Monster Boyfriends (11)

Title: Monster Boyfriends
Fandom: Overwatch (Video Game)
Pairings: Reaper | Gabriel Reyes/Soldier: 76 | Jack Morrison
Rating: E

Warning:  Jellyfish!Jack, Octopus!Gabriel, Frenemy with Benefits, Size Kink, Multiple Penetration, Fisting. Size Difference, Orgasm Denial, Restraint, Mention of Oviposition
Notes: คุณหนึ่งห้ามอ่าน!!!!!!!!!!!!!!!! เราโดนรีเควสมา เราไม่ผิดนะ ฮือ รู้สึกผิดบาป เราขอโทษ

                หางของแจ็กไม่ใช่สิ่งที่สวยที่สุดเท่าที่กาเบรียลเคยเห็น (ชมแบบนั้นไม่ได้หรอก เหลิงตาย แค่นี้เขาก็หัวใหญ่ล้นบ่าอยู่แล้ว คำชมอีกหน่อยคงทำให้เขาระเบิดบึ้ม) รองลงมาจากดาวหางที่กาเบรียลขึ้นจากน้ำไปดู และไฟจากเรือโจรสลัดอัปปางที่ทำให้ทั้งมหาสมุทรลุกโชนเป็นเปลวเพลิง อือฮึ เมื่อเทียบกับสองอันดับนั้นแล้ว แจ็กก็รองลงมาเป็นที่สามตามลำดับ

                อันดับที่สามก็เยอะแล้วนะ สำหรับมาตรฐานกาเบรียล

                เขาเป็นเงือกกะพรุน ผู้มีหางเรียวยาวแต่จบท้ายด้วยหนวดระโยงระยางแทนที่จะเป็นครีบ มีร่มแมงกะพรุนครอบลงมาจากเอวของเขา เป็นเหมือนกระโปรงชุดราตรีกรุยกรายที่เรืองแสงสว่างสีขาวใสในที่มืด ร่างกายของเขา นอกจากท่อนบนที่คล้ายคลึงมนุษย์ เป็นสีใสหมดเลยตั้งแต่เอวลงมา โปร่งแสงจนกาเบรียลเห็นเขาทะลุผ่านสีของมหาสมุทร เห็นแพลงค์ตอนจิ๋วในตัวเขาเป็นจุดขาว ๆ ที่ประดับประดาสีใสของหางราวกับดวงดาว เขางดงาม กาเบรียลคิดเสมอ อันดับสาม ใช่ แต่ก็ยังสวย

                กาเบรียลเห็นเขาแล้วอยากจะดึงเขามากอดแนบกาย ให้ร่างกายโปร่งแสงของแจ็กกลายเป็นสีดำเพราะหนวดหมึกที่เป็นท่อนล่างของกาเบรียล อยากจะลูบไล้เขาบนผิวเนียน แล้วบอกว่าเขาเป็นสิ่งสวยงามอันดับสามของกาเบรียล

                เพราะงั้น พอเขาเห็นแจ็กว่ายเข้ามาหาผ่านปากถ้ำ เขาเลยตะโกนว่า “เฮ้ย ว่าไง ไอ้ถุงก๊อบแก๊บ”

                แจ็กทำหน้าบูดบึ้งไม่พอใจ เป็นการชักสีหน้าที่ทำให้รอยแผลเป็นบนผิวดูร้ายแรงขึ้น ผิวซีดของเขาแทบจะขึ้นเป็นสีแดงด้วยความโกรธ ส่วนร่มที่ครอบหางของเขาก็พองตัวกลมป่องได้น่ารักมาก ๆ จนกาเบรียลใจเต้นตึก “ว่าไง ไอ้…”

                กาเบรียลเลิกคิ้ว “ว่าไง”

                “ไอ้…” เขาคิดอยู่นานจนผมสีเงินนั่นแทบจะร่วงเพิ่มจนหน้าผากเถิกขึ้นไปอีกเมตร

                “สวัสดี โลกถึงแจ็ก”

                “หมึก”

                “ว้าว”

                “..ฉันรู้ว่ามันไม่ค่อยสร้างสรรค์..”

