Ravage Him (4)

Title: Ravage Him
Fandom: Overwatch (Video Game)
Pairings: Reaper | Gabriel Reyes/Soldier: 76 | Jack Morrison (Kinda)
Rating: M

Warning: Vampire!Jack, Priest!Gabriel, Demon!Jack, Blood, Torture
Notes: แจ็กเจ็บตัวอะเกน เจสซี่ไม่ยักเห็นใจผู้ร่วมชะตากรรม และกาเบรียล ??????

                แจ็กฝันถึงเหล่าชายหนุ่มผู้รักเขา และแจ็กก็รักพวกเขาตอบ ร่างกายเยาว์วัยและดวงตาเปี่ยมฝันที่ไม่รู้ดีเท่าถึงธรรมชาติอันแท้จริงของแจ็ก– สองสิ่งนี้จะเป็นจุดอ่อนของเขาเรื่อยไป อย่ามีคนรัก แวมไพร์ นักเล่นแร่แปรธาตุอะนาบอกกับเขา แต่แจ็กมักจะมีปัญหาในเรื่องทำตามคำแนะนำ กองทัพที่เขาเข้าร่วม ไม่ว่าจะในสงครามไหน ไม่ว่าจะภายใต้ชื่อปลอมใด ก็มักจะมีชายผู้กล้าหาญพร้อมหวงใจดวงโต และแจ็กปฏิเสธตนเองไม่ได้ที่จะฝังเขี้ยวลง ดื่มจากมันจนหมดทุกหยด

                เขาฝัน ถึงสิ่งที่เขาเคยเรียกว่าบ้าน ถึงครอบครัวที่เขาเคยมี และเขาคิดถึง คิดถึงอะนากับหลายต่อหลายครั้งเหลือเกินที่เธอช่วยชีวิตเขาไว้เพราะเขาไม่ฉลาดพอ นึกถึงฮานา แวมไพร์สาวที่เคยอยู่ใต้ความดูแลเขา คนเดียวที่เขาเคยเปลี่ยนจากมนุษย์มาสู่ชีวิตรัตติกาล เขาคิดถึงลีน่า แม่สาวผู้เดินทางข้ามเวลาและไม่เคยจะหยุดรอช้าให้ใคร– ยกเว้นเขา

                เขาฝัน และตื่นขึ้นมาในกรงขังห่างจากบ้านมากโข ห่างจากทุกสิ่ง และทุกคน ที่เขารู้จัก

                ผิวของเขารู้สึกแสบ คันยิก ๆ และภายหลังดวงตาก็ร้อนผ่าว เขาไม่รู้แล้วว่ามันกำลังเกิดอะไรขึ้นกับร่างกายเขา บางทีหนังของเขาอาจจะกำลังถลกออก ทำไมจะไม่ล่ะ เลือดของเรเอส มันไม่มากพอที่จะมอบพลังให้เขาทำลายพันธนาการและหนีออกจากที่นี่ มันแค่มากพอที่จะไหลเวียนในร่าง ทำอะไร… บางอย่าง กับความอบอุ่นในอกที่ไม่น่าจะเกี่ยวข้องกับเลือด

                เรเอสไม่ลงมาที่คุกหลายวันแล้ว และ ถึงแม้นี่จะฟังดูแปลกประหลาดสิ้นดี แจ็กหวยหาเขา คิดถึงอย่างใจจริง กรงขังเงียบเกินไปเมื่อไม่มีเขาพยายามสอนไบเบิลให้แวมไพร์ เสียงลมหายใจเป็นจังหวะสม่ำเสมอ เสียงชีพจรเต้นตุบของเขา ตอนนี้มันมีแต่ความเงียบ เสียงของไอ้หยดน้ำจากอ่างนั่นที่เรเอสก็ยังไม่ได้ไปปิดมันเสียที และเสียงของแจ็กสูญเสียความอดทน

                เขาชักทำตัวไม่ถูก ไม่รู้ว่าจะทำยังไงถ้าเรเอสไม่ลงมาอีกเลย เขาได้แต่… รอ

                ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์กระมังเรเอสถึงจะลงมาอีกครั้ง และเขาไม่ได้มาคนเดียว

