Kitty’s got claws (1/3)

Title: Kitty’s got claws
Fandom: Overwatch (Video Game)
Pairings: Reaper | Gabriel Reyes/Roadhog | Mako Rutledge
Rating: T

Warning: Implied Sexual Content, Collar

                รีปเปอร์รู้ดีว่ามนุษย์มีความต้องการนับร้อยนับพัน ทั้งทางกายทั้งใจ เขานึกว่าความกระหายทั้งหลายแหล่จะไม่ส่งผลกับเขาแล้ว– ในเมื่อเขากลายเป็นแค่ศพ แค่เงาของชายที่เขาเคยเป็นในอดีต แต่ก็ไม่ รีปเปอร์ยังคงมีจุดอ่อนที่กาเบรียล เรเอสมี ยังคงมีอสูรกายในท้องน้อยที่ครวญครางคำรามไม่หยุดหย่อน จนกว่าจะมีคนทำให้มันสงบสยบลงแทบเท้า

                และความต้องการนั้นนำพาเขามายังจั๊งเกอร์สทาวน์  แค่ทางผ่านจากภารกิจที่ทาลอนส่งเขามาสะสาง แต่เมื่อเสร็จกิจ เขาก็แวะมาที่นี่ วิโดว์เมคเกอร์ไม่สนว่าเขาจะทำอะไร ปล่อยให้เขามาตามลำพัง ส่วนซอมบร้าทั้งรบเร้าทั้งสะกดรอยตามจนกว่ารีปเปอร์จะสลัดเธอหลุดสำเร็จ ถึงกระนั้น เขาก็ยังประหม่า เดินอยู่ในเมืองรกร้างที่มีแต่เศษขยะนำมาประกอบเป็นสิ่งก่อสร้าง ที่นี่ไม่มีกล้องวงจรปิดให้ซอมบร้าแฮ็ก ไม่มีระบบไฟฟ้าให้เธอเล่นด้วย แต่เขาก็ยังไม่อยากจะประมาทฝีมือของแฮ็กเกอร์สาว

                ชุดหนังที่เขาสวมนั้นร้อนอบอ้าวในอากาศของทะเลทราย แต่สิ่งที่ทำให้รีปเปอร์รู้สึกถ่วงจนหนักราวสมอเรือ ไม่ใช่หนังทั้งหมดที่เขาสวมหรือเหล็กที่ดามกระดูกสันหลังและเข่า แต่เป็นปลอกคอหนังที่รัดอยู่รอบคอ หนามเคลือบทองของมันส่องประกายใต้แดด รีปเปอร์ไล่นิ้วจับปลายคม ๆ ของมัน และรู้สึกว่าตนเองหายใจลำบากกว่าเดิม ควันพวยพุ่งจากปากเขาเป็นระลอก ถ้ามีคนมาเห็นเขาในสภาพนี้ รีปเปอร์ ผู้ก่อการร้ายอำมหิต ในปลอกคอกลางเมืองรกร้าง… เขาไม่อยากจะนึกเลย

                โชคดีที่เขาไม่ต้องทนแบกความอับอายอยู่ได้นาน แค่ต้อง.. เดินเข้าบาร์ชุกชุมไปด้วยผู้คน!

                ตั้งสติหน่อย รีปเปอร์

            เขาหันหน้าใส่ยาม เอียงคอให้หัวกะโหลกของหน้ากาพูดแทนเขา แล้วก็ได้รับอนุญาตให้เข้าสู่บาร์ได้อย่างง่ายดาย ไม่มีใครไม่รู้จัก เดอะ รีปเปอร์ แค่ไม่มีใครเข้าใจว่าเขามาทำอะไรที่นี่ รีปเปอร์หวังอย่างยิ่งว่าปลอกคอที่เขาสวมอยู่จะดูเหมือนของตกแต่งทั่วไปและไม่ใช่อะไรที่เขาต้องตามมาฆ่าเจ้ายามนี่ทีหลัง ข้อหาเห็นในสิ่งที่มันไม่ควรเห็น ประตูเปิดออก เผยให้เขาเห็น…

                บาร์ที่สภาพสกปรกโสโครกที่สุดเท่าที่รีปเปอร์เคยได้เห็นมาในสองชีวิตของเขา มีลูกค้า ใช่ นั่งตามเก้าอี้พลาสติกหรืออยู่ริมเคาน์เตอร์คลุกฝุ่น แต่มันดูเหมือนบาร์ที่ทิ้งร้างมากกว่าที่มีคนกำลังใช้งาน กระจกบนผนังแตก แก้วเปื้อนเขรอะ ก๊อกทองเหลืองใช้งานไม่ได้ ขวดที่วางเรียงรายเพื่อโชว์เครื่องดื่มก็มีบางขวดที่แตก และขยะก็มีให้เห็นทุกที่สมชื่อเมือง

