าแดงอยู่เหนือจอมือถือ ได้แต่ทำตาดุมองข้อความ

                ก็ใช่ – กาเบรียล

                นี่จะช่วยให้เธอรู้สึกว่ามันเป็นยังไง ในเวลาสั้น ๆ – แจ็ก

                ฉันจะไม่กดดันให้เธอทำในสิ่งที่ต้องการ แต่.. ช่วงนี้หนักหนาสาหัสกับฉันมาก และฉันอยากจะเบี่ยงเบนความสนใจตนเองไปหา.. อย่างอื่น เธอพอจะเข้าใจใช่ไหม? กาเบรียล ฉันต้องการเธอ – แจ็ก

                นั่นน่ะเหรอ ทั้งหมดที่เขาเป็ฯต่อแจ็ก? แค่.. เครื่องเบี่ยงเบนความสนใจ ช่วยให้เขาลืมความหนักหนาของชีวิต

                แต่กาเบรียลก็อยากเจอเขาอีก..

                วันนี้ฉันว่าง – กาเบรียล

posts-divider1

                เจ้าดิลโด้ต่างดาวหน้าตาน่ากลัวมากกว่าเดิมอีกเมื่อคุณได้ถือมันไว้ในมือ มันใหญ่ มาก เท่าข้อศอกกาเบรียลเลยกระมัง เขาจินตนาการไม่ออกเลยว่ามันจะเข้ามาในตัวเขาได้ยังไง แล้วก็ไม่แน่ใจด้วยว่าอยากให้มันเข้ามา เจ้าปากตรงปลายอ้ากว้างกว่าที่เขาคิดไว้ ยัดทั้งมือเข้าไปข้างในได้เลย และรูกลม ๆ ตรงฐานข้างใต้ก็มีไว้สำหรับสอดใส่สิ่งของ ในกรณีนี้..

                “ไข่” แจ็กพูด ในมือถือ ‘ไข่’ ที่เขาว่าไว้นั่นแหละ สีเหลืองใส ๆ ขนาดเต็มกำมือ

                “นายแน่ใจนะว่านี่จะไม่ฆ่าฉัน” กาเบรียลถาม

                แจ็กหัวเราะ “ไม่เลย มันทำมาจากเจลาติน! มันละลายเมื่อเจอความร้อนภายในร่างมนุษย์ หากเธอไม่เบ่งมันออกมา”

                “ฉันนึกว่าจะไม่มีวันแปลกใจกับรสนิยมนายได้แล้วเสียอีก แต่ที่รัก นี่ได้รางวัลไปเลย” กาเบรียลชักสีหน้าเหยเก

                “กาเบรียล ถ้าเธอไม่อยาก เธอแค่ต้องบอกว่าไม่”

                กาเบรียลจ้องไข่ จ้องเจ้าดิลโด้ต่างดาว จ้องหน้าอันแสนจริงใจของแจ็ก หน้าที่เขาดันโง่ชอบ

                การ์ลอส เรเอส ไม่ได้เลี้ยงลูกให้เป็นคนขี้ขลาด กาเบรียลมั่นใจ และนั่นรวมถึงในเรื่องแบบนี้ด้วย

                “เอาวะ” กาเบรียลถอนหายใจ “มายัดไข่เจลาตินขึ้นก้นฉันกันเถอะ”

                แจ็กขำพรืด หน้าเกือบทิ่ม ไข่เกือบหลุดมือ “มันไม่ง่ายขนาดนั้น– มานี่มา”

                อย่างน้อยขั้นตอนนี้ก็ดี การได้จูบกับแจ็ก มัน.. โรแมนติก มันใกล้ชิด ในแบบที่ดิลโด้จากต่างดาวทำไม่ได้ เราจูบกันอย่างดูดดื่มและยาวนานระหว่างที่เสื้อผ้าถูกปลดออกทีละชิ้นสองชิ้น ทุกครั้งที่ผละออกจากกันเป็นแค่ชั่วจังหวะเต้นของหัวใจ เมื่อกาเบรียลเปลือยเปล่า ถูกดันไปติดเข้ากับหัวเตียง แจ็กถึงจะถอนจูบจริง ๆ เอื้อมไปหยิบขวดปั๊มหล่อลื่นอันใหญ่ยักษ์

