Ravage Him (3)

Title: Ravage Him
Fandom: Overwatch (Video Game)
Pairings: Reaper | Gabriel Reyes/Soldier: 76 | Jack Morrison (Kinda)
Rating: T?

Warning: Vampire!Jack, Priest!Gabriel, Blood
Notes: แจ็กงงอยู่ตลอดเวลา กาเบรียลชิวมากสำหรับคนที่พึ่ง(กำลัง?)ทรมานคน

                “ต่อมาอีกเจ็ดวันน้ำก็ท่วมบนแผ่นดินโลก…”

                มันกลายเป็นกิจวัตรประจำวัน

                แจ็กถูกขังไว้อย่างนี้ อยู่กับที่ แต่เรเอสจะลงมาหาเสมอตอนกลางคืน ยามที่เสียงจากชั้นบนเงียบสงบและไร้ซึ่งผู้คนในโบสถ์นอกจากเรา เขาจะเดินลงมา คุกเข่าบนพื้นหินแล้วอ่านไบเบิลให้แจ็กฟัง แจ็กไม่ค่อยแน่ใจว่าเขาจะทำไปเพื่ออะไร แต่ใครจะไปรู้ มันอาจเป็นเพราะเขาทำแล้วสะใจก็ได้ คิดว่ามันตลกดีที่ได้มานั่งอ่านไบเบิลให้แวมไพร์ฟัง ทำไปเพื่อความขบขันล้วน ๆ

                เขาถูกทิ้งให้ทรมาน ฟังเสียงเซ็งเซ่จากข้างบน เสียงบทสวด เสียงพิธีกรรม ชีวิตดำเนินผ่านไปโดยที่ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรภายใต้แผ่นดินศักดิ์สิทธิ์ของโบสถ์ ไม่รู้ว่ามีนักโทษอมนุษย์ถูกขังเอาไว้อยู่ แจ็กไม่รู้ว่าบาทหลวงเรเอสต้องการอะไรจากเขา ไม่รู้ว่าเจ้าปีศาจตนนั้นหายไปไหน ไม่เข้าใจด้วยซ้ำวาปีศาจมาทำอะไร รับบทบาทเป็นคนใช้ให้บาทหลวงตั้งแต่แรก

                แจ็กรู้แค่ว่ามันกำลังจะทำให้เขาขาดใจตาย เปล่า ไม่ใช่เพราะว่าไบเบิล แต่เพราะเรเอส เขาขาดเลือดมาแล้วไม่รู้ตั้งกี่วัน ลืมนับวันเวลาไปแล้ว และชายคนนี้ก็นั่งอยู่ห่างจากแจ็กไปแค่ไม่ไกล กลิ่นกายของเขาทำให้แจ็กแทบบ้า เขาสัมผัสได้ถึงทุกอย่าง เสียงหัวใจเต้นของอีกฝ่าย ดังเหมือนเสียงคำรามของภูเขาไฟในหู ความอบอุ่นจากร่างที่ยังมีชีวิตอยู่แทบจะแผ่รังสีออกมาให้รู้สึกถึง เลือดของเขาไหลเวียนในร่างเสียงดังจนแจ็กรู้สึกหูอื้ออึง สามารถลิ้มรสกลิ่นของเรเอสได้หลังลิ้น

                ก่อนที่จะควบคุมตนเองได้ เขาก็ดิ้นเร่าอยู่ในพันธนาการ ร่างกายไม่ยอมหยุดพยายามจะขยับเข้าหาอีกฝ่าย แต่ไม่ว่าเขาจะโน้มตัวไปข้างหน้าเท่าไหร่ โซ่ที่มือก็ยังจับเขาไว้ที่เดิม ทำให้เขาได้แต่ดีดดิ้นอย่างไร้ประโยชน์แต่ตนเองไปไม่ถึงไหน ส่งเสียงโซ่กระทบผนังดังเซ็งแซ่ ดังพอที่จะทำให้เรเอสขมวดคิ้ว หยุดอ่านบรรทัดที่เขากำลังมอง เงยหน้าขึ้นสำรวจแจ็ก

                “วันนี้เสียงดังนะ แกน่ะ” เขาพึมพำ

                แจ็กไม่รู้ว่าเขาควรจะโกรธหรืออับอายดี อีกครั้งแล้วใช่ไหมที่สัญชาติญาณร่างกายเอาชนะการควบคุมตนเอง มีอาหารมายั่วตรงหน้าก็อยากจะกระโจนเข้าใส่ สติของเขาชักจะเลอะเลือนลงทุกที ย่อส่วนลงเหลือเพียงแค่ชายตรงหน้า

                เขาพูดภาษาคนแทบไม่ได้แล้วด้วยซ้ำ คำรามออกมาไม่เป็นภาษาผ่านฟันหลอ ๆ

                เรเอสปิดหนังสือ เก็บมันไว้ใต้เสื้อคลุม “หิว?”

                แจ็ก– แทบจะไม่ได้ยินเสียงเขาเหนือเสียงชีพจร– พยักหน้ารัว ๆ

                เรเอสฮัม เขยิบตัวเข้ามาใกล้เขา มันเป็นภาพที่ทำให้แจ็กน้ำลายหก บาทหลวงสูงส่งบนสี่ขาคลานเข้ามาตรงหว่างขาแจ็ก ใกล้เหลือเกิน อีกแค่นิดเดียว เขาก็คงจะโน้มเข้าไปหาซอกคออีกฝ่ายได้ แล้ว… แล้วยังไง? แล้วเขาจะทำยังไงต่อ?

                แล้วอยู่ดี ๆ เรเอสก็ถาม “ทำไมน้ำถึงท่วมโลก?”

                แจ็กใช้เวลาอยู่นานกว่าจะประมวลคำถามเขาได้ “หะ หา?”

                “ตอบได้รึเปล่า?”

                “เพราะ… เพราะแผ่นดินโลกชั่วช้า มนุษย์ก่อกรรมทำเลว”

                เรเอสมีสีหน้าประทับใจ “นายฟังฉัน”

                แจ็กกลอกตา “ฉันมีอย่างอื่นให้ทำไหมล่ะ”

                เรเอสหัวเราะ “ฉันจะให้อาหารนาย”

                ประโยคเดียว แต่มันทำให้แจ็กน้ำตาไหล ไม่ใช่ด้วยความซาบซึ้ง แต่ด้วย.. อารมณ์ ที่อยู่ดี ๆ ก็รุกรานเข้ามาในร่างกาย เขารู้สึกอ่อนแอ เปราะบาง และไร้น้ำยา เหยื่ออยู่ตรงหน้า พลังมืดในตัวแทบจะตะโกนกู่ก้องให้เขากระโจนเข้าหาเหยื่อ แต่ดันทำไม่ได้ ไม่มีปัญญา นิ้วมือที่นุ่มอย่างน่าประหลาดของเรเอสปาดน้ำตาจากแก้มเขา อ่อนโยนจนชวนให้ลืมว่าเขาเคยทำอะไรไว้

                “ร้องทำไม” เขาถาม

                “เพราะฉัน–” แจ็กสะอื้น “–เพราะฉันกัดนายไม่ได้”

                เรเอสเอียงคอ “ทำไมจะไม่ได้ล่ะ”

                นิ้วของเขาไล่จากแก้มมาที่ปาก  นิ้วโป้งกดริมฝีปากล่างแจ็กลงให้อ้าออก และแจ็กลังเล สัญชาติญาณร่างกายบอกให้เขาปิดปากให้แน่นสนิท ถ้าไม่อยากให้ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีกรอบ แต่เขาก็ยอมอ้าปาก ให้เรเอสแทรกนิ้วอื่นเข้ามาด้วย นิ้วชี้ของเขาวนเป็นวงกลมตรงเหงือกบริเวณที่เขี้ยวของเขาเคยอยู่ ก่อนจะค่อย ๆ ไล่ตามฟันหน้า หยุดอยู่ตรงฟันกระต่ายของแจ็ก

