Monster Boyfriends (8)

Title: Monster Boyfriends
Fandom: Overwatch (Video Game)
Pairings: Reaper | Gabriel Reyes/Soldier: 76 | Jack Morrison
Rating: E

Warning: Centaur!Jack, Horse Dick, Cum play?, Size Difference, Anal Sex, Blowjob

                กาเบรียลเป็นคนเมือง เขาโตมากับถนนแออัดและเส้นขอบฟ้าที่ถูกบดบังด้วยตึกสูง เขาไม่เคยชินกับธรรมชาติ ป่าเขา เห็นเสาไฟฟ้าบ่อยกว่าเห็นต้นไม้ และจำครั้งสุดท้ายที่ตนเองสูดอากาศโดยไม่เจอควันไม่ได้แล้ว เคยชินกับมลพิษที่บ้านจนเขาเริ่มไอเมื่อเจออากาศบริสุทธิ์ของบ้านนอก ไม่คุ้นเคยกับกลิ่นดินเปียกชุ่มหลังฝน กลิ่นหญ้าหอมกรุ่นในบรรยากาศ

                แต่เขาก็อยู่ที่นี่แล้ว ณ ไร่มอร์ริสัน อินดีแอน่า ขับรถผ่านไร่ข้าวโพดกว้างไกลสุดหูลูกตาเพื่อมาสู่จุดหมายปลายทาง มาหาคนรักของเขาที่… จนกระทั่งตอนนี้ กาเบรียลยังไม่เคยเจอตัวจริงมาก่อน และต้องยอมรับ เขาค่อนข้างจะประหม่า ไม่แน่ใจว่าตนเองแต่งตัวลำลองเกินไปไหม หรือแต่งมากเกินไปรึเปล่า สำหรับเซ็นธอร์ที่ไม่น่าจะสวมอะไรเลย

                 การมีแฟนเป็นมนุษย์ครึ่งม้านั้น เท่าที่ผ่านมา ไม่แตกต่างจากมีแฟนทั่วไป เขาแค่ต้องยอมรับว่าคนรักของเขาอาศัยอยู่ในธรรมชาติห่างไกลจากความเจริญ นาน ๆ ทีจะมีเวลาติดต่อกับเขา แต่พอข้ามผ่านเรื่องระยะทางและความเหินห่างบางครั้งไปได้ แจ็กก็วิเศษ วิเศษมากพอที่กาเบรียลจะยอมขับรถข้ามรัฐมาถึงนี่ แต่พอมาถึงที่ เขาชักจะไม่แน่ใจ

                ถ้าแจ็กเห็นเขาแล้ว.. ไม่รู้สิ.. เปลี่ยนใจ ล่ะ ถ้าเกิดแจ็กตัดสินใจใหม่ว่าเขาไม่ชอบมนุษย์–

                มีหนทางเดียวที่จะรู้

                เขาเดินหลงในไร่อยู่นานกว่าจะหาคอกม้าเจอ สับสนกับทิศทางระหว่างแปลงพืชผัก ต้นไม้ คอกสัตว์อื่นอย่างพวกไก่และบ่อเป็ด กว่าจะมาเจอคอกได้ มัน.. เหยียดม้ารึเปล่าวะที่จะด่วนสรุปว่าเซ็นธอร์จะอยู่ในคอกม้า นั่นแค่สามัญสำนึกพื้นฐานใช่ไหม หรือเขาจะอยู่ในบ้านหว่า แต่เขาจะเดินขึ้นบันไดยังไง ไม่ใช่ว่าม้าไม่สามารถเดินลงบันไดได้หรอกหรือ–

                เขากำลังพล่ามอีกแล้ว

                ถอนหายใจ กาเบรียลเดินเข้าไปในคอกม้า คิดว่าอย่างน้อยเขาก็ควรจะลอง

                ภาพที่เห็นทำให้เขาหยุดหายใจ

                เพราะนั่นคือแจ็กแน่ ๆ (เขาอยู่ในคอกม้าจริง ๆ ด้วยเว้ย ฮ่า! ไงล่ะสามัญสำนึก!) และเขารูปหล่อยิ่งกว่าในภาพถ่ายที่เขาส่งให้กาเบรียลเสียอีก ผิวขาวของเขาแทบจะเปล่งปลั่งภายใต้แสงที่ส่องเข้ามาในคอกม้า และกาเบรียลเห็นกระประปรายบนไหล่ลงมาถึงกระดูกไหปลาร้าและตามแขนของเขา นั่นยังไม่ได้พูดถึงท่อนล่าง– ที่กาเบรียลบังเอิญเดินมาเห็นข้างหลังพอดี แจ็กเอี้ยวตัวหันมามองเขาข้างหลัง– ขาของม้าที่มีแต่กล้ามเนื้อแข็งแกร่ง ภายใต้ขนสีขาวประกายทองเป็นมันวับวาว

