Exposed

Title: Exposed
Fandom: Overwatch (Video Game)
Pairings: Reaper | Gabriel Reyes/Reinhardt Wilhelm 
Rating: E
Warning:
Trans Male Character, Cunninlingus, เราพยายามไม่อธิบายอวัยวะเพศเพราะเหตุผลเรื่อง dysphoria แต่เราใช้คำว่าคลิตอริสไปรอบสองรอบ
Notes: นี่เป็นภาคต่อจากฟิค Novelber ที่เราแต่งไว้ก่อนนู่นนนนน

                การตัดสินใจอันไม่ชาญฉลาดนักนำพาไรน์ฮาร์ดท์มาสู่เตียงกาเบรียล ความต้องการเหลือล้นในร่างของทั้งคู่ และ.. ความสมยอมที่จะเพิกเฉยบางปัญหาไป เช่น นี่หมายความว่ายังไง? เราเป็นอะไรกัน? กาเบรียลพร้อมจะลืมมันไปหากไรน์ฮาร์ดท์โยนทิ้งฉลากและบริบท เหลือแค่ริมฝีปากของเขาบดขยี้กาเบรียลจนร่างกายปวกเปียก ไร้เรี่ยวแรง จูบเขาบปากอย่างดูดดื่ม หรือไล่มาที่ซอกคอแล้วทิ้งร่องรอยอย่างอุกอาจ ร่างของเราทั้งสองแนบชิดกันแต่ยังมีเสื้อผ้าคั่นกลางอยู่

                จนกระทั่งเรามาสู่เตียง กาเบรียลกระเถิบตัวจนผนังติดกับหัวเตียงและไรน์ฮาร์ดท์คลานตามขึ้นมา

                ไรน์ฮาร์ดท์เป็นฝ่ายเริ่มก่อน ถอดเสื้อตนเองออก แสดงให้เห็นอกผายไหล่ผึ่ง กล้ามแขนเป็นมัด ๆ ตกแต่งด้วยริ้วรอยแผลเป็นสารพัดจากศึกสงคราม เขาช่างสวยงาม กาเบรียลคิด เหมือนรูปปั้นของศิลปินชื่อดังสักคน สลักมาอย่างดี ให้ทุกรายละเอียดของโทนกล้ามเนื้อเห็นเด่นชัด แต่กาเบรียลก็ยังลังเล มืออยู่ที่ชายเสื้อฮู้ดของตัวเอง ไม่กล้าที่จะดึงมันขึ้น

                ไรน์ฮาร์ดท์จับมือเขา “นี่จะไม่เปลี่ยนอะไรระหว่างเรา ฉันสัญญา”

                และคำพูดของเขาควรจะน่าเชื่อถือใช่ไหม ควรจะทำให้ทุกความกลัวหายไปจากร่าง

                กาเบรียลก็เลยยอมถอดเสื้อออก ดึงมันขึ้นเหนือหัวแล้วโยนมันทิ้งลงจากเตียงไป

                เขามีรอยแผลเป็นผ่าตัดหน้าอกใหญ่มาก กาเบรียลอยากจะกอดอกปิดมันไว้ เขา… อกค่อนข้างใหญ่ก่อนที่จะได้ผ่ามันออก รอยแผลเป็นเลยเป็นเรื่องหลีกเลี่ยงไมได้ ด้วยการดูแลดี ๆ มันคงหายไปหรอก แต่กาเบรียลไม่เคยดูแลแผลเป็นตัวเองดี มันก็เลยยังอยู่ เป็นเหมือนสัญลักษณ์ของอดีต การออกกำลังกายอย่างหนักก็ช่วยได้บ้าง กล้ามหน้าอกของเขาแน่นตึงแบนราบ และถ้าเอาเกราะปิดทับ มันก็ดูปกติดี ให้ตาย กล้ามหน้าอกมอร์ริสันใหญ่กว่าเขาด้วยซ้ำ แต่กาเบรียลก็ยังไม่มั่นใจในตัวเองอยู่ดี

                ไรน์ฮาร์ดท์ลังเลที่จะถาม “ขอฉันจับได้ไหม?”