                อ้า ใช่ ต้องเตรียมการเขาก่อน.. แต่มันต้องใช้หล่อลื่นเยอะขนาดนั้นเลยรึยังไงนะ? เยิ้มไปหมดเต็มนิ้วแจ็ก พอแทรกนิ้วแรกเข้ามาได้ มันแทบจะลื่นหลุดเข้ามาจนถึงโคนภายในรวดเดียว แจ็กใช้มือให้เขาด้วยอีกข้างที่ว่างอยู่ พยายามให้เขาผ่อนคลาย มันยากที่จะไม่เกร็งกล้ามเนื้อตรงส่วนนั้น แต่แจ็กมิวิธีทำให้เขาลืมทุกอย่างนอกจากสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นกับร่างกาย

                นิ้วที่สอง กาเบรียลเผลออุทานออกไป ร้องโอ้ยเพราะตกใจมากกว่าเจ็บ แต่มันเร็วไปนิด แล้วก็เยอะไปหน่อย แจ็กดึงนิ้วออก ลูบเขาบนต้นขาเหมือนจะขอโทษ แล้วเริ่มใหม่อีกครั้งจากนิ้วเดียว รอให้กาเบรียลบอกว่าพร้อมเขาถึงจะเพิ่มนิ้วที่สอง หุบ–แยก มันออกในท่ากรรไกร พยายามทำให้กาเบรียลขยายออก เปิดรับนิ้วที่สามของเขา ขั้นตอนนี้ใช้เวลานานเหลือเกิน นิ้วชี้กับนิ้วกลางของแจ็กทั้งถูทั้งลูบผนังบอบบางภายในทำให้กระแสไฟฟ้าแล่นไปทั่วร่างกาเบรียล นิ้วเท้าคดงอด้วยความสุขสม

                นิ้วที่สาม.. คราวนี้กาเบรียลเริ่มรู้สึกถึงความแตกต่างจริง ๆ ล่ะ เริ่มรู้สึกขัดขืน ถูกฝืน แจ็กเองก็คงรู้สึกถึงความฝืดเคือง ร่างกายของเขาเริ่มตอดรัดสิ่งแปลกปลอมอย่างช่วยไม่ได้ พยายามเอามันออก แจ็กยอมผละออก แต่ก็กลับมาใหม่พร้อมหล่อลื่นที่เยอะยิ่งกว่า ใช้เยอะเสียจนข้างในของกาเบรียลตอนนี้คงมันเลื่อม นิ้วทั้งสามของแจ็กไม่ได้เข้ามาลึก แต่มันใหญ่ ออกจะมากเกินไป ข้อนิ้วของเขาสัมผัสเข้ากับจุดอ่อนไหวของกาเบรียลทุกครั้งเมื่อขยับ ทำให้กาเบรียลเห็นดาว

                นิ้วที่สี่– เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว ใจเย็น ๆ ก่อนนะ

                “นาย– นายจะยัดเข้ามาทั้งมือเลยรึยังไง” กาเบรียลละล่ำละลัก แล้วพบว่าตัวเองทั้งน้ำตาทั้งน้ำลายไหลเลอะเทอะ

                “ก็กะอยู่ ถ้านายไม่ว่าอะไร” แจ็กตอบหน้าตาเฉย ขยับนิ้วทั้งสาม เข้า–ออก “ฉันอยากแน่ใจว่าเธอจะไม่ฉีก”

                “ฉันจะฉีกก็ตอนนายยัดทั้งกำปั้นเข้ามานี่ล่ะ!”

                “ไม่ เธอรับฉันไหว” แจ็กปฏิเสธ “เธอไม่เจ็บใช่ไหมล่ะ”

                “ก็..ไม่ มันแค่.. ตึง ๆ “

                “ในทางที่ดี?”