                กาเบรียลพบว่าตนเองอ้าปากค้าง ไม่อยากจะเชื่อว่าคนรักของเขางดงามขนาดนี้

                รอยยิ้มของแจ็กทำให้ห้องสว่างไสว ถึงแม้นั่นจะฟังดูจำเจก็ตาม “กาเบรียล! นายมา!”

                กาเบรียลยิ้มเจื่อน ๆ “ก็ฉันบอกแล้วว่าจะมา”

                การเคลื่อนไหวของแจ็กเป็นเหมือนบทเพลงเลย ละสายตาจากเขาไม่ได้ ทุกท่วงท่าเป็นมนตร์สะกด กาเบรียลได้ยินเสียงกีบกระทบพื้นกุบกับ เห็นเขากลับตัวหันมาหากาเบรียลเพื่อที่จะได้กอดเขาเต็มรัก ใกล้กัน กาเบรียลรู้สึกถึงอุณหภูมิอุ่นแผ่ออกมาจากท่อนบนเปลือยเปล่าของแจ็ก ไหล่กว้างของเขาที่กาเบรียลสามารถวางคางไว้ข้างบน กลิ่นของเขาหอมหวน

                “ฉันดีใจจังเลยที่นายมา” แจ็กบอก “ฉันจะโชว์นายรอบ ๆ ไร่ มาเร็ว!”

                “ฉันดีใจที่มา” กาเบรียลตอบ เสียงของเขาแปร่งหู มันเปราะบางอย่างบอกไม่ถูกในความคิดของเขา



                วันเวลาที่เหลือกาเบรียลได้ค้างอยู่ในไร่มอร์ริสัน ดูแจ็กพาเขาเที่ยวรอบไร่

                มันพิลึก เพราะก่อนหน้านี้กาเบรียลจินตนาการไม่ออกว่าเซ็นธอร์ทำนาหรือให้อาหารสัตว์อื่นยังไง คำตอบก็.. เหมือนมนุษย์ทั่วไป แค่มีท่อนล้างเป็นม้า ถ้ายังไง แจ็กเหมือนจะทำได้ดีกว่ามนุษย์เสียอีก ร่างกายใหญ่โตของเขาไม่ยักทำให้เหล่าไก่ตกใจ แต่พอกาเบรียลเดินเข้าไปเขาแทบจะโดนพวกมันรุมจิก เหมือนแจ็กมีความเข้าใจระหว่างอมนุษย์กับสัตว์

                พืชอื่น ๆ ในไร่มอร์ริสันก็เป็นพืชลำต้นสูงเสียหมด ไม่มีพืชลำต้นต่ำที่ต้องทำให้แจ็กขดงอขาผิดทิศผิดทางลงไปก้มเก็บ เขาก็เลยเข้าใจว่ามันทำงานกันยังไงในไร่เขา กาเบรียลได้เจอคนงานอื่น ๆ ในไร่ด้วย เซ็นธอร์เหมือนกันกับเขา เจสซี่ แมคครี ม้าคาวบอยท่าทางขยันขันแข็ง หรือ แองเจล่า สัตว์แพทย์เซ็นธอร์คนเดียวในละแวกนี้ที่ทำการดูแลพวกสัตว์ของแจ็ก

                เราใช้เวลาอยู่ด้วยกัน พูดคุย ถึงทุกอย่างที่เราจะคิดออก หัวเราะชอบใจ และกาเบรียลแทบจะไม่คิดถึงเมืองเลย ชอบความสงบของบ้านนอก ชอบที่มองขึ้นฟ้าแล้วเห็นดาว เขายังไออยู่เพราะอากาศบริสุทธิ์– ไม่ชิน แต่เขาก็เริ่มจะคุ้นเคยกับกลิ่นกายเฉพาะของแจ็กแล้ว แม้กระทั่งยามที่เขาเหงื่ออกชุ่มตัวหลังจากพึ่งออกทำงาน มันเป็นสัปดาห์ที่ดี สิบเต็มสิบ

