Monster Boyfriends (6)

Title: Monster Boyfriends
Fandom: Overwatch (Video Game)
Pairings: Reaper | Gabriel Reyes/Soldier: 76 | Jack Morrison
Rating: E

Warning: Merman!Gabriel, Merman Dick, Cumplay, Stomach Bulge, Mention of Body Flossing, Size Difference, Size Kink, Mention of Pregnancy, อาจจะมีอย่างอื่นอีก บอกเรา
Notes: ชีวภาพเงือกของเรายังไม่ค่อยแม่น แต่เราว่าเราเริ่มจับทางได้ละ 

                เมื่อแจ็กมาพบกาเบรียลอีกครั้ง เขาได้โกนผมของเงือกหนุ่ม

                กาเบรียลบ่นบ่อย ๆ ว่าเขารำคาญผมตนเอง เกลียดที่ปล่อยยาวไปมันก็เสื่อมเสียเมื่ออยู่ใต้น้ำทะเล แจ็กก็เลยอาสาเอามีดโกนมาให้เขาครั้งหน้าที่เราเจอกัน พร้อมกับครีมและน้ำมันโกนดี ๆ ที่ผมของกาเบรียลต้องการอย่างยิ่งหลังจากที่มันอยู่ใต้น้ำมานาน กาเบรียลนั่งอยู่บนขอบเรือฮีลิกซ์ เรือสูงเกินกว่าที่หางจะแตะน้ำ เขาก็เลยสะบัดหางไปมากับข้างเรือเล่น ๆ เสียงดังเป็นจังหวะ ส่วนแจ็กยืนอยู่ข้างหลังเขา กำลังโกนผมหยิกหยาบกร้านของกาเบรียลออกทีละนิด ใกล้จะเสร็จแล้วล่ะ

                “ก่อนหน้านี้นายทำยังไง?” แจ็กถาม เพราะกาเบรียลก็ไม่ได้ผมยาวมาก สำหรับเงือก

                “ฉันมีมีด เก็บได้จากใต้น้ำ” กาเบรียลเล่า “มีดที่หน้าตาโหดมาก– แต่มันเริ่มตัดอะไรไม่เข้าแล้ว ทู่หมด”

                “แล้วนายเก็บมีดนี่ไว้ที่ไหน?”

                “ในซากเรือ!”

                แจ็กเลิกคิ้ว “นายอาศัยอยู่ในซากเรือ?”

                “มันเป็นเรือโจรสลัดอับปาง ชื่อว่าเดธบลอซซ่อม” กาเบรียลผายมือ “ชื่อเป็นลาง ตายทั้งเรือ”

                “นาย… ไม่ได้เป็นสาเหตุที่พวกเขาตายใช่ไหม”

                “เปล๊า”

                “นายอายุเท่าไหร่?

                “แก่พอแล้วกัน” กาเบรียลโน้มตัวไปข้างหน้า ท้าวคางกับหาง ห่างจากมือแจ็ก “เมื่อไหร่จะเสร็จเนี่ย”

                “ก็ถ้านายอยู่นิ่ง ๆ เดี๋ยวก็เสร็จแล้ว เหลือแค่ตรงท้ายทอยเอง” แจ็กขยับตามเขา ถอนหายใจเฮ้อ

                เวลาผ่านไปไม่นาน เขาก็จัดการเสร็จสรรพเรียบร้อย พลาสติกที่วางปูไว้บนพื้นเรือเต็มไปด้วยปอยผมของกาเบรียล แจ็กคิดว่าเขาจะคิดถึงผมยาวสลวยของอีกฝ่าย คิดถึงว่ามักหยิกแค่ไหนทั้งจากสภาพผมของมันและความเสียหาย แต่ตอนนี้ ผมสั้นโกนติดหนังศีรษะ กาเบรียลดูสะอาดสะอ้าน เหลือแต่เคราของเขาที่พึ่งถูกแจ็กเล็มให้เสร็จสรรพ เขาดูดี

                หล่อเหลา แจ็กถึงกับกลืนน้ำลายอึกใหญ่ “อยากได้กระจกไหม”

                “ฉันเห็นตนเองบนผิวน้ำ” กาเบรียลตอบ เกือบจะเหมือนกลอน ถ้าไม่ได้ต่อว่า “และฉันหล่อมาก”

                แจ็กหลุดขำพรืด “ไม่ลังเลที่จะชมตนเองเลยใช่ไหม”

