Monster Boyfriends (13)

Title: Monster Boyfriends
Fandom:
Overwatch (Video Game)
Pairings: Reaper | Gabriel Reyes/Soldier: 76 | Jack Morrison
Rating: E

Warning: Literally A Fucking Dragon!Jack, Prince!Gabriel, Dubious Consent, Size Difference, Size Kink, Pain, Blood As Lube, Spit As Lube, Attempt at Blowjob, Vomit, Choking, Slight Masochism?, Exhibitionism
Notes: ตอนสองของซีรี่ยส์มังกรจ้ะ

                เช่นเดียวกับทุกวันที่ผ่านมา มังกรหนุ่ม (เรียกแบบนี้ได้แล้ว) หาอาหารมาให้กาเบรียล บินออกไปโฉบพวกกวางในป่า หรือไม่ก็แกะจากไร่ของใครสักคนมาให้เขา แต่วันนี้เป็นหมูป่าตัวเบ้อเร่อเท่อ ที่กาเบรียลคงกินหมดแค่ขา แล้วโยนที่เหลือให้เจ้ามังกรจัดการ เขาหิ้วมันเข้ามาในถ้ำด้วยอุ้งเท้า โยนมันลงบนพื้นต่อหน้ากาเบรียล แล้วทำการย่างเนื้อโดยพ่นไฟใส่

                ไฟของเขาช่างเป็นสิ่งน่าพิศวง ตกลงมันจะเย็นหรือร้อนน่ะ สีฟ้าของมันชวนให้คิดว่าใช่ แต่พอเห็นเนื้อแทบไหม้หลังจากถูกเผา กาเบรียลชักไม่แน่ใจ เจ้ามังกรใช้จมูกดัน ๆ ซากหมูป่ามาทางกาเบรียล เป็นสัญญาณให้เขาทาน

                ลำบากนิดหน่อยที่จะเฉือนเนื้อเมื่อคุณไม่มีมีด แต่กาเบรียลก็ไม่รังเกียจที่จะใช้มือใช้ฟันทึ้งมันอยู่แล้ว เนื้อหยาบมาก เพราะขาดการเตรียมอาหารอย่างที่เขาคุ้นชินในวังกระมัง แต่ในขณะที่กำลังหิวเช่นนี้ กาเบรียลไม่อยากจะเรื่องมาก เขาดึงขาเจ้าหมูป่าจนหลุด ยกมันขึ้นมาแทะ ระหว่างทานก็มองหน้าเจ้ามังกรไปด้วย ผู้ที่ตอนนี้ไม่แม้แต่จะสบตากาเบรียล

                “ล่าได้ดีนะวันนี้” กาเบรียลลองชวนคุยดู ฆ่าเวลา “ฉันชอบหมูป่ามาก”

                เงียบ ไม่มีคำตอบ เอ่อ ปกติมันก็ไม่มีคำตอบอยู่แล้วน่ะนะ แต่อย่างน้อยมังกรหนุ่มก็แสดงออกให้กาเบรียลรับรู้บ้างว่าเขาได้ยิน เช่นผงกหัวหงึก ๆ หรือหันมามองตอนกาเบรียลพูด หรี่ตาลงเพ่ง สักอย่าง ไม่ใช่เอาแต่มองผนังแบบนี้

                “เนื้อเหนียวนิดหน่อย แต่ก็อร่อยดี”

                เงียบ

                กาเบรียลโยนหมูลงพื้น หงุดหงิด “เฮ้ย นายโกรธฉันเรื่องเมื่อวานเหรอ”

                ทีนี้ล่ะมันถึงจะหัน เบิกตามองเขานิด ๆ เสมือนการเลิกคิ้วว่า ‘อะไร’

                “นายไม่มีสิทธิ์มาโกรธฉัน” กาเบรียลบอก มองเห็นมังกรหนุ่มพ่นลมหายใจพรืด “จริง ๆ นะ ฉันหมายถึง– ถ้าฉันปล่อยให้นายทำ เมื่อวาน ฉันคง ไม่รู้สิวะ ตาย นายคิดว่านายตัวเล็กมากเหรอ มันไม่ใช่ว่าฉัน..ไม่อยาก ฉันออกจะ…”

                กาเบรียลย่นจมูก เกลียดการเลือกใช้คำของตนเอง “…อยากรู้อยากเห็นเกินกว่าที่ดีต่อสุขภาพด้วยซ้ำ แต่ เว้นเสียแต่ว่านายมีขวดน้ำมันทองคำหรืออะไรเถือกนั้นอยู่ในกองสมบัติเวรนี่ ฉันไม่คิดว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นระหว่างเราหรอกนะ”

                และเจ้ามังกรหงอ หงอยไปเลย ทิ้งตัวลงนั่งปุกับพื้นแล้วก้มหัวลงระหว่างขาหน้าแข็งแกร่งของมัน เหมือนอยากจะซ่อนสายตาตนเองไปไว้ที่อื่น หางยักษ์ใหญ่ที่วางตัวอยู่กับพื้นก็แทบจะขดงอหาตูดให้จุก กาเบรียลได้แต่มองภาพตรงหน้าแล้วอ้าปากค้างอยู่เหนือซากหมูป่า เจ้ามังกรนี้กำลังเสียใจที่มันไม่ได้เอาเขางั้นหรือ นี่มันจับเขามาเพื่อการนั้นโดยเฉพาะรึยังไง

                แล้วไม่รู้เป็นบ้าอะไร กาเบรียลดันสงสารมันนิด ๆ อดเห็นใจมันไม่ได้เมื่อมันส่งเสียงครางหงิง “เฮ้…”

                มังกรหนุ่มหันมามองเขาตาละห้อย

                “…เดี๋ยวเรา– เดี๋ยวเราลองดูก็ได้” กาเบรียลถอนหายใจ “พอใจรึยัง”

                ดี๊ด๊าขึ้นมาทันที เด้งขึ้นมายืนสี่ขา เดินเข้ามาเลียหน้าเขาดังแผลบ ฮึ่ม

 




 

                กาเบรียลกำลังนั่งคุกเข่าอยู่ใต้ท้องมังกร และสงสัยว่าชีวิตคนเราพลาดพลั้งกันไป ณ จุดไหน ตอนแรก คุณก็นั่งเรียนวิชาเศรษฐศาสตร์กับกอริลล่าอยู่ดี ๆ รู้ตัวอีกที คุณกำลังพยายามจะอมมังกร ถือว่าเป็นเพราะเขาไม่พึงพอใจกับเอกสิทธิ์ที่ตนเองมีรึเปล่า ถ้าเขาตั้งใจเรียนและไม่บ่นมากนัก พระเจ้าอาจไม่ส่งมังกรทะลุผนังเข้ามาหิ้วเขาหนีออกจากหอคอย

                แต่มันไม่มีเวลาให้คิด– ไม่ควรจะมาคิดตอนนี้– ในเมื่อไอ้สิ่งที่เขาจะอมมันชี้เด่อยู่ตรงหน้าจนแทบจะทิ่มเข้าตาอยู่แล้ว มัน… สวยนะ เอาเข้าจริงแล้ว ถ้าคุณมองข้ามความพรั่นพรึงเมื่อมาถึงขนาดของมันได้ มันไม่ได้ยาวมากมายนักหรอก พอมาดูอีกที แค่อวบอ้วนมาก ๆ จนข้อศอกของกาเบรียลดูเล็ก แต่มันก็ยังสวย ทำเอาของมนุษย์อายไปเลย สีขาวหยั่งกะงาช้าง ด้วยปลายสีฟ้าอ่อนที่พอจับแล้วเหมือนจะเข้มขึ้นตามสัมผัส และเกล็ดสีทองสวย มันดูเหมือนเครื่องประดับเลยด้วยซ้ำ

                ซึ่ง พอมาคิด ๆ ดูแล้ว กาเบรียลก็ไม่ได้รังเกียจอะไรที่จะเอามันเข้าปาก ออกจะคู่ควรกับเจ้าชาย ว่าไหม

                มันแค่… ชวนให้เสียศักดิ์ศรีนิดหนึ่ง ต้องมาคุกเข่าอยู่ตรงหว่างขามังกรแบบนี้ เขามองไม่เห็นหน้ามันด้วยซ้ำ ความแตกต่างของขนาดตัวไม่สามารถทำให้เขาทำสิ่งที่หวังได้ในขณะที่มองหน้าเจ้ามังกรไปด้วย อย่างน้อยก็ไม่ถ้าเรายังอยากอยู่ในท่าที่ไม่ประหลาด กาเบรียลต้องมาหลบ ๆ ซ่อน ๆ ตรงนี้ และนั่นทำให้กาเบรียลได้แต่จับเจ้ามังกรในมือ สงสัยว่าเขาควรไหม

                มังกรหนุ่มคำรามเหนือหัวเขา เหมือนจะบอกว่า ‘รีบ ๆ ซะที’

                กาเบรียลหลับตาลง– หยั่งกะว่ามันจะช่วยอะไรได้

                … อืม รสชาติของมันปกติน่าดูเลย ออกจะคาดหวังให้มันประหลาดเพราะสีของมันเป็นสีฟ้าขนาดนี้แล้ว แต่ก็ไม่ อาจจะสากนิดหน่อยบนลิ้น เหมือนหนังที่ยังไม่ได้ฟอก แต่มันก็เป็นแค่เนื้อ กาเบรียลอมเข้าไปได้แค่ส่วนหัว แค่นั้นก็รู้สึกเหมือนมุมปากตนเองจะฉีกออกแล้ว เหนือหัวเขา มังกรหนุ่มส่งเสียงครวญครางที่ไม่ต่างจากคำราม ลึกต่ำและสะท้อนไปทั่วถ้ำ

                กาเบรียลผละออก สำนึกลึก ๆ ในใจว่านี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ใช้ปากให้คนอื่น (เจ้าชาย จะไปมีโอกาสแบบนี้ที่ไหน) และมันดันเป็นมังกร เขามีแต่จินตนาการกับการแอบเห็นคนใช้เอากัน เขาไม่มีประสบการณ์ และนั่นเป็นข้ออ้างเดียวที่เขาจะใช้อธิบายว่าทำไมเขาถึงยังดื้อรั้นพยายามผงกหัวลงอีก รับขนาดของมังกรหนุ่มเข้ามาอีก คิดว่าเขาจะลดลงได้จนสุด

                น้ำตาเล็ดร่วงจากมุมหางตา ส่วนแก้มของเขาก็ป่องออกอย่างไม่น่าดู กาเบรียลหายใจไม่ทัน แถมยังจะขย้อน–

                “โอ่กก

                …ไม่มีคำอธิบายใด ๆ กาเบรียลรีบผละออกจากมังกรหนุ่ม โก่งคออ้วกอยู่ใต้ท้องมัน และ อือฮึ นั่นไงหมูป่า พึ่งออกมาสด ๆ ร้อน ๆ เจ้ามังกรขยับตัว คงอยากจะชำเลืองมองว่าเขาเป็นอะไร แต่กาเบรียลยกแขนขึ้นตบท้องมันแปะ ๆ ห้ามไว้

                “ไม่ ฉันไม่ได้.. ฉันไม่เป็นไร” เขาใช้อีกมือเช็ดน้ำย่อยจากริมฝีปาก “ขอเวลาฉันแป๊ปหนึ่ง.. นะ”

                อย่างน้อยมังกรหนุ่มก็เห็นอกเห็นใจพอที่จะให้เขาพัก

                กาเบรียลใช้เวลาพักเพื่อเลียแผลใจตนเองมากกว่าที่จะลองอีกรอบ ขายขี้หน้าน่ะที่ทำตัวเองอ้วกระหว่างพยายามปรนเปรอมังกร ซึ่ง โอเค  ปรนเปรอมังกร ไม่น่าจะเป็นประโยคที่ควรอยู่ในคำศัพท์ประจำวันของกาเบรียลเสียด้วยซ้ำ แต่มันก็เป็นไปแล้ว และเขาอยากจะทำมันให้ดี อย่างน้อยก็ดีกว่านี้ ตอนนี้เขาได้แต่นั่งคุกเข่าที่เดิม รู้สึกท้อ ๆ ยังไงชอบกล

                แต่อย่างน้อยเขาก็มีแผนใหม่นะ: เขาจะไม่เอามันเข้าปากอีก

                (เดจาวูประหลาด ๆ เหมือนเคยพูดแบบนี้ตอนสำลักเพราะอมสร้อยตัวเองตอนเด็ก)

                เขาจำเป็นต้องใช้ปากให้มังกรหนุ่ม เพราะ.. น้ำลายของเขาจะเป็นอย่างเดียวเลยที่เปรียบเสมือนหล่อลื่นได้ ตัวช่วยเดียวที่ หวังว่านะ จะไม่ทำให้เขาเจ็บปวดอะไรมากนัก เขาก็เลยอึดใจอีกรอบ หนึ่ง แลบลิ้นตามความยาวสาก ๆ ของมังกรหนุ่ม สัมผัสรอยนูนของเกล็ดบนผิวเนื้อ อมส่วนหัวเข้าไปเพียงแค่นิด ดูดมันเล็กน้อยเพื่อลองสัมผัสว่ามังกรหลั่งได้รึเปล่า

                คำตอบคือได้ หยาดสีขาวเชื่อมโยงระหว่างมันกับริมฝีปากเมื่อกาเบรียลผละออก ขำหน่อย ๆ เพราะอย่างน้อยเราก็มีบางอย่างใกล้เคียงกัน เขาโลมเลียมังกรหนุ่มอยู่นาน ให้เขาชุ่มในน้ำลาย ได้แต่คิดว่า นี่พอแล้วรึยังเนี่ย ระหว่างที่เขาทำ

                เสียงครางก้องของมังกรยังคงดัง กาเบรียลแอบเสียว ๆ เลยว่าจะมีคนได้ยินเรา

                แต่อย่างน้อยเจ้ามังกรก็ชอบ…

                กาเบรียลยิ้มอยู่บนส่วนหัวสีฟ้า อมมันเข้าในปากอีกครั้ง

 




 

                “อย่าเร่งฉันได้ไหม?” กาเบรียลบ่น ไม่พอใจ บิดตัวไปมาบนกองเงินกองทอง

                เขาถูกหิ้วกลับมาบนเนินสมบัตินี้… ด้วยเหตุผลบางอย่าง? เขานึกว่าเราจะเอากันบนพื้นถ้ำ เรียบสนิท ถึงจะไม่ดีต่อเข่า แต่อย่างน้อยก็มีอะไรให้ค้ำยัน แต่เจ้ามังกรหิ้วเขาขึ้นมาบนนี้และยืนกรานที่จะอยู่บนนี้เท่านั้น อยากจะเอากาเบรียลทามกลางสมบัติของเขา เป็นเฟติชของมังกรกระมัง กาเบรียลก็ไม่มั่นใจ ได้แต่ยอมตกลงระหว่างที่เขา.. เตรียมพร้อม

                กาเบรียลไม่แน่ใจเลยว่าจะมีอะไรเตรียมการเขาได้สำหรับขนาดมหึมาของมังกร แทรกเข้ามาถึงสี่นิ้วข้างในตนเองก็แล้ว รู้สึกถึงตนเองขยายออกจนแสบน้ำตาไหลแล้วก็ตาม น้ำลายแทบไม่ช่วยอะไรเลย มันดีกว่าไม่มีอะไรเลย แต่มันก็ไม่ต่างจากไม่มีอะไรเลยมากนัก เขาล่ะอยากจะยัดทั้งกำปั้นเข้ามาให้รู้แล้วรู้รอด แต่รู้ว่านั่นมันโง่เง่าเกินไปหน่อยแม้กระทั่งสำหรับเขา

                เจ้ามังกรจ้องตาเป็นมัน เร่งเขาอีกนั่นแหละ และ โอเค กาเบรียลอาจจะจงใจเถลไถลเองนิด ๆ ด้วยแหละเพราะนิ้วของเขาก็แอบรู้สึกดีเหมือนกัน ภายในร่าง เมื่อเขาเสียดสีมันเข้ากับจุดถูกจังหวะ ทำเอาเสียงครางเผลอเปล่งออกมาจากคออย่างไม่ทันได้ตั้งใจ เขาอาจจะเผลอเคลิบเคลิ้มกับมันไปนิดหน่อยจนลืมไปว่าตนเองจะทำอะไร และนั่น ทำให้เจ้ามังกรเลิกอดทน

                กรงเล็บคว้าหมับเข้าที่ตัวกาเบรียล จับเขาพลิกตัวนอนคว่ำอย่างไร้พิธีรีตอง เข่าของกาเบรียลไม่มีที่ให้วางตัวเลย ยวบยาบไปหมดกับทองที่เอาแต่ไหลลงแทนที่จะเป็นที่ให้เขาค้ำยัน เขาไม่ร่วงลงไปกับมันก็เพราะเท้าของมังกรหนุ่มหิ้วร่างไว้อยู่ ลำตัวท่อนบนของเขาถูกกดลง สะโพกก็เลยถูกดันขึ้นอย่างช่วยไม่ได้ แทบจะยกขึ้นในท่าทีที่เรียกได้ว่ายั่วยวน

            “เดี๋ยวก่อนสิ–” กาเบรียลเถียงเสียงอ่อน มือไม้สะบัดไปมาไร้จุดหมายอยู่บนกองสมบัติ “ฉันยังไม่–”

                ขอบคุณสวรรค์ที่เจ้ามังกรมองไม่เห็นเขา ร่างซ่อนอยู่ใต้พุงเสียหมด มันเลยได้แต่ขยับสะโพกโง่ ๆ หวังว่าตนเองจะทิ่มเจอจุดหมาย แต่ก็ไม่ โดนต้นขาเขาบ้าง ลื่นผ่านร่องก้นเขาไปบ้าง ตามหาไม่เจอเสียทีว่ามันควรจะแทรกเข้ามาตรง– อื้อออ!

                 กาเบรียลไม่ได้ร้องอยู่นาน อากาศหนีจากปอดของเขาเร็วเกินไป ได้แต่.. ชะงักค้างอยู่กับที่ ความเจ็บปวดนั้นมหาศาลและมันทำให้ทั้งร่างของเขาลุกเป็นไฟ ทั้งร่างละลาย กล้ามเนื้อจนเขาอ่อนปวกเปียกเป็นตุ๊กตาผ้า แทบจะทรุดฮวบลงไปในกองสมบัติถ้าไม่ถูกตรึงร่างเอาไว้ เขานึกว่าตนเองจะเป็นลม น้ำตานองหน้า ทัศนียภาพเบลอพร่า และในตาก็เริ่มมีจุดดำมืดปกปิดเมื่อกระพริบตา แต่เขาก็ยังอยู่ ยังอยู่กับโลกความเป็นจริงภายใต้ร่างมังกร ถูกแทรกตัวเข้ามาจนมิดภายในทีเดียว

                เขาอ้าปากค้างเป็นตัว โอพยายามจะพูด พูดอะไรสักอย่าง แต่พูดอะไรไม่ได้ เพราะเสียงที่เขาเปล่งออกไปมีแต่เสียงสะอื้นเล็ก ๆ ที่เอาชนะเสียงครวญครางดังสนั่นของร่างข้างบนไม่ได้เลย มัวเมาไปกับความอบอุ่นของร่างกาเบรียลเกินกว่าที่จะสนใจความพร้อมของเขา ขยับสะโพกรัวเร็วเสียจนร่างกาเบรียลสั่นคลอน ตัวโยนไปข้างหน้า กาเบรียลได้แต่ปล่อยให้มัน… เกิดขึ้น หน้าถูไปกับเหล่าเหรียญทอง ลิ้นแลบออกมามุมปาก ดวงตาเหลือกกลับขึ้นไปหาเปลือก หมดสภาพ

                ความชื้นไหลลงจากก้นสู่ต้นขา และกาเบรียลค่อนข้างจะมั่นใจว่ามันคือเลือด

                 มันมี… เกล็ด เจ้าเกล็ดที่ดันไปพิเรนทร์ขึ้นผิดที่ของมังกรหนุ่ม ตอนนี้มันกำลังเสียดสีกับภายในของกาเบรียลจนเขาแทบจะเป็นบ้า มันไม่คม ด้าน รู้สึกเหมือนหมุดโลหะที่กระแทกเข้ากับต่อมลูกหมากของเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า ทำให้เขาสับสนว่าตกลงเจ้ามังกรอยากจะทำให้เขารู้สึกดีรึเปล่า เขาอยากจะรู้สึกดีรึเปล่า เพราะมัน.. ดี ขนาดใหญ่เกินไปเร่งแทรกเข้ามาเร็วเกินไป? นั่นเจ็บ รูของเขาฉีกออกจนเลือดไหล? นั่นทั้งเจ็บทั้งแสบยิ่งกว่า แต่… มันก็ยังมีความรู้สึกดีอยู่ แฝงเร้นท่ามกลางความเจ็บ

                และกาเบรียลชอบความรู้สึกดีนั้น ชอบเกล็ดที่เสียดสีเขาถูกจุด อาจจะชอบความเจ็บปวดด้วย ถ้าถูกบังคับให้ตอบ

                เขาไม่นึกว่าอะไรที่ใหญ่ขนาดนี้จะสอดเข้ามาในตนเองได้ และ ชัวร์ เขาถูกบังคับนิด ๆ ให้ต้องรับ แต่การยอมรับกับตนเองว่ามันสามารถเข้ามาในร่างเขาได้… นั่นเร้าใจจนหัวใจเต้นตึก ไม่นึกว่าตนเองจะถูกเติมเต็มจนล้นปริ่มเช่นนี้ หลังจากนี้เขาคงไม่สามารถพึงพอใจกับอะไรได้อีกที่ขนาดเล็กไปกว่านี้ คงจะรู้สึกว่างเปล่าและหลวมโพรกไปอีกนาน…

                กาเบรียลคิดว่าตนเองจะคงถูกต่อว่าทีหลังที่น้ำลายไหลเยิ้มใส่กองสมบัติ ร่างกายหลั่งออกมาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆ เหมือนมันไม่แน่ใจว่าตกลงเรากำลังชอบสิ่งที่ถูกเร่งรัดให้ทนรึเปล่า คราบขาวแต่งแต้มเหรียญทองใต้ร่างทีละหยดสองหยด กาเบรียลยกก้นขึ้น ดันสะโพกกลับรับจังหวะ แล้วพบว่ามันลื่นขึ้น อาจจะเลือดเขา น้ำลายเขา และน้ำกามของเจ้ามังกร

                “อา… อย่างนั้นแหละ มังกร” กาเบรียลไม่จำเป็นต้องพูดก็ได้ ยังไงก็ไม่มีใครตอบ แต่เขาวังเวงนิด ๆ ติดอยู่ใต้พุงมังกรและมองไม่เห็นหน้ามัน ได้ยินแต่เสียงคราง เขาก็เลยพูดให้หูตัวเองได้ยินไปงั้นเอง “อย่างนั้นเลย…”

                อย่างน้อยมันก็เข้าใจเขานะ รู้ว่าต้องกระแทกสะโพกเข้าจุดไหน เสียงของเนื้อกระทบเนื้อดังน่าดูชม

                ดีจัง ดีจนกาเบรียลชักเสียสติหน่อย ๆ มือตะกุยตะกายอยู่ในกองสมบัติหาที่ยึดเหนี่ยว

                เจ้ามังกรเสร็จก่อนเขา

                หลั่งเข้ามาในร่างท่วมท้นจนล้นออกมาหมด ปริ่มออกตามขอบข้าง ๆ สู่กองสมบัติข้างล่าง ทำเอามันเปื้อนเป็นทางยาว สร้างแอ่งเล็ก ๆ ระหว่างเหรียญทองเหรียญเงิน กาเบรียลรู้สึกถึงความอุ่นวาบในท้อง แทบจะอยากงอตัวเพื่อกุมท้องตนเองเอาไว้ตลอด ไม่ต้องทำอะไรนอกจากรู้สึกถึงน้ำกามที่อยู่ข้างในตัว เขาลดมือลงต่ำ สัมผัสตนเองเพื่อจะส่งความสุขสมให้ถึงฝั่ง–

                “เจ้าชาย! ทหารม้ามาแล้ว!

                – ไอ้บัดซบ

                เสียงเจื้อยแจ้วที่เป็นใครไปไม่ได้นอกจากอัศวินเด็กสาวลีน่าดังเจื้อยแจ้วมาแต่ไกล ตามด้วยเสียงตะโกนห้าวหาญของไรน์ฮาร์ดท์ กาเบรียลไม่ต้องเงยหน้าก็รู้ว่าพวกเขาอยู่ในถ้ำ เขาแค่หวังว่าจะไม่มีใครเห็นเขา บางทีถ้ากาเบรียลทำตัวลีบ ๆ เขาอาจจะซ่อนตัวใต้พุงมังกรได้– อือฮึ ไม่ได้ละ เจ้ามังกรถอนตัวออกอย่างรวดเร็วดุจกาเบรียลเป็นของเล่นฆ่าเวลา มันปล่อยอุ้งเท้า ร่างของกาเบรียลก็เลยกลิ้งหลุน ๆ ลงจากกองสมบัติลงมานอนกับพื้น ยังคงเปลือยท่อนล่าง และสะบักสะบอม

                เขาเงยหน้าขึ้นไป เห็นท็อบยอร์นมองเขาอยู่อึ้ง ๆ  กาเบรียลโอดครวญ ยันตัวขึ้นด้วยข้อศอกและเข่า โทรม

                “มาซะที– นะพวกเอ็ง” เขาเปล่งเสียงออกไป “กว่าจะมาฉันโดน–”

                แล้วก็ถึงจุดสุดยอดมันเสียตรงนั้นเลย

                ….

                โชคดีที่ไม่มีใครให้ความสนใจเขามากนัก (นอกจากไอ้ท็อบยอร์นที่ตอนนี้ยังคงจ้อง) ทุกคนมัวแต่หือหากับขนาดของเจ้ามังกรอยู่ ไรน์ฮาร์ดท์ประกาศกร้าวออกคำสั่งให้แต่ละคนประจำที่ และ การต่อสู้ระหว่างอัศวินมือหนึ่งแห่งซิลบาบา คงจะน่าดูชมอยู่หรอกนะ กาเบรียลคงจะหันไปเป็นสักขีนพยานและปรบมือรัว แต่พอรู้ตัวอีกที เขาก็ถูกหิ้วปีกโดยอัศวินหนุ่มที่เขาไม่รู้จัก ถูกจับขึ้นอุ้มอย่างง่ายดายจนชวนให้ป่วยหน่อย ๆ ขณะที่ไรน์ฮาร์ดท์ตะโกนว่า ไป! พาเจ้าชายออกไป!

            เจ้ามังกรคำรามลั่น เสียงของมันสนั่นไปทั่วทุกภพ เกรี้ยวกราดยิ่งกว่าที่เขาเคยเห็นมันเป็น

                กาเบรียลถูกหอบตัวหนีออกจากถ้ำ แต่เขาหันกลับไปเห็นแวบสุดท้าย ไฟสีฟ้าและเขี้ยวทองที่อาบเลือด…

 




 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s