                แต่พอใกล้วันที่กาเบรียลต้องกลับลอสแองเจอลิส– เขาลางานได้ไม่มากนักหรอกนะ– แจ็กกลับเปลี่ยนไป

                เขา… หงอย? เงียบไปเลย ไม่ค่อยพูดไม่ค่อยจา ท่วงท่าการขยับของเขาเบาบางลงจากเดิม ไม่มีการวิ่งสุดตัวด้วยความรวดเร็วที่ทำให้กาเบรียลต้องวิ่งหอบตามหลัง ไม่มีการยกขากระโดดโลดเต้นยามที่เขารู้สึกสนุก คอตก ไหล่ห่อ แจ็กดูเศร้า และกาเบรียลพอจะเข้าใจได้กระมัง เขาเองก็ไม่อยากให้ช่วงเวลานี้จบลง อยากจะอยู่ที่นี่ไปอีกนาน ๆ ถ้าเขาทำได้

                แต่ชีวิตจริงมันไม่ง่ายดายขนาดนั้น

                เรานั่งกันอยู่บนเนินสูงในไร่ กาเบรียลนอนอืดเหยียดตัวบนพื้นหญ้า สองแขนไพล่หลังศีรษะ แจ็กอยู่ในท่า… นั่ง ของม้า มันพิลึกเหมือนกันที่ได้เห็นม้านั่ง รู้สึกเหมือนพวกมันไม่ควรจะทำเลย แต่มันก็ต้องนอนพักผ่อนกันสักวิธีหนึ่งกระมัง (อย่าให้เห็นท่าตอนเขาลุกนะ ชวนให้พรั่นพรึงพอกัน) แจ็กไม่ยอมมองเขา มัวแต่ก้มลงมองพื้นหญ้า มือเด็ดมันเล่นอยู่นั่น

                ทนไม่ไหว กาเบรียลก็เลยพูดก่อน “ฉันคงอยู่ต่อ ถ้าทำได้”

                “ฉันรู้หรอกน่ะ” แจ็กพึมพำ

                “แต่ฉันทำไม่ได้ ฉันมีงาน แล้วก็–” เขาถอนหายใจ “นึกว่านายจะเข้าใจเสียอีก”

                เขารู้ว่าแจ็กมีสิทธิ์เสียใจ แต่มันก็น่าเคืองนิด ๆ ที่อีกฝ่ายคิดจะใช้สองวันสุดท้ายที่เราอยู่ด้วยกันไปกับการเมินเฉย ทำตัวบูดบึ้ง แทนที่จะจากด้วยกันดี ๆ เหลือบตาไปข้าง ๆ กาเบรียลเห็นว่าแจ็กมองเขาแล้ว ด้วยดวงตาสีฟ้าที่ระคนความเสียใจ

                “ฉันไม่ได้… นั่นไม่ใช่เรื่องที่ทำให้ฉันเศร้า” แจ็กตอบ

                “แล้วเรื่องอะไร..?” กาเบรียลขมวดคิ้ว “ฉัน.. ทำอะไรผิดรึเปล่า?”

                “เปล่า!” แจ็กรีบตอบ “นายไมได้ทำอะไรผิดเลย ฉันดีใจมากที่นายมา”

                “แล้วตกลงมันเรื่องอะไรกันแน่?”         

                เงียบกันไปครู่

                “… เราก็คบกันมาสักพักแล้วนะ” แจ็กเกริ่น

                “…อือฮึ?”

                “นายไม่เคย พูดถึงเรื่อง เซ็กส์ กับฉันเลย”

                กาเบรียลถึงกับชะงัก

                “ปกติคนที่เขาคบกันระยะห่างเขาก็นัดเจอกันเพื่อมีเซ็กส์ไม่ใช่เหรอ?” แจ็กไปฟังมาจากไหนวะ มันก็อาจจะใช่.. มั้ง แต่ก็ใช่ว่ามันเป็นธรรมชาติของมนุษย์ “หรือว่ามัน.. แปลก? นายไม่อยากได้ฉันเพราะว่าฉันเป็นม้า? นายแค่ต้องบอกฉันตรง ๆ “

                “เฮ้ย ฉันไม่ได้รังเกียจนาย” กาเบรียลยันตัวขึ้นจากผืนหญ้าด้วยข้อศอก หันไปมองแจ็ก “ฉันแค่…”