                กาเบรียลกัดริมฝีปากแล้วพยักหน้า

                เขาไม่เคยให้ใครจับตนเองตรงนั้นมาก่อน ไม่ได้มีเซ็กส์มานานมากแล้ว เอาแต่ลังเลและตั้งคำถาม ความรู้สึกที่อกมัน.. ต่างจากที่เขาจำได้ ไม่มีอาการอ่อนไหวเสียววาบที่ทำให้นิ้วเท้าของเขาขดตัว แต่มันก็ยังตอบสนองต่อสัมผัสของไรน์ฮาร์ดท์ และผิวบริเวณก่อนรอยแผลเป็นก็แทบจะเรียกได้ว่าบอบบางลง ไวต่อความรู้สึกขึ้น มัน.. แปลกใหม่ แต่ไม่ใช่ว่าไม่ดี ยอดอกของเขายังคงตั้งชูชันเมื่อถูกเล่นด้วย และมันก็เริ่มจะหายใจยากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อไรน์ฮาร์ดท์นวดคลึง มือของเขาทั้งใหญ่และร้อน

                กาเบรียลต้องหายใจออกทางปาก เสียงครางรวยริน “นาย.. จะใช้ปากก็ได้”

                ไรน์ฮาร์ดท์มองเขาตาวาว โน้มเข้ามาอย่างกระเหี้ยนกระหือรือเกินหน้าเกินตา

                ลิ้นชื้นน้ำลายดุนเข้าที่ยอดอกทำให้กาเบรียลขนลุกซู่ แต่เมื่อไรน์ฮาร์ดท์ครอบริมฝีปากทาบทับแล้วดูด กาเบรียลกำมือทุบลงเตียง คงจะชกมันให้ทะลุถ้าจะทำได้ กัดริมฝีปากแน่น ไม่รู้จะระบายความรู้สึกออกไปยังไง หัวเริ่มรู้สึกวิงเวียน มันผ่านมานานเหลือเกินตั้งแต่ครั้งสุดท้ายที่เขามีเซ็กส์ และตอนนี้จิตใต้สำนึกของเขาก็เริ่มตั้งคำถามแล้วว่าทำไม?

                ไรน์ฮาร์ดท์เลอะเทอะมอมแมมมาก เสียงจุ๊บดังลั่นไปหมด เป็นเสียงแฉะที่จาบจ้วงลามกระคายหู ทำให้หน้าของกาเบรียลร้อนผ่าว แถมมือของเขาก็ไม่ยอมหยุดนิ่ง แต่คอยเล่นกับอกอีกข้างของกาเบรียลไม่ให้ฝั่งไหนขาดความสนใจ กาเบรียลเอนหลังไปกับหัวเตียง หลับตาลง เขาเกือบจะเคลิบเคลิ้มไปกับทุกสิ่งจนลืมว่าเกิดอะไรขึ้น ถ้ามือของไรน์ฮาร์ดท์ไม่ลดต่ำลง

                ถึงขอบกางเกง

                มันเป็นสัญชาติญาณล้วน ๆ ที่รีบคว้ามือไรน์ฮาร์ดท์ไว้ ไม่ให้เขาลดต่ำไปมากกว่านี้ มันแย่ เพราะแค่ความรู้สึก– แค่ตอนนี้– กางเกงในกาเบรียลแฉะไปหมด เขารู้สึกถึงตนเองหยด ไม่ต้องนึกเลยว่าถ้าถูกเห็นมันจะน่าอายแค่ไหน ส่วนสุดท้ายของ กาเบรียล เรเอส ที่ยังไม่สมบูรณ์แบบ และการออกกำลังกายอย่างหนักหรือเซรุ่มซุปเปอร์โซลเยอร์ก็ช่วยไม่ได้ เขายังไม่แน่ใจว่าเขาอยากให้ใครเห็น ถึงแม้ว่าจะเป็นไรน์ฮาร์ดท์ ชายที่เป็นคนดีเกินกว่าจะมาตัดสินว่าอะไรอยู่ตรงหว่างขากาเบรียล…

