Monster Boyfriends (20)

Title:  Monster Boyfriends
Fandom: Overwatch (Video Game)
Pairings: Reaper | Gabriel Reyes/Soldier: 76 | Jack Morrison
Rating: E

Warning: Dullahan!Gabriel, Hunter!Jack, Three Way, Anal Sex, Skull Fucking, Blowjob, Deepthroat, A little bit of ignoring kink going on? maybe?, Sex With A Headless Body, Not Anatomically Corrected At All
Notes: ฟิคจากผลโหวตที่ชนะค่ะ จูบจูบ

                เดี๋ยวนายก็จะชินไปเอง กลายเป็นคำแนะนำสำหรับทุกเหตุการณ์ในชีวิตแจ็ก

                เดี๋ยวนายก็จะชินไปเองที่ตอนนี้นายกำลังคบชู้กับปีศาจทั้ง ๆ ที่ตนเองเป็นนักล่า อะนาบอกกับเขา อาจจะ หรืออาจจะไม่ พูดจากประสบการณ์เพราะแฟนหนุ่มผู้เป็นยักษ์ของเธอ เดี๋ยวนายก็จะชินไปเองที่ต้องตื่นมาเจอร่างไร้หัวข้างหมอน กาเบรียลบอกกับเขา หลังจากแจ็กเกือบหัวใจวายที่ตื่นมากะจะหอมแก้มคนรักหนุ่มแต่ดันหันไปเจอแต่คอ เดี๋ยวนายก็ชินไปเองที่ศีรษะกับร่างกายของเขาแยกออกจากกันราวเป็นคนละคน แจ็กบอกตนเอง เมื่อเขาเห็นร่างกายของกาเบรียลเดินป้วนเปี้ยนทำกิจวัตรประจำวันภายในบ้าน ขณะที่หัวของเขาถูกวางอยู่เฉย ๆ บนเคาน์เตอร์ครัว มองร่างตนเองด้วยความเบื่อหน่าย

                เดี๋ยวนายก็ชินไปเองกับการถูกร่างของเขาเอาขณะที่ศีรษะของกาเบรียล ‘นั่ง’ มอง ไม่มีใครบอกแจ็กอย่างนี้หรอก แต่จิตใต้สำนึกของเขากำลังพยายามปลอบแจ็กอยู่ สุดท้าย ความกลัวสิ่งแปลกใหม่ก็มาจากการขาดความคุ้นชินทั้งนั้นแหละ

                ปัญหามันไมได้อยู่ที่การถูกมอง หรือการถูกแยกระหว่างหัวกับตัวเสียทีเดียวหรอก แต่คือ นี่:

                “กะ.. กาเบรียล..” แจ็กครางกระเส่า สองมือเกาะอยู่บนขอบโต๊ะกินข้าวเพื่อไม่ให้ตนเองขาพับขาอ่อนเพราะร่างของหลังที่กระแทกตัวเข้ามา องศาถูกจุดส่งแจ็กขึ้นยืนเขย่งสุดเท้า หลับตาพริ้มด้วยความเคลิบเคลิ้ม “รู้สึก..ดีอย่างฉันไหม?”

                และนี่คือสิ่งที่พี่ท่าน– หัวที่วางอยู่ตรงหน้า– พูด “ก็ดีมั้ง ไม่รู้สิ คงดีแหละ”

                “เก๊บ!”

                “เฮ้ ฉันไม่รู้สึก…ถึงอะไรก็ตาม ที่ร่างของฉันรู้สึกอยู่ นายน่าจะรู้”

                “แล้วทำไมนายไม่สวมหัวไว้กับตัว!” แจ็กโวย

                คำตอบนั้นสั้น ง่าย และได้ใจความ “ขี้เกียจ”

                แจ็กเจอกับกาเบรียล ดุลลาฮาน เมื่อประมาณ.. สอง สามเดือนที่แล้วกระมัง ณ ตอนนั้น สมาคมนักล่าโอเวอร์วอทช์มีข้อมูลน้อยนิดกระจิดริดเมื่อมาถึงดุลลาฮาน เราเดาสุ่มมั่ว ๆ กันเสียมาก ยึดหลักตามตำนานและความเชื่อเพราะไม่เคยมีโอกาสนำมันมาพิสูจน์ว่าอย่างไหนจริงอย่างไหนเท็จ เทียบกันเรื่องเล่า กาเบรียลก็.. เหมือนอยู่กระมัง เขาขี่ม้ามาจริงตอนที่เราเจอกันครั้งแรก และหัวก็แยกออกจากตัวอย่างเห็นได้ชัด ไม่มีกระดูกสันหลังคนให้ใช้เป็นแส้ ชัวร์ แต่ไม่มีน่ะดีแล้ว