                “กลัว? ขัดกับความเชื่อทั่วไป เซ็นธอร์ขนาดเท่าม้าทั่วไปเอง”

                “ม้าทั่วไปน่ะใหญ่!” กาเบรียลโพล่งออกไป– นึกขึ้นได้ว่าไม่ควรตะโกน– แล้วเปลี่ยนใหม่ “ฉันแค่ไม่ทันได้นึกถึง”

                “คบกันมาตั้งนาน นายไม่เคยนึกถึงเรื่องเซ็กส์เลย? พ่อพระ”

                “เปล่าเว้ย ฉันแค่..” กาเบรียลยกมือขึ้นเกาหัวแกรก ๆ “ฉันชอบนาย ฉันไม่ได้คิดอะไรไปมากกว่านั้น”

                สีแดงเข้มขึ้นสูงบนโหนกแก้มแจ็ก “กาเบรียล..”

                “แต่ถ้านายอยาก? ชัวร์”

                “หา”

                “เซ็กส์ ลุยเลย”

                “บ้าเหรอ”

                “เอ้า ตกลงนายอยากหรือไม่อยาก”

                แจ็กย่นจมูก “มันไม่ง่ายอย่างนั้นนะ นายคิดว่าจะมีก็มีได้หรือ”

                กาเบรียลยักไหล่ “เรามีเวลาแค่วันนี้ กับพรุ่งนี้อีกวัน เพราะงั้น ถ้านายอยาก…”

                “ฉัน..” แจ็กบิดไปมาในท่านั่งของเขา “โอเค พรุ่งนี้”

                “บอกอย่างหนึ่ง”

                “ว่ามา”

                “ฉันจะไม่เป็นฝ่ายรับไม่ว่าจะในสถานการณ์ใดทั้งนั้น เป็นหรือตาย”

                “ยั่ว!” แจ็กต่อยเขาเต็มแรงเข้าที่ไหล่ “นายพูดเหมือนนายจะยอมแล้วนายก็เปลี่ยนใจเนี่ยนะ!”

                “เอ่อ ไม่อยากจะหยาบคาย แต่มันคงออกปากฉัน”

                “อะไรออก–” แจ็กชะงัก “กาเบรียล!”

                กาเบรียลยิ้ม พลิกตัวนอนคว่ำแล้วเขยิบไปใกล้อีกฝ่าย “เฮ้ แต่ฉันทำสิ่งที่ดีกว่านั้นให้นายได้”

                “อะไร?”

                “..นาย.. นอนลงได้ไหม? แบบ.. ยกขาขึ้น? ให้ฉันเห็น…”

                “อ้อ” แจ็กขยับตัว “ก็ได้ แต่มันจะดูพิลึกนิดหนึ่งน่ะ”

                …ก็ไม่พิลึกนะ เอาเข้าจริงแล้ว ออกจะเซ็กซี่นิด ๆ ขาทั้งสี่ของแจ็กคดงอเหนือร่าง ร่างกายท่อนบนเหยียดหยาวไปกับพื้นหญ้า ผมสีทองของเขาตัดกับความเขียวขจีของหญ้า กาเบรียลมองหน้าท้องขาวผ่องของเขา พอลูบแล้วเนื้อตรงนั้นก็นิ่มน่าดู ขนสลวย กล้ามเนื้อเนียน แจ็กส่งเสียงครางลึกต่ำในลำคอเมื่อตนเองถูกลูบ และกาเบรียลหยุดจับเขาไม่ได้

                แต่เป้าหมายของเขาอยู่ต่ำกว่านั้น มองแค่ปลอก แจ็กเกือบจะดู.. ขนาดปกติ ไม่น่ากลัวอะไร แต่กาเบรียลรู้ดีว่านั่นเป็นแค่ปลอก และมันมีขนาดมหึมาซ่อนอยู่ข้างใน ใหญ่ซักเท่าไหร่ กาเบรียลไม่แน่ใจ แต่มันคงทำให้เขาเสียเซลฟ์ไปอีกนาน

                กาเบรียลลดมือลงไปจับ เห็นทั้งตัวของแจ็กเด้งขึ้นสะดุ้งเหนือพื้นหญ้า เขาเอาหน้าหลบแทบไม่ทัน

                “เฮ้ นายต้องอยู่นิ่ง ๆ นะ” กาเบรียลเตือน “นายรู้ใช่ไหมว่านายเตะฉันตาแตกได้ ท่านี้?”