                “นายแค่เรียกฉันตามสิ่งที่ฉันเป็น ใช้คำว่า ‘ไม่สร้างสรรค์’ หรือ”

                “สิ้นคิด ยังไงก็ช่าง!” กาเบรียลขำ มองเขาหุบตัวพองตัว “นายก็แค่ปากมากไปงั้นเอง!”

                “ออกจะน่าเจ็บใจนะ ฉันมีชื่อเล่นให้นายตั้งเยอะ” กาเบรียลเริ่มเกริ่น “ขยะมหาสมุทร ถุงเท้าขาด ทิชชู่เปียก–”

                “ฉันมาหานายทำไมกันนะ” แจ็กตัดบท ทำกาเบรียลชะงัก “ลาก่อน กาเบรียล”

                เขารีบว่ายตามออกจากถ้ำ เข้าไปหาอีกฝ่าย “เฮ้ย เฮ้ย เดี๋ยว เดี๋ยว”

                “อะไรอีก!” แจ็กพยายามว่ายหนี แต่โดนจับแขนดึงตัวไว้เสียก่อน

                “นายมาหาฉันทำไม?”

                “ฉัน…” แจ็กมองมือที่จับอยู่บนแขนเขา หน้าตาดู.. อาย ๆ ? “มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร”

                “บอกมาเถอะน่า”

                เขาลังเล

                “ไหน ๆ นายก็มาแล้ว”

                “ฮื่ม” แจ็กเงยหน้าขึ้นมาสบตากาเบรียลแทน “ฉันอยากจะวางไข่”

                …โอ้

 




 

                กาเบรียลไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้แจ็กเลือกเขาเป็น ‘ผู้ช่วย’ คราวนี้ เขารู้ ว่าจะมีช่วงที่แจ็กต้องวางไข่เป็นพัก ๆ รู้ว่าเขาเข้าหาเงือกสารพัดชายหญิงให้ช่วยกระบวนการผสม แล้วทำไมถึงต้องเป็นเขา? แต่กาเบรียลไม่ควรตั้งคำถามใช่ไหม พอใจในสิ่งที่ตนเองได้แล้วก็พอ และสิ่งเขาได้ตอนนี้คือแจ็กเอนหลังพิงอกในแบบที่วาดภาพไว้ไม่มีผิด แขนของกาเบรียลกอดรอบเอวเขา

                ก็… กาเบรียลถือเป็น ‘เพื่อน’ ของแจ็กกระมัง ถ้ามองข้ามการตีกันบ่อยครั้งของเราไป และบางทีเพื่อนก็ต้องช่วยเหลือเพื่อน นั่นเป็นสโลแกนนี่ใช่ไหม บางครั้งเพื่อนก็ต้องรัดหางเพื่อนเอาไว้ด้วยหนวดหมึก รู้สึกผิวเขาด้วยปุ่มดูดหนึบหนับ

                แจ็กเสียววูบสะดุ้งโหยง ศีรษะเกือบจะกระทบคางกาเบรียลดังกึก! คงไม่เคยชินกับการถูกหมึกจับต้องเช่นเดียวกับทุกคู่นอนของกาเบรียล แต่เขาอดกลั้นเสียงครางเอาไว้ได้ คงไม่อยากให้ตนเองดูกระเหี้ยนกระหือรือเกินไป แค่ต้องเป็นฝ่ายมาเสนอตัวถึงถ้ำกาเบรียลก็เรื่องหนึ่ง แต่แสดงท่าทีชื่นชอบออกนอกหน้านอกตานั้นเป็นอีกเรื่องหนึ่งเลยสำหรับเขา

                กาเบรียลใช้มือลูบตรงร่มของเขา (ก็ยังคิดว่ามันเป็นกระโปรงอยู่ดี) จับตรงผิวบาง ๆ ราว– เอ่อ– ถุงพลาสติก?

                กาเบรียลไม่ค่อยจะถนัดเรื่องพวกนี้

                “ฉันต้อง.. ทำยังไง?” กาเบรียลถาม อยากจะทำลายความอึดอัดในบรรยากาศบ้าง “แค่เอานาย?”

                ภายใต้ความมืดของถ้ำ หางของแจ็กส่องแสงสว่างระหว่างเรา ทำให้กาเบรียลเห็นว่าแก้มของเขากำลังขึ้นสี สวยเชียวล่ะบนโหนกแก้มสูง เขาดูเด็กลง กาเบรียลคิด ตอนเขาเขิน ริ้วรอยบนใบหน้าเหมือนจะจางลงเมื่อถูกปิดด้วยสีเรื่อ “ใช่”

                “แค่นั้น?”

                “อืม”

                กาเบรียลลูบมือ “ฉันจัดให้ได้”

                “แต่นายต้องเสร็จเยอะหน่อย แบบ เยอะ” แจ็กท้าทาย “ทำได้ไหม”

                กาเบรียลหัวเราะ ไล่หนวดคืบคลานขึ้นไปใต้กระโปรง (อุวะฮะฮะฮ่า) ของแจ็ก “นั่นไม่เป็นปัญหา”

                เขาไล่หนวดขึ้นไปตามหางแจ็ก หาคำตอบว่าเรือนร่างของเงือกกะพรุนคล้ายคลึงกับเงือกอื่น ๆ ที่เขาเคยมีเซ็กส์ด้วยรึเปล่า และคำตอบก็คือใช่ ปลายหนวดของเขาพบโคลเอกาของแจ็ก มันแทบจะมองไม่เห็นเพราะสีใสของมัน แต่พอหนวดไปถึง เขามองเห็นกลีบเนื้อตรงนั้นแยกตัวออกชัดเจน มัน… น่ารัก ใสแจ๋วและบอบบาง ละเอียดต่อสัมผัสเมื่อกาเบรียลไล้ตรงร่อง

                ลมหายใจของแจ็กสะดุด เขาขยับตัว ขึ้น ลง ตามที่กาเบรียลถูหนวด ปุ่มดูดของเขาบดเบียดลงตรงร่องระหว่างกลีบเนื้อเรียกหล่อลื่นเหนียว ๆ ติดหนวดเขามา สีใสเหมือนกับร่างของแจ็ก ยิ่งเขาขยับ มันก็ยิ่งเคลือบหนวดของกาเบรียลจนวับวาว

                “น่ารัก” เขาเผลอพูดออกไป ห้ามตนเองไม่ทัน

                แจ็กหน้าแดงเถือก ดูประหลาดใจอย่างจริงจัง คงไม่นึกว่าจะได้รับคำชมจากกาเบรียล ไม่ว่าจะประเภทไหน

                เขาค่อย ๆ แทรกปลายหนวดเข้าไป ในที่สุด เราสองคนครางออกมาเสียงดังพร้อมกันอย่างไม่ปกปิด แจ็ก คงประหลาดใจกับความขรุขระของหนวดหมึก ไม่นึกว่ามันจะเสียดสีกับภายในของเขาได้เช่นนี้ กาเบรียล ประหลาดใจกับความคับแน่นของแจ็กที่ตอดรัดเขาเสียจนแทบขยับไม่ได้ ต่อให้มีหล่อลื่นเล็กน้อยช่วยเหลือ แค่นั่นไม่ใช่สิ่งเดียว…

                หางใส ๆ ของแจ็ก? ตอนนี้สามารถถูกมองเห็นว่ามีหนวดหมึกถูกสอดเข้าไป แสดงให้เห็นชัดเจนเลยว่าเขากำลังถูกใครเอา ถ้ากาเบรียลคิดจะเอาเขาออกไปแสดงข้างนอก ต่อหน้าผู้อื่น ไม่ใช่ภายในความส่วนตัวของถ้ำ ทุกคนคงเห็นชัดเจนว่าหนวดของกาเบรียลกำลังสอดตัวลึกเข้าไปถึงไหนถึงไหน ยิ่งลึก แจ็กยิ่งเกร็งตัว ทั้งร่างแทบจะเป็นขมวดเป็นปม

                “เฮ้ เฮ้” กาเบรียลร้องทัก คลายอ้อมกอดให้หลวมขึ้นหน่อย แต่กระชับร่างของเขาเข้าใกล้ “ผ่อนคลาย”

                “นาย.. ใหญ่– อื้ออ– จัง”

                อีโก้ของกาเบรียลใหญ่ขึ้นประมาณ 7.6% เป็นอย่างต่ำ “ฉันรู้”

                “‘ฉันรู้’ เหรอ”

                กาเบรียลชะงักหนวด “เอ่อ”

                “นั่นมันคำตอบของคนหลงตัวเองประเภทไหนกันน่ะ

                นี่เราต้องมาทำแบบนี้ตอนกำลังเอากันด้วยรึ “พูดมากน่า”

                “ฉันเปล่า– อ้า!” แจ็กเผลอครางลั่น “อย่าอยู่ดี ๆ ก็แทรกเข้ามาสิ!”

                กาเบรียลแสยะยิ้ม “นายก็ฟังดูชอบดีนี่”

                “คิดอย่างนั้นเหมือนกันหมดใช่ไหม หืม หมึกอย่างนายน่ะ ฉันใหญ่ หนวดฉันเยอะ ฉันใช้มันยังไงก็ได้”

                “เฮ้ย ก็ถ้านายไม่พอใจ บอกฉันตรง ๆ ได้นะ”

                “ฉันเปล่า–” แจ็กขยับตัว “ฉันอยากได้มากกว่านี้”

                “มากกว่านี้” กาเบรียลทวนคำ “นายหมายถึง ลึกอีกน่ะเหรอ”

                “ไม่” แจ็กเงียบไปครู่ “….อีกหนวด”

                …โฮ่

                แบบนั้น อืม จะว่าไงดีล่ะ

                กาเบรียลจัดให้ได้

                เขาสอดหนวดอีกข้างเข้าไปข้าง ๆ หนวดแรก แทบจะแทรกเข้าไปในช่องแคบ ๆ ไม่ไหว แต่โคลเอกาของแจ็กเปิดออกรับเขา ขยายตามขนาดที่ใหญ่กว่าแต่โดยดี ถึงแม้กาเบรียลจะแอบกลัวว่าเขาจะทำเนื้อบอบบางตรงนั้นช้ำในภายหลังก็ตาม ความรู้สึกของมันสุดยอดมาก เขาได้เสียดสีกับตนเองในช่องทางที่ตอดรัด เขาสามารถมองเห็นหนวดหมึกตนเอง เป็นสิ่งแปลกปลอมในหางสวย ๆ ของแจ็ก เป็นสีดำที่ตัดกับความสว่างสีใส เห็นหมดแล้วว่าตนเองกำลังถูกทำลายยังไง

                แจ็กตัวสั่นไปหมดเลยภายใต้อ้อมกอดเขา กาเบรียลต้องคอยลูบแขนลูบไหล่ปลอบโยนให้เขาสงบลง ให้ลมหายใจของเขาออกมาจากปากอย่างสม่ำเสมอ ไม่ให้เขาเผลอกลั้นมันไว้ กาเบรียลมองฟองสบู่ในอากาศ พวยพุ่งจากเหงือกของเขา รู้สึกถึงหัวใจของแจ็กเต้นตึกตักใต้ฝ่ามือ เขาเริ่มขยับหนวด เข้า–ออก สองหนวดผลัดจังหวะกันสลับซ้ายขวา

                “ดูนายสิ” กาเบรียลกระซิบ “ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฉันสอดเข้าไปได้ลึกขนาดนี้”

                แจ็กก้มลงมองหนวดที่ขดงออยู่ในหางใส ๆ ของตนเองแล้วครางเสียงต่ำ น้ำตาตก

                “นายคงจะโดนมาเยอะ” และ เปล่า เขาไม่ได้อิจฉา หรือหึง หรือทั้งสองอย่างรวมกัน ทำไมเขาถึงจะไปอิจหึง (คำใหม่) ด้วย ฮึ แจ็กจะไปทำอะไรกับใครมันก็เรื่องของเขา “แต่ไม่มีใครเหมือนฉัน การิญโญ่ จะไม่มีใครเติมเต็มนายได้แบบนี้อีก…”

                “กะ กาเบรียล…”

                “ทุกคนหลังจากนี้จะสงสัยว่าทำไมนายหลวมซะเหลือเกิน” กาเบรียลหัวเราะ เสียงของเขาดันชั่วไปนิดเกินกว่าที่ตั้งใจไว้ แต่นั่นไม่เป็นไร ถ้ามันจะทำให้แจ็กครางเสียงหลงเมื่อได้ยิน “จะไม่มีใครพึงพอใจกับเรือนร่างของนายอีก จนนายต้อง..”

                หนวดที่สามคืบคลานชึ้นหาง

                “ซมซาน.. ว่ายกลับมาหาฉัน”

                “น่ะ นายพูดแบบนี้กับทุกคนที่นายเอาเลยรึยังไง”

                กาเบรียลยิ้ม “แต่นายชอบ”

                คราวนี้ แจ็กไม่เถียง

                มันเป็นการแข่งขันที่จะแทรกหนวดที่สามสอดเข้าไปในโคลเอกาของแจ็ก แต่กาเบรียลไม่เคยยอมแพ้ความท้าทายอยู่แล้ว สองหนวดแรกต้องบีบตัวเสียจนแทบลีบถึงจะมีที่ให้มันดันเข้าไปอีก กาเบรียลต้องกอดแจ็กไว้แน่น ไม่ให้เขาสะดุ้งหรือดีดดิ้นจนที่ทำไว้หลุดออกหรือทำให้เขาเผลอทำร้ายตนเองเพราะการขยับ จับร่างเขาให้อยู่นิ่งระหว่างที่ทั้งสามหนวดขยับ สูญเสียจังหวะไปแล้ว ระหว่างพวกมัน ได้แต่เข้าออกเสียดสีกันอย่างไม่คล้องจองนัก แต่ก็ยังสนองอารมณ์แจ็กได้อยู่ดี

                ถ้าคราบสีใสที่เคลือบหนวดเขาและปะปนในสายน้ำบ่งบอกอะไรได้ล่ะก็นะ

                กาเบรียลไล่มือขึ้นตามกล้ามท้องแกร่ง ขึ้นไปถึงยอดอกสวย บิดมันเล่นระหว่างที่หนวดของเขาทำงาน

                ปฏิกิริยาที่ได้รับนั้นทันควัน แจ็กสะดุ้งเฮือกแอ่นยอดอกเข้าหามือเขา

                “อย่าขยับมากสิ” กาเบรียลดุ “เดี๋ยวก็ทำตัวเองเจ็บ”

                “ก็นายขยับช้าฉิบหาย!” แจ็กพยายามขยับ ดิ้นสู้แรงเขา “ไม่ทันใจเลย..!”

                อ้าว กลายเป็นว่า กาเบรียลผิด? ดูเขาสิ เรียกร้องเป็นเด็กเอาแต่ใจ  “ถ้านายจะยังดื้ออีก…”

                “ทำไม นายจะทำไม? เอาฉันจนตาย?”

                ออกแนวตรงกันข้ามมากกว่า

                “นายจะ– ฮึก!

                กาเบรียลถอนหนวดทั้งสามของเขาออก แทบจะได้ยินเสียงดังโพละเลยให้ตายสิ แจ็กเริ่มดีดดิ้นทันที แอ่นหางเข้าหาหนวดเขา พยายามเรียกร้องมันกลับมา แต่ก็ไม่เป็นผล มันกลับลงมากอดรัดหางเขาไว้เหมือนเดิม ใช่ ลูบไล้เขาขึ้นลงบนผิว แต่ก็ไม่เข้าไปเฉียดรูน้อย ๆ ของเขาเลย ที่ตอนนี้อ้าออกแถมยังลื่นไปด้วยคราบใสเสียจนเป็นมันวาว แจ็กสะอื้น หมดสภาพ

                แต่ก็ยังไม่หมดสภาพมากพอที่จะร้องขอ

                “ก็ได้” เขาเปล่งเสียงออกมา เมินสัมผัสบนหาง เมินมือที่จับยอดอกก็ได้ “ฉันทำเองก็ได้”

                หืม

                กาเบรียลก้มลงมอง มือของแจ็กลดลงจนหาเจอโคลเอกาของตนเอง นิ้วยาวแหวกกลีบเนื้อตรงนั้นเปิดออกอย่างไร้พิธีรีตอง แล้วแทรกนิ้วลงไปจนเรียกเสียงครางยาวจากลำคอได้สำเร็จ และเขาไม่หยุดแค่นั้น เพิ่มนิ้วเข้าไปแล้วเข้าไปอีกอย่างไม่หยุดยั้งจนถึงจุดที่ว่าเขามีทั้งกำปั้นอยู่ในร่างตนเอง และกาเบรียลเห็น กดลึกลงไปในหางของเขาจนกาเบรียลเห็นแขน

            “พระเจ้า แจ็ก” กาเบรียลอุทานเสียบแหบแห้ง “นายช่าง…”

                โอย บอกเขาไปสิวะว่าเขางดงามแค่ไหน

                “ไม่ต้องการนาย” เขาบอก ขยับกำปั้นขึ้นลงจนแทบจะเรียกได้ว่ากำลังชกภายในตนเอง “ไม่ต้องการใครทั้งนั้น…”

                กาเบรียลสงสัยว่าแจ็กจะเสร็จแบบนี้ได้รึเปล่า โดยมีเขาเล่นกับยอดอกและเอาตนเองด้วยกำปั้น ด้วย แขน

            แต่หลังจากเห็นแจ็กบิดเร่า ๆ อยู่นานสองนาน เขาคิดว่าน่าจะไม่

                “ทำไมฉันถึง–” แจ็กกลั้นเสียงครางลงคอ “–เสร็จไม่ได้?”

                กาเบรียลเกือบจะเอ็นดูเขา

                “กาเบรียล” นั่นไง อยู่ดี ๆ ก็เห็นหัวกันเฉยเลย หันหน้ามามองเขาแล้วจูบกาเบรียลซ้ำ ๆ บนโหนกแก้ม เสียงจุ๊บของริมฝีปากดังชัดเจนข้างหูเขา กาเบรียลอยากจะกลอกตาเสียเหลือเกิน “ช่วย.. ช่วยฉันหน่อยสิ นะ ฉันว่างเปล่าจังเลย..”

                กาเบรียลลดมือลงมากดเอวแจ็ก ดึงเขาแนบอก “ถ้ำฉัน กฎฉัน”

                “ฉันรู้แล้ว– ฉันรู้แล้ว!”

                “นายจะอยู่นิ่ง ๆ …” หนวดบนหางแจ็กคลานกลับหาเป้าหมายอีกครั้ง ด้วยความกระเหี้ยนกระหือรือที่แม้แต่ตัวเขาเองยังคิดว่าน่าสมเพชนิด ๆ ตะกละตะกลามและมูมมาม “ให้ฉันใช้นายตามใจชอบเหมือนของเล่น ของเล่นแสนสวยของฉัน”

                เมื่อหนวดทั้งสามของกาเบรียลกลับเข้าไปหาช่องทางของแจ็กได้ที่สุด เขาปล่อยเสียงครางออกมา ลึกยาว

                แจ็กเงียบอยู่นานก่อนจะพูดขึ้นว่า “นายคิดว่าฉันสวยเหรอ”

                ฉิบหาย “เอ่อ”

                “อ้าว แล้วไหนล่ะที่เรียกฉันว่าถุงก๊อบแก๊บ” นั่น ดูมันแสยะยิ้ม พึงพอใจในตัวเองนัก

                “หุบปาก”

                “ว้าย แอบชอบฉันเหรอ กาบี้?”

                กาเบรียลลงโทษเขาด้วยการยัดปลายหนวดที่สี่เข้าไป กระทุ้งมันเข้าไปเลยมากกว่า

                แจ็กตกใจจนตัวโยน เผลอกัดลงบนริมฝีปากตนเองอย่างแรง แล้วก็เงียบไปเลยเป็นเวลายาวนาน ทั้งร่างกระตุกเฮือกเป็นระยะ ๆ ดวงตาเบิกโพลงมองตรงไปยังน่านน้ำอันแสนว่างเปล่าข้างหน้า กาเบรียลสอดหนวดที่สี่เข้าไปลึกไม่ได้ ได้ใช้แค่ปลายของมันทำให้แจ็กตอดรัดแน่นขึ้นยิ่งกว่าเดิมเพราะถูกบังคับให้ขยายตัวออกรับขนาด มันวิเศษ เพิ่มพูนความสุขสมขึ้นมา

                “แกก็ยังเป็นถุงก๊อบแก๊บอยู่ดี” กาเบรียลกระซิบ “แต่แกเป็นของฉัน”

                กาเบรียล เรเอส: ราชาแห่งคำหวาน ผู้สถาปนาวาจาเหย้าแหย่ระหว่างเซ็กส์ ใครก็ได้ให้รางวัลเขาเร้ว

                แจ็กไม่ตอบ มัวแต่ยุ่งกับการร้อง อ้า! อ้า! อ้า! อยู่ ซึ่งน่าจะแปลว่า กาเบรียล ฉันรักนาย

                มันไม่น่าแปลกใจที่แจ็กเสร็จก่อนเขา

                เป็นสายน้ำพวยพุ่งออกมาจากโคลเอกาจนเห็นท่ามกลางน้ำทะเลเด่นชัดเจน สายน้ำสีใสที่โค้งออกมาเป็นเวลายาวนานจนกระทั่งร่างแจ็กหยุดสั่น นั่น ถึงจะเป็นตอนที่กาเบรียลตามไป หลั่งน้ำกามออกมาจากหนวดทั้งหมดจนมันทะลัก ปริ่มออกมาจากโคลเอกาของแจ็กและสู่น้ำเกลือ หางของแจ็กถูกเปลี่ยน ภายในของมันเต็มไปด้วยน้ำกามจนกลายเป็นสีขาวน้ำนม หางของเขาเดิมทีก็สวยอยู่แล้วนะ แต่พอถูกประดับตราเช่นนี้แล้ว เขาสวยยิ่งกว่า สีขาวขุ่นในหางของเขาทำกาเบรียลยิ้ม

                “ชื่อเล่นใหม่” กาเบรียลประกาศ “ถุงยางใช้แล้ว”

                แจ็กใช้ศีรษะเสยคางกาเบรียลเต็มรัก

 




 

                “นายจะคุยกับฉันรึเปล่าว่ามันเกิดอะไรขึ้นเมื่อวันนั้น?” แจ็กถาม

                ตอนนี้หางของเขากลับมาเป็นสีใสเหมือนปกติแล้ว พึ่งจะวางไข่จำนวนสัก… เท่าไหร่วะ นับไม่ถ้วนเลย ลูกเล็กจนมองแทบไม่เห็นกระจัดกระจายไปหมดจนกาเบรียลขี้เกียจจะใส่ใจพวกมัน รู้ว่าเดี๋ยวพวกมันก็ถูกปล่อยทิ้งตามยะถากรรมกันไปเอง กาเบรียลรู้สึกประหม่า ไม่เคยชินกับบริเวณน้ำตื้นที่แสงแดดจากเหนือน้ำเจิดจ้า รู้สึกคิดถึงความมืดมนของถ้ำที่เขาอาศัย

                “ฉันเอานาย?” กาเบรียลเลิกคิ้ว

                “นายก็รู้ว่าฉันหมายถึงอะไร”

                งั้นหรือ กาเบรียลรู้รึเปล่านะ

                “ไม่เห็นจำเป็นต้องพูดถึงอะไรเลย” กาเบรียลตอบ แทน “ฉันชอบสิ่งที่เรามี”

                 แล้วก็ชอบที่ได้อยู่ตรงนี้ มีแจ็กห่างออกไปแค่เอื้อมแขน มองเขาลอยตัวเหนือไข่ที่พึ่งวาง รอยยิ้มบนใบหน้า เปล่งปลั่งสูสีกับแสงสว่างจากหางของเขา ดูดซับแสงอาทิตย์ได้อย่างสวยงามที่สุดเท่าที่กาเบรียลเคยเห็นมา เป็นความสวยงามอันดับหนึ่งของกาเบรียล (ใช่ เขาจะยอมให้หน่อย ไอ้เรืออัปปางกับดาวหางนั่นก็เป็นแค่ปรากฏการณ์กาก ๆ เมื่อมานึกดูแล้ว)

                “..ฉันก็เหมือนกัน” อย่างน้อย แจ็กก็เห็นด้วย “ขอบคุณที่ช่วยฉัน กาเบรียล”

                “ไม่เป็นไร”

                แจ็กว่ายมาข้างหน้าเขา จูบกาเบรียลบนริมฝีปากเบาบางจนแทบไม่รู้สึก

                “คราวหน้า” เขาเกริ่น “ฉันจะไปหานายอีกนะ”

 



               

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s