                แจ็กหลงเชื่อว่าถ้าอีกฝ่ายเปล่งชื่อเขา แจ็กจะมลายหายไปกับอากาศ แต่ มันก็ไม่เกิดขึ้น

                หลังจากการต่อรองอันแสนยาวนาน บทสนทนาที่ทั้งน่าเบื่อหน่ายและน่าหวาดกลัวในเวลาเดียวกัน บวกกับการทดสอบยาวเหยียด กาเบรียลก็ได้เข้าร่วมโอเวอร์วอทช์ ครึ่งหนึ่ง เพื่อเป็นหนูทดลองดี ๆ นี่เองให้เราศึกษาถึงดุลลาฮาน สอง เพื่อให้เขาแบ่ง…ความสามารถเฉพาะตัวมาร่วมเราจัดการปีศาจ กาเบรียลดูพึงพอใจอย่างประหลาดที่จะได้ล่าพวกตัวเอง

                และ ข้ามเวลาสคิปมาสามเดือน แจ็กกำลังถูกเขาเอาในห้องครัวระหว่างที่ทุกคนในฐานหลับ

                เห็นได้ชัดว่าโอเวอร์วอทช์ได้รับประโยชน์มากมายจากชายคนนี้

                “นี่… นี่นายควบคุมร่างกายตัวเองอยู่จริงรึเปล่า” แจ็กถาม เพราะเขาชักจะไม่แน่ใจแล้ว ใช่ กาเบรียลขยับอยู่ก็จริง มือของเขาจับสะโพกแจ็กแน่นประกอบกับจังหวะรุนแรงที่ทำให้แจ็กเสียวซ่านไปถึงทรวง แต่หัวกาเบรียลดัน.. ไร้อารมณ์

                “ฉันควบคุมมันอยู่” กาเบรียลตอบเคือง ๆ “เจ้ากี้เจ้าการนะแกน่ะ”

                “ฉันน่ะเหรอ– โอ้ย!”

                แจ็กสะดุ้งเฮือก มือของกาเบรียลตีเขาบนก้นอย่างแรง “ปากบ่นอยากจะมีเซ็กส์ แล้วพอฉันจัดให้ นายก็ยังจะบ่น กาเบรียล นายควบคุมร่างกายตัวเองอยู่จริงรึเปล่า กาเบรียล ทำไมนายถึงไม่สวมหัวไว้กับตัว ฉันจะหยุดก็ได้นะ รู้ใช่ไหม”

                “อย่า!” แจ็กรีบตอบทันใด “อย่า.. อย่าหยุด”

                กาเบรียลเลิกคิ้วให้เขาข้างหนึ่ง

                “ได้โปรด? ฉันใกล้จะเสร็จแล้ว?”

                แจ็กคิดว่ามันถือเป็นความสามารถพิเศษอย่างหนึ่ง การถึงจุดสุดยอดได้โดยไม่ต้องมีมือคอยกระตุ้น ช่วยตนเองให้ถึงฝั่งได้จากการเสียดสีในร่างเพียงอย่างเดียว– แต่ จะว่ายังไงดีล่ะ แจ็ก มอร์ริสัน เป็นชายมากความสามารถ นี่เป็นแค่อีกหนึ่งอย่าง แค่ต้องเกาะโต๊ะให้มั่นยกก้นรับตอนที่กาเบรียลดันเข้ามา อย่าง–นั้น! อา…นั่นสุดยอดไปเลย ตรงกับที่ต้องการพอดี..