                แจ็กพูดเสียงอ่อน “โทษที…”

                “แล้วนี่ฉันต้องทำยังไงวะเนี่ย?” กาเบรียลถามซื่อ ๆ มือลูบไล้ปลอกตรงนั้น จับมันขึ้นลง ทั้งชีวิตไม่เคยจับต้องม้ามาก่อนจนกระทั่งตอนนี้ “… เราจะทำอะไรได้วะเนี่ย ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฉันต้องควักนายออกมายังไง หรือฉันแค่ต้อง–”

                กาเบรียลไล่นิ้วจับตามรอยนูนจนเจอสิ่งทีน่าจะเป็นอัณฑะของแจ็ก และมันค่อนข้างจะ.. ใหญ่ฉิบหาย สีของมันมืดทึบต่างจากขนสีขาวแทบเป็นเหลืองทองของขนแจ็ก และถ้านั่นไม่ทำให้มันน่าพรั่นพรึงกว่าเดิม กาเบรียลก็ไม่รู้แล้วว่าอะไรจะทำได้ แต่เขาฮึดใจ เลื่อนมือขึ้นจากพวงอัณฑะโตสู่ปลอกของแจ็กอีกครั้ง ล้วงมือเข้าไปในปลอกจนกระทั่งมันเปิดออก

                ทั้งโลกควรให้รางวัลกาเบรียลที่ไม่ชักมือหนีเมื่อขนาดของแจ็กเข้ามาอยู่ในมือเขาในที่สุด

                กาเบรียลมองมือตนเองหน้าตาย เห็นว่านิ้วของเขาโอบมันไม่รอบ

                และเขามีมือที่ใหญ่มาก

                ….

                “อืม…” แจ็กครางอยู่บนพื้นหญ้า ขยับตัวไปมา “มือนายใหญ่ดีจัง กาเบรียล”

                “เออ…” กาเบรียลมองความยาวของแจ็กที่ยังออกมาไม่หมด “มันใหญ่”

                เขาจะบ้าตาย

                บางทีนี่อาจจะไม่ยาก แค่ใช้มือก็นับว่าเป็นเซ็กส์นี่ใช่ไหม มันคงเหมือนการใช้มือให้กับดิลโด้ที่ใหญ่มาก ๆ เท่านั้นเอง

                ตั้งสติไม่ให้ตนเองขวัญฝ่อ กาเบรียลถ่มน้ำลายใส่มือ พอจะใช้มันต่างหล่อลื่นเนื่องจากเราไม่มีอย่างอื่นที่ดีกว่า แจ็กครางเมื่อรู้สึกถึงความชื้น ลูบไล้บนผิวเนื้อ ความเหนียวของมันเชื่อมโยงกับฝ่ามือกาเบรียลเมื่อเขาผละออก เขากระตุกข้อมือขึ้นลง และเกือบจะเมื่อยเพียงเพราะต้องขยับตามความยาว เขาไม่เคยต้องเหนื่อยกับเซ็กส์ในแบบที่รู้สึกเหมือนมันเป็นงานมาก่อน แต่ก็เป็นไปแล้ว แทบจะได้ออกกำลังแขน นิ้วโป้งพยายามจะกำรอบความหนา รัดแน่นจนแจ็กส่งเสียงครางกระเส่า

                และแจ็กยังไม่หยุดอยู่แค่นั้น ไม่ เพราะนั่นคงง่ายไป ขนาดของเขาตอนปกติกับตอนตื่นตัว? ต่างกันลิบลับ กาเบรียลแทบผวาที่เขาขยับมือ แล้วพบว่าตนเองต้องขยับมากกว่าเดิมขึ้นเรื่อย ๆ ทุกครั้งที่กำปั้นของเขาลดลงจนถึงโคน พอจนถึงจุดที่อยู่ตัวแล้ว กาเบรียลก็พบว่ามันแทบจะเข้ามาในหน้าเขา แจ็กรึ? รู้ร้อนรู้หนาวที่ไหน ขดขาขดแขนดีดดิ้นไปมาพึงพอใจ

                เคลิบเคลิ้มจนไม่ทันได้สังเกตเล้ยว่ากาเบรียลกำลังผงะ

                จนกระทั่งเขาหยุดขยับนั่นแหละ แจ็กถึงจะเปิดเปลือกตาขึ้นข้างหนึ่ง มองเขาผ่านขนตาหนา “กาเบรียล?”