                “ถ้านายยังไม่พร้อม เราไม่ต้อง–”

                “ไม่ ไม่” กาเบรียลขัด “ฉันแค่ต้อง.. ขอเวลาฉันก่อน”

                สูดหายใจลึก กาเบรียลย้ำเตือนตนเอง ไม่เป็นไรน่า อย่าปอดแหก กาเบรียล แต่มันยากเหลือเกิน เขารู้จักนายในฐานะผู้ชาย เขาเคาพรนายในฐานะผู้ชาย เขาจะไม่มองนายเปลี่ยนไปหรอก นี่เองก็เป็นครั้งแรกของไรน์ฮาร์ดท์ที่มีเพศสัมพันธ์กับผู้ชายอย่างเขา เราสองต่างก็ขาดประสบการณ์พอกัน ไม่มีใครดีไปกว่าใครหรอก เขาแค่ต้อง.. ไว้ใจไรน์ฮาร์ดท์

                หายใจออก กาเบรียลเป็นฝ่ายถอดกางเกงเอง สะบัดขาเตะมันลงจากเตียงไป ตามด้วยกางเกงชั้นใน และนั่น ถึงจะเป็นตอนที่ความอายเข้าครอบงำ เขาต้องยกแขนขึ้นพาดหน้า ซ่อนดวงตาไว้ใต้ข้อพับ ไม่อยากรู้ว่าตนเองกำลังถูกจ้องแบบไหน ไรน์ฮาร์ดท์ไม่พูดอะไรเลย เงียบจนน่าใจหาย มีแต่เสียงหายใจหนัก แหบพร่าในอากาศ กระจกหน้าต่างตอนนี้คงจะขึ้นเป็นฝ้า..

                “..นายดูดี ลีบลิ่ง” ไรน์ฮาร์ดท์กระซิบ “สมบูรณ์แบบ”

                กาเบรียลคำราม “หุบปาก”

                “ไม่ ฉันพูดจริง ๆ นาย– ฉันจับได้ไหม?” พอได้คำตอบเป็นการพยักหน้าสั่น ๆ ไรน์ฮาร์ดท์ก็พูดต่อ สองมือแยกต้นขาของกาเบรียลออกจากกัน บีบกล้ามเนื้ออวบตรงนั้นไว้ใต้มือ “…นายไม่จำเป็นต้องซ่อนจากฉัน ลีบลิ่ง นายช่างสวย–”

                “อย่าใช้คำนั้น”

                “หล่อเหลา” ไรน์ฮาร์ดท์แก้ “หนุ่มหล่อของฉัน”

                มันช่างเป็นไฟสุมอีโก้ ถูกไรน์ฮาร์ดท์ชมเปราะเช่นนั้น สารพัดคำชมกระซิบในความว่างเปล่าระหว่างเราสอง ทิ้งตัวอย่างเร่าร้อนในอากาศ กาเบรียลลดแขนลงจากหน้า รู้สึก.. กล้าหาญขึ้น ต่างจากที่เขากังวลมาไว้ตลอด เขาไม่ได้รู้สึกขี้เหร่ เกลียดตัวเอง หรือเป็นชายน้อยลงแม้แต่นิด อับอาย ใช่ แต่เป็นความอายประเภทที่ดี ประเภทที่ทำให้เขานั่งตัวไม่ติดเตียง