                สายตาของทุกคนในร้านหันมาจดจ้องอยู่ที่เขา เฮ้ย นั่นรีปเปอร์รึเปล่าน่ะ และรีปเปอร์ไม่แน่ใจนักว่าเขาควรทำอะไร ระหว่างหันไปขู่คำรามให้พวกมันหวาดกลัวจนทิ้งตัวลงแทบเท้า หรือทรุดลงไปกับพื้นดินด้วยการสลายร่างเป็นเงาแล้วไปปรากฏตัวอีกทีที่กรีก หนีจากที่นี่ แต่ทุกตัวเลือกของเขาก็หมดไปเมื่อเขาสังเกตเห็นชายที่นั่งอยู่ตรงเคาน์เตอร์บาร์

                ต้นเหตุของความน่าอับอายทั้งหมดนี่

                โร้ดฮ็อก เป็นนักฆ่ารับจ้างที่เดิมทีรีปเปอร์ไม่ได้สนใจ มันรับจ้างทำงานเรื่อยไป ทาลอนเห็นว่ามันมีความสามารถ แต่ก็ไม่คิดว่าจะเอามันมาร่วมองค์กร ต่างคนต่างอยู่มาตลอด จนกระทั่งภารกิจหนึ่งในออสเตรเลีย รีปเปอร์พลาด อย่างหนัก อัตราความสำเร็จของภารกิจที่เขาทำก็ไม่ได้น่าชื่นชมแต่แรกอยู่แล้ว แต่ตอนนั้นเขาบาดเจ็บ ซ้ำยังถูกตัดขาดจากซอมบร้า มันย่ำแย่

                คู่หูจั๊งเกอร์มาเจอเขา จังค์แรทกับโร้ดฮ็อก ถ้าเขาจำไม่ผิด คนที่เป็นผู้ว่าจ้างปัจจุบันของนักฆ่าหนุ่มตอนนี้และทำให้มันไม่รับงานอื่นเพิ่มเติม เขาจำได้ถึงสภาพของตนเองนอนคว่ำหน้าอยู่กับพื้น พยายามตะเกียกตะกายจิกกรงเล็บกับใต้ทรายเป็นที่ยึดเหนี่ยว แต่มันดีแต่จะทำให้เขาเสียหลักกว่าเก่า มือของโร้ดฮ็อกเป็นตัวช่วยเขาจากผืนทราย แค่มือ ข้างเดียว

                และ– ลึกลงไปในสมองอันโง่เง่าของรีปเปอร์ ยามที่การเสียเลือดทำให้เขามึนเมาและไม่เข้าใจสถานการณ์– ดันเอาแต่คิดว่ามันเร่าร้อนแค่ไหนที่สามารถมีคนยกเขาได้ด้วยมือเดียว ไม่มีใครทำแบบนั้นได้มาก่อน ไม่ตั้งแต่… ไรน์ฮาร์ดท์ แม้ตัวจะเป็นควันและเงา แต่เขาก็หนักเกินกว่าจะแบกได้แบบนี้ ด้วยการขยุ้มหนังของฮู้ดตรงท้ายทอยเหมือนรีปเปอร์เป็นลูกแมว

                “เขาเป็นของทาลอนนี่” จังค์แรทพูด ยื่นหน้าเข้ามาใกล้เขาจนน่าสะอิดสะเอียน “ใช่ม้า?

                โร้ดฮ็อกไม่พูดอะไรเลย หน้ากากของมันประทะกับหน้ากากรีปเปอร์

            “คงจะหลงทางจากฝูง” มันพูดต่อ “ฉันว่าถ้าเราเอามันไปคืน พวกนั้นคงจ่ายให้เราอย่างงาม!

            ถือว่าเป็นโชคของรีปเปอร์กระมังที่– ในสภาพอ่อนแอไร้เรี่ยวแรง– พวกจั๊งค์เกอร์ไม่คิดจะเอาเปรียบเขา แค่อยากจะเอาเขาไปส่งทาลอนเพื่อแลกกับเงินรางวัลเหมือนเขาเป็น.. สิ่งของ ไม่ใช่เจ้าหน้าที่อิสระอย่างที่เขาเรียกตนเอง ตลอดเวลา โร้ดฮ็อกเป็นฝ่ายดูแลเขา ในขณะที่จังค์แรทขี้เกียจจะกระดิกนิ้ว เขาโดนเย็บแผลให้ด้วยมือที่นุ่มนวลกว่าที่คาด ถึงแม้ขนาดใหญ่ของมันจะทำให้รีปเปอร์กลืนน้ำลาย เขาถูกอุ้มถูกหิ้วตัวอย่างง่ายดายราวตุ๊กตาผ้า ปรับตำแหน่งตามที่โร้ดฮ็อกคิดว่าสมควร

                ในช่วงเวลานั้น รีปเปอร์พบว่าเขามีสิ่งที่ต้องการเป็นครั้งแรกตั้งแต่ในซือริช และเขา…

                ไม่รู้จะทำยังไงดี เขาเคยชินกับการที่เห็นอะไรที่อยากได้ก็ช่วงชิงมันมาเลยเป็นของตนเอง ไม่ต้องสนว่าใครจะคิดยังไง แต่กับโร้ดฮ็อก มันหยั่งกะว่าเขาต้องรอคำอนุญาต ต้องรอความเห็นชอบ สิ่งแรกที่เขาทำก็เลยเป็นการออกคำสั่งอย่างเอาแต่ใจ