                กาเบรียลพยักหน้าแทนการตอบ กลืนเสียงครางลงคอไป

                “อย่าฝืน อย่าดิ้น อยู่นิ่ง ๆ ไว้” แจ็กพึมพำเสียงค่อย “แด๊ดดี้จะดูแลเธอเอง”

                และนั่นเป็นเหมือนคำวิเศษที่สะกดกาเบรียลให้ตกอยู่ใต้มนต์ได้ทุกครั้ง ทำให้เขาผ่อนคลายและเชื่อมั่นว่าตนเองอยู่ในมือดี เขาไว้ใจแจ็ก แจ็กจะไม่ทำร้ายเขา จะไม่ล้ำเส้นใดไป จะมอบทุกสิ่งที่เขาต้องการให้แล้วพาเขากลับมาทีหลัง

                เขาจึงหลับตาลงแล้ว.. ปล่อย ให้แจ็กดูแล

                นิ้วที่สี่แทรกเข้ามาอย่างยากลำบาก แจ็กต้องถอนนิ้วออกแล้วพยายามใหม่อยู่หลายต่อหลายครั้ง ใช้หล่อลื่นเพิ่ม ขยับใหม่ ให้ช้าลง หรือพยายามกระเถิบเพิ่ม ‘พื้นที่’ แต่ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จอยู่ที่นั่น ปลายนิ้วก้อยสอดเข้ามาช้า ๆ แล้วพอเข้าขยับนิ้วอื่นให้ลึกเข้าไปจนสุดโคน นิ้วก้อยเองก็แทรกเข้าไปจนมิดได้ด้วยเช่นกัน ง่ายดายเช่นนั้นเลย

                กาเบรียลไม่รู้มาก่อนว่าเขารับได้มากขนาดนี้ และมันน่าอายพอ ๆ กับที่มันเร่าร้อน เขาไม่รู้ว่าเหตุผลใดทำให้เขา.. ง่าย ขนาดนี้ ความยืดหยุ่นของกล้ามเนื้อตรงนั้น ความเชี่ยวชาญของแจ็ก หรือเพราะแค่เขาเป็นฝ่ายรับมาเยอะจนร่างกายมันถูกบิดเบือนให้รับทุกสิ่งทุกอย่าง รู้จักวิธีผ่อนคลาย รู้จักวิธีอ้าออก ขยายออกรับ เหลือแต่นิ้วโป้งของแจ็กแล้ว

                ปลายเล็บทู่ของหัวแม่มือกดเน้นอยู่ตรงมุม ดิ้นรนที่จะให้มีช่องว่างสำหรับมันด้วย จากนั้น–

                ยัดเข้ามา

            กาเบรียลไม่รู้แล้วด้วยซ้ำว่าเขากำลังส่งเสียงประเภทไหนอยู่ แต่รู้ว่ามันน่าเกลียด และจะไม่มีวันมีใครได้ยินมันเล็ดรอดจากปากเขาอีกนอกจากแจ็ก ผู้ที่ตอนนี้กำลังงอนิ้ว คล้ายการกำมือ ค่อย ๆ ยัดนิ้วจนผ่านข้อ จนถึงกลางหลังมือ– กาเบรียลใช้คำว่ายัด เพราะมันไม่มีความอ่อนโยนหลงเหลือแล้วตอนนี้ ความอึดอัด คับแน่นจนแสบแผดเผา ที่กาเบรียลกำลังรู้สึก มันไม่ใช่ความเจ็บที่เขาทนไม่ได้ ไม่ใช่อาการฉีก ไม่มีเลือดไหล แต่มันก็ยังทำให้สมองลัดวงจร ถูกช็อตด้วยไฟฟ้าจากความกระสัน

                เขาไม่อยาก.. จะเชื่อเลยว่าร่างกายของเขาทำแบบนี้ได้ รับทั้งกำปั้นของแจ็กเข้ามา

                กาเบรียลขยับสะโพก อึดอัด อยู่นิ่งไม่ไหว แต่แจ็กรีบจับเอวเขาไว้ให้อยู่นิ่ง ๆ ทันที

                “อย่าขยับ เธอจะทำให้ตนเองบาดเจ็บ” เขาดุ “.นิ่งไว้.. อย่างนั้นล่ะ เด็กดี เก่งมาก”