                ไรน์ฮาร์ดท์ขยับตัวอย่างยากลำบากบนเตียง พยายามหาที่ว่าง กาเบรียลว่าตัวใหญ่แล้ว เขาตัวใหญ่กว่า เราทั้งสองแทบจะเบียดเสียดกันบนเตียงนี้ไม่ได้ ถึงแม้ว่ามันจะเป็นเตียงคู่ แต่ไรน์ฮาร์ดท์ก็หาตำแหน่งได้ ตรงกลางหว่างขากาเบรียล ถอยหลังไปท้ายเตียงมากพอที่จะคุกเข่า แล้วโน้มตัวลงต่ำ– โอ้ พระเจ้า นี่เขากำลังคิดจะทำ– กาเบรียลจะหัวใจวายตาย

                “จะให้ฉันหยุดไหม?” ไรน์ฮาร์ทด์ถาม ริมฝีปากอยู่ใกล้จนกาเบรียลรู้สึกถึงลมหายใจร้อนบนผิวมากกว่าได้ยินเสียง

                ขาของเขาสั่น ถึงแม้จะยังมีมือของไรน์ฮาร์ดท์จับต้นขาไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว ความกระสันไล่ลงกระดูกสันหลัง ทำให้เขาปฏิเสธไม่ได้ แต่ไรน์ฮาร์ดท์ก็ยังนิ่งอยู่อย่างนั้น ไม่ขยับ คงรอคำตอบเป็นคำพูด แต่มันยากเหลือเกินที่จะรวบรวมคำพูด

                เมื่อพูดได้ เสียงของเขายังคงทุ้มต่ำและแหบพร่า แต่มัน.. แปร่งหูไปจากปกติ “ไม่ต้อง”

                ไรน์ฮาร์ดท์ วิลเฮล์ม ไม่ลังเล และไม่ลีลา

                รอยตวัดแรกของลิ้นส่งกระแสไฟฟ้าทั่วร่างกาเบรียล ทำให้เขาสะดุ้งเฮือกและเกร็งตัวแน่นจนศีรษะแทบจะกระแทกกับผนังข้างหลัง ไรน์ฮาร์ดท์มีลิ้นที่ใหญ่ และเขาไม่เริ่มจากการค่อย ๆ แลบลิ้นเลีย แต่ลากขึ้นบนเป็นทางยาวให้กาเบรียลรู้สึกลึกถึงแก่น ปลายลิ้นของเขาดุนอยู่กับคลิตอริส และมันทำให้กาเบรียลเกือบเสียสติ เขาลืมไปเลยว่านี่รู้สึกดีแค่ไหน ก้มลงมองต่ำ กาเบรียลเห็นไรน์ฮาร์ดท์ดูดนิ้วและ–อ้า– นิ้วของเขาเข้ามาร่วมด้วย แยกกาเบรียลออกให้ลิ้นชอนไชเข้ามาลึกยิ่งกว่า

                “อ้า!

                “อย่างนั้นล่ะ” ไรน์ฮาร์ดท์กระซิบ “ให้ฉันดูแลนาย ลีบลิ่ง”

                เขาแฉะมาก มันเกือบจะน่าสมเพช แค่ถูกเล้าโลมด้วยหน่อยก็แทบจะขอร้องให้ไรน์ฮาร์ดท์แทรกตัวเข้ามา ผ้าปูที่นอนข้างล่างถึงกับเปียก ให้ตายสิ แต่ไรน์ฮาร์ดท์ไม่รังเกียจ ดูดเลียน้ำรักของกาเบรียลที่เกาะตามขนสีเข้มดกหนา นิ้วเล่นกับคลิตอริสของเขา หรือไม่ก็ค่อย ๆ แหย่เข้ามาอย่างท้าทาย เพียงแค่หนึ่งนิ้วอวบ ๆ แต่ก็มากพอที่จะทำให้กาเบรียลสะอื้น

                “ไรน์ฮาร์ดท์ ฉัน– แม่งเอ้ย– ฉันจะ–”