                คลานขึ้นไปบนตักเขาแล้วตะกุยกรงเล็บบนท้อง พยายามเรียกร้องความสนใจจากหน้ากากที่ไร้ซึ่งอารมณ์ โร้ดฮ็อกหันมามองเขา พ่นลมหายใจผ่านหน้ากาก ขุ่นเคืองกับสิ่งที่เห็น สองมือเต็มไปด้วยแหวนจับเขาเข้าที่สะโพกแล้วกดเขาลงนอน

            “ต้องมีคนสอนให้แกรู้จักที่ต่ำที่สูง” มันบอก

            และนั่นคือจุดเริ่มต้นของเซ็กส์ที่สุดยอดที่สุดเท่าที่เขาเคยมีมา นับรวมสมัยที่เขายังเป็น กาเบรียล เรเอส ด้วยนะ เขาไม่เคยโดนเอาจนแผลฉีกมาก่อน มันเป็นประสบการณ์ที่ชวนให้พรั่นพรึงพอ ๆ กับที่มันทำให้เขาสุขสมจนเข่าสั่น โร้ดฮ็อกช่างใหญ่ในทุก ๆ ความหมาย และมันหยาบคายเวลามันมีเซ็กส์ ภาพลักษณ์ที่ดูจะนุ่มนิ่มหรือใจดีกับจังค์แรท หายไปหมดเมื่อมันเป็นแค่เราสองคน กลายเป็นแค่ชายร่างใหญ่ยักษ์ที่รู้ว่าตนเองต้องการอะไรและจะได้มันมายังไง รู้ว่าต้องยกตัวเองเป็นจ่าฝูง

                ก่อนที่เราจะจากกัน– ทั้งสองพาเขามาส่งคืนวิโดว์เมคเกอร์สำเร็จ– โร้ดฮ็อกให้ปลอกคอกับเขา

                “สวมมันมาหาฉัน ถ้าแกยังไม่รู้จักพอ” มันบอก คำสัญญามากกว่าคำถาม

                และรีปเปอร์ก็ยังไม่รู้จักพอจริง ๆ กลับมาที่บาร์นี้พร้อมกับปลอกคอที่ว่า ยืนอยู่ตรงหน้าโร้ดฮ็อก ที่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่สนใจเขา มัวแต่ดื่มเครื่องดื่มเน่า ๆ ของมันอยู่ หน้ากากกันแก๊สยกขึ้นถึงจมูกเผยให้เห็นปากที่มีเขี้ยวโง้งหยั่งกะหมูป่า แค่รีปเปอร์เห็นเขาก็สั่นสะท้านไปทั้งตัว นึกถึงมันฝังเข้ามาในผิวของเขา ตรงซอกคอ เจาะเส้นเลือดใหญ่–

                … นี่มันจะเมินเขาแบบนี้จริง ๆ ดิ

                รีปเปอร์ตีมือสองข้างหลงกับเคาน์เตอร์บาร์ แรงพอที่จะทำให้มันสั่น ดีนะมันไม่พัง “เฮ้! มองฉันสิ!”

                โร้ดฮ็อกจิบเหล้าต่อ แก้วเขรอะ ๆ ดูเล็กจิ๋วในมือขนาดใหญ่ของมัน “…แกต้องรอให้ฉันพูดด้วยก่อน ลูกแมว”

                “ฉันไม่ใช่ลูกแมว” รีปเปอร์แยกเขี้ยวอยู่ใต้หน้ากาก “ฉันเป็นนกแสก ผู้นำพาความตายและหายนะ–”

                โร้ดฮ็อกวางแก้วลงกับเคาน์เตอร์ “ลูกแมว”

                เขากำลังจะด่ามันอีกรอบตอนเห็นโร้ดฮ็อกล้วงสายจูงออกมาจากกระเป๋ากางเกง คล้องมันกับปลอกคอรีปเปอร์

                “…ลูกแมวของฉัน” มันกระซิบ ลุกจากเก้าอี้บาร์แล้วกระตุกสายจูงให้เดินตาม “มา”

                มันเป็นการดูถูกกันสิ้นดี รีปเปอร์แทบจะสลายตนเองเป็นควันเสียมันตรงนั้น ออกจากปลอกคอ สายจูง และหลุดพ้นสายตาของทุกคนที่กำลังจ้องจนตาแทบจะหลุดออกจากเบ้า แต่เขาดันไม่ทำ ก้มหัวลงต่ำแต่โดยดีในความพ่ายแพ้ และเดินตามร่างยักษ์ใหญ่ที่ทำให้พื้นไม้สั่นสะเทือนยามเดิน ของโร้ดฮ็อก ดุจมันเป็นเจ้านาย ดุจรีปเปอร์เป็นแค่ลูกแมวเชื่อง ๆ

 

               

               

TBC

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s