                แจ็กขยับเข้าออกไม่ได้เสียทีเดียวในท่านี้ เขาแค่.. แช่ไว้ข้างในอย่างนั้นเสียมาก แล้วก็ขยับซ้ายขวาบ้างเล็กน้อย แต่ไม่มาก แค่ขยับต้านทานการรัดแน่นของกาเบรียล พยายามให้เขาคลายออก เลิกเกร็ง เลิกคับ แต่จะทำทอย่างนั้นได้ยังไง–

                “หายใจ กาเบรียล” แจ็กพูดขัดห้วงความคิด “เข้า.. ออก…”

                กาเบรียลทำตาม แจ็กถึงจะเริ่มขยับเข้าออกของจริง คราวนี้ เมื่อกำปั้นของเขาเข้ามาจนสุดข้อมือ ลมหายใจถูกอัดหลุดออกจากปอดกาเบรียลไปทั้งหมด เมื่อเขาดึงออก กาเบรียลถึงจะหายใจได้ เราอยู่ในจังหวะนี้อยู่ครู่ใหญ่

                “ฉันว่าฉันยัดทั้งแขนเข้าไปได้เลยมั้งเนี่ย” แจ็กหัวเราะ.. หัวเราะเยาะ “โถถัง ดูเธอสิ”

                กาเบรียลไม่อยากจะดู มันต้องน่าเกลียดมากแน่–

                “หลังจากนี้จะมีใครเอาเธอลงอีก ถ้าไม่ใช่ฉัน?”

                กาเบรียลยกแขนขึ้น ซ่อนดวงตาตนเองไว้ใต้ข้อพับ พาดทับใบหน้าไว้ เขาไม่อยากให้แจ็กเห็นสีหน้าเขาตอนนี้ แล้วก็ไม่อยากเห็นหน้าแจ็กด้วยเช่นกัน รอยยิ้มเจ้าเล่ห์นั่นทำให้เขาหายใจไม่ทั่วท้อง ยิ่งกว่าที่เป็นอยู่เสียอีก

                เมื่อแจ็กถอนกำปั้นออก กาเบรียลรู้ดีโดยไม่ต้องมองเห็นว่าแจ็กเปลี่ยนเขาไปแค่ไหน ทำให้เขาอ้าออกจนกาเบรียลรู้สึกถึงลม ให้ตายสิวะ มันเหมือนการถูกลดค่ายังไงชอบกล กาเบรียลอายยิ่งกว่าอาย แต่ทำได้แค่นอนตรงนั้น ให้แจ็กเตรียมการขั้นต่อไป หยิบเจ้าดิลโด้ต่างดาวนั่นมา สอดปากพะงาบ ๆ ของมันเข้ามาในตัวกาเบรียลได้อย่างง่ายดาย

                เพราะว่ามัน… หลวม..

                พระเจ้า

             “สวยมาก กาเบรียล หรือจะให้ฉันเรียกเธอว่ากาเบรียลาดี?” ปกติ เสียงหัวเราะของเขาจะถูกเติมเต็มไปด้วยความอบอุ่น แต่ตอนนี้มันทั้งเย็นชาและเลวร้าย “อยู่นิ่ง ๆ นะ แด๊ดดี้จะฝากอะไรไว้ให้หน่อย… เธอทำได้ใช่ไหม?”

                กาเบรียลลดแขนลง มองหน้าแจ็กด้วยความสับสน “หะ..หา?”

                “ดูแลลูกให้แดีดดี้?” แจ็กโน้มเข้ามาจูบเขาบนจมูก “ได้ไหม แม่คนเก่ง?”

                เขาไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าพูดอะไรออกไป ได้แต่พึมพำว่า “ได้.. “

                แจ็กหยิบเจ้าไข่เจลาตินนั่นมา ชโลมมันด้วยหล่อลื่น “ฉันจะทำให้เธอท้องป่องเลย ที่รัก”

                ฟองแรกถูกบีบเข้ามาเร็วและลึกมาก กาเบรียลถึงกับจุก ทั้งตัวสะดุ้งจนลุกนั่ง ลำตัวคดงอ แจ็กต้องผลักให้เขาลงนอนอีกครั้ง กระซิบคำหวานสารพัดอย่าง เรียกเขาเป็นแม่คนอยู่หลายต่อหลายครั้งจนกาเบรียลชักไม่แน่ใจแล้วว่าอะไรเป็นอะไร ฟองที่สอง สาม สี่ ตามเข้ามา เบียดตัวกันแน่นอยู่ข้างใน ฟองที่ห้า ฟองสุดท้ายนี่ล่ะที่เขารับไม่ไหว มันไม่มีพื้นที่มากพอ แค่นี้ท้องน้อยของเขาก็นูนขึ้นมา แสดงให้เห็นถึงของแปลกปลอมที่ไม่ควรจะไปอยู่ตรงนั้น ส่วนรูที่เดิมทีเคยคับแน่นของกาเบรียลก็อ้าออกเสียจนมันหุบลงไม่ได้ ต่อให้กาเบรียลจะพยายามขมิบแค่ไหนก็ตาม เจ้าฟองที่ห้าก็หลุดออกมาอยู่ดี เด้งอยู่กับพื้นเตียง

                แจ็กส่งเสียง จุ๊ จุ๊ อย่างไม่ชอบใจ หยิบเจ้าไข่ฟองนั้นขึ้นมาถือ “ไม่เอาน่า กาเบรียล”

                “ฉันไม่ไหว” กาเบรียลสะอื้น “มัน..ไม่พอ..”

                “เธอควรจะเห็นตัวเองนะ” แจ็กพึมพำ แล้วยัดเจ้าฟองที่ห้านั่นเข้ามาอีก ใช้มือตัวเองกันไว้ไม่ให้มันรั่วไหล ทำให้กาเบรียลรู้สึกทั้งอึดอัด ทั้งแน่น ถูกเติมเต็มในแบบที่ไม่เคยมาก่อน มันแปลก เขารู้สึกแปลก.. “แดงไปหมดเลยข้างใน ช้ำเชียว”

                “แจ็ก–”    

                “เธอจะไม่กลับมาฟิตเหมือนตอนยังเวอร์จิ้นแล้วนะ” คำโกหกล้วน ๆ เขารู้ว่าผลที่มีต่อร่างกายตอนนี้ไม่ใช่ของถาวร สุดท้ายมันก็หวนกลับไปเป็นเหมือนเดิม แต่กาเบรียลก็ยังอับอายอยู่ดี “ดูเธอสิ ถูกทำลายจนไม่มีผู้ชายคนไหนเขาจะเอาเธอ”

                กาเบรียลหายใจหอบ เข้าออก เข้าออก เจ้าฟองที่ห้ามันมากเกินไป–

                “มีแต่แด๊ดดี้เท่านั้นที่จะทำให้เธอพึงพอใจ”

                “ระ รีปเปอร์”

                แจ็กหยุดทันที มันเหมือนเป็นการสับสวิทช์ เขาชักมือออก เจ้าไข่ฟองที่ห้าก็เด้งออกตามมาด้วย จากที่เขาเยาะเย้ยกาเบรียลไม่หยุด ดูถูกเขาด้วยสารพัดคำหลากสีสัน ตอนนี้สีหน้าเขามีแต่ความเป็นกังวล เป็นห่วงกาเบรียลเสียจนมันแสดงให้เห็นทั้งในน้ำเสียงและแววตา กาเบรียลอดยิ้มไม่ได้เมื่อเห็นเช่นนั้น รู้สึกดีขึ้นมาหน่อย ไม่แผดเผาเหมือนชั่วครู่นี้

                “เธอเป็นอะไรรึเปล่า? เจ็บไหม?” แจ็กรีบถาม ลุกลี้ลุกลน

                “เปล่า เปล่า ฉันแค่..” กาเบรียลกระแอม “ห้าฟองมันมากเกินไป”

                แจ็กดูโล่งอก “เธออยากหยุดก่อนรึเปล่า? เราพักได้นะ”

                “ไม่เป็นไร แค่.. กินไอ้ฟองที่ห้านั่นไปซะหรือทำอะไรกับมันก็ได้”

                อย่างน้อยนั่นก็เรียกเสียงหัวเราะจากอีกฝ่ายได้ “ฉันเกรงว่ามันจะกินไม่ได้นะ”

                “ทำไม มันเป็นเจลาตินนี่”

                แจ็กยกมือทาบอก “เขาเป็นลูกฉัน!”