                “เรื่องอ้อมค้อมนั่นของมนุษย์ ฉัน? ฉันเป็นเงือกตรง ๆ ” กาเบรียลผิวปาก ยกมือขึ้นลูบหัวตนเอง “รู้สึกเย็น ๆ …”

                “บางทีฉันควรหาหมวกไหมพรมมาให้นาย” แจ็กพึมพำ “ไว้ใส่ตอนขึ้นมาหาฉัน”

                “สปอล์ยฉันเละเทะเลย แจ็กกี้” กาเบรียลยิ้ม

                “นี่แค่เริ่มต้นนะ” แจ็กหยอกกลับ “ขอฉันจัดการกับผมนายก่อน รอสักครู่–”

                เขาจัดการเก็บกวาดทุกอย่างใส่ถุงรอไปทิ้งขยะเมื่อกลับฝั่ง เดินหายเข้าไปในส่วนบ้าน ของตัวเรือ หยิบอาหารที่เขาพอจะมีอยู่ในครัวขนาดจิ๋วขึ้นมาชั้นบน ต้องเดินสองสามรอบถึงจะเอาของมาได้หมด แต่หลัก ๆ ที่เขาอยากจะแนะนำให้กาเบรียลลองคือไวน์ อุตส่าห์ซื้อขวดดี ๆ มาจากบก มีแม้กระทั่งถาดชีสเป็นของแกล้ม เขารินใส่แก้ว สายตาของกาเบรียลจ้องมอง

                เขาเลียริมฝีปากเมื่อเห็นสีแดงมืดของไวน์ “เหมือนเลือดเลย”

                “ไวน์”

                “ซึ่งก็คือ..?”

                “มันทำมาจากองุ่น”

                “ซึ่งฉันรู้จัก….”

                “ฉิบ ลืมไปเลย นายไม่เคยทานผลไม้” แจ็กทิ้งตัวลงนั่งข้างเขา ยื่นแก้วให้ “อินเตอร์เน็ตบอกว่านายทานได้ คิดว่านะ”

                สักวันกาเบรียลจะตายห่าเพราะเขามัวแต่เอาอาหารแปลก ๆ ให้นี่แหละ แจ็กคิด แต่เท่าที่ผ่านมาเขาก็ปกติดี ส่วนใหญ่อาหารที่มนุษย์กินได้ เงือกก็กินได้ แจ็กอดไม่ได้นี่หว่า เขามีคนรักที่ไม่รู้จักโลกอีกทั้งโลก เขาก็ย่อมอยากเป็นฝ่ายแนะนำให้กาเบรียลได้รู้จักอะไรต่าง ๆ แบ่งปันสิ่งที่เขามีให้กับอีกฝ่าย รู้ว่าโลกใต้ท้องทะเลนั้นแตกต่างจากบนโลกมากโข

                กาเบรียลเอาแต่ดมมัน “แปลก ๆ “

                แจ็กยิ้ม “นายทำถูกนะ รู้ไหม นายต้องดมกลิ่นก่อน”

                “จริงดิ?” กาเบรียลยกแก้วขึ้นจิบอย่างระมัดระวัง คิ้วขมวดมุ่น

                ผลปรากฏว่า กาเบรียลชอบไวน์ไม่เบาเลย ดื่มมันอัก ๆ อย่างไม่ค่อยถูกหลักการดื่มไวน์เท่าไหร่นัก แต่แจ็กพบว่าเขาไม่ถือสา พวกนักชิมไวน์สามารถไปตายได้ คนรักของเขาจะดื่มไวน์ยังไงก็เรื่องของเขา แต่พออีกฝ่ายเริ่มซดมันเหมือนน้ำเปล่าแจ็กก็ชักจะปราม ๆ เขาไม่อยากให้กาเบรียลเมาแอ๋เพราะพึ่งดื่มแอลกอฮอล์เป็นครั้งแรก กาเบรียลเลยไปเล่นกับจานชีสแทน

                กาเบรียลกำลังตัดชีสเกาดาด้วยฟันที่แหลมคมดุจมีดโกนอยู่ ตอนที่เขาพูดว่า “ฉันดูออกนะ”

                แจ็กชะงัก แก้วไวน์ในมือเลื่อนมาไม่ถึงปาก “ดูออก?”

