Monster Boyfriends (14)

Title: Monster Boyfriends
Fandom:
Overwatch (Video Game)
Pairings: Reaper | Gabriel Reyes/Soldier: 76 | Jack Morrison
Rating: T

Warning: Dragon!Jack, Prince!Gabriel, Implied Sexual Content
Notes: ตอนสาม จบละนะะะ

                เจ้าชายกาเบรียลกลับสู่หอคอยงาช้าง สู่มารดาเป็นห่วงเขาจนแทบขาดใจ และบิดาผู้ดูเฉย ๆ ไม่ค่อยสนใจอะไรเท่าไหร่ และเอาแต่ถามกาเบรียลแทนเกี่ยวกับรายละเอียดของมังกรตัวนี้ (“ช่างเป็นอสูรกายที่ยิ่งใหญ่! พ่อคงไม่รังเกียจถ้าเราได้หัวมันมาติดผนังในห้องโถง!”) กาเบรียลแอบสงสัยว่าถ้าเขาบรรยายหน้าตาอวัยวะเพศมังกรอย่างละเอียดให้ฟัง พ่อจะหุบปากรึเปล่า เขาพบว่าวินสตัน คุณครูส่วนพระองค์ ยังคงอยู่ดี เขากระโดดขึ้นมาจากที่ตกทัน แค่ขึ้นมาไม่ทันเท่านั้นเอง

                เขาใช้ชีวิตหลังจากนั้น.. ใกล้เคียงกับการโดนลักพาตัวจนน่าใจหาย ซึ่งก็คือ ไม่ต้องทำอะไรมาก นั่ง ๆ นอน ๆ ไม่ต้องเข้าเรียนด้วยซ้ำ อาหารมาเสิร์ฟถึงห้องพร้อมหยูกยา เพราะกาเบรียลกำลัง ช็อกอยู่ อ้างอิงจากแม่ เนื่องจากเขาโดน… คุณก็รู้.. มังกรขืนใจ กาเบรียลคิดว่าเข้าใจกันอย่างนี้ก็ดีแล้วล่ะ ดีกว่าอธิบายว่า อ๋อ มันเริ่มจากการที่ผมช่วยตัวเองให้เจ้ามังกรดูก่อน แล้วเขาก็เกิดอยากรู้อยากเห็นขึ้นมา ซึ่งนำพามายังผมสมยอมให้เขาเสียบอีกอย่าง เขาชอบถูกประคบประหงม

                ชีวิตเป็นไปอย่างราบรื่นชั่วครู่ใหญ่ กาเบรียลไม่ต้องทำอะไร ได้พักผ่อนเต็มที่ และนอกจากถูกผู้คนมองด้วยสายตาสงสารแกสมเพชที่โดนมังกรปู้ยี้ปู้ยำ เขาก็ไม่ต้องทนกับอะไรมาก ได้กลับบ้าน ได้อยู่ในความสะดวกสบายหรูหราของราชวัง

                จนกระทั่งเราถูกไอเคนวอล์ดโจมตี

                ปรากฏว่า แม่สั่งการทหารจำนวนมหาศาลให้ออกตามหากาเบรียล รวมถึงกองทัพพิเศษของเราด้วย ท็อบยอร์น แองเจล่า ลีน่า และไรน์ฮาร์ดท์ ซึ่งป่านนี้ก็ยังไม่กลับมาจากภารกิจ โชคชะตาของพวกเขาเป็นปริศนา เราเสียกำลังพลไปมาก และอ่อนแอที่สุดเท่าที่เคยเป็นมา ไอเคนวอลด์รู้ได้ยังไงก็ไม่ทราบ แต่พวกมันถือโอกาสใช้จังหวะนี้โจมตีเราหลังจากรอมาเนิ่นนาน

                กาเบรียลต่อสู้ในสงคราม ตามหน้าที่ของเขา เคียงบ่าเคียงไหล่กับพ่อ เราทำทุกอย่างเพื่อปกป้องอาณาจักรโดยกำลังพลน้อยนิดที่เรามี แต่สุดท้ายแล้วก็จนมุม ไม่มีทางอื่น พ่อ ดูท่าทางจะยอมแพ้แล้ว แต่กาเบรียลยังไม่เลิกล้มความพยายาม

                “ถ้าเราใช้ปืนใหญ่–”

                “กาเบรียล พวกมันมีกำลังพลมากกว่า มีกำลังปืนมากกว่า!” พ่อเถียง “เราจะยอมแพ้ก่อนที่เราจะสูญเสียไปมากกว่านี้”