                กาเบรียลสูดหายใจลึกเข้าปอด “ฉันควรจะได้รางวัล หลังจากนี้”

                “หลังจากอะไรนะ– อื้ออ!”

            มันก็ไม่ยากหรอก ไอ้การอมส่วนหัวเอาไว้ในปากของเขาเนี่ย

                ที่เหลือน่ะยาก

                “กาเบรียล– กาเบรียล โอ พระเจ้า..”

                ออกจะเป็นปฏิกิริยาที่กระตือรือร้นไปหน่อยนะ ว่าไหม แต่กาเบรียลเข้าใจว่าคงไม่มีใครทำแบบนี้ให้เขามาก่อน ดูจากความประหม่าของเขาเมื่อครู่แล้ว ก็อย่างว่า น้อยคนจะเห็นเซ็นธอร์แล้วคิดทันทีว่า ‘อู้ ฉันอยากขึ้นขี่เขาจัง!’ และไม่– ไม่ใช่ขี่ในแบบที่ใสซื่อ กลอกตา กาเบรียลเม้มปากดูด ฟังเสียงครางที่เขาสามารถเรียกได้จากม้าใต้ร่าง แล้วค่อย ๆ ลดริมฝีปากลง

                รสของแจ็กไม่ต่างไปจากคนปกติเท่าไหร่ ก็แค่ผิวเนื้อหนักอึ้งบนลิ้น และกาเบรียลพบว่าเขาไม่รังเกียจมัน สามารถรับความยาวของเขาได้จนกระทั่งมันชักจะรู้สึกไม่ไหว มุมปากของเขาคับแน่นจนเหมือนจะฉีก และเขาก็ลิ้มรสแจ็กได้ลึกถึงคอหอย

                นั่น ถึงจะเป็นตอนที่เขาบอกให้ตนเองหยุด รับขนาดเท่าที่เขาทำได้ ผงกหัวขึ้นลงจากตรงจุดนั้นเอา

                “อา…”

                กาเบรียลอยากจะหลับตาลง โฟกัสกับแค่ความรู้สึกของแจ็กในปากเขา เสียดสีกับลิ้นจนจะทิ้งรสชาติของเขาไว้ตลอดกาล แต่… เขาอยากจะเห็นปฏิกิริยาของเขาด้วย แจ็กน่ารัก ในสภาพนี้ นอนหงายยกขาทั้งสี่ขึ้นชี้ฟ้า หน้าท้องนวลของเขาเปิดเผยให้กาเบรียลเห็น ใบหน้าแดงก่ำแทบจะถูกปิดด้วยความใหญ่โตของท่อนล่าง แต่กาเบรียลก็ยังเห็น แจ็กมีดวงตาเบิกโพลง ริมฝีปากอ้าค้าง และสีแดงที่ประดับไปทั่วใบหน้าและผิวกาย ทั้งร่างของเขาดีดดิ้นใต้สัมผัสของกาเบรียล

                ข้อดีของการปรนเปรอม้าที่– น่าจะเป็นเวอร์จิ้น– คือ เขาใช้เวลาเสร็จไม่นาน

                แค่ร้องเสียงดังว่า “กาเบรียล!” เขาก็รู้ว่าต้องผละออกตอนไหน

                แจ็กหลั่งออกมา… เยอะมาก

                เขาหลั่ง หลั่ง หลั่ง แล้วก็หลั่ง น้ำกามขาวขุ่นเลอะเทอะเต็มตัวกาเบรียลแล้ว ณ จุดนี้ และเขาไม่ยักโกรธแฮะ โกรธไม่ลง ได้แต่กระพริบตาปริบ ๆ มองแจ็กบิดท่อนล่างของเขาไปมาขณะที่ตนเองถึงจุดสุดยอด กาเบรียลแทบจะถูกเคลือบด้วยมันแล้วตอนนี้ เขาคงต้องอาบน้ำนานน่าดู และต่อให้เสร็จสรรพก็ยังไม่รู้ว่าจะขจัดกลิ่นของแจ็กออกไปจากร่างเขาได้ไหม

                “นายเสร็จรึยัง” กาเบรียลถามเสียงเรียบ

                “อีก.. นิดหนึ่ง” แจ็กตอบ

                มันใช้เวลาอีกราว ๆ หนึ่งนาทีเต็ม

                กาเบรียลแทบจะประทับใจ



                วันรุ่งขึ้นมาถึง และแน่นอน โอกาสสุดท้ายของทั้งสองที่จะได้พลอดรักกัน

                กาเบรียลแค่ยังไม่ค่อย.. แน่ใจ

                เขาอยู่ในคอกม้ากับแจ็ก เบียดเสียดกันอยู่ในคอกเล็ก ๆ แจ็ก ข้างหน้าเขา หันหลังให้กาเบรียล มันค่อนข้างจะชัดเจนว่าเรากำลังจะทำอะไร และกาเบรียลก็ กึ่ง–พร้อม แล้ว เขายืนอยู่ในคอก เปลือยท่อนล่าง กำลังชโลมหล่อลื่นให้ตนเองถึงแม้จะด้วยความลังเล แจ็กมองข้ามไหล่ตนเองกลับมาจ้องกาเบรียล เหมือนจะถามว่าเมื่อไหร่เขาจะพร้อม คิ้วข้างหนึ่งเลิกขึ้น

                “อย่าใช้ขาหลังเตะฉันล่ะ” กาเบรียลเตือน

                “ไม่หรออกน่า”

                “นายแน่ใจนะว่ารับฉันไหว?” กาเบรียลถามอีก

                แจ็กกลอกตา “ฉันเคยเอากับเซ็นธอร์ตัวอื่น ใหญ่กว่านายฉันก็เจอมาแล้ว”

                “ว้าว จำเป็นต้องทำร้ายความมั่นใจกันด้วยหรือ”

                “โทษที”

                กาเบรียลถอนหายใจ “อยากจะเตรียมการนาย อย่างน้อย…”

                เขาเทเจลหล่อลื่นใส่มือ โยนหลอดทิ้งลงพื้น แล้วค่อย ๆ สอดนิ้วเข้าไปในรูของแจ็ก เขาประหลาดใจเมื่อพบว่ามันเข้าไปได้ง่ายมาก หนึ่งนิ้ว สองนิ้ ว สามนิ้ว เขาคงไม่ประหลาดใจถ้าทั้งกำปั้นสามารถสอดเข้าไปได้… และนั่นเร่าร้อนกว่าที่กาเบรียลคาด มองขาหลังของแจ็ก เห็นก้นอวบอ้วนของเขาแล้วเลียริมฝีปาก เขากางนิ้ว พยายามทำให้แจ็กพร้อม

                “ฉันไหว” แจ็กพูดกลั้วเสียงคราง “เร็วเข้า”

                กาเบรียลก้มลงมองตนเอง พบว่าตนเองยิ่งกว่าตื่นตัวเสียอีกเมื่อเห็นแจ็ก เสนอตนเองให้เขา

                ส่ายก้นให้เขา

                กาเบรียลชอบม้า ใครจะไปรู้วะ

                “ฉันหวังว่านายจะพร้อมจริงนะ…” กาเบรียลพึมพำ ขยับตัวเพื่อที่เขาจะได้แทรกตัวเข้าไป

                เราสองคนครางลั่นพร้อมกัน

                แจ็ก กับความรู้สึกที่ได้ถูกเติมเต็มที่สุดโดยอย่างอื่นที่ไม่ใช่นิ้ว และกาเบรียล ผู้ประหลาดใจกับความนุ่มภายในของแจ็ก ตอดรัดเขาแน่นแต่นุ่มนวล และอุ่นเสียเหลือเกิน เขาสามารถขยับสะโพกเข้าไปได้อย่างลื่นไหล สอดเข้าไปมิดจนเขาต้องใช้มือกอดขาหลังแจ็กไว้ในขณะที่ขยับสะโพก หน้าแทบจะก้มลงไปซบบนหลังม้าของแจ็ก กอดเขาไว้แน่นทุกจังหวะเข้า–ออก

                มันรู้สึกดีกว่าทุกสิ่งที่เขาเคยสอดใส่ ของเล่นทุกอย่างที่เขาเคยใช้ถูกลืมไปได้เลย เขาคงจะไม่อยากมีอะไรกับใครอีกถ้าไม่ใช่แจ็ก คงไม่ต้องการมือของตนเองถ้าความอบอุ่นที่รัดรอบเขาไม่ใช่แจ็ก หอบหายใจหนัก กาเบรียลน้ำลายไหลหยดลงบนหลังม้าของแจ็ก แต่ละประโยคที่หลุดจากปากเริ่มจะไม่เป็นภาษา พูดพร่ำไม่ได้ศัพท์ว่าแจ็กรู้สึกดีแค่ไหน