                “นายกำลังทำดีหวังผล”

                แจ็ก อย่างชาญฉลาด ร้อนตัวทันที “ฉันทำดีให้แฟนเฉย ๆ ไม่ได้เหรอ”

                “ก็ได้” กาเบรียลยักไหล่ “หรือ นายอาจจะต้องการอะไรบางอย่าง”

                แจ็กเงียบ กาเบรียลเคี้ยวชีส โยนแต่ละชิ้นเข้าปากงง  ๆ ว่ามันแตกต่างกันยังไง สงสัยต่อมรับรสจะไม่ดีพอ

                “ก็อาจจะมีบางอย่าง” แจ็กสารภาพเสียงอ่อน

                “ฮ่า!”

                “มันแค่ไม่สุภาพที่จะถามถึงนายเรื่องเซ็กส์โดยที่ ไม่รู้สิ ชวนนายไปทานมื้อเย็นก่อน”

                กาเบรียลกลอกตา ยัดเยียดจานชีสให้เขารับ “บอกตรง ๆ มาเถอะ ฉันไม่ถือหรอก”

                “ไม่คิดว่ามันน่าเกลียดเหรอ”

                “แจ็กกี้ ครึ่งหนึ่งของสาเหตุที่เงือกขึ้นบกก็เพื่อเอากับมนุษย์ จริง ๆ นะ”

                “งั้นนายก็ไม่ถือ?” แจ็กถามอีกรอบ

                “ฉันมีแฟนตาซีว่าอยากจะเอานายในซากเรืออัปปาง” กาเบรียลเกริ่น ถอนหายใจ “แต่นายคงต้องใส่ชุดอะไรนั่นที่มนุษย์ใส่กัน และมันไม่เซ็กซี่เลยสักนิด แถมฉันอยู่ลึก– ลึก– ลงไปเกินกว่ามนุษย์จะไปถึง ที่นั่นมีแต่ปลาหน้าตาอุบาทว์”

                แจ็กยิ้มเอ็นดู “ไหนบอกว่านายหล่อไง”

                “ฉันเป็นของหายาก แจ็ก นายไม่รู้เหรอ ทะเลยิ่งลึกทุกอย่างยิ่งพิลึก”

                “นายก็พิลึกอยู่นะ”

                “ฮ่า ฮ่า ฮ่า” กาเบรียลตีหน้าตาย “ถ้างั้น เซ็กส์”

                “..เซ็กส์”

                “นายแน่ใจนะว่าอยากจะมีเซ็กส์กับเงือก?”

                “คงไม่ใช่สิ่งที่แปลกที่สุดที่ฉันเคยทำ” แจ็กสารภาพตามตรง นึกย้อนถึงแต่ละวีรกรรมของตนเองในอดีต

                กาเบรียลถอนหายใจ “เอาชุด อ่อยนางเงือกของนายไปเก็บไป๊”

                แจ็กรีบกุลีกุจอเอาของกลับไปในห้องครัวแทบไม่ทัน

 




 

                เมื่อแจ็กกลับมาอีกที เราก็ต้องเตรียมพร้อมกันยกใหญ่ ซึ่ง.. รู้สึกประหลาด มันเหมือนกับว่า ถ้าคุณจะทำ ก็ควรทำเลยใช่ไหม แต่มันใช้การเตรียมการมากกว่านั้นเมื่อคู่รักของคุณเป็นเงือก แจ็กหาผ้าขนหนูมารอง หลังจากเหตุการณ์ต้องดื่มอสุจิเงือกจนจะอ้วกเมื่อคราวที่แล้ว เขาคิดว่ามันง่ายกว่าที่จะให้คุณปลาปล่อยออกมาตามที่ต้องการ (เน้นปริมาณไม่เน้นคุณภาพเลยจริงจริ๊ง) เขาเอาน้ำมาเทใส่หางกาเบรียลเพิ่ม อีกฝ่ายอยู่บนบกในที่แห้งได้ก็จริง แต่มันไม่ดีต่อเกล็ดในระยะยาว

                แล้วเขาก็ได้หล่อลื่นมาด้วย ซึ่งน่าจะจำเป็นต่อแจ็กมากกว่ากับกาเบรียล

                กาเบรียลนอนหงายรออยู่แล้วเมื่อเขาพร้อม เปิดเผยด้านใต้ของหางให้แจ็กเห็น เขาไมรู้ว่ารอยนูนนั่นเป็นเช่นนั้นโดยธรรมชาติหรือมันแสดงว่ากาเบรียลกำลังเกิดอารมณ์ แต่แจ็กปรี่เข้าไปหาแทบไม่ทัน เทหล่อลื่นใส่มือและเล่นสนุกกับร่องเนื้อตรงนั้น ไม่ได้รีบร้อนจะให้เขาเผยตัวออกมาด้วยซ้ำ แค่อยากจะไล่นิ้วกับกลีบผิวบอบบางสีชมพูอ่อนตรงนั้น ไล่มันขึ้นลง