                ทั้งแจ็กทั้งกาเบรียลก้มมองคราบขาวบนโต๊ะทานอาหาร (แย่จริง มอร์ริสัน ผู้คนนั่งกินข้าวกันตรงนี้นะ รีบเช็ดเดี๋ยวนี้เลย) คือแจ็กเล็งกะจะเสร็จใส่หน้ากาเบรียลน่ะ แต่ศีรษะของเขาดันวางอยู่ไกลไปนิด แจ็กหลั่งไม่ถึง มันเลยเปื้อนบนผิวโต๊ะเป็นทางยาวแทน แต่ละระลอกลงบนโต๊ะหมดเลยแทนที่จะโดนหน้ากาเบรียลอย่างที่เขากะเอาไว้ เสียแผนอีกจนได้

                กาเบรียลถอนตัวออก และแจ็กเกือบจะล้มลงทั้งยืน หมดแรงถึงขั้นนั้น เกือบ

            เขาสวมกางเกงกลับเป็นเหมือนเดิมเสียเรียบร้อย– แจ็กยังยืนหอบอยู่เลย– แล้วเดินไปหยิบศีรษะมาสวมกลับเข้าร่าง และนั่นน่าจะเป็นที่สุดของความน่ารำคาญแล้ว ไอ้ความ.. ไม่สะทกสะท้าน ไม่ยี่หระ ไม่รู้ร้อนรู้หนาว ไม่มีส่วนร่วมหรือถูกผลกระทบใด ๆ ในเซ็กส์เลยแม้แต่น้อย พอเสร็จกิจก็สวมหัวตนเองกลับ– หมุนดังกึก!– แล้วหมุนตัวเดินหนี สบายใจเฉิบ

                เขาโดนโยนผ้าขี้ริ้วใส่ แล้วก็บอกว่า “อย่านอนดึกล่ะ” แค่นั้น

                เมื่อกาเบรียลเดินออกไปจากห้อง แจ็กยอมให้ตนเองล้มลงกับพื้น ทั้งร่างยังสั่นเทิ้มจากความสุขสมเมื่อครู่นี้…

 




 

                ความอดทนของ แจ็ก มอร์ริสัน มีอยู่ประมาณสามอันดับ เขาเลยทนถูกเอาอยู่อย่างนั้นสามครั้ง

                ครั้งแรก เราพึ่งกลับมาหลังจากภารกิจที่ประสบความสำเร็จ กวาดล้างฝูงมนุษย์หมาป่าเดดล็อกโดยมีเจสซี่เป็นตัวช่วย อะดรีนาลีนสูบฉีดสูงลิ่ว และทั้งร่างเปล่งปลั่งไปกับชัยชนะอันแสนหอมหวาน แจ็กอดไม่ได้ที่จะกระโจนเข้าหากาเบรียลก่อน เป็นฝ่ายขึ้นขย่มเขาโดยมีส่วนตัวนั่งให้ขึ้นตักอย่างว่าง่าย ส่วนหัว? ถูกประคองไว้ในอ้อมแขนอย่างไร้ประโยชน์ ไม่ทำห่าอะไรสักอย่างนอกจากแซวว่าแจ็กจะเอวเดาะ ยืนกรานว่าเห็นผมหงอกตรงท้องน้อยเขา พวกเรื่องไร้สาระเถือกนั้น

                ครั้งที่สอง เราอยู่ในห้องสมุด แจ็กได้รุกด้วยซ้ำคราวนี้ นึกว่ามันจะเรียกปฏิกิริยาอะไรจากอีกฝ่ายได้ แต่ไม่เลย หัวกาเบรียลไม่ได้อยู่ในห้องสมุดด้วยซ้ำ ถูกวางไว้ตรงไหนก็ไม่รู้ขณะที่แจ็กส่วนตัวของเขากับตู้หนังสือ ไม่มีเสียงสักนิดดังออกมาจากร่างเขา นอกจากเสียงเนื้อกระทบเนื้อ เสียงแจ็กหอบหายใจ มันไม่ต่างกับการมีเซ็กส์กับตัวเองเลยให้ตาย กาเบรียลไม่เสร็จด้วยซ้ำ รอจนแจ็กหลั่งข้างในร่างเขาแล้วก็เดินออกจากห้องสมุดไปเอาหัวกลับมาสวม ทิ้งแจ็กให้ยืนชีเปลือยอยู่ข้างหลัง