                 ไรน์ฮาร์ดท์มูมมาม ต้องการทุกอย่างที่กาเบรียลสามารถมอบให้ ซุกจมูกเข้ามาจรดไรขน ลิ้นแทรกเข้าไปลึกยิ่งกว่า ดื่มด่ำกับกลิ่นและความแฉะของกาเบรียล แล้วพอปากว่าง แค่ผละออกมาหน่อย เขาก็จะพูดชมกาเบรียลไม่หยุดปาก บอกว่าเขาทำได้ดีแค่ไหน เรียกเขาด้วยสารพัดคำในภาษาเยอรมันที่กาเบรียลไม่เข้าใจ แต่ก็ยังชื่นชอบมันอยู่ดี

                เขาไม่หยุด แม้กระทั่งตอนที่กาเบรียลถึงจุดสุดยอด แต่เอาเปรียบยามตอนที่เขาอ่อนไหวและสั่นเทิ้ม เพื่อทรมานเขามากกว่าเดิมอีก จนกระทั่งมันจบลง จนกระทั่งกาเบรียลลงจากสวรรค์ ร่างกายหยุดสั่น เขาถึงจะผละออก เคราของไรน์ฮาร์ดท์ถึงกับเปียก มันเปียกลู่แนบกับคางเขาไปเลย ทำให้ดูแบนราบต่างจากที่เป็นเคราทรงสวย แผงคอราชสีห์

                มันทำให้กาเบรียลหัวเราะ ไม่รู้ทำไม แต่มันเป็นภาพที่ตลกมาก ไรน์ฮาร์ดท์ เปียกเลอะเทอะมอมแมม แต่ยิ้มแย้มภาคภูมิใจหยั่งกะสิงโตหลังล่าเหยื่อ แน่นอน รอยยิ้มนั่นจางลงช้า ๆ เมื่อเขาเห็นว่ากาเบรียลขำ คงคิดว่าตนเองทำอะไรผิด

                และนั่น ตามมาด้วยความร้อนรน “ฉันทำอะไรผิดรึเปล่า–”

                “เปล่า เปล่า” กาเบรียลยกมือขึ้นปาดน้ำตา “ขึ้นมานี่มา เดี๋ยวฉันอมให้”

                มันประหลาดมาก หมอนี่พึ่งจะเอาหน้าลงไปซุกในหว่างขากาเบรียล แต่พอได้รับข้อเสนอตอบกลับ– ตรงไปหน่อยกระมัง พอมาคิดดูแล้ว– อัศวินหนุ่มดันทำหน้าแดงขวยเขิน ผิวซีดขึ้นสีอย่างเห็นได้ชัดเจน “เอ่อ ไม่เป็นไร”

                “ไม่เป็นไรอะไร ฉันต้องทำให้นายบ้างหลังจาก–”

                “ไม่ต้อง สหาย!” ไรน์ฮาร์ดท์ท้วง “ฉันแค่.. ฉันแค่อยากจะทำให้นายรู้สึกดี”

                กาเบรียลกระพริบตาปริบ ๆ

                จากนั้น ยิ้มแสยะ “อ้อ นายชอบแบบนั้นเหรอ ฮึ?”

                ไรน์ฮาร์ดท์กระอักกระอ่วน “ฉัน–”

                กาเบรียลขยับไปเชยคางเขา คางเปียก ๆ น่ะนะ “ชอบปรนเปรอคนอื่น? ถูกสั่ง ถูกใช้?”

                สีหน้าของไรน์ฮาร์ดท์ตอบคำถามทุกอย่าง ถึงแม้ปากของเขาจะยังคงเป็นเม้มเป็นเส้นตรง

                “เดี๋ยวฉันจัดให้” กาเบรียลพูด ความมั่นใจกลับมาในร่างหลังจากเขื่อนถูกทำลาย “เดี๋ยวฉันจัดให้..”

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s