                แจ็กรู้ทันทีว่าอีกฝ่ายต้องการให้เขาทำอะไร แต่นั่นไม่ได้แปลว่ามันน่าขายหน้าน้อยลง

                เห็นความลังเลของแจ็ก เรเอสถาม “ไม่หิวเหรอ”

                “หิว…”

                เขารู้ว่าเขามีตัวเลือกไม่มาก แต่…

                “งั้นก็รีบซะก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ”

                แจ็กหลับตาลง อย่างน้อยถ้าเขาไม่เห็นสีหน้าของอีกฝ่าย เขาก็ไม่ต้องรู้สึกถูกประจาน ถูกตัดสิน ฟันหน้าทู่ ๆ ไร้ซึ่งความคมของแจ็กเคี้ยวลงบนปลายนิ้วของเรเอส พยายามใช้แรงสุดชีวิตที่มีกัดให้ผิวตรงนั้นแตก แต่เขาทั้งกัด ทั้งกระชาก อยู่นานสองนาน แต่ปากแผลก็ไม่เปิดเสียที เขาใช้เวลานานจนนิ้วชี้ของเรเอสชุ่มไปด้วยน้ำลาย สอดเข้า–ออกจากปากแจ็กพร้อมเสียงแฉะที่ทำให้ใบหน้าของเขาร้อนผ่าว แจ็กคิดว่ามันจะเป็นไปไม่ได้เสียแล้ว เขาต้องติดแหงกอยู่ตรงนี้ตลอดชาติ แต่แล้ว..           

                เลือดหยดแรก เล็กราวหยดน้ำค้าง ตกลงบนลิ้นของแจ็ก และเขาคราง เสียงดังไร้ซึ่งความอายเพราะเคลิบเคลิ้มไปกับรสชาติของมัน เลือดเพียงหยดเดียวรู้สึกเหมือนเป็นลิตร ดับกระหายของเขาได้ชะงัด แต่เขายังต้องการมากกว่านี้อีก ริมฝีปากดูดแผลให้เลือดหลั่งออกมาเพิ่ม อยากจะลิ้มรสมันมากกว่านี้ เรเอสเป็นวิญญาณเก่าแก่ เหมือนกับเหล่ามนุษย์ที่ได้ชื่อเทวทูตกาเบรียล มีชีวิตมานาน แจ็กสามารถสัมผัสมันได้ในสายเลือดของเขา สิ่งโบราณบางอย่างสูบฉีดผ่านถูกจังหวะการเต้นของหัวใจ รสชาติของเขาสูงส่งเหมือนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ อาจจะเพราะเขาเป็นบุรุษของพระผู้เป็นเจ้าตั้งแต่แรก เขาช่าง.. ล้ำค่า

            นิ้วของเรเอสผละออกไปก่อนที่เขาจะดื่มเพียงพอ ยังไม่ทันได้อิ่ม เหมือนแค่ได้กินอาหารว่าง แจ็กยื่นหน้าตาม แต่ก็ขยับไปไม่ถึงปลายนิ้วของอีกฝ่าย ได้แต่มองเลือดถูกเช็ดไปกับผ้าเช็ดหน้า เสียของจนแจ็กร้องครวญคราง

                “เป็นเด็กดี” เรเอสเกริ่น “แล้วนายจะได้เพิ่มอีก”

                แจ็กไม่แน่ใจแล้วว่าเขาอยากจะบีบคออีกฝ่ายให้ตาย หรือ…

                “ฉัน.. ฉันอยาก..”

                “หืม?”

                “ฉันอยากเป็นเด็กดี” แจ็กพูด “ฉันต้องทำยังไง”

                เรเอสยิ้ม กลับไปนั่งตรงมุมโปรดของเขาในกรง คุกเข่า ไบเบิลหยิบออกมาจากใต้เสื้อคลุม

                “ถึงไหนแล้วนะ? อ้อ เมื่อโนอาห์มีชีวิตอยู่ได้หกร้อยปี ในเดือนที่สอง วันที่สิบเจ็ดของเดือนนั้น…”

                ห้ามตนเองไม่ทัน แจ็กโพล่งออกไป “นายบ้ารึปล่า”

                คิ้วข้างหนึ่งของเรเอสโค้งขึ้นสูง “ฉันอยากจะตอบว่าไม่…”

                “นายอยากจะ.. อะไรเนี่ย.. สอนไบเบิลฉัน?”

                เรเอสสำรวจเขา ดวงตาสีน้ำตาลมืดทึบจนแทบจะกลายเป็นสีดำในความมืดหม่นของคุกใต้ดิน แสงไฟจากเชิงเทียนช่วยเพิ่มความอบอุ่นให้กับดวงตาเขาไม่ได้เลย ทุกแสงสว่างและทุกอย่างถูกดูดซึมเข้าไปในตาคู่นี้ และแจ็กควรจะรีบเลิกจ้องมันเสียทีก่อนที่เขาจะหลงทางข้างในมัน แต่เมื่อคุณถูกมองเช่นนี้ ศีรษะขยับเพียงนิดเพื่อพิจารณาคุณ มันยากจะหลบตา

                “นายแก่” เรเอสพูด

                แจ็กขำพรืด “อาฮะ?”

                “แวมไพร์โบราณอายุเท่านายส่วนใหญ่ก็ใช้ชีวิตอยู่ในปราสาท มีบริวารเป็นร้อย” เรเอสพึมพำ บางอย่างในเสียงของเขาทำให้แจ็กหยุดฟังไม่ได้ “แต่นายดันเสียการควบคุม เกิดอาการคลั่งเลือดเหมือนพวกแวมไพร์มือใหม่ ฉันคิดว่า…”

                “… ไม่ว่านายจะคิดอะไร นายคิดผิด”

                “ฉันคิดว่านายกำลังหลงทาง” เรเอสกล่าว “เกิดอะไรขึ้น?”

                “เปล่านี่”

                “อะไรทำให้นายกลายเป็นแบบนี้?”

                แจ็กรู้ว่าเขากำลังร้อนตัว แต่ “ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้นแหละ”

                “สูญเสียคนที่รัก?”

                ฆ่าตัดคอ รอยกรีดขนาดใหญ่ปล่อยให้เลือดทะลักทลายออกมาจนท่วมร่าง เสียงสำลักอากาศดังจากปากของเขา พูดไม่เป็นภาษาต่อให้แจ็กจะวิงวอนเสียเท่าไหร่ ผิวสีเข้มสวยของเขาเป็นมนทิลเพราะสนิมของเลือด แจ็กจำได้ลาง ๆ ถึงการดิ้นรนอันไร้ประโยชน์ มือพยายามปิดรอยแผล พยายามกักกั้นเลือดไม่ให้จากร่างเขา แต่สุดท้ายแล้วมันก็ไหลผ่านร่องนิ้วไป…

                “..เปล่า”                  

                 “ฮื่ม” เรเอสหลุบตาลงหาหนังสือ “ในวันเดียวกันนั้นเอง น้ำพุทั้งหลายที่อยู่ที่ลึกใต้บาดาลก็พุ่งขึ้นมา”

                เขาถอนหายใจ ปล่อยให้เรเอสอ่านไบเบิลต่อ มันก็ดีกว่าถูกทรมานกระมัง ดีกว่ารากฟันของเขาถูกกระชากออกมาด้วยคีมเหล็กจากเนื้อบอบบาง เขาหลับตาลง อิงศีรษะกับผนัง ความอดอยากห่างหายไปบ้างเมื่อมีหยาดเลือดรองท้อง บางทีคืนนี้เขาอาจจะหลับลง และบางที ถ้าเขาโชคดี ฝันของเขาจะไม่แปดเปื้อนไปด้วยเลือดหรือความทุกข์ทรมานขั้นสูง

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s