                กาเบรียลขยับตัวไปมาบนเตียงอย่างยากลำบาก ไข่สี่ฟองอยู่ในตัว “คลอดก่อนกำหนด”

                แต่ล้อเล่นกันอยู่ได้ไม่นาน แจ็กก็กลับมาจริงจังอีกครั้ง “เธอแน่ใจนะว่าไม่อยากหยุดพัก”

                “ไม่ ฉันยังไหว”

                “งั้นแต่งตัว” แจ็กลุกจากเตียง “ฉันพูดจริงนะที่ฉันบอกให้เธอฝากดูแล”

 

posts-divider1

                เขาพูดจริง

                ฉากของเรายังไม่จบ แต่มันเปลี่ยนสถานที่ไปยังบริเวณที่นั่งเล่น แจ็กกำลังดูสารคดีให้ตายสิ ส่วนกาเบรียลถูกทรมานให้นั่งอยู่ข้างเขา แต่งตัวในเสื้อยืดกับกางเกงยีนส์ (ไม่อยากจะแต่งมากถ้าหากสุดท้ายเขาก็ต้องถอดมันอีก) แล้วมีไข่สี่ฟองอยู่ในตัว เพราะท่านั่ง เขาบังคับร่างกายไม่ให้มีฟองไหนกระฉอกออกมาสำเร็จ แต่เพราะท่านั่งนี่แหละ มันถึงได้แน่นยิ่งกว่าเดิม กาเบรียลลูบท้องน้อย แล้วพบถึงรอยนูนที่ปรากฏขึ้นมาเหนือเสื้อยืด ทำไมเขาถึงเลือกตัวที่มันแนบเนื้อขนาดนี้กันนะ?

                แจ็กแกล้งทำเป็นไม่สนใจเขา ดูสารคดีเรื่องสงคราม (เข้ากับเขาเสียจริง) แต่ทุก ๆ นาที สายตาของเขาเหลือบมามองกาเบรียล เห็นกาเบรียลดิ้นพล่าน นั่งไม่อยู่กับที่ เหงื่อแตกพลั่กจากเขมับเต็มใบหน้า เขารู้ดีว่าตอนนี้หน้าคงขึ้นสีไปหมด ดวงตาฉ่ำเยิ้มเพราะน้ำตา เพราะยิ่งเขาขยับ ยิ่งเขาอยู่นิ่งไม่ได้ เจ้าไข่ข้างในก็ยิ่งขยับ มันเสียดสีกับผนังข้างใน ถูเข้ากับทุกจุดที่ทำให้กาเบรียลทุบกำปั้นลงกับที่วางแขนของโซฟา ขาสองข้างสั่นเทิ้ม ไม่รู้ว่าจะเอามันไปอยู่ในท่าไหนที่ไม่ทำให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้

                เขาบอกกาเบรียลว่ามันจะสลายตัวไปเองเพราะความร้อนภายในร่างกายมนุษย์ แต่นั่นมันนานเท่าไหร่วะ เขาไม่รู้ว่าเจลาตินใช้เวลานานเท่าไหร่มันถึงจะละลาย ตอนนี้มันยังแข็งโป้กอยู่เลยเนี่ย เบียดตัวกันแน่นข้างใน–

                กาเบรียลหันไปตะกุยแขนเสื้อแจ็ก ร้อนรน ทนไม่ไหว “แจ็ก ฉันไม่ไหวแล้ว–”

                แจ็กกดหยุดสารคดี มองเวลาที่เล่นมา “พึ่งจะแป๊ปเดียวเอง”