                ครั้งที่สาม ครั้งที่สาม เราอยู่บนรถม้า และแจ็กคิดว่ามันโลดโผน ตื่นเต้นดี หากเขาใช้มือให้กาเบรียล ล้วงเข้าไปใต้กางเกงแล้วเล่นสนุกกันสักหน่อย แต่เผอิญหัวของกาเบรียลตั้งอยู่บนที่นั่งอีกฝั่งของรถม้าไง มองเรามาจากฝั่งตรงกันข้ามด้วยสายตาไม่ประทับใจสักนิด แล้วอยู่ดี ๆ ก็ตะโกนออกไปให้ท็อบยอร์นฟังว่า เฮ้ย ทอร์บี้ แจ็กแม่งเอาอีกแล้ว สิ่งที่เกิดขึ้นหลังจากนั้น.. คล้ายคลึงกับสำนวนที่ว่าเด็กถูกจับคาหนังคาเขาโดยมี “มือในโถคุกกี้” แต่ นะ เป็นมือในกางเกงใน กำลังจับ…

                แจ็กเบื่อ เบื่อ เบื่อ เขาเบื่อที่กาเบรียลสามารถทำตัวสูงส่งกว่าชาวบ้านชาวช่อง เสแสร้งแกล้งทำเป็นว่าเขาดีกว่าพวกเรานักหนา เพียงเพราะเขาเป็นปีศาจดุลลาฮาน ไม่เข้าท่าเลย มันทำให้แจ็กกลายเป็นไอ้หื่นบ้ากามขี้เอาอยู่ฝ่ายเดียว สุดทุเรศ

                (อ้อ ไอ้ ‘ขี้เอา’ น่ะ แจ็กไม่ได้พูดเองนะ นั่นเป็นแค่ชื่อเล่นน่ารัก ๆ ที่กาเบรียลมอบให้เขาช่วงนี้)

                หลังการคุมฝึกนักล่ารุ่นใหม่ที่พึ่งได้รับเป็นสมาชิก– แจ็กก็รีบปรี่กลับห้องพักของเรา (มีแค่แจ็กคนเดียวที่ยอมให้กาเบรียลเป็นรูมเมท) เขามีแผนอยู่ในใจ แผนง่าย ๆ ที่ทำให้แจ็กสงสัยว่าทำไมเขาถึงได้ไม่นึกลองตั้งแต่แรก ไม่เป็นไร ช้าดีกว่าสายไป

                กาเบรียลอยู่ในห้องอย่างที่เขาคาดไว้ สบายเหลือเกินล่ะพ่อคนนี้ ร่างของเขานั่งเช็ดปืนช็อตกันอยู่ตรงขอบเตียง มีศีรษะวางอยู่ข้าง ๆ ต้นขา (แจ็กจะไม่มีวันเข้าใจว่าทำไมดุลลาฮานถึงรู้สึกจำเป็นจะต้องแยกร่างออกจากกัน แม้ในยามที่มันไม่จำเป็นเลยสักกะนิด) ร่างของกาเบรียลไม่สังเกตเลยว่าเขาเดินเข้ามา แต่ดวงตาบนศีรษะที่วางอยู่เหลือบมามองทางประตู

                “เฮ้ แจ็กกี้” เขาทักทาย รอยยิ้มกวนประสาท “กดขี่ข่มเหงเด็กสนุกไหม”

                แจ็กยักไหล่ “ก็ดี”

                “นายน่ะเข้มงวดเกินไป รู้รึเปล่า ถ้าเป็นฉันนะ..”

                แล้วเขาก็เริ่มพล่ามว่าถ้าเขาได้ตำแหน่งเป็นอาจารย์ฝึกสอนเด็กใหม่ เขาจะทำยังไงบ้าง แจ็กไม่ถือสาหรอกเวลากาเบรียลพูดมาก เสียงของเขามันดันน่าฟัง นุ่มนวลและแทบจะเรียกได้ว่าไพเราะเสนาะหู แจ็กมีเป้าหมายอื่น เขาถอดเสื้อคลุมห้อยไว้กับที่แขวนหน้าประตู ถอดรองเท้า เดินตรงมาที่เตียง ปัดปืนที่ร่างของกาเบรียลเช็ดอยู่ออกจากมือ เพื่อที่ตนเองจะได้ปีนขึ้นไปบนตัก กดสะโพกลงบดเบียดก้นกับตรงหว่างขาของท่านดุลลาฮาน จมูกซุกอยู่กับคอด้วน ๆ ของเขา กาเบรียลผิวปากทันทีเลย

                “เอาอีกแล้วเหรอ?” เขาถาม มองแจ็กปลดเสื้อผ้าให้ตนเอง “นายนี่ไม่รู้จักพอจริง ๆ ใช่ไหม”

