Kitty’s Got Claws (3/3)

Title: Kitty’s got claws
Fandom: Overwatch (Video Game)
Pairings: Reaper | Gabriel Reyes/Roadhog | Mako Rutledge,
Reaper | Gabriel Reyes/Original Male Characters
Rating: E

Warning: GangbangProstitution, Violence, Rough Sex, Spit as Lube, Unsafe Sex, Collar, Humiliation, Dirty talk, Public Sex, Exhibitionism 

                เขาถูกกึ่งลางกึ่งจูงลงมาจากห้องพักโรงแรมชั้นสองของบาร์ ร่างกายยังไม่ถูกถอนออกจากโร้ดฮ็อก ยังรู้สึกถึงขนาดของมันเมื่อเดินลงขั้นบันได ซึ่งทำให้ขาเขาสั่นพั่บ ๆ มือไม่รู้จะเอาไปไว้ตรงไหนจนกระทั่งเขาถูกถีบไปติดกับขอบเคาน์เตอร์บาร์ สองแขนเกาะมันไว้แทบไม่ทันในขณะที่ท้องอัดเข้ากับไม้เต็มแรงจนรู้สึกจุก โชคดีที่เสียงกระทบของร่างกับไม้ทำให้เสียงของเนื้อดึงตัวออกจากร่างเงียบน้อยไป ไม่จาบจ้วงจนทำให้รีปเปอร์อยากแทรกแผ่นดินหนี เขาเงยหน้า เห็นบาร์เทนเดอร์ แล้วรีบก้ม

                ทั้งบาร์เงียบกริบนอกจากเสียงฝีเท้าและเสียงลมหายใจของโร้ดฮ็อก จนกระทั่งมีคนพูดขึ้น

                “นั่นรีปเปอร์เหรอ?”

                ตาย จบเห่ ชื่อเสียงเรียงนามที่เขาสร้างมา จบลงตรงนี้

                (แล้วทำไมเขาถึงยังมีอารมณ์ไม่หดหาย และรู้สึกกระหายขนาดนี้?)

            “นั่นรีปเปอร์” โร้ดฮ็อกตอบห้วน ๆ เดินเข้ามาใกล้กับเคาน์เตอร์บาร์เพื่อดันร่างรีปเปอร์ขึ้นไปอีก ให้ท้องของเขาอยู่ข้างบนและสะโพกยกขึ้นสูง เขาเกลียดเหลือเกินที่มันสามารถปรับท่าเขาได้อย่างง่ายดาย มือเดียว “คนละสามเหรียญ”

                สามเหรียญ?! นั่นน่ะเหรอราคาค่าตัวเขา?! ถ้ามันจะขายเขาทั้งที มันคิดราคาสูงกว่านี้ไม่ได้รึยังไง?

                ยังไม่มีใครกล้าเข้าใกล้เขา ซึ่งก็ชวนให้ชื้นใจดีอยู่หรอก เรื่องเล่าขานเกี่ยวกับเขายังคงทำให้ผู้คนหวาดกลัว และท่าทางของเขาตอนนี้ เกาะตัวเกร็งแน่นอยู่บนเคาน์เตอร์ แทบจะคำรามอยู่แล้ว ควันดำพวยพุ่งออกมาจากริมฝีปาก มันทำให้ไอ้คนพวกนี้ตั้งคำถามว่าเขาจะกรีดคอมันทิ้งหรือไม่ ถึงแม้เขาจะอยู่ในสภาพที่น่าสมเพช เสื้อคลุมถูกถกขึ้น กางเกงถูกตัด…

                “มันจะไม่ทำอะไรพวกแก” โร้ดฮ็อกพูดหลังจากความเงียบ “แต่หลังจากนี้ ถ้าพวกแกเสือกโง่พยายามเอาวันนี้ไปหาเรื่องมัน?  ฉันไม่รับประกัน เพราะฉะนั้น อะไรก็ตามที่เกิดขึ้นในบาร์นี้ อยู่ในบาร์นี้ เข้าใจไหมไอ้พวกสัตว์เดรัจฉาน?”