                “ได้โปรด นะ นะนะนะ

                แจ็กถอนหายใจ เหมือนมันเป็นสิ่งที่ทำให้เขาลำบากใจสุด ๆ เหมือนเขาเป็นฝ่ายมีไข่สี่ฟองอยู่ในร่างกายและไม่ใช่กาเบรียล เขาหันมามอง ผลักกาเบรียลจนหันหลังไปชนกับพนักพิงอีกด้านหนึ่ง “เป็นแม่ที่ไม่น่ารักเลยนะเราน่ะ”

                กาเบรียลค่อนข้างมั่นใจว่าเขาเป็นแม่ที่น่ารักมาก อยากให้ลูกออกมาดูโลกไวขนาดนี้

                แจ็กถอดกางเกงให้เขา ดึงมันลงจากขาแล้วโยนลงพื้น สารคดีถูกลืม ทุกอย่างถูกลืม พวกมันก็เป็นแค่พร็อบประกอบฉากเท่านั้นแหละ ของจริงคือ–นี่ หลังจากการทรมานกลั่นแกล้งกาเบรียลให้สะใจเล่น เขาจะได้เห็นกาเบรียล..คลอด ไข่ออกมา

                “เอาเลย ที่รัก”

                กาเบรียลกัดฟันกรอด “นายช่วยไม่มองได้ไหม”

                แจ็กเอียงคอ “ทำไมล่ะ?”

                “มัน..น่าอาย”

                กาเบรียลไม่แน่ใจว่าอะไรน่าตลก หรือ น่าเอ็นดูนัก เกี่ยวกับสิ่งที่เขาพึ่งพูด เพราะแจ็กมองหน้าเขาเหมือนกาเบรียลน่ารักเอามาก ๆ โน้มเข้ามาจูบเขาบนริมฝีปากเต็มรัก ก่อนจะลูบเขาตรงท้องน้อย สัมผัสรอยนูน “แต่ฉันอยากเห็นนี่”

                “แจ็ก..”

                “ให้แด๊ดดี้ดูไม่ได้เหรอ?”

                ก็ได้วะ แม่งเอ้ย

                การเบ่งเจ้าไข่เจลาตินออกมาไม่ยากอย่างที่คิด มันหลุดโผละออกมาพร้อมเสียงอันน่าอายของหล่อลื่นเยิ้ม ๆ และผนังภายในกาเบรียลตอดรัด ฟองที่สี่ออกมาอย่างง่ายดาย สามกับสองใช้ความพยายามหน่อย มันอยู่ลึกกว่า และกาเบรียลก็อายเป็นบ้า รู้ว่าเจ้าไข่ฟองแรกกำลังนอนเอ้งเม้งอยู่บนโซฟา ทำให้พื้นผิวเปียกชุ่มเพราะหล่อลื่น เป็นดวง รู้ว่าแจ็กกำลังมองไม่หยุด ดูเขาเกร็งตัว ขมิบ อ้าออก ผ่อนคลาย แต่ละขั้นตอนในการเบ่งเจ้าไข่เวรนี่ออกมา ไอ้ฟองแรกนี่สิ มันลึกจัด และ–

                “อ้า!”

                เมื่อเสร็จกิจ กาเบรียลหมดสภาพ นอนหงายเงิบกับโซฟาไร้เรี่ยวแรง

                “ทำได้ดีมาก คนเก่ง” แจ็กจูบเขาที่ท้อง ยังคงเคลิบเคลิ้มกับบทบาทที่ทั้งสองเล่น “วิเศษ”

 

posts-divider1

  

                อาฟเตอร์แคร์ (เขาเรียกว่าอย่างนั้น ใช่ไหม?) น่าจะเป็นช่วงเวลาที่กาเบรียลชอบที่สุด เกือบจะชอบยิ่งกว่าเซ็กส์อีกกระมัง มันทำให้แจ็กกับเขาได้โอกาสใกล้ชิดกันมากขึ้น แล้วก็ทำให้กาเบรียลได้ถูกประคบประหงม คำศัพท์ที่ควรจะใช้กับหญิงร่างอรชร ไม่ใช่คนอย่างกาเบรียล มันเลยรู้สึกดีเป็นพิเศษเมื่อมันเป็นเขา เมื่อเขาเป็นฝ่ายได้รับความดูแลและความสนใจ