                “เงียบน่า” แจ็กเถียงเสียงอ่อน เริ่มถอดเสื้อให้ตนเองบ้าง

                “ขี้เอาจังเลย แจ็กกี้” นั่นไง ประโยคนี้อีกแล้ว

                แจ็กขมวดคิ้วแล้วลดมือลงต่ำ กำกาเบรียลไว้ในฝ่ามือ โอบนิ้วรอบความหนาและชักเขาขึ้นลงช้า ๆ เป็นการทดสอบ ปกติมันคงจะเรียกปฏิกิริยาจากอีกฝ่ายได้บ้าง แต่นอกจากที่อีกฝ่ายตื่นตัวแข็งขืนใต้นิ้ว กาเบรียลก็ยังคงตีหน้าตาย

                “หุบปาก” แจ็กพูด ไม่ใจดีเหมือนเดิมแล้วนะ– ยกมือขึ้นถ่มน้ำลายให้เปียกแล้วรูดหนังหุ้มกาเบรียลลง

                อย่างน้อยร่างของกาเบรียลก็รู้จักที่จะสั่น กระตุกเฮือกอย่างน่ารักน่าชังมาก ๆ

                ส่วนหัวของเขายังตั้งเฉย แลบลิ้นให้แจ็กอีกต่างหาก “เอาสิ เอาเลย แกล้งทำเป็นว่าฉันไม่อยู่ในห้อง”

                “นายอยู่ก็เหมือนไม่อยู่!” แจ็กโวย ขยับตัวเข้าไปใกล้แนบชิดเพื่อที่เขาจะได้รวบทั้งตนเองทั้งกาเบรียลไว้ด้วยกันได้ สีผิวเข้มกว่าของกาเบรียลตัดกับผิวเขา ส่วนหัวที่บวมเป่งและเป็นสีเรื่อกว่านั่นก็ด้วยเช่นกัน ใหญ่กว่าเขาหน่อย “อืม…”

                กาเบรียลเริ่มหลั่งออกมาบ้างนิดหน่อยแล้ว หล่อลื่นที่ทำให้ทุกอย่างเป็นธรรมชาติขึ้น ไม่ฝืดเคือง

                “โอ้ วันนี้เราจะทำกันแค่นี้หรือ แค่ชักว่าวถูกัน?” ดูเขาพูดเข้า– ยกมือขึ้นช่วยแจ็กถูส่วนหัวของเราเข้าด้วยกัน

                “เขาเรียกว่าเล้าโลม บางทีนายอาจจะไม่รู้จัก”

                กาเบรียลกลอกตา “ไม่เลย ทำไมนายไม่อธิบายให้ฉันฟังล่ะ”

                แจ็กถอนหายใจ แผนยังมีอยู่ในหัว แต่รู้สึกเหมือนห่างไกลออกไปมาก “นี่ กาเบรียล”

                “อะไร?”

                “ครางให้ฉันหน่อยสิ”

                เงียบกริบ

                “เอ่อ.. อืม อ้า อ๊ะ อา อืม”

                แจ็กแทบจะยกมือขึ้นตบหน้าผากตนเอง “ขอถอนคำพูด”

                “เฮ้ ฉันพยายามแล้วนะ”

                “นั่งหล่อเฉย ๆ ก็พอ” แจ็กบอกเขา ผละออกจากกาเบรียลเพื่อไปหาน้ำมัน (เดือนนี้เขาใช้น้ำมันเยอะจังเลย เยอะจนถึงขั้นที่ว่าอะนาไม่มีเหลือให้ใช้ตอนเธอจะปรุงยา และแจ็กต้องหาข้ออ้างมั่ว ๆ ขึ้นมาว่าเขาเอามันไปใช้นวดกล้ามหรืออะไรสักอย่าง) ร่างของกาเบรียลยังนั่งอยู่เฉย ๆ ว่าง่ายเสียจริง ขัดกับหัวของเขาเยอะเลย “นั่งหล่อ ๆ ให้ฉันใช้ร่างนาย…”

 




 

                ทุกวันนี้ แจ็กไม่ใช้เวลานานอีกต่อไปในการเตรียมตัว ถือว่าเป็นความสามารถพิเศษอีกอย่างหนึ่งที่ต้องจดบันทึกเก็บไว้ โดนเอาแทบจะวันเว้นวัน แจ็กคิดว่าร่างกายของเขาเคยชินกับมันแล้ว เคยชินกับนิ้วชุ่มน้ำมันมะกอกที่แทรกเข้ามาในร่าง เคยชินยิ่งกว่าเมื่อกาเบรียลแทรกตัวเข้ามา ตอนที่เขานั่งบนตัก ลดตัวลงขย่ม แต่ละนิ้วสอดใส่ร่างอย่างไม่ติดขัด ไม่แม้แต่ที่จะเจ็บ รูของแจ็กอ้าออกและถูกเอาจนอ่อนนุ่มต่อสัมผัส แต่ก็ยังตอดรัดรอบความหนาของกาเบรียลได้อย่างพอเหมาะพอเจาะ..