                แต่ทาทางกาเบรียลจะรำคาญ เพราะเขาฟาดหางกับท้องเรือดังปั่ก! “ควัก ๆ มันออกมาเถอะน่า”

                แจ็กใช้นิ้วโป้งลูบผิวข้างในร่องแล้วมองกาเบรียลสั่นระริกทั่วตัว “รีบจัง”

                “ก็นายมัวแต่– อ้ะ– ชักช้า”

                เขาหัวเราะหึ “นายชอบ”

                “ฉันชอบให้นายเลิกลีลา!”

                ใช้คำว่าควักแล้วน่ารังเกียจจัง แจ็กอยากเชื่อว่าเขาค่อย ๆ กล่อมเจ้าเงี่ยงสีชมพูสดออกมาจากกลีบเนื้อด้วยการเล้าโลมมันมากกว่า กระตุ้นสัมผัสให้มันรับรู้ว่าตนเองกำลังจะได้โชคดีวันนี้– แจ็กไล่มือขึ้นลงตามความยาวของมัน แล้วพบว่าเรียกเป็นเงี่ยงก็ไม่ถูกเสียทีเดียว มันดูเหมือน แต่ข้างใต้ผิวนุ่มลื่นนี้ไม่มีกระดูก ก็แค่อีกอวัยวะหนึ่งของเงือกหนุ่ม

                มันสวยมาก แจ็กหยุดตะลึงกับมันไมได้ สีชมพูสดของมัน ผิวนุ่มของมันที่แตกต่างจากกล้ามเนื้อแข็ง ๆ ของกาเบรียล มันเป็นอวัยวะเพศที่สวยที่สุดเท่าที่แจ็กเคยเห็น ทำเอาของมนุษย์น่าเกลียดไปเลย และมัน…ยาวมาก ขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อไล่ขึ้นลง จากปลายเรียวเล็กลงสู่ฐานขนาดใหญ่ที่ถูก ควัก (เฮ้อ) ออกมาจากร่อง แจ็กเกือบจะอยากใช้ปากให้มันอีกรอบ

                แต่เขามาที่นี่พร้อม แบตตาเลี่ยน ไวน์ ชีส และภารกิจ ซึ่งไม่เกี่ยวกับไอ้สามอย่างที่เขาว่ามาเลย

                 แจ็กยันตัวลุกขึ้นจากท้องเรือหน่อย แค่จะถอดกางเกง แต่แล้วเขาก็ชะงัก

                นี่จะเป็นครั้งแรกที่กาเบรียลเห็นเขาโป๊

                ตอนแรกที่เรามีเซ็กส์กัน แจ็กไม่ได้ถอดเสื้อผ้าตนเองออก แต่นี่…

                แจ็กดึงกางเกงตนเองลงก่อนเลย ซึ่งได้รับการตอบกลับเป็นเสียงผิวปากยาวเหยียดของกาเบรียล เหมือนเขาตั้งใจจะผิวปากยั่วยวนแล้วอยู่ดี ๆ ก็ชะงักจนมันถูกดึงเสียงออกไป– เพราะภาพที่เขาเห็น คิ้วโค้งขึ้นข้างหนึ่ง จ้องตาไม่กระพริบ แจ็กไม่รู้จะทำยังไงดี เขาเลย.. โค้ง.. เฉยเลย ให้กับการตอบรับของอีกฝ่าย ก่อนจะถอดเสื้อตนเองบ้าง พับมันลวก ๆ วางไว้มุมหนึ่ง

                เขาคลานขึ้นไปคร่อมหางกาเบรียลอีกครั้ง “ขอฉัน.. แป๊ปนะ”

                แจ็กชโลมหล่อลื่นใส่นิ้ว เขาต้องเตรียมตัวนานเลยล่ะถ้าเขาจะเอาอะไรใหญ่ขนาดนั้นยัดเข้ามา