                เราคุยกัน.. เรื่องสัพเพเหระ เราอาบน้ำด้วยกัน หาอะไรมากินด้วยกัน นอนกอดกัน มันวิเศษ ทำให้กาเบรียลเกือบหลงเชื่อว่าความสัมพันธ์นี้มีมากกกว่าแค่เซ็กส์ ทำให้เขาได้หลงภาพลวงตาชั่วคราว แค่.. ก่อนแจ็กจะกลับบ้านไป

                “ลูกเราไปไหนแล้วล่ะ” กาเบรียลถามขณะที่สวมกอดแจ็กจากข้างหลัง นอนตะแคงให้กันบนเตียง

                “ถังขยะ” แจ็กตอบหน้าตาย

                “แจ็ก!”

                “เศรษฐกิจสมัยนี้มันเลวร้าย กาเบรียล ฉันเลี้ยงลูกสี่คนไมไหวหรอกนะ”

                “ห้า

                “คนที่ห้าเธอแท้งไป นั่นเราไม่นับ”

                กาเบรียลหัวเราะลั่น พระเจ้า มันช่างวิเศษ เขาชอบ.. ชอบทุกบทสนทนากับแจ็กนั่นแหละ ชอบที่เขาปากไวโต้ตอบกาเบรียลได้ทันควันไม่เหมือนใครอื่น ชอบความขี้เล่น ชอบความใจจดใจจ่อเมื่อมาถึงเรื่องใต้สะดือ ชอบที่เขาเป็นได้ทั้งผู้บงการที่ดุดัน กับผู้ที่มอบอำนาจให้กาเบรียลโดยสมบูรณ์ ให้กาเบรียลบงการเขาบ้าง และเขาชอบแม้กระทั่งตอนที่แจ็กเปราะบาง สารภาพถึงความในใจ ปมด้อยที่ทำให้เขาสั่นไหวในเรื่องอายุและความพิการ เขาชอบทุกอย่าง เขา.. เก็บมันไว้ไม่ไหว

                ก็เลยโพล่งออกไปเฉยเลย ความผิดมหันต์ “ฉันชอบนาย”

                แจ็กชะงัก ตัวแข็งทื่อใต้อ้อมกอดกาเบรียล แต่เขาช็อกอยู่ได้ไม่นาน พอรู้ตัวได้สติเท่านั้นล่ะ รีบขัดขืน ตะกายหนีทันที กาเบรียลปล่อย คลายอ้อมกอดด้วยความตกใจ ไม่คิดว่าปฏิกิริยาของแจ็กจะรุนแรงเช่นนี้ เขารีบลุกจากเตียง รีบแต่งตัว–               

                “เดี๋ยว เดี๋ยว เดี๋ยว” กาเบรียลรีบท้วง “เดี๋ยวก่อนสิ”

                “ฉันขอโทษ กาเบรียล”

                “ขอโทษอะไร? ถ้านายไม่ชอบฉันนายก็บอก ไม่ต้องหนีอย่างนี้ก็ได้”

                “มันไม่ใช่ว่าฉันไม่ชอบเธอ” แต่เขาก็ไม่ได้บอกว่าเขาชอบอีกนั่นแหละ ไม่แม้แต่จะหันมามองระหว่างติดกระดุมเสื้อเชิร์ต “แต่.. มันผิดเวลามาก ๆ เลย ที่รัก ฉันมี.. ฉันมีเรื่องให้ต้องคิด มีสิ่งที่ต้องทำ ฉันไม่มีเวลาให้ความสัมพันธ์”

                เขารีบสวมเสื้อคลุม หันหน้าเข้าหาประตูห้องนอนกาเบรียล

                “แจ็ก เดี๋ยว–” เขาเปิดประตูไปแล้ว “ฉันไม่ได้ยัดเจลาตินขึ้นก้นเพื่อให้นายมาทิ้งฉันนะเว้ย!”

                เมื่อแจ็กปิดประตูตามหลัง เขาไม่ได้ใส่อารมณ์จนประตูปิดดังปัง! แต่กาเบรียลก็ยังได้ยินเสียงตัวเองใจสลาย    

 

posts-divider1

  

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s