Ties that Bind (3)

Title: Ties that Bind
Fandom: Overwatch (Video Game)
Pairings: Jesse McCree/Reaper | Gabriel Reyes,
Reaper | Gabriel Reyes/Soldier: 76 | Jack Morrison
Rating: E

Warning: Blackwatch!Jack, Strike-Commander!Gabriel, ABO, Beta!Jack, Omega!Gabriel, Alpha!Jesse, Cuckolding (NTR?), Mating/In heat, Knotting, Dubious Consent

                เจสซี่อยากจะมองว่าตนเองไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้น เขาแค่เป็นคนมีศักดิ์ศรีเยอะ เช่นเดียวกับอัลฟ่าทุกราย เขาสวมมันไว้บนแขนเสื้อ ภูมิใจจะนำเสนอ และเมื่อศักดิ์ศรีที่ว่าถูกทำร้าย เมื่อสถานะอัลฟ่าของเขาสั่นคลอน เจสซี่ย่อมสูญเสียชั้นเชิง เอาเข้าจริง ตั้งแต่เหตุการณ์วันนั้นในห้องทำงานมอร์ริสัน เขาสลดไปนาน หงอย เลียแผลใจตนเองหลังจากต้องประสบกับความอับอายขายขี่หน้าที่ข่มขู่จะทำลายภาพลักษณ์ของเขาทั้งหมด ไหล่ห่อ ศีรษะก้มลง ท้ายทอยเปิดเผยให้กับทุกคนได้เห็น

                แต่หลังจากนั้นเขาก็ทำใจได้ ตั้งตัวได้ใหม่ ชัวร์ มันเกิดขึ้นแล้ว และ ใช่ เขาไม่ค่อยอยากจะให้มันเกิดขึ้นนักหรอก ไม่ชอบเลยแม้แต่น้อยที่ต้องมาตกอยู่ภายใต้อำนาจของเบต้า แต่มันเกิดขึ้นไปแล้วไง และเจสซี่แมนพอที่จะยอมรับมันแล้วเดินหน้าต่อ แต่ ครั้งเดียวก็พอ แค่ครั้งเดียวก็หลาบจำ เขารู้ถึงความสามารถของท่านหัวหน้าแล้ว และจะไม่พลาดอีก

                และเขาก็รู้ถึงจุดอ่อนของท่านหัวหน้า ด้วย

                ความกลัวที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขาเมื่อเจสซี่พูดถึงเรเอส ความมั่นใจที่เสื่อมสลายไป อารมณ์ร้อนที่ร้อนยิ่งกว่าจนแทบจะระเบิด เมื่อเขาถูกนำมาเปรียบเทียบกับอัลฟ่า เมื่อเขาถูกชี้ให้เห็นว่าตนเองขาดสิ่งที่เจสซี่มีมาตั้งแต่เกิด…

                เจสซี่ไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้น

                แต่เขาเชื่อในเรื่องบาปกรรมตามสนอง

                เจสซี่ยืนอยู่หน้าประตูห้องพักส่วนตัวของท่านผู้บัญชาการเรเอส และพอจะจินตนาการได้ว่าข้างในเป็นยังไง กลิ่นของโอเมก้าระหว่างฮีทหอมหวนออกมาถึงอากาศข้างนอก ถึงแม้ประตูบานเลื่อนจะปิดสนิท ท่านผู้บัญชาการอยู่ในระหว่างลางาน สามวันทุกเดือนเลยในช่วงนี้ บางทีก็นานกว่านั้น ที่เขาจะมอบหน้าที่ให้คุณอะมารีดูแลแทน ส่วนตัวเองก็ถูกขังไว้ในนี้…

                ยังไม่ทันได้เคาประตู เจสซี่ก็ถูกขัดโดยอาธีน่า “เจ้าหน้าที่แมคครี ดิฉันได้รับคำสั่งไม่ให้อนุญาตใครรบกวน–”

                “บอกเขาเถอะ” เจสซี่พูดขัด “บอกเขาว่าแมคครีมาหา บอกว่าเขาอยากจะช่วย”

                “…รอสักครู่ค่ะ”

                มันเป็นการเสี่ยงดวง สิ่งที่เขาทำอยู่เนี่ย แต่แหม ก็ไม่ใช่ทุกสิ่งหรอกหรือที่ต้องเสี่ยงดวง?             