                มันควรจะเรียกเสียงครางจากอีกฝ่ายได้ แต่สิ่งเดียวที่เขาได้ยินคือกาเบรียล พูดบ่นถึง.. เรื่องอะไรก็ไม่รู้

            “อย่าเข้าใจผิด ฉันไมได้เกลียดม้า ฉันขี่ม้าเดินทางไปไหนมาไหน” พูดเสียงแจ้วเลยให้ตาย ไม่มีความสนใจใด ๆ ทั้งสิ้นว่าร่างของเขากำลังแอ่นรับก้นแจ็กอยู่เป็นจังหวะ เนื้อกับเนื้อกระแทกกันเสียงดัง “แต่ม้าบางตัวไม่มีวิญญาณ ทำไมคนเราถึง–”

                เขาหุบปากเงียบสนิทเลยตอนที่อยู่ดี ๆ แจ็กก็เอี้ยวตัวไปยกหัวเขาขึ้นมา ประคองสองแก้มไว้ในฝ่ามือ

                แจ็กไม่เคยทำแบบนี้มาก่อน เขาคิดว่ามันหยาบคายน่ะ หยิบจับอวัยวะผู้อื่นราวกับเป็นที่ทับกระดาษ เขาเข้าใจถึงความละเอียดละอ่อนของความแตกต่างทางกายภาพ มนุษย์–สัตว์ประหลาด เสมอ และก็ทำตามจารีตนักล่าที่ดีโดยการไม่ก้าวผ่านเส้นกั้นนั้น แต่ขอสักทีเถอะ สักทีเถอะ ทำให้เขาหุบปากเพราะรับรู้ว่าตนเองไม่มีทางหนีรอดจากกรงเล็บ(?)แจ็กไปได้

                “แจ็ก..” กาเบรียลพูดเตือน ร่างของเขาหยุดหยับไปแล้ว นั่งกอดเอวแจ็กบนตักอยู่นิ่ง ๆ เขาคงไม่กล้าใช้มือตนเองแย่งศีรษะกลับ กลัวว่าภายในการแก่งแย่งจะส่งผลให้เขาตกลงพื้น ไม่ชอบด้วยสิที่ตอนนี้แจ็กถือเขาไว้ต่ำมาก ระดับหว่างขา

                “ปากนายเก็บไว้ใช้ทำอย่างอื่นดีกว่านะ” แจ็กยิ้มแสยะ นิ้วแทรกเข้าไปตรงมุมปาก ดึงให้เขาอ้าออก

                “วางฉันลงนะเว้ย– อื้อ!”

                แจ็กเฉียดโดนฟันไปหวุดหวิดตอนที่เขาแทรกตัวเข้าไป ส่วนหัวดันริมฝีปากกาเบรียลเข้าไปข้างใน ให้เม้มลงกันฟันขณะที่แจ็กค่อย ๆ สอดเข้าไป แจ็กไม่ได้มีใครใช้ปากให้มา.. นานมากแล้ว จริง ๆ ก็ไม่ได้มีเซ็กส์เลยตั้งแต่เริ่มเป็นนักล่า อาชีพการงานเข้ามาขัดขวางจนเรื่องกามาต้องถูกลืมเลือน ถึงกระนั้น– เขาคงจะไม่ลืมว่ามันรู้สึกดีแค่ไหนเมื่อมีใครสักคนมาอมให้ โพรงปากอบอุ่น เปียกชื้น ที่ลื่นเสียจนทั้งความยาวแจ็กเปียกชุ่ม แนบติดลงไปกับลิ้นและกดลงผ่านลิ้นไก่

                และนั่นเป็นครั้งแรก ครั้งแรกเลยตั้งแต่ที่เรามีเซ็กส์กันมา กาเบรียลมีปฏิกิริยา

            สีหน้าของเขