Of course, only you

Title: Of course, only you
Fandom: Overwatch (Video Game)
Pairings: Soldier: 76 | Jack Morrison/Reaper | Gabriel Reyes
Rating: E
Warning: Role Reversal, Blackwatch!Jack, Strike-Commander!Gabriel, Anal Sex

            ตามหน้าที่ ท่านผู้บัญชาการโอเวอร์วอทช์ กาเบรียล เรเอส เป็นมิตรกับทุกคน มันคือความจำเป็น และแจ็กเข้าใจได้ เขาต้องมีภาพลักษณ์ที่ดี ต้องทำให้ทุกคน ไม่ว่าตำแหน่งจะต่ำกว่าหรือสูงกว่า เข้าหาเขาได้ถึงทุกปัญหาอย่างไม่หวาดเกรง แจ็กเข้าใจ และแจ็กก็ไม่ได้ว่าอะไร แต่บางครั้ง… บางครั้ง มันช่างน่าหงุดหงิด มีหลายคนที่เอาเปรียบความเป็นกันเองของกาเบรียล รู้ดีว่าอีกฝ่ายญาติดีด้วยเพราะหน้าที่ แต่ก็ยังจะเหิมเกริม ถือโอกาสใช้มันละลาบละล้วง พูดหยอด พูดจีบ…

            และกาเบรียลก็ไม่เคยปฏิเสธพวกเขา หัวเราะด้วย ยิ้มให้ พูดเย้าแหย่ตอบกลับ เป็นมิตรเสมอ

            มันทำให้แจ็กโกรธจนควบคุมตัวเองแทบไม่อยู่

            “แจ็ก ที่รัก– อ้า!”

            การลดตัวลงคร่อมกาเบรียล รับขนาดของเขาในรวดเดียว– มันทำให้แจ็กจุกในท้องน้อยจนตนเองแทบสะอึก รู้สึกแสบถึงแม้จะมีหล่อลื่นช่วยอำนวยทาง เขาไมได้มีเซ็กส์กับกาเบรียลมาสักพักหนึ่งแล้ว ต่างฝ่ายต่างยุ่งอยู่กับงาน แต่มีฝ่ายหนึ่งที่เล่นหูเล่นตากับชาวบ้านจนลืมคนรัก แจ็กต้องทำให้เขาสำนึก กาเบรียลนอนหงายเงิบอยู่บนเตียง สองแขนยกขึ้นจิกหัวเตียง ทำอะไรไม่ได้นอกจากบิดเร่า ๆ รอให้แจ็กขยับตัว ขึ้น–ลง เขาหายใจไม่เป็นจังหวะ และผิวสีน้ำตาลก็ขึ้นสีเข้มด้วยความอาย

            ไม่แปลกหรอก แจ็กรู้ว่าเขาดูดี คงดูน่าอร่อยเลยล่ะ คร่อมกาเบรียลอยู่อย่างนี้ ทั้งร่างเปลือยเปล่า ในขณะที่กาเบรียลยังแต่งตัวครบชุด แค่ปลดซิปมากพอที่จะมอบพื้นที่ให้แจ็ก.. เล่นกับเขา ชั่วขณะหนึ่ง แจ็กแอบคิดว่าเขาไม่น่าขยับ นั่งคร่อมอยู่อย่างนี้นี่แหละ ให้กาเบรียลรู้สึกอุ่นวาบไปถึงแก่น แต่ไม่มีสัมผัสเสียดสีมากพอที่จะส่งความสุขสมสู่ร่าง เสร็จไม่ได้

            แต่กาเบรียลมองเขาด้วยดวงตาฉ่ำเยิ้ม แวววาว ถามเสียงอ่อนว่า “นายไม่.. นายจะไม่ขยับเหรอ”

            และแจ็กใจอ่อน ถอนหายใจ ยอมยกตัวขึ้นเพื่อที่จะได้หย่อนสะโพกลงอย่างแสน…เชื่อง..ช้า..

            “อืม…

            เสียงครางของกาเบรียลจะเป็นสาเหตุการตายของแจ็กเข้าสักวัน

            แต่นี่เป็นการลงโทษ ไม่ใช่การให้รางวัล และกาเบรียลจำเป็นต้องรู้ แจ็กขยับ แต่ยังรักษาจังหวะให้ช้าเช่นเดิม ไม่มากพอที่จะทำให้กาเบรียลถึงจุดสุดยอด เขาจะยืดมันออกไปนาน ๆ ถ่วงเวลาทรมานกาเบรียลให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้

            “รู้สึกดีใช่ไหม?” แจ็กถาม มือจับอยู่บนอกกาเบรียล แต่ไม่ยอมเล่นกับยอดอกของเขา

            “ดะ– ดี!” กาเบรียลสำลักตอบ พยายามยกสะโพกขึ้นสวน แต่แจ็กรีบลดมือลงต่ำ กดเอวเขาลงกับเตียง

            “ไม่

            “แจ็ก–” กาเบรียลโอดครวญ ปกติ ในหน้าที่การงาน เขาไม่เคยอิดออด ในสงคราม ต่อให้บาดเจ็บแค่ไหนก็ไม่โอดโอย แต่กับแจ็ก เขาเกือบจะเรียกได้ว่างอแง ยอมปล่อยด้านที่อ่อนแอกว่าให้เห็น “ฉันอยากขยับ ให้ฉันขยับนะ นายแน่นจังเลย..”

            “ไม่!” แจ็กตวาด และเริ่มขยับเร็วขึ้นหน่อย เพื่อที่เก๊บจะได้หยุดพูด “นายจำเป็นต้องสำนึก

            “สำนึก.. สำนึกอะไร?” เก๊บถาม งงงวย กัดริมฝีปากตนเองใหญ่ไม่ให้ร้อง นั่น แจ็กยอมไม่ได้

            เขาใช้นิ้วโป้งดึงริมฝีปากกาเบรียลลงจนกว่าเขาจะยอมอ้าปาก เสียงครางหลุดออกมาในที่สุด

            “ฉันเป็นคนเดียวที่จะทำให้นายรู้สึกดีอย่างนี้ได้” แจ็กพูด จิกเล็บลงตรงเนื้อนุ่ม ๆ ของริมฝีปากด้านใน

            น้ำตาทะลักจากหางตาเก๊บ เลือดเองก็ซึมออกจากรอยจันทร์เสี้ยวของเล็บ “แจ็ก…”

            “แค่ฉันคนเดียว” แจ็กพูดย้ำ “ไม่ใช่ไอ้พวกคนที่นายร่านไปหา ไม่มีใครทำให้นายแบบนี้ได้ แค่. ฉัน.

            แจ็กขยับสะโพกขึ้นลงเร็ว ๆ ยกตัวเองไม่ขึ้นสุดความยาว แค่เพียงเล็กน้อยเพื่อให้กาเบรียลอยู่ในร่างของเขาตลอดเวลา ตอดรัดบีบเอาเสียงครางจากอีกฝ่าย เก๊บจับหัวเตียงแน่นจนเขาคงไม่แปลกใจถ้ามันจะหลุดออกมา–

            “ย่ะ หยุด” กาเบรียลโพล่งออกมา “แจ็ก หยุด!”

            แจ็กรีบหยุด เขาอยากจะลงโทษกาเบรียลก็จริง แต่เขาไม่ได้อยากทำอะไรที่กาเบรียลจะไม่ชอบ

            เขาหยุด ยอมยกตัวออกจากกาเบรียลในที่สุด เสียงของหล่อลื่นเปียก ๆ เชื่อมต่อระหว่างเราสอง กาเบรียลยังตื่นตัวอยู่ ยังคงมีอารมณ์ แต่ใบหน้าของเขาปั่นป่วนด้วยหลากหลายอารมณ์ แจ็กนั่งอยู่บนตักเขา ขมวดคิ้วมุ่น

            “นายเป็นอะไรรึเปล่า?” เขาถาม เป็นห่วง

            “นายคิดจริง ๆ เหรอว่าฉันร่านไปหาคนอื่น?”

            แจ็กกัดลิ้นตนเอง บางทีเขาก็คุมหมาในปากไว้ไม่ทัน “ฉันไม่ได้ตั้งใจจะว่านาย”

            “ฉันไม่ได้โกรธที่นายว่าฉัน” เก๊บพูด “ฉันไม่เคยคิดอะไรกับคนอื่นเลยนะ นายรู้ใช่ไหม”

            “ฉันรู้..” แต่ฉันก็ยังหึงอยู่ดี ยังคงโกรธเวลานายเป็นมิตรกับผู้อื่นออกนอกหน้านอกตา ฉันเสียใจ

          “นายไม่จำเป็นต้องมา.. สั่งสอนฉันก็ได้” กาเบรียลหัวเราะเจื่อน ๆ ยกมือขึ้นมาจับเอวแจ็กอย่างรักใคร่ มือของเขาช่างนุ่มเหลือเกินบนผิวแจ็ก อ่อนโยนและนุ่มนวล “ฉันรู้ว่ามันมีแค่นายเท่านั้นที่จะทำให้ฉันรู้สึกแบบนี้ได้ ฉันรู้”

            นั่น ทำให้แจ็กโล่งอกขึ้นมานิดหน่อย น้ำหนักถูกยกออกไปจากไหล่ “โอ้.. โอเค”

            กาเบรียลจับเราพลิกตัว แจ็กกลายเป็นฝ่ายนอนหงายกับพื้นแทน กาเบรียลคุกเข่าอยู่ตรงหว่างขา ยกขาแจ็กขึ้นพาดบ่า ก้นของแจ็กลอยขึ้นจากเตียงเมื่อกาเบรียลจัดแจงท่าทาง เอื้อมหาหมอนมาหนุนให้แจ็กเสียดิบดี พิถีพิถันเสมอ กาเบรียล

            “ฉันรักนาย” กาเบรียลกระซิบ ค่อย ๆ แทรกตัวเข้ามาอย่างเชื่องช้า..

            และแจ็กเชื่อเขา ถึงแม้จะมีความหวาดกลัวและความกังวล แต่แจ็กเชื่อเขา

 

Advertisements

3 thoughts on “Of course, only you

  1. ตอนแรกเราแบบ ว้าว ลงต่อกันสามเรื่องโคตรเจ๋ง มีอะไรอ่านแล้ว แต่พอเห็น warning เราก็แบบ เค คงอ่านเรื่องนี้ได้แหละ ฮาฮา สักวันเราคงจะจิตแข็งพอจะอ่านทั้งหมดได้ แต่เราเซอร์ไพรส์มากเลยที่เห็นอะไรแบบ tender ๆ ในนี้ ตอนท้ายอดไม่ได้ที่นะ awwwww น่ารักจัง สงสัยเราคงต้องเริ่มตามอย่างอื่นในเด็กดีบ้างแล้ว

    Like

  2. แอร๊ แจ็คเซ็กซี่มากกกกกกกกกก ชอบมากๆเลยค่ะ เหมือนจะลงโทษเขาแต่ก็เป็นยังจะมาเป็นห่วงเขาอีก ฮือออ

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s