                ประตูเลื่อนเปิดออกตรงหน้าเขา

                เจสซี่ก้าวเข้าไปข้างหน้า และถูกซัดด้วยกลิ่นฟุ้งของฮีทที่ทำให้เข่าอ่อนยวบยาบ มันเป็นกลิ่นที่เป็นเอกลักษณ์ของกาเบรียลในแบบที่ยากจะบรรยาย สุราราคาแพงและยาเส้นชั้นดี มันทำให้เจสซี่หายใจลำบาก เขาคงจะสังเกตสิ่งต่าง ๆ ภายในห้องส่วนตัวของท่านผู้บัญชาการ คงจะประหลาดใจกับลูกบาสเก็ตบอลพร้อมเสื้อหมายเลข “10 ไบรอันต์ ยูเอสเอ” หรือกีตาร์โปร่งที่วางพิงผนัง มีหลายอย่างให้น่าสังเกต แต่เจสซี่มัวแต่มองชายที่กำลังนอนอ้าขาอยู่บนเตียงกว้าง สบตาอยู่กับเขา

                เรเอสเปลือยกาย เหงื่อเคลือบผิวสีบรอนซ์ของเขาจนเป็นมันวาว กล้ามอกแกร่งกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะหายใจ มือหนึ่งของเขากำผ้าปูที่นอนจนมันหลุดออกจากฟูก ส่วนอีกมือกำลังพยายามดันไวเบรเตอร์ขนาดใหญ่เข้าร่างตนเอง เจสซี่เห็นสีชมพูของมันตัดกับทุกอย่างในห้องนี้ เสียงสั่นของมันดังในห้อง เรเอสกัดริมฝีปากตนเองแน่นไม่ให้คราง ดวงตาฉ่ำเยิ้ม

                “เจสซี่…” เขาปล่อยริมฝีปากจากฟัน และเจสซี่เห็นเลือดจาง ๆ “มานี่มา”

                เจสซี่ถอดหมวกของตนเองวางลงบนตู้แถวนั้น เดินเข้าไปหาโอเมก้ารูปหล่อตรงหน้าเขา

                เข่าข้างหนึ่งทิ้งตัวลงบนเตียง เขาค่อย ๆ คลานขึ้นไปอยู่บนพื้นที่เดียวกับเรเอส บนผ้าปูที่นอนชื้นเหงื่อและ.. อย่างอื่น เรเอสขยับตัวหลบให้เขามีที่นั่ง มือหนึ่งวางบนไหล่เจสซี่ ลูบไล้กล้ามเนื้อของเขาผ่านแขนเสื้อ มองเขาด้วยสายตาเพ้อฝัน

                “โอเมก้าอย่างคุณไม่ควรจะทนกับฮีทคนเดียว” เจสซี่พูดเสียงนุ่ม มองเรเอสหลับตาลงแล้วครางลึกต่ำในลำคอ

                “เขาทิ้งฉัน” เรเอสสำลักคำพูดออกมา “เขาทิ้งฉันไว้คนเดียวทุกเดือนเลย เจสซี่”

                ไม่ต้องถามเจสซี่ก็รู้ว่า ‘เขา’ หมายถึงใคร “ผมถึงได้มาช่วยคุณไง ที่รัก”

                ในใจเจสซี่ ส่วนที่ยังรู้สึกผิดบาป กระดากอายขึ้นมาถึงสิ่งที่เขากำลังพยายามทำ มันไม่สมกับเป็นเขาที่จะมีความสัมพันธ์กับคู่ของคนอื่น มันไม่เป็นสุภาพบุรุษเอาเสียเลยที่จะเอาเปรียบโอเมก้า ยามที่อีกฝ่ายอยู่ในฮีทและสติปัญญาฟุ้งซ่านไปด้วยความต้องการจะสืบพันธุ์มากจนไม่สามารถตัดสินใจอะไรเองได้ มันเหมือนการเอาเปรียบคนเมา แต่เขาก็ยัง…

                เขาปลอบใจตนเองว่ามอร์ริสันไม่ใช่คู่ของเรเอสตั้งแต่แรก– เขาเป็นแค่เบต้า– และเขาก็ไม่คู่ควร

                คนอย่างเขา…

                “ฉันไม่.. ฉันไม่รู้สิ เจสซี่” เรเอสพึมพำ ยังมีสติหลงเหลืออยู่บ้าง

                “คุณเคยนอนกับอัลฟ่าระหว่างฮีทรึเปล่า?” เจสซี่ถาม เชยคางเรเอสไว้ระหว่างสองนิ้วมือ

                “ไม่..”