                “แต่–”

                “ไม่มีแต่ กาเบรียล” พ่อตัดบท “ยกธงขาว เราจะทำการเจรจาสงบศึก”

                และ.. ทายซิว่าผลของเจรจาสงบศึกคืออะไร

                เขาต้องแต่งงาน… กับเจ้าหญิงอะเมลี

                เอ่อ

                ปรากฏว่าสามีเธอ เชราด์ พึ่งจะตายไปได้ไม่นาน และพ่อแม่ฝั่งนู้นเขาก็อยากเป็นพันธมิตรกับเรา แล้วก็ได้ยินมาว่ากาเบรียลยังไม่มีคู่ครองพอดิบพอดี ตลกดีที่ต้องฆ่ากันตายก่อนถึงจะตกลงกันได้ว่าเราควรเป็นครอบครัวเดียวกัน

                ชัวร์ อะไรก็ได้ ใช่ว่ากาเบรียลจะเถียง อะเมลีก็ดูไม่แคร์เท่าไหร่ เขาก็ขี้คร้านจะคัดค้าน สงครามจบก็จบ

                แต่งก็แต่ง

 




 

                อะเมลีดูสวยดีในชุดเจ้าสาว มั้ง ผิวของเธอเป็นสีม่วงด้วยเหตุผลบางอย่าง และมีข่าวลือกันว่าเธอเป็นฝ่ายฆ่าสามีเธอเอง แต่ เฮ้ กาเบรียลจะไปพูดอะไรได้ เขาเองก็ไม่ได้ดูดีไปมากกว่ากันในชุดเจ้าบ่าว ยืนอยู่กับเธอในวิหารของเราระหว่างบาทหลวงกล่าวบทพูดเตรียมคำสาบาน เขาเห็นอะเมลีอ้าปากหาวโดยไม่ปิดปาก และหันไปกลอกตาให้พ่อจากไกล ๆ

                “เจ้าชาย กาเบรียล เรเอส จะรับ เจ้าหญิง อะเมลี ลาครัว เป็นภรรยาหรือไม่”

                “ชัวร์ แชมป์”

                “เอ่อ..”

                “รับครับ รับ”

                “เจ้าหญิง อะเมลี ลาครัว จะรับ เจ้าชาย กาเบรียล เรเอส เป็นสามีหรือไม่”

                “รับค่ะ”

                “มีใครจะคัดค้านงานแต่งนี้หรือไม่?”

                “มี”

                ทุกคนสะเหร่ออ้าปากค้างร้องอุทานออกมาพร้อมกัน

                กาเบรียลหันไปมอง สงสัยว่าใครวะที่หาเรื่องอยากให้เกิดสงครามเล่น แล้วก็พบกับชายรูปหล่อที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา ด้วยผิวราวกระเบื้องเคลือบ นัยน์ตาสีฟ้าสวย และผมดุจทองปั่นเป็นด้าย กาเบรียลใจเต้นตึก มองเห็นเขาอ้าปาก แล้วนั่นเขี้ยวแน่นอน สีทองอร่าม ตรงคอ ตามใบหน้า เกล็ดสีฟ้าปรากฏขึ้นมาเหนือผิว เหนือคอเสื้อสูงที่เขาสวม…

                กาเบรียลอ้าปากค้าง “ไอ้หอกเอ้ย”

                อีกฝ่ายชะงัก กะพริบตาปริบ ๆ “หืม”

                “เปลี่ยนร่างเป็นคนได้แล้วทำไมไม่บอกกันวะ!เขาปรี๊ดแตกแล้วตอนนั้น แทบจะวิ่งจากว่าที่เจ้าสาวเข้าไปกระชากคอเสื้อมันเหวี่ยงลงพื้น “นายคิดว่านายตัวเล็กนักเหรอ มันเจ็บมากนะ รู้รึเปล่าฉันต้องเอาสมุนไพรกี่ชนิดทาก้น!”

                “เอ่อ กาเบรียล”

                “อะไร!”

                “ไม่ใช่เวลา ที่รัก”

                กาเบรียลมองไปรอบ ๆ แล้วพึ่งจะรับรู้ว่าเขากำลังประกาศให้ทั้งสองอาณาจักรว่าเขาโดนหมอนี่เอา

                กาเบรียลกระแอม “เออ นั่นแหละ อืม ฉันว่าฉันคงแต่งงานไม่ได้แล้ว ฉันโดน–”

                “–มังกรกระทำชำเรา–”

                “อาฮะ”

                มังกรหนุ่มยื่นแขนให้เขา กาเบรียลรีบถลาเข้าไปควง ทั้งสองวิ่งออกจากประตูวิหาร   

                แม่ของเขาตะโกนมาจากไกล ๆ “กาเบรียล เดี๋ยวก่อนลูก!”

                อะเมลีหัวเราะเสียงใสดังมาถึงข้างนอก

 




 

                สิ่งแรกที่กาเบรียลทำเมื่อเรากลับเข้ามาถึงถ้ำ คือการเหวี่ยงร่างมังกรหนุ่มลงพื้น

                “โอ้ย!” มันโอดโอย ทำหยั่งกะว่าตนเองไม่เคยเหวี่ยงกาเบรียลไปมาเป็นถุงปุ๋ย “ฉันบาดเจ็บอยู่นะ เก๊บ!”

                กาเบรียลเมินชื่อเล่นนั้นไป ยืนชี้หน้ามันตาขวาง “แกกล้ามากที่เอาฉันในร่างมังกร”

                “ไม่ใช่ทุกคนนะที่จะได้ร่วมรักกับมังกร” เขาอวด “เปิดโลกกว้างเข้าไว้ อีกอย่าง ฉันรู้นะว่านายชอบ”

                กาเบรียลพร้อมจะบีบคอมันตายอยู่แล้ว “นายรู้ไหมว่ามันน่าขายขี้หน้าขนาดไหนที่เจ้าชายต้องไปหาหมอเพราะ…”

                เจ้ามังกรกลั้นหัวเราะได้อย่างไม่แนบเนียนเท่าไหร่

                “แล้วนี่ไปเอาเสื้อผ้าหรูหรามาจากไหน” กาเบรียลเดินไปคุกเข่าคร่อมร่างอีกฝ่ายไว้ กระชากคอเสื้อเขาขึ้นมาจนสายตาของเราสบกัน “แต่งตัวเป็นผู้ลากมากดี… คิดว่าตัวเองเป็นใคร… ฉันน่าจะฆ่าแกซะ จับโยนลงบ่อกรดเลยดีไหม”

                “ถ้านายจะฆ่าฉัน” เจ้ามังกรเกริ่น “นายคงไม่หนีมากับฉัน”

                กาเบรียลเบ้ปาก “ก็กำลังเปลี่ยนใจอยู่”

                “อย่าพึ่งสิ” มันโน้มหน้าเข้ามาใกล้ “อยู่กับฉันก่อน เจ้าชาย”

                กาเบรียลขมวดคิ้ว มองอีกฝ่าย มองริมฝีปากที่ดูนุ่มอย่างประหลาด แล้วก็คิดว่า ฉันยังไม่เคยจูบเขาเลย

                เขาก็เลยโน้มเข้าไปจูบเจ้ามังกร บนริมฝีปาก หลับตาลงแล้วละลายเข้าหาความรู้สึก

                เริ่มแรกมันเป็นแค่การบดเบียดของริมฝีปาก ผละออกและทาบทับเข้าหากันอีกครั้งหลังจากได้ลมหายใจชั่ววูบ แต่ไป ๆ มา ๆ เขี้ยวของมังกรหนุ่มก็กดลงมาบนริมฝีปากล่างกาเบรียล ทำเขาร้องครางและอ้าปากออก ลิ้นจึงแทรกเข้ามาในปากเขา ตวัดตามลิ้นของกาเบรียลและตามริมฝีปากด้านใน จูบกับเขาอย่างดูดดื่มจนกาเบรียลได้ยินเสียงจุ๊บซ้ำ ๆ ดังข้างหู มือหุ้มถุงมือของเจ้ามังกรคว้าหมับเข้าที่ต้นขาของเขา บีบนวดกาเบรียลตรงนั้นจนเขาสั่นสะท้าน ก่อนจะไล่มาจับเขาบนก้นแทน

                กาเบรียลอยากจะตีมือมัน แต่ก็เปลี่ยนเป็นเอื้อมไปแทรกผ่านเส้นผมสีทองสวย แล้วจิกมันให้มั่นจนมังกรร้องโอ้ย!

                ก็ร้องโอดโอยอยู่ได้แค่ครู่เดียว เสียงที่เหลือถูกกาเบรียลกลืนหายเมื่อริมฝีปากของเราสัมผัสกันอีกครั้ง

                การจูบกับมังกรช่างรู้สึกดี กาเบรียลเสียดายที่เขาไม่ได้ทำมันเร็วกว่านี้ (เพราะไอ้นี่ไม่ยอมเปลี่ยนเป็นร่างคนให้เขา!! ด้วยเหตุผลอะไรก็ไม่รู้!!) เมื่อเราผละออกจากกันในที่สุด เราได้แต่หอบใส่กัน มองกันละกันด้วยดวงตาฉ่ำเยิ้ม

                “…ฉันควรจะกลับ” กาเบรียลพึมพำ “ไม่น่าหนีออกมากลางงานแต่ง”

                “แต่นายก็ทำ”

                “ความคิดชั่ววูบ”

                “ถ้านายเป็นห่วงเรื่องจิบรอลธาร์ ไม่ต้องห่วง ขอเวลาฉันสักสองสามวัน ฉันจะเปลี่ยนกลับเป็นมังกรไปขู่พวกมัน จะไม่มีใครกล้าหือกับอาณาจักรนาย” มังกรหนุ่มให้คำสัญญา มือยังไม่ละไปจากก้นกาเบรียล ซึ่งชักจะน่ารำคาญแล้ว..

                “สองสามวัน” กาเบรียลเลิกคิ้ว “อะไร ของแบบนี้ต้องรอด้วยหรือ”

                “นายคิดว่าเวทมนตร์กลายร่างจะทำตอนไหนก็ได้?” เขาสวนกลับ “ร่างมังกรของฉันบาดเจ็บหนักเพราะทหารม้าของนาย.. ฉันต้องกลับมาอยู่ร่างนี้จนกว่าตนเองจะฟื้นตัว แล้วเดี๋ยวก็ต้องย้ายออกจากฐานนี้อีก หาที่อยู่ใหม่ วุ่นวายเป็นบ้า”

                “ถ้านายไม่ลักพาตัวฉันมา นายก็คงไม่ลำบาก แส่หาเรื่องเองนี่”

                “ก็จริง” เขาบีบก้นกาเบรียล “แต่ถ้าไม่ทำ ฉันคงไม่ได้เจอนาย”

                กาเบรียลมองเขาหน้าตาย

                “ฉันชื่อแจ็กนะ” แจ็ก แนะนำตัว “คิดว่า เอ่อ นายควรจะรู้”

                “แจ็ก” กาเบรียลทวนคำ “ธรรมดาไปหน่อยไหมสำหรับมังกร”

                “แล้วนายคาดหวังว่าฉันจะชื่ออะไร”   

                “เอ่อ ฟรอสเบรทเธอร์ เดอ เดสทรอยเยอร์ ออฟ ออล เรล์ม!”

                “ตลก”

                “ไม่ใช่ความผิดฉันที่นายน่าเบื่อ”

                แจ็กยิ้ม “นายดูดีจังเลยในชุดขาว เจ้าบ่าวของฉัน”

                “เอ่อ ไปเป็นของแกตอนไหน”

                หูแหลม ๆ ของเขาห่อลง “ไม่ใช่เหรอ?”

                “ไม่ใช่หรอก หลังจากสิ่งที่แกทำลงไป”

                “นายยังโกรธฉันเรื่องร่างมังกรอยู่อีก!” แจ็กพูดอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง

                “โอ้ โกรธสิ” กาเบรียลลุกขึ้นจากร่างของอีกฝ่าย “นึกขึ้นได้…”

                เขามองเจ้ากองสมบัติ จำได้ว่าเหรียญทองสารพัดขูดร่างเขาจนกาเบรียลมีรอยบาดรูปรอยจันทร์เสี้ยวเต็มตัว มีแผลเป็นเพิ่มบนหน้ามาอีกต่างหากตอนถูกไถแรง ๆ เขาก้มลง คว้าคอเสื้อ แจ็ก เหวี่ยงเขาเข้าใส่กองเงินกองทอง ผลที่ได้รับนั้นตระการตามาก เหรียญกระจายไปทั่วทุกทิศทางดุจน้ำพุสีทอง อัญมณีและเครื่องประดับกระจัดกระจาย แจ็กหน้าทิ่ม

                “ดะ เดี๋ยว กาเบรียล–”

                เขาเดินเข้าไปหาอีกฝ่าย กดเขาไว้กับกองสมบัติ เท้าเตะขาของแจ็กแยกออก

                กระซิบข้างหู “ถึงตาฉันบ้างแล้ว”

 



               

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s