                มันควรจะเซ็กซี่นะ การได้เห็นคู่รักของคุณเตรียมตัวเพื่อจะรับขนาดใหญ่เบิ้มของคุณ เข่าแทบจะพยุงน้ำหนักร่างไว้ไม่ไหวเมื่อนิ้วมือสั่นเทาแทรกเข้ามาในตนเอง เสียงครางหลุดออกมาจกริมฝีปากเพราะแจ็กกลั้นมันไว้ไม่ทัน แต่กาเบรียลดัน.. มองเขางง ๆ เหมือนไม่เข้าใจว่าเขากำลังทำอะไรอยู่ ซึ่งก็น่าจะใช่ตามนั้นนั่นแหละ มีความอยากรู้ปนเร้าอารมณ์อยู่

                เขาก็เลยถาม “นายทำอะไรอยู่น่ะ”

                แจ็กแทรกนิ้วที่สองเข้าร่าง ครางเสียงกระเส่า “ตะ– เตรียมตัว”

                กาเบรียลเอียงคอ งุนงง “เตรียมตัว?”

                “นายใหญ่มาก ที่รัก และ…” แจ็กจะอธิบายยังไงดีวะ “ฉันไม่มีหล่อลื่นโดยธรรมชาติ”

                “ไม่ใช่ว่ามนุษย์ทุกคนมีหมดเหรอ?

                “แค่บางคน” แจ็กตอบ “ที่ฉันจะทำ มัน– ไม่ใช่ส่วนที่มีไว้เพื่อเพศสัมพันธุ์”

                กลายเป็นว่ากาเบรียลงงตาแตกเลย เอ้า เอาเข้าไป “แล้วทำไมนายเอามามันมาใช้ล่ะ”

                “เพราะ.. เราเป็นมนุษย์ มนุษย์เราปรับตัวตามสถานการณ์”

                “พิลึกจัง” กาเบรียลพึมพำ “แล้วนี่อะไร”

                แจ็กเกือบจะกรี๊ดคอแตกเมื่อกล่องดวงใจถูกกระชาก ดึงมันเล่นหยั่งกะเป็นเชือกชักคะเย่อ

                “โอ้ย โอ้ย โอ้ย โอ้ย กาเบรียล เบา ๆ หน่อย!

                กาเบรียลปล่อยมือ “ฉันขอโทษ?”

                แจ็กก้มหัว ไอ้มือที่ค้างอยู่ข้างในตนเองชะงักอยู่อย่างนั้น จุกขึ้นมาถึงท้องน้อย ไม่รู้จะพูดยังไงดีเลย

                เขารวบรวมตนเองอยู่พักใหญ่ หายใจเข้า–ออก “จับได้ นายแค่ต้อง.. เบา ๆ นะ คนดี”

                กาเบรียลเอื้อมมาจับเขาใหม่ สัมผัสคราวนี้บางเบากว่ากันมาก กำปั้นโอบรอบเขาแล้วค่อย ๆ ชักขึ้นลงหยั่งกะรู้แหนะว่าต้องทำยังไง และมันเกือบจะปลอบประโลมความเจ็บปวดเมื่อครู่นี้ได้ ทำให้ประสาทสัมผัสแจ็กกลับมาทำงาน

                “มัน.. คล้าย ๆ เงี่ยงนาย” แจ็กตอบ

                “หน้าตาพิลึก”

                อันนั้นแจ็กแอบเห็นด้วย “ฉันรู้ ใช่มะ?”

                “นายต้องใช้เวลาเตรียมตัวนานเท่าไหร่”

                แจ็กถอนหายใจ แล้วพบคำตอบว่า นานทีเดียวเลยล่ะ เขาต้องเอาไอ้อารมณ์เมื่อครู่นี้กลับมาใหม่หลังจากถูกบีบจนฝ่อ เพราะความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของเงือกคนรัก แล้วบางทีอาจจะต้องยัดทั้งกำปั้นเลยก็ได้ถึงจะแน่ใจว่าสามารถรับขนาดของอีกฝ่ายได้ ที่แม้กระทั่งในขณะนี้ก็ยังผงาดเด่นหรา ชูชัน ไม่อ่อนลงเลยกับสถานการณ์ งั้นเรื่องอารมณ์ไม่น่าจะเกี่ยว

                “ขอเวลาฉันอีกสักพัก ที่รัก” แจ็กพูดเสียงอ่อน “สักพัก”

 




 

                เมื่อแจ็กขึ้นคร่อมกาเบรียลได้อีกครั้ง– ในที่สุด– เขาถอนเสียงหายใจแห่งชัยชนะออกมา คิดว่าตนเองน่าจะพร้อมแล้วที่จะรับขนาดอีกฝ่าย เขาต้องยกตัวขึ้นสูงมาก พยายามกดเงี่ยงกาเบรียลลงแล้วสอดมนเข้ามาอย่างช้า ๆ ส่วนปลายน่ะง่าย เพราะมันเล็กมาก เข้ามาในร่างแจ็กอย่างง่ายดาย และมันเกือบจะรู้สึกดี เหมือนใช้นิ้วให้ตนเองเมื่อครู่…

                แต่เขายังต้องขยับตัวลงอีก และให้ตายสิ แจ็กรู้สึกเหมือนมีอีกไมลส์ทะเลรอเขาอยู่

                กาเบรียลหลับตาปี๋ หายใจออกทางปาก พึมพำว่า “แน่น…

                แจ็กเกาะไหล่อีกฝ่ายไว้เป็นที่ยึดเหนี่ยว แล้วลดตัวเองลงอีก รู้สึกถึงรูของตนเองอ้าออกเพื่อรับขนาดที่ขยายขึ้นตามการลดตัว ยิ่งต่ำ มันก็ยิ่งใหญ่มากขึ้นเท่านั้น จนทำให้จากสบาย ๆ กลายเป็นความคับแน่น รู้สึกถึงความฝืดเคือง แจ็กต้องถอนตัวอออก– เห็นกาเบรียลร้องโอดครวญไม่พอใจ– แล้วเพิ่มหล่อลื่นอีก ลดตัวลงไปใหม่ ถึงจะรับขนาดเขาไปได้มากกว่าเดิม

                กาเบรียลเริ่มส่งเสียงครวญคราง และมันเป็นดนตรีสำหรับหูแจ็ก แต่ เช่นเคย เขาเป็นชายผู้มีภารกิจ และเขาต้องรับขนาดทั้งหมดของอีกฝ่ายเข้ามาในร่างให้ได้ พระเจ้า กาเบรียลรู้สึกเหมือนซิลิโคน ทั้งนุ่มทั้งลื่นในตัวแจ็ก พื้นผิวของมันไม่เหมือนทุกสิ่งที่เขาเคยรับเข้ามา แจ็กกัดฟัน ยันตัวลงทีละนิ้วสองนิ้ว หัวใจเต้นรัวในอกจนได้ยินเสียงเลือดสูบฉีดในหู

                เมื่อเขาลดตัวลงมาจนสุด ก้นสัมผัสกับหางของกาเบรียลจนได้ แจ็กหมดแรง ได้แต่นั่งอยู่อย่างนั้น ไม่ขยับตัวไปไหน สองแขนแทบจะชูขึ้นเพื่อแสดงความยินดี ชกอากาศว่า วู้ว! เขากำลังเอากับเงือก และเขารับได้หมดตั้งแต่โคนจรดปลาย! ถ้ามีเรือประมงขับผ่าน แจ็กคิดว่าเขาคงจะได้รับการยืนสรรเสริญและเหรียญตรากล้าหาญ มันช่างเป็นความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่

                แต่เขาได้เวลาอิ่มเอนกับมันได้ไม่นาน เพราะกาเบรียลเริ่มดิ้นใต้ร่างเขา สะบัดครีบไปมา

                แจ็กต้องเกาะเอวเขาไว้ ให้เขาหยุด “อย่า กาเบรียล นายจะทำฉันเจ็บ”

                “นาย– นายอุ่นเหลือเกิน” กาเบรียลโพล่งออกมา แต่ก็ยอมหยุด ดวงตายังปิดสนิท “ร้อน…”

                “เฮ้ ลืมตา กาเบรียล มองฉัน”

                กาเบรียลมองเขา ดวงตาสีดำขลับไร้นัยน์ตา “คับ.. เจ็บ..”

                ฉิบ แจ็กคงเผลอเกร็ง เขาสูดหายใจลึก พยายามผ่อนคลายตัว ขยับเล็กน้อยหาองศาที่ดี “นี่ล่ะ?”

                กาเบรียลวางสองมือไว้บนอกตนเอง ประสานนิ้วเข้าด้วยกัน “ดีขึ้น…”

                “ฉันเองก็ต้องใช้เวลาทำให้ชินเหมือนกัน” แจ็กบอก “ขยับเมื่อนายพร้อม?”