                หลายคนช็อก น่าจะไม่เคยได้ยินโร้ดฮ็อกพูดมากขนาดนั้นมาก่อน แต่ก็เกิดความเข้าใจระหว่างกันขึ้น…

                คนแรกที่กล้าแตะต้องเขาคือเจ้าบาร์เทนเดอร์

                มือคลุกฝุ่นประคองคางเขาขึ้นสูง ให้เงยหน้ามองมัน ชายทีน่าจะอายุแก่กว่ารีปเปอร์เสียอีก ด้วยผมสีเทาที่เริ่มจะล้านเลี่ยนและหนวดที่มันจัดทรงอย่างดี แว่นสายตากลม ๆ ข้างเดียวสวมไว้ในตาข้างซ้าย รอยยิ้มของมันเป็นเหมือนของสุนัขจิ้งจอก ไม่น่าไว้ใจเป็นอย่างยิ่ง และฟันของมันก็ทั้งเบี้ยวทั้งหลอจนแทบจะหลุดออกมานอกปาก มันยิ้มให้เขา ยิ้ม ยิ้ม ยิ้ม….

                “เป็นปากที่ดี” มันพูดพร่ำ นิ้วโป้งลูบเคราของเขาไปด้วย “ฉันถอดหน้ากากเขาได้ไหม?”

                โร้ดฮ็อกทิ้งตัวนั่งบนเก้าอี้ข้างเขา ยังคงเปลือยท่อนล่าง แต่ไม่สนใจ “ไม่”

                “โอเค โอเค” บาร์เทนเดอร์แสยะยิ้ม จ่ายเงินสามเหรียญของมัน แล้วเริ่มปลดกางเกงตนเอง

                เมื่อรีปเปอร์หลับตาลง และมีสิ่งดันเข้ามาในริมฝีปากให้มันหุ้มซี่ฟันคมกริบ เขาไม่ต้องลืมตาก็ดูออกว่ามันคืออะไร ชายคนนี้ยาวกว่าโร้ดฮ็อก และรีปเปอร์ลิ้มรสเขาได้ยันคอหอยเมื่อเขาผลักตัวเข้ามาจนสุด ตั้งตัวไม่ทัน รีปเปอร์สำลัก แต่ผละศีรษะออกไม่ได้เพราะบาร์เทนเดอร์คว้าเขาไว้ด้วยใบหู ดันเขาจนสุดให้จมูกซุกอยู่กับไรขนบางตรงหน้า เสียงครางที่เจ้าบาร์เทนเดอร์เปล่งออกมาน่าจะเป็นเสียงที่ชวนป่วยที่สุดเท่าที่เขาเคยได้ยิน ถูกลากออกมาจากกล่องเสียงด้วยตะขอก็ว่าได้

                เขาได้ยินเสียงเหรียญจ่ายเงินเพิ่ม แล้วรู้ตัวอีกทีก็มีมืออยู่บนก้นของเขา กับน้ำลายสกปรกถ่มลงมาตรงร่องก้นอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะแทรกตัวเข้ามาทันที รีปเปอร์ไม่อยากจะลืมตา รู้ดีว่าตนเองเละเทะแค่ไหนโดยไม่ต้องหันกลับไปมอง รูน้อยน่าสงสารถูกทำลายด้วยขนาดของโร้ดฮ็อกจนมันอ้าออกสุด แดงก่ำ แทบจะหลั่งเลือด โชคดีที่มันไม่ฉีก เปิดออกมากพอที่จะรับชายคนใหม่เข้าไปได้โดยไร้ซึ่งความขรุขระ ไม่มีการเกร็งตัวขึ้นมากลางคันเพราะเขามัวแต่ยุ่งอยู่กับการสำลักลมหายใจ