                ปีศาจลงมากับเขาด้วย

                แค่เสียงฝีเท้าของรองเท้าขี่ม้าเพียงอย่างเดียวก็มากพอที่จะทำให้แจ็กเสียวสันหลังวาบ น้ำแข็งเย็นเฉียบไล่ผ่านผิวเขาไป ปีศาจเดินอย่างสบาย ๆ ลงมาถึงหน้ากรง มือหนึ่งจับปีกหมวก ทำท่าเหมือนกำลังมาจ่ายตลาด เรเอสยืนอยู่ข้างกัน สูงกว่าเจ้าปีศาจหากไม่นับเขาและหมวก เขาประสานนิ้วเอาไว้ด้วยกัน มีสายประคำอยู่ในมือ ไม้กางเขนห้อยลงมาตรงข้อนิ้ว

                “ว้าว พอไม่มีเลือดแล้วเขาดูไม่ค่อยมีน้ำยาเท่าไหร่เลยนะ” ปีศาจกล่าว

                “เจสซี่ ไม่เอาน่ะ”

                ‘เจสซี่’ ย่นจมูก “เขาพยายามหนีบ้างรึเปล่าเนี่ย ขนาดผมผมยังพยายามหนีเลยนะ”

                “เขาเป็นเด็กดี” เรเอสกล่าว มองตรงมาที่แจ็ก

                “ออกแนวไม่มีกระดูกสันหลังมากกว่าล่ะม้าง”

                “เขาเป็นเด็กดี” เรเอสพูดอีก “เขาก็เลยไม่ต้องเจ็บตัวมาก ไม่ต้องโดนทรมาน แกพยายามหนีแล้วเป็นยังไง”

                สีหน้าเจ็บปวดที่ตวัดวูบขึ้นมาชั่วครู่บ่งบอกว่าเจสซี่มีประสบการณ์ที่ไม่ดีนัก “อย่างน้อยศักดิ์ศรีผมก็ยังมีครบ”

                เรเอสถอนหายใจ “ถ้าแกยังยึดติดกับ ‘ศักดิ์ศรี’ เห็นได้ชัดว่าฉันสอนแกมาผิด”

                ประตูกรงขังถูกไขกุญแจเปิดออก และเรเอสเป็นฝ่ายเดินเข้ามาก่อนเป็นคนแรก ก้าวเข้ามาใกล้แล้วย่อตัวนั่งตรงกลางหว่างขาแจ็ก ขณะที่ยกมือขึ้นมาประคองแก้มเขา แจ็กไม่รู้ว่าเขาควรจะเบือนหน้าหนี หรือเอนรับสัมผัสดี การถูกมองและพูดคุยด้วยเหมือนเขาไม่มีตัวตนช่างเป็นตัวทำลายความมั่นใจได้อย่างดีเลิศ และการถูกจับต้องเหมือนเป็นแค่สิ่งของก็ด้วยเช่นกัน

                “เป็นยังไงบ้าง” เรเอสถาม

                แจ็กต่อสู้กับสารพัดอารมณ์อันแสนน่าสับสนแล้วเลือกอันที่ชัดเจนสุด “หิว”

                เรเอสขำ “ฉันจะให้อาหารนายหลังจากนี้– ถ้านายเป็นเด็กดี”

                “นายพูดอยู่ซ้ำ ๆ ” แจ็กเถียง “ฉันจะทำตัวดีได้ยังไงถ้าฉันไม่รู้วิธี”

                เรเอสเลิกคิ้วตบเขาเบา ๆ บนแก้ม “ก็.. อย่างแรกเลย นายควรนั่งนิ่ง ๆ แล้วก็ไม่ส่งเสียงร้องมากนะ”

                แจ็กหน้าเสีย “…นายจะทำอะไร”

                “นายอยู่ใต้ความดูแลของฉันแล้ว” เรเอสเกริ่น “นายต้องมีสัญลักษณ์บ่งบอกว่านายเป็นของฉัน”

                นั่นถึงจะเป็นตอนที่เจสซี่เดินเข้ามาในกรง พร้อมกับตราประทับเหล็กในมือ

                “โอ้ ไม่มีทางซะล่ะ” แจ็กโพล่งออกไปทันที ถ้าเขาถอยหลังหนีกว่านี้ได้ เขาคงทำ แต่หลังของเขาชนกำแพงเสียแล้ว

                “มันจะเจ็บนิดเดียว” เรเอสกำชับ “ใช้เวลาแค่แป๊ปเดียวเท่านั้น”

                “ไม่!

                เรเอสถอนหายใจ  มือไล่ลงมาจากแก้มแล้วจับไหล่เขากด “อยู่นิ่ง ๆ “

                เจสซี่ดีดนิ้ว แล้วเปลวเพลิงก็ปรากฏขึ้นบนฝ่ามือเขา เปลวเพลิงสีแดงฉานเหมือนเลือดและมีประกายสีดำเหมือนยามราตรี มันไม่ใช่ไฟทั่วไป แต่เป็นไฟจากนรกที่มีแต่ปีศาจเท่านั้นจะอัญเชิญได้ แค่มองมันแจ็กก็ปวดแสบปวดร้อนไปทั้งตัวแล้ว แจ็กมองเจสซี่เอาตราประทับทรงกลมลนไฟด้วยความผวาดผวา ร่างกายดีดดิ้นภายใต้มือแกร่งของท่านบาทหลวง

                เจสซี่เดินเข้ามาใกล้ ส่วนเรเอสก็เริ่มปลดกระดุมเสื้อเขา เผยให้เห็นผิวตรงอก “ถ้านายดิ้น ภาพก็อาจจะไม่ชัด”

                “ไม่ ไม่ ไม่–”

                “แล้วเราก็ต้องเริ่มกันใหม่หมด ลงตราประทับใหม่ อาจจะต้องถลกหนังของเก่าออกก่อนด้วย อยากโดนเหรอ?”

                “เรเอส– กาเบรียล– ได้โปรด ฉันไม่อยาก”

                เจสซี่หัวเราะพรืดขึ้นจมูก “งั้นทีหลังก็อย่ามาอาละวาดบนพื้นที่ของคนอื่นเขา”

                โอ้ เชื่อเถอะ แจ็กจำฝังใจเลยล่ะ

                เรเอสกดเขาเข้าไปกับผนัง แรงมหาศาลอย่างไม่น่าเชื่อ ก่อนจะพยักหน้าให้เจสซี่ “เอาเลย”

                แจ็กดิ้น

                ความผิดพลาดครั้งใหญ่

                ตาประทับฝังลงมาในเนื้อ ด้วยความร้อนที่มากพอจะทำให้ผิวหนังละลาย ควันฉุยออกมาเหนืออก และแจ็กคิดว่าเขาได้กลิ่นไหม้ ทุกองค์ประกอบมากพอที่จะทำให้เขาดีดดิ้นขัดขืน กรีดร้องลั่น เจสซี่สบถ ตราประทับหลุดคลาดเคลื่อนไปจากมือ ทำให้ เมื่อเขาดึงออก ภาพของหัวกะโหลกในวงกลมเบี้ยวไปทิศหนึ่ง ภาพของมันไม่ชัดเจนพอที่จะมองออกว่าเป็นตราอะไร

                เรเอสถอนหายใจ “เลาะออก”

                เจสซี่ควักมีดออกมาในอีกมือหนึ่ง “ทำเรื่องเล็กให้เป็นเรื่องใหญ่นะ คู่หู”

                แจ็กไม่เข้าใจว่านี่มันความผิดของเขาตรงไหน แต่เขาก็ต้องโดนลงโทษอยู่ดี

                มีดอาจจะคมมาก ๆ หรือไม่เจสซี่ก็มีความสามารถชั้นสูงในการถลกหนัง ปลายคมกริบกรีดเข้ามาบนผิวชั้นบนได้อย่างช่ำชองแล้วตัดรอยประทับตรงนั้นออกเป็นวงกลม เลือดที่มีอยู่น้อยนิดในร่างแจ็กซึมออกมาตามปากแผล และถึงจุดนั้นความเจ็บได้เลื่อนระดับขึ้นไปถึงจุดที่แจ็กไม่กรีดร้องอีกต่อไป ได้แต่อ้าปากค้างในขณะที่ตนเองตาเหลือกและหายใจหอบเร่า

                “อยู่นิ่ง ๆ ” เรเอสพูดอีกรอบขณะที่เจสซี่โยนหนังเขาทิ้งเหมือนเป็นเศษกระดาษ

                เมื่อตราประทับลงมาอีกครั้ง แจ็กไม่ได้ดิ้น

                “เด็กดี” เรเอสกระซิบ

                นัยน์ตาของแจ็กพร่ามัว และเขาคิดอะไรไม่ออกเลยเป็นเวลายาวนาน ได้แต่นั่งเหม่อลอยอยู่อย่างนั้น สับสนว่าตกลงแล้วเขาควรจะรู้สึกยังไงกับเรเอส ชั่วขณะหนึ่งอีกฝ่ายมีท่าทีไม่เป็นพิษเป็นภัย แล้วพอมารู้ตัวอีกทีเขาก็กลับมาหาแจ็กพร้อมวิธีการทรมานโหดเหี้ยมทารุณที่ทำให้แจ็กภาวนาถึงความตาย ไม่ต้องการอะไรไปมากกว่าออกจากที่นี่

                แต่เขาทำไม่ได้ เขาทำไม่ได้ และเขาต้องอยู่ที่นี่ ตรงนี้–

                กลิ่นของเลือดโชยเข้าจมูก และมันไม่ใช่ของเขา

                เรเอสกำลังกรีดแขนตนเองด้วยมีดที่เจสซี่ใช้เลาะผิวเขา เลือดไหลจากท้องแขนอาบผิวหยดติ๋งลงบนพื้น และมันเยอะเสียจนแจ็กแทบจะครวญครางออกไปไม่ให้มันเสียของ อย่าให้มันหยดลงพื้นไปอีกมากกว่านี้เลย เรเอสยกแขนขึ้นจรดปากแจ็ก และมันช่างเป็นการตบหัวแล้วมาลูบหลังทีหลัง เลวร้ายและน่าขายหน้าจนแจ็กไม่รู้จะตอบสนองยังไง

                แต่เรเอสหอมเหลือเกิน และเขาก็กำลังท้องร้อง

                “เฮ้ย มีอาหารอยู่ตรงหน้า นายจะทำให้เสียของเรอะ” ปีศาจกล่าว “อย่าอกตัญญูน่า คู่หู”

                “เจสซี่ หุบปาก”

                แจ็ก– ไม่ได้กตัญญูรู้คุณอะไรหรอกนะ– รีบเลียเลือดจากแขนเรเอส

                เขาอยากจะกัด อยากจะเป็นฝ่ายควบคุมการไหลของเลือดและสูบมันขึ้นมาให้เต็มที่ แต่เขาควบคุมอะไรไม่ได้ ได้แต่เลียคราบเลือดทำความสะอาดผิวเรเอสเหมือนเขาเป็นหมา โลมเลียและดูดปากแผล ตราประทับบนอกยังร้อนผ่าวและเจ็บปวดลึกซึ้งไปถึงทรวง แต่สมองของแจ็ก ส่วนที่โง่เขลาเบาปัญญา ดันคิดแต่ว่า ถ้าฉันได้ดื่มเลือดเขาอีก จะให้ฉันทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น

            เสียงหัวเราะของเจสซี่ดังอยู่ในพื้นหลัง– เสียงที่น่าสะอิดสะเอียนและชวนให้อาเจียน

                “นายคงจะหิวน่าดู” เรเอสกระซิบ “ฉันขอโทษ ฉันจะไม่ปล่อยให้นายหิวอีก”

                แจ็ก– มีเลือดทะลักเข้ามาในปากเยอะมากพอที่จะดื่มจนไม่หิวอีกเลย– เกือบจะเชื่อเขา

                เกือบจะเชื่อว่าเรเอสจะไม่ทำร้ายเขาอีก เชื่อว่าชะตากรรมของเขาไม่ได้เลวร้ายอย่างที่ภาพเห็น

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s