                “เป็นไง? ดีใช่ไหม?” กาเบรียลแหย่ มือตีก้นแจ็กเต็มแรง “ดีกว่าเซ็นทอร์คนอื่น ๆ รึเปล่า”

                “ดีกว่า!” แจ็กตอบเสียงสูง “นาย.. รู้สึกดีกว่า.. ไม่เจ็บเลย.. ดี.. อืม..”

                กาเบรียลกลอกตา โอเค มันไม่เจ็บเพราะว่าเขาเล็กกว่า รู้ความนัยหรอกนะ

                แต่แทนทีจะเสียเซลฟ์ เขาตั้งสมาธิกับการเอาแจ็กดีกว่า โดยไม่นึกถึงว่ามันลามกจกเปรตแค่ไหนที่เขามาทำอะไรแบบนี้ กับ.. ม้า ครึ่งม้า แต่ก็ยังอยู่ในคอก ในที่ที่เขาไม่ควรจะมามีเซ็กส์ แต่เขาก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าเรือนร่างของคนรักทำให้เขาเกิดอารมณ์แค่ไหน และรู้สึกดีเพียงใดเมื่อเขาได้สัมผัส มันอาจจะมาพร้อมกับความอันตรายเล็ก ๆ ความกระสันทวีคูณเพราะมันไม่ถูกไม่เหมาะสม และอันตราย กล้ามเนื้อแข็งแกร่งของแจ็กดีดเขากระเด็นได้ถ้าแจ็กต้องการ ทั้งหมดรวมกัน…

                มันวิเศษ กาเบรียลไม่เข้าใจว่าทำไมเขาถึงไม่เคยนึกถึงเซ็กส์เลยก่อนหน้านี้

                เขาอยากจะอยู่ข้างในแจ็กไปตลอดกาล ชั่วนิรันดร์ แต่แล้วก็รู้สึกถึงจุดสุดยอดของตนเองเร่งใกล้เข้ามา ทำให้สะโพกของเขาสั่น จังหวะของเขาเละเทะไม่เป็นท่วงท่า กาเบรียลกัดฟันกรอด เกาะขาแจ็กไว้เพื่อทรงตัว

                “แจ็ก ฉันจะ–”

                “เสร็จข้างในฉันเลย!” แจ็กร้องบอก “กาเบรียล–”

                การหลั่งข้างในร่างแจ็กรู้สึกถูกต้องที่สุดในโลก สมบูรณ์แบบ เหมือนเขาถูกสร้างมาเพื่อสิ่งนี้

                หลังจากเวลาผ่านไปชั่วครู่ จนทุกระลอกของความสุขสมพวยพุ่งออกมาจากร่างกาเบรียลจนหมดทุกหยด เขาก็ผละออก แอบเสียดายเล็กน้อยที่เขาไม่สามารถรักษาตัวเองไว้ในแจ็กตลอดเวลา เพื่อจะรู้สึกถึงความแน่นของเขา ก้มลงมองพื้น กาเบรียลเห็นแจ็กกำลังแต่งแต้มพื้นของคอกเป็นสีขาวขุ่น คราบขาวของน้ำกามหลั่งไหลออกมาเป็นปริมาณมหาศาล

                เราใช้เวลาพักหายใจ ไม่ได้คุยอะไรกัน แจ็กแทบจะทรุดลงไปนั่งกับพื้น ส่วนกาเบรียลก็ยืนพิงผนังขณะแต่งตัว

                แจ็กหันกลับมาหาเขาเมื่อเรารวบรวมตัวเองกันได้ “ฉันคงจะคิดถึงนายแย่เลย”

                “เราก็จะยังคุยกันเหมือนเดิม” กาเบรียลกำชับ “และฉันจะหาโอกาสมาเยี่ยมนายอีก ฉันสัญญา”

                แจ็กยิ้ม โน้มเข้ามาจูบเขา

                เซ็กส์สองวันที่ผ่านมานั้นวิเศษ– ที่สุดของที่สุด

                แต่กาเบรียลคิดว่าเขารักจุมพิตนี้ที่สุด



Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s