                บาร์เทนเดอร์เริ่มขยับ และจังหวะของชายคนใหม่กับชายตรงหน้ารีปเปอร์นั้น– ไม่เข้ากันเลย ต่างฝ่ายต่างสนแต่ความต้องการส่วนตน ไม่สนว่าจังหวะการถูกกระแทก ถูกดึง เข้า–ออก ทั้งสะโพกและใบหน้า มันขัดกันจนทำให้ทุกอย่างยากลำบากแค่ไหน น้ำลายไหลจากมุมปากรีปเปอร์สู่พื้นเคาน์เตอร์ และเลือดกำเดาของเขาก็ยังไม่หยุดไหล หยดลงบนผิวเนื้อของบาร์เทนเดอร์ ซึ่งทำให้เขาถูกตบกบาลเข้าเต็มรัก แรงพอที่จะรู้สึกถึงมันเข้าไปยังหัวกะโหลก รีปเปอร์คงจะร้อง ถ้าปากว่างน่ะนะ

                “อย่าเลือดออกใส่ฉันสิ นังโง่” … นัง?.. “เลียมันขึ้นไป เออ.. อย่างนั้นแหละ..”

                เมื่อบาร์เทนเดอร์สำเร็จความใคร่ มันทำโดยส่งเสียงน่ารังเกียจและหลั่งออกมาลึกในปากรีปเปอร์ ทำให้เขาไม่มีตัวเลือกอื่นนอกจากกลืนหรือสำลัก– และเขาสำลัก พุ่งขึ้นจมูกอีกต่างหากออกมาเละเทะกับเลือดที่เดิมทีก็แย่อยู่แล้ว…

                มันยังไม่จบแค่นั้น ยังถอนตัวออกมารีดทุกเม็ดทุกหยดหมดจดใส่หน้ากากของเขา แต่งแต้มมันจนเละ

                ตลอดเวลา ไอ้คนข้างหลังเขายังไม่หยุดขยับสะโพก ซี้ดปากเสียงดังอยู่ข้างหลัง– ชายคนใหม่เดินมาริมเคาน์เตอร์ หัวเราะชอบใจกับเจ้าบาร์เทนเดอร์ เหลือบตามองรีปเปอร์เหมือนเขาเป็นแค่ขยะบนโต๊ะ “ปากนังนี่เป็นยังไงบ้าง?”

                บาร์เทนเดอร์ยักไหล่ขณะสวมกางเกงใหม่ “ก็ดีสำหรับสามเหรียญ โง่ไปหน่อย ทำตัวเองสำลัก”

                ทำตัวเองสำลัก?! มันเป็นฝ่ายดึงหูเขาไว้ไม่ให้ขยับ!

            “เอ้า” เขาได้ยินเสียงจ่ายเงินอีกครั้ง โร้ดฮ็อกพ่นลมหายใจเป็นการตอบกลับ “ดีกว่าเอาเงินไปซื้อเหล้า”

                เจ้าบาร์เทนเดอร์ขำใหญ่ “อ้าวเฮ้ย”

                ทั้งสองหัวเราะกันเฮฮา ราวกับว่ารีปเปอร์ไม่มีตัวตนอยู่ และถ้านั่นไม่ใช่สิ่งที่เร่าร้อนที่สุดเท่าที่เขาทำมา…

                “เฮ้ย! เอ็งน่ะ! รีบ ๆ เสร็จได้แล้วโว้ย คนอื่นเขาจะต่อคิว” อีกเสียงหนึ่งตะโกน เร่งคนที่กำลังเอารีปเปอร์จากข้างหลัง

                “แม่ง…รัด โคตรแน่น– เลย!” ไอ้นั่นครวญคราง รีปเปอร์อยากจะตาย เขาไม่อยากได้ยินใครมาบรรยาย… เขา

                มันถึงจุดสุดยอดตอนที่ชายคนใหม่แทรกตัวเข้ามาในปากเขาพอดี สะโพกกระตุกและหลั่งเข้ามาในเยอะจนมันล้นหยดลงพื้นบาร์ รีปเปอร์ได้แต่คิดว่าไอ้คนพวกนี้มันสกปรกแค่ไหน เปื้อนดินเปื้อนทราย มีแต่น้ำมันรถและดินปืน น้ำท่าหาอาบไม่ได้ในทะเลทรายของออสเตรเลีย แต่เขาก็ยังปล่อยให้พวกมันใช้ร่างเขา หลั่งเข้ามาทั้งข้างหน้าทั้งข้างหลังและบนตัวเขา…

                ชายคนใหม่ที่กำลังใช้ปากเขาอยู่นั้นเงียบกว่า ไม่ร้องเสียงชวนป่วยเหมือนไอ้บาร์เทนเดอร์ แต่มันชอบเหลือเกินที่จะพูด มือก็ลูบผมหยิกของรีปเปอร์ไปด้วย สางผมแทรกนิ้วใช้มันเป็นที่ยึดเหนี่ยว นำทางเขาเข้า–ออกค่อย ๆ ลดริมฝีปากครอบครองความยาวของมัน มันคงจะเรียกว่าอ่อนโยนได้ ถ้าทุกอย่างที่เกิดขึ้นในตอนนี้ไม่ใช่การดูถูกกันอย่างรุนแรง

                “เยี่ยม..เด็กดี เธอชอบใช่ไหม หืม? ชอบปรนเปรอผู้ชาย?” มันจะพูดถามทำไม ในเมื่อรู้ว่าเขาตอบไม่ได้? นิ้ว… พระเจ้า นิ้วชี้ของมันแทรกเข้ามาอีกตรงมุมปาก เพื่อแทนที่ขนาดของมันที่ไม่ใหญ่คับปาก “เธอชอบ ฉันดูออก อย่างนั้นแหละ คนดี..”

                รสชาติของมันมีแต่เหงื่อ เหงื่อ กับเหงื่อ รีปเปอร์แลบลิ้นเลียแล้ว…

                ชอบ ให้ตายสิ มันพล่าม พูดมาก แต่พูดถูก…

                มือที่ฟาดลงมาบนก้นทำให้รีปเปอร์สะดุ้งเฮือก หลุดจากความเคลิบเคลิ้มเมื่อครู่ที่ในที่สุดก็มีคนใช้เขาอย่างทะนุถนอม เพราะไอ้หอกที่กำลังจะเอาเขาคนถัดไป? กระแทกเข้ามาจนมิดภายในรวดเดียวโดยไม่ให้เวลาตั้งตัว รีปเปอร์ถึงกับเริ่มสำลักบนชายที่เขากำลังปรนเปรอ มิหนำซ้ำ โร้ดฮ็อกที่นั่งดูอยู่ ดันกระตุกสายจูงที่จับไว้ให้มันรัดคอจนเขาหายใจไม่ออก–              

                “เฮ้ย เฮ้ย เฮ้ย” ชายข้างหน้าเขาร้องท้วง “เบา ๆ หน่อยได้ไหม ไอ้เวร ไม่เห็นเรอะว่าฉันทำอะไรอยู่?”

                ชายข้างหลังเขาไม่สนใจ กระแทกตัวเข้ามาทั้งเร็วทั้งแรงจนรีปเปอร์ตัวสั่นตัวคลอนอยู่บนเคาน์เตอร์ ถูกโยนไปข้างหน้าข้างหลังตามแรงกระแทกและแรงถอนตัว ถึงแม้มันอาจจะไม่ใช่สิ่งที่พ่อหนุ่มช่างพูดต้องการ แต่เขาก็ยังเผลอครางออกมาอยู่ดี สัมผัสอย่างไรก็ยังเป็นสัมผัส และความรู้สึกของลำคอสำลักเพราะขนาดของคุณ– ไม่ใช่เรื่องที่เลวร้าย

                “เห็น” มันตอบกลับ “ถ้าแกอยากจะแต่งงานกับไอ้นี่นัก ก็ซื้อมันกลับไป ฉันแค่อยากจะเอามัน”

                ชายข้างหน้าจิ๊ปาก ลูบผมรีปเปอร์ระหว่างถามโร้ดฮ็อก “เขาราคาเท่าไหร่?”