                “โอเค..” กาเบรียลครางเสียงหลง “ขอเวลาฉันแป๊ปหนึ่ง”

                เราสองคนหายใจหอบอยู่อย่างนั้น ค้างในท่าเดิม ต่างฝ่ายต่างก็ต้องปรับตัวเข้ากับประสบการณ์อันแสนแปลกใหม่ที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน แต่หลังจากเวลาผ่านไปชั่วอึดใจ กาเบรียลก็พยักหน้าเป็นสัญญาณบอกว่าเขาพร้อม แจ็กถึงเริ่มขยับ กดตัวบนไหล่กาเบรียลเพื่อที่จะได้ยกสะโพกขึ้น เขารู้สึกแน่นเหลือเกิน เต็มไปหมด ได้มีเซ็กส์กับชายที่ใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยเห็น

                เขารู้สึกถึงมันได้ข้างในท้องน้อย เห็นรอยนูนผิดธรรมชาติตรงนั้น และนั่นทำให้แจ็กหายใจสะดุด

                ทุกการขยับขึ้นลงทำให้เขาแทบขาดใจ เขาขยับไม่ได้มาก แต่การเสียดสีข้างใน สัมผัสยามขยับขึ้น–ลง มันวิเศษ โดนเข้ากับทุกจุดที่เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าตนเองมีในร่าง ทำให้ความสุขสมราวกระแสไฟฟ้าสถิตแล่นผ่านเขาตั้งแต่ปลายนิ้วมือจนถึงทุกจุดอ่อนไหว กาเบรียลช่างใหญ่มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เขาจะไม่เสียดสีโดนจุดรักของแจ็ก ทำให้เขาครางเสียงแหลมและน้ำตาไหล

                กาเบรียลคงอยากขยับแทบขาดใจ แต่ไม่อยากจะเผลอทำร้ายแจ็กในท่านี้ รู้ว่าครีบของตนเองแข็งแรงเกินกว่าจะมาขยับได้ในท่านี้ ในเมื่อร่างกายของเราสองเชื่อมต่อกัน เขาเลยทำได้แต่นั่งนิ่ง ใบหน้าบิดเบี้ยวไปด้วยความกระสัน เสียงคราง เสียงสบถ เล็ดรอดออกมาจากริมฝีปากอยู่เป็นระยะ ๆ แจ็กเองก็ไม่ใช่คนเดียวที่ใกล้จะสติหลุดอยู่รอมร่อ

                “จับฉันสิ” แจ็กพูดขึ้นมา รับรู้ว่าตนเองกำลังหลั่งเลอะเทอะหน้าท้องกาเบรียล “แต่เบา ๆ นะ”

                กาเบรียลทำตาม แต่มีความลังเลและระมัดระวังอย่างสูง มันเกือบจะจั๊กจี้

                “แน่นกว่านั้นหน่อย เก๊บ… นั่นแหละ.. ขยับกำปั้นนะ… อา…”

                การได้ถูกสัมผัสโดยตรง ทั้งภายในและภายนอก นั้นสมบูรณ์แบบ เป็นความรู้สึกดีที่แข่งกันสูสีและข่มขู่จะเอ่อล้นร่างกายแจ็ก เขาอยากจะยกมือขึ้นเล่นกับยอดอกของตนเอง รู้ว่ามันชูชันตั้งเด่นเพราะเซ็กส์ที่กำลังมี รู้ว่ามันไวต่อความรู้สึกแค่ไหน แต่เขาขยับด้วยสะโพกอย่างเดียวไมได้ ต้องใช้สองมือเป็นที่ค้ำยัน อกของเขาเลยถูกเมินเฉยไปก่อน

                แต่นั่นไม่เป็นไร นี่ดี ดีมาก แจ็กไม่คิดว่าเขาจะสามารถกลับไปมีเซ็กส์กับมนุษย์ได้อีก

                เงือกเร้าใจกว่าเยอะ

                มันรู้สึกเหมือนเวลาผ่านไปเป็นเดือน เป็นปี อาจจะชั่วนิรันดร์ แต่จริง ๆ แล้วมันก็คงแค่ไม่กี่สิบนาที แต่แจ็กเป็นฝ่ายถึงจุดสุดยอดก่อน ด้วยมือสะเปะสะปะของกาเบรียล และสัมผัสเสียดสีจากข้างใน ทำให้เขาหลั่งออกมาเลอะเทอะ กระเด็นโดนคางกาเบรียล กาเบรียลตกใจ ไม่ได้คาดหมายว่าแจ็กจะรุนแรงเช่นนี้ แต่ก็ไม่ได้รังเกียจ แลบลิ้นเลียมันแต่โดยดี