                “ผมจะทำให้คุณรู้สึกดี ทูนหัว” เจสซี่กระซิบคำหวาน “จะเติมเต็มคุณให้ล้นปริ่ม…”

                เรเอสส่งเสียงในลำคอ โอดครวญเหมือนจะตอบว่าไม่ แต่มันไม่เล็ดรอดออกมาจากริมฝีปากของเขา

                ไม่เลยแม้กระทั่งตอนที่เสื้อผ้าของเจสซี่ถูกปลดเปลื้อง ด้วยมืออันแสนรีบร้อนของเขาเอง…

                จะว่ายังไงดีล่ะ อัลฟ่าก็ต้องคู่กับโอเมก้าใช่ไหม




                เรเอสแทบเสียสติเมื่อตนเองถูกเอาโดยอัลฟ่าในที่สุด

                นอนหงายอยู่บนเตียง ทั้งร่างสั่นคลอนไปตามเตียงเมื่อเจสซี่ขยับสะโพก ขาสองข้างของเขาถูกยกขึ้นห้อยกลางอากาศ เด้งตามก้นอย่างน่าเอ็นดู เขาเสียงดังมาก ทั้งร้องห่มร้องไห้ ทั้งครวญคราง และอุทานเป็นคำหยาบสารพัดคำจนเจสซี่เข้าใจถึงความรู้สึกของเขาดี รู้ว่าเขาประหลาดใจมากแค่ไหนว่าการเอากับอัลฟ่ามันช่างดี โดยเฉพาะอย่างยิ่งระหว่างฮีท ร่างกายของเราทั้งสองถูกสร้างขึ้นมาเพื่อกันและกันอยู่แล้ว มันอยู่ในชีวภาพ และมันสนองอารมณ์เรเอสได้อย่างถึงขีดสุด

                เจสซี่ยืนอยู่ท้ายเตียง มือจับข้อเท้าเรเอสพาดบ่าแล้วดึงเขาลงจนก้นสุดปลายเตียง จนรับขนาดของเขาเข้าไปมิดภายในการขยับอันลื่นไหลเพียงหนึ่งครั้ง (เรเอสหลั่งออกมาเยอะแยะไปหมด แฉะจนผ้าปูที่นอนเปียก จนมีแอ่งของเหลวใสเยิ้มอยู่บนเนื้อผ้า) และมันช่าง… ดี เจสซี่ปฏิเสธไม่ได้ว่าแม้แต่เขาเองยังเผลอมัวเมาไปกับมันชั่วครู่หนึ่ง สติเบลอพร่าไปเหมือนกันเมื่อก้นของเรเอสตอดรัดเขาแน่นเสียจนเห็นดาว เมื่ออีกฝ่ายร่อนสะโพกรับจังหวะได้อย่างพอดิบพอดี เสียงเนื้อกระแทกกันดัง

                ใบหน้าของเรเอสมีแต่ความสุขสม ริมฝีปากอ้าค้าง หน้าแดงก่ำ น้ำลายไหล มือจิกลงบนที่นอนสุดชีวิต

                “อา! เจสซี่!…” เรเอสร้อง “แรงอีก!”

                และนั่น เจสซี่จัดการให้ได้

                มันยากเหลือเกินที่จะเอาใจเรเอส สมองของเขาตอนนี้มีแต่คำว่า มากกว่านี้ อ้อนวอนร้องขอทุกสิ่งที่เจสซี่สามารถมอบให้เขาได้ ต้องการน็อตตั้งแต่ที่เจสซี่ยังไม่พร้อมเลยด้วยซ้ำ แต่เขาเริ่มรู้สึกว่าใกล้แล้วล่ะ ความอุ่นลื่นภายในร่างเรเอสเสียดสีเข้ากับเขาจนทัศนียภาพเห็นแต่ความกระสันสีขาวสว่าง เขาครางสุดเสียงก่อน เพื่อที่จะได้พูดสั่งการอาธีน่าได้โดยไม่สะดุด

                “อาธีน่า ติดต่อท่านผู้บัญชาการมอร์ริสันที บอกเขาว่ามีธุระด่วน”

                เรเอส พึ่งจะรู้สึกตัว ชะงักกึกใต้ร่างเขา “หะ.. หา?”

                “ได้ค่ะ เจ้าหน้าที่แมคครี”

            “เจสซี่! นายจะทำอะไร– อื้อออ

                “ไม่ต้องห่วงหรอก ที่รัก” เจสซี่ยกขาเขาพาดบ่า เพื่อที่จะได้เอื้อมมือไปลูบเขาเบา ๆ บนแก้ม “นอนให้ฉันเอาก็พอ”

                เหมือนสัญชาติญาณโอเมก้าในร่างมันทำงาน เรเอสทำตามเช่นนั้น

                เมื่อมอร์ริสันมาถึง เขายังไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น จมูกไม่รับกลิ่นตลบอบอวลที่คละคลุ้งในอากาศ และก็มัวแต่ยุ่งอยู่กับการพูดแทนที่จะฟังเสียงภายในห้อง คิดว่ากาเบรียลครวญครางอยู่คนเดียว “กาเบรียล ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะไม่ช่วยนาย–”

                เขาชะงักไปเลยทันทีเมื่อเห็นสภาพของเราสองคน

                เจสซี่พบว่าตนเองยิ้มกว้าง มุมริมฝีปากสองข้างค่อย ๆ แยกออกเป็นรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ร้ายกาจที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้ เขาขยับเอว กระแทกโดนจุดที่เขารู้ว่าจะทำให้ร่างใต้อาณัติครางเสียงแหลม แล้วทักทายว่า “สวัสดีครับ ท่านหัวหน้า”

                สีหน้าของมอร์ริสันนั้นอ่านยาก แต่หลัก ๆ มันคือความสับสน เขาคงไม่รู้จะรู้สึกถึงอะไรก่อน ความประหลาดใจ ความโกรธ หรือความกลัว เขาจ้องตรงมาที่เรา และร่างกายก็เหมือนจะสะดุ้งทุกครั้งที่เรเอสครางกระเส่า เจสซี่เห็นเส้นเลือดบนหน้าผากเขานูนขึ้นมา เห็นเขากำหมัดและกัดฟันแน่น พระเจ้า แค่สีหน้า แต่มันก็ทำให้เจสซี่พึงพอใจจนแทบจะถึงจุดสุดยอด

                “แก…!”

                “ผมว่าท่านี้คุณคงดูไม่ถนัด” เจสซี่เสนอ “มา ให้ผมช่วย”

                เขาถอนตัวออกจากร่างเรเอส และแน่นอน สิ่งแรกที่เรเอสทำคือโวยวาย หยั่งกะว่าเขายังไม่เข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ สมองยังไม่ประมวลผลว่าอะไรเกิดขึ้น ไม่รับรู้ว่าคู่รักของเขา เบต้าที่เขาหลงนักหนากำลังยืนมองเขาถูกอัลฟ่าเอา เขาสนแค่ว่าตอนนี้ร่างกายของเขากำลังว่างเปล่า และเขาทั้งร้องขอทั้งดีดดิ้น ยกมือตะกุยเจสซี่ให้กลับมาเอาเขาต่อ สีหน้าตระหนก

            เจสซี่! อย่าพึ่งสิ! ฉันยังไม่ ฉันยังไม่–” เสียงสะอื้นเสียงดัง “อย่าทิ้งฉันไปแบบเขา”

                มอร์ริสันหน้าซีด

                เจสซี่ยิ้ม โน้มเข้าไปจูบเรเอสเบา ๆ บนริมฝีปาก “ผมไม่ทิ้งคุณหรอก แค่จะเปลี่ยนท่านะ มา”

                ถ้าเป็นในอดีต สมัยที่เจสซี่ยังหยองกรอดและผอมแห้ง เขาคงไม่มีวันยกร่างท่านผู้บัญชาการเรเอสขึ้น แต่ตอนนี้เขาทำได้ ยากหน่อย แต่ก็ทำได้ ประคองอีกฝ่ายขึ้นมานั่งบนตักเขา เราสองคนนั่งหันหน้าให้มอร์ริสันเห็น เจสซี่รวบเรเอสใต้เข่า ดึงขาเขาขึ้นสูแนบอกเพื่อให้มอร์ริสันเห็นทุกอย่าง รูเล็ก ๆ ของเขาที่เคยคับแน่นและบริสุทธิ์กว่านี้ กลับกลายเป็นสีแดงก่ำและถูกเปิดให้อ้าออกรับขนาดของอัลฟ่า ให้เห็นว่าเรเอสตื่นตัวแค่ไหน เด้งไปมาตามจังหวะตอนเราเริ่มขยับใหม่ หลั่งคราบขาวเต็มอก