                “ไม่ใช่ของขาย”

                มันไม่เถียง คงรู้ดีเกินกว่าจะเถียงโร้ดฮ็อก แล้วก็เริ่มขยับตัวใหม่    

                ไม่มีใครในนี้คิดจะเตี๊ยมกันก่อนเอาเขาเลยรึยังไงวะ จังหวะของพวกมันขัดแย้งกันอีกแล้ว การเอาปากเขาที่แทบจะเรียกได้ว่าเบาบางและอ่อนโยน ส่วนไอ้คนข้างหลังเอาเขาอย่างกับกระต่าย ตะบี้ตะบันสะโพกเข้ามา อัณฑะของมันหนักอึ้งเมื่อกระแทกชนกับต้นขา ไม่มีใครคิดจะเอื้อมมือมาข้างหน้า ช่วยใช้มือให้รีปเปอร์ถึงฝั่งเลยแม้แต่น้อย แต่ถึงกระนั้น….

                เขาก็ยังสามารถสำเร็จความใคร่ได้โดยไม่ต้องถูกจับ เสร็จมันทั้งอย่างนั้นในกางเกงตนเอง

                โร้ดฮ็อกส่งเสียงหัวเราะพึงพอใจ กระตุกสายจูงเล่นเป็นการหยอกล้อ “แกนี่มันง่ายจริง ๆ

                หลังจากนั้น… ทุกอย่างก็เป็นภาพเบลอ เขาไม่แน่ใจว่ามีกี่คนที่ตัดสินใจควักเงินสามเหรียญเพื่อที่จะใช้งานร่างกายเขา มีอยู่จุดหนึ่งที่เขาถูกพลิกตัวนอนหงายบนเคาน์เตอร์แทน และใครก็ตามที่ใช้ปากเขาก็จะวางอัณฑะตรงจมูกรีปเปอร์ ทำให้เขาได้กลิ่นสาปมันชัดเจน เขาเสร็จไปหลายครั้ง มีครั้งหนึ่งที่มีคนใจดีปลดกางเกงเขาลงเพื่อที่จะใช้ปากให้ แต่ก็แค่คนเดียวท่ามกลางทะเลของผู้คนที่หาได้แคร์ไม่ ยกตัวเขาขึ้นโต๊ะกลม หิ้วตัวเขาผ่านใต้รักแร้แล้วให้ขึ้นขย่มลูกค้าอีกคน…

                โร้ดฮ็อกคอยเฝ้ามองตลอด จับสายจูงเขาไว้ ไม่ให้ใครทำอะไรเกินเลย ไม่ให้ใครทำร้ายเขา

                เขาจำได้ลาง ๆ ว่ามันเลิกยังไง มันจบลงตรงที่ร่างกายของเขาเริ่มสลายเป็นควัน รีปเปอร์พยายามตะเกียกตะกายคลานกับเข้าไปหาโร้ดฮ็อก บอกว่า ฉันไม่ไหวแล้ว ฉันไม่ไหวแล้ว ฉันไม่– และโร้ดฮ็อกตวาดลั่น ด่าให้เขาหุบปาก แต่ก็อุ้มเขาขึ้นกอดแต่โดยดี ร่างของรีปเปอร์เบียดเสียดกับพุงแน่น ๆ ของมัน โร้ดฮ็อกอุ้มเขากลับขึ้นชั้นสอง บอกทุกคนว่ามันจบแล้ว..

                จากนั้นก็จูบเขา อ่อนหวานและอ่อนโยนผิดคาดจนรีปเปอร์คิดว่าตนเองเผลอร้องไห้ เขาไม่ได้คาดหวังความอ่อนโยนจากชายคนนี้– หรือจากใครเลย เอาเข้าจริงแล้ว แต่เมื่อริมฝีปากโร้ดฮ็อกดูดลิ้นเขา รีปเปอร์คิดว่าทุกอย่างโอเค

 




 

                +1

                เขาตื่นขึ้นมาบนเตียง สวมเสื้อผ้าที่ไม่ใช่ของตนเอง ไซส์ผิดขนาด แต่ก็เข้ากับร่างกายตนเองได้ดีพอ เสื้อของเขาถูกพับอย่างดิบดีวางอยู่บนตู้หัวเตียง และทั้งร่างของเขาปวดเมื่อยไปหมด เขาแทรกตัวลงไปในที่นอนนุ่ม ๆ ลึกยิ่งกว่าเดิม ไม่อยากจะลุกขึ้นมาเลย เดี๋ยวร่างกายเขาก็จะฟื้นฟูตัว ด้วยเซรุ่มซุปเปอร์โซลเยอร์และด้วยพลังรีปเปอร์ แต่ในตอนนี้ เขาเหนื่อย–

                “เฮ้ พวก! เป็นไงบ้าง!”

                รีปเปอร์เปิดเปลือกตาขึ้นมอง ไอ้เวรจังค์แรท นั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงเขา

                “แกมาทำห่าอะไรที่นี่” รีปเปอร์ถามเสียงห้วน

                “เฝ้านาย มาโก้บอกให้เฝ้า”

                “แล้วไอ้หมูตอนนั่นอยู่ไหน?”

                “เฮ้ ห้ามเรียกเขาว่าอย่างนั้นนะ!” มันชี้หน้ารีปเปอร์ “ไม่รู้สิ เขาไป ๆ มา ๆ “

                “ไม่ใช่ว่าเขาเป็นบอดี้การ์ดแกเหรอ”

                “อาฮะ แล้ว?”

                รีปเปอร์ปวดหัว เขาขี้เกียจจะคุยกับไอ้นี่ บนตู้ข้างเตียงมีเม็ดยาวางอยู่ และเขาคิดว่ามันน่าจะเป็นของเขา จากโร้ดฮ็อก เขาก็เลยคว้ามันเข้าปาก กลืนมันเปล่า  ๆ โดยไม่ใช้น้ำดื่มตาม จะหาน้ำที่ไหนดื่มได้วะในนรกนี่ เขาจะไม่เดินลงบันไดด้วยซ้ำ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ไม่มีทาง ชาโดว์สเต็ปออกนอกหน้าต่างนู่นล่ะแล้วค่อยหาทางออกจากเมืองเวรนี่อีกที สู่ฐานทาลอน

                “นายเป็นไงบ้าง?” จังค์แรทถาม “ถ้านายเดินขาถ่าง ฉันรู้ท่ากายบริหารที่ช่วยได้ทันที!”

                “ฉันไม่ได้เดินขาถ่าง!”

                “ก็แค่เสนอออ”

                 บนกองเสื้อผ้าเก่าของรีปเปอร์– ที่คงใช้งานไม่ได้อีกและต้องตัดใหม่– มีปลอกคอนั่นอยู่

                เขาชะงัก

                “ข้อเสนอยังเหมือนเดิมรู้ไหม” จังค์แรทว่า “นายเอาปลอกคอมา เขาดูแลนาย”

                “ใช้คำว่าดูแลเหรอ”

                “เขาไมได้ให้มันกับทุกคนนา” จากนั้น เงียบไปครู่ ราวกับจะตัดพ้อ “…ฉันว่าเขาชอบนาย”

                รีปเปอร์ลุกจากเตียง เหนื่อย และมีความรู้สึกสลับซับซ้อนมวนตัวกันเป็นปมอยู่ในท้องเขา

                “…ไม่หรอก” รีปเปอร์หยิบกองเสื้อผ้าขึ้นมาถือ รวมถึงไอ้ปลอกคอนั่นด้วย “ลาก่อน จังค์แรท”

                “ลาก่อน เด๊ดแคท!”

                “นั่นไม่ใช่ชื่อฉัน!”

 

FIN

Advertisements

One thought on “Kitty’s Got Claws (3/3)

  1. ทำไมมันน่ารักT T
    เราทำใจอยู่นานมากก่อนอ่านบทนี้ คือเรารับได้กับความไม่ละมุน แต่พอเป็นgangbangโดยไม่สนยอม(???) เราจะรู้สึกแย่ ความอับอายของรีปเปอร์นี่ฆ่าเราตายได้เลย แต่พอได้อ่านทั้งหมดแล้ว.:…โอเค ขอบคุณตัวเองที่ไม่หนีไปก่อน เราชอบที่่โร้ดฮ็อก”ดูแล”รีปเปอร์จริงๆอย่างที่เขาพูดอยู่ตลอด หลังจาก…ทั้งหมดนั่นแหล่ะ…
    .ตอนนี้เราดีขึ้นแล้้ว ขอบคุณที่แต่งฟิคนีนะคะ

    Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s