                “ค่อย ๆ รีดฉัน อย่างนั้นล่ะ…”

                กาเบรียลใช้มือให้จนรีดเอาทุกหยดทุกหยาดจากร่างแจ็ก แต่.. กาเบรียลก็ยังไม่เสร็จ ซึ่งลำบากนิดหน่อย ร่างกายของเขาอ่อนไหวต่อความรู้สึกมากกว่าเดิมเมื่อตนเองพึ่งถึงฝั่ง เขาเลยรู้ซึ้งถึงขนาดของกาเบรียลมากกว่าเก่า รู้ถึงการขยายของรูตนเอง คับแน่นจนแอบจะแสบตรงขอบ รู้ถึงความยาวที่ชวนให้เขาอึดอัด แต่เขายังทน รอให้กาเบรียลเสร็จ–

                “แจ็ก–!”

                 พอมานึกย้อนดูอีกที การให้เงือกสำเร็จความใคร่ข้างในคุณ อาจจะไม่ใช่ความคิดที่ดี

                เพราะมันเยอะมาก เยอะเหลือเกิน เยอะจนแจ็กรู้ว่ามันอยู่ในร่างของเขาไม่หมด ต่อให้เขาจะพยายามแค่ไหน ต่อให้เขาจะลดตัวลงต่ำจนก้นสัมผัสกับหางกาเบรียล เพื่อไม่ให้อะไรเล็ดรอด แต่มันก็ยังทะลักออกมาอยู่ดี หลังจากเวลาชั่วครู่หนึ่ง ลงมาเอ่อนองกองอยู่บนหางกาเบรียลใต้ก้นแจ็ก ไหลซึมเข้าไปในร่องของกาเบรียล ส่วนที่เหลือ…

                เข้ามาลึกข้างในท้องแจ็กจนมันป่อง จนกระทั่ง แม้เขาจะถอนตัวออกจากกาเบรียลเสร็จสรรพ แม้มันจะยังไหลซึมออกมาจากร่างเขาเป็นจำนวนมาก ก็ยังมีรอยนูนเล็ก ๆ ในท้องของร่องรอยที่กาเบรียลทิ้งเอาไว้ให้เขา

                มันเกือบจะดูเหมือนแจ็กกำลัง.. ท้อง

                เขาไม่รู้ว่าจะเขินอายหน้าแดงหรือรู้สึกหวาดกลัวดี

                “ฉันจะต้องรู้สึกแย่ไปอีกนาน” แจ็กพูด ลูบท้องตนเอง ถึงแม้ตอนนี้มันจะช่างอุ่น แสนดี..

                กาเบรียลหัวเราะแห้ง ๆ “ไม่ต้องกลัวท้องนะ ฉันบอกไว้ก่อนเลย เงือกทำมนุษย์ท้องไมได้”

                “โอ้ ดีจัง เพราะเมื่อครู่นี้ฉันกำลังกังวลเลย”

                “ฉันว่าฉันชอบนายแบบนี้นะ” กาเบรียลเอื้อมมาลูบท้องเขาบ้าง สายตาไล่มองคราบขาวที่ยังไหลลงมาตามเรียวขาของแจ็กไม่หยุดหย่อน เขาคงต้องใช้เวลาเป็นชาติกว่าจะล้างหมด ถึงจะมีผ้าขนหนูรองอยู่บนพื้น “จะทำลายนาย..”

                “กาเบรียล..” แจ็กเตือนเสียงอ่อน

                “ไม่ให้นายกลับไปหามนุษย์ที่ไหนบนบกได้อีก” รอยยิ้มชั่วร้าย “ทำให้ท้องนายเป็น– แบบนี้ ให้ทุกคนเห็น”

                “ฉันว่าฉันต้องอ้วกออกมาเป็นนาย” แจ็กพูดตามตรง ซึ่งเรียกเสียงหัวเราะจากกาเบรียลได้ผลชะงัด

                “ครั้งหน้าฉันจะสอดไปให้สุด” เขากระซิบ “เอาให้ทะลุออกมาทางปากนาย”

                …. เดี๋ยวดิ เมื่อกี้นี้ยังไม่สุดเหรอ

 



 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s