                “ชอบวิวไหม บอส” เจสซี่แหย่

                มอร์ริสันสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ แต่ก็ยังช็อกเกินกว่าจะทำอะไรได้นอกจากยืนนิ่ง “แกกล้าแตะต้องกาเบรียลของฉัน–”

                “เขาขอให้ผมช่วยเองนะ” เจสซี่ร่อนเอว เรียกเสียงครางจากเรเอสได้อีก “บอกเขาไปสิ คุณชอบที่ผมเอาคุณไหม”

                เรเอสหายใจหนัก ร่างละลายแนบอกเจสซี่ “ชอบ…”

                มอร์ริสันทำหน้าเหมือนจะป่วย

                “ฉันขอโทษ แจ็กกี้” น้ำตาไหลอาบแก้มเขา “ขอโทษนะ”

                “กาเบรียล…”

                “รู้สึกดีกว่าของเบต้าเยอะเลย” นั่นเขาพูดเองนะ เจสซี่ไม่ได้เป็นคนถาม “ทั้งใหญ่ ทั้งดี–!”

                เรเอสถึงจุดสุดยอดอย่างรุนแรง หลั่งออกมากระเด็นขึ้นถึงคางตนเอง เปื้อนไปหมดตามอก ส่วนเจสซี่ก็ตามเขาไป เราทั้งสองครางดังประสานเสียงเมื่อเจสซี่ล็อกเข้ากับเขาด้วยน็อต ติดเป้งเป็นสุนัขระหว่างที่เจสซี่หลั่งเข้าไปในร่างเขา เติมเต็มร่างของเขาด้วยน้ำกามไม่ให้เล็ดรอดออกมาแม้แต่หยดเดียว เรเอสลูบท้องตนเอง พึมพำว่ามันอุ่นแค่ไหน ร้อนแค่ไหนภายในท้อง

                เจสซี่มัวแต่มองเรเอส มองเขาค่อย ๆ ม่อยหลับหมดสติจากการออกแรงเมื่อครู่ ศีรษะซบกับไหล่เจสซี่ ถูกล็อกด้วยกันในท่านี้ขยับไปไหนไมได้ เขาไม่ทันได้มองมอร์ริสัน เงยหน้าขึ้นมาก็ตอนที่ได้ยินเสียง ฮึก สูงที่ทำให้เขางง มอร์ริสัน…

                มอร์ริสันกำลังร้องไห้

                น้ำตานองหน้า มือยกขึ้นปิดปากตนเองไม่ให้เสียงเล็ดรอดออกไป แต่ก็ยังร้องไห้อยู่อย่างชัดเจน

                เจสซี่ในตอนนั้นช่างมัวเมากับอำนาจ เขาหยุดตนเองไว้ไม่ทัน “ดูนี่นะ”

                “เจสซี่ ได้โปรด” มอร์ริสันรีบร้องขอ “ขอร้องล่ะ ฉันจะทำทุกอย่าง อย่า–”

                เขี้ยวของเขาพบเจอกับท้ายทอยของเรเอสผู้หมดสติหลับใหล

                “เจสซี่ ได้โปรด ฉันขอโทษ ฉันผิดไปแล้ว อย่ากัดกาเบรียลเลย ฉันขอโทษ!”

                เจสซี่ฝังเขี้ยวลง

                มอร์ริสันทรุดฮวบลงไปคุกเข่ากับพื้น ร้องไห้เสียงดังราวกับว่าตนเองถูกแทง

                เจสซี่เลียเลือดที่ไหลจากผิวของท่านผู้บัญชาการ ดื่มด่ำรสชาติหอมหวานเหมือนการแก้แค้นของมัน…

Advertisements

2 thoughts on “Ties that Bind (3)

  1. อื้อหือ….สงสารแจ็คมากอ่ะ อินจนร้องไห้ตามแจ็คเลยเพราะเราเข้าใจแจ็คนะ เราเคยเจออะไรแบบนี้ กรีดร้องแทบตายสุดท้ายแม่งก็ไปหาเพศตรงข้ามอยู่ดี (ขอโทษค่ะมาดราม่าใส่ แต่เราอินจริงๆเหมือนโดนเปิดแผล เฮือก!)

    Like

  2. อื้อหือ แม่งเจ็บปวด ความเสียใจของเบต้านี่เนอะ ถ้ากัดได้คงกัดไปนานแล้วมั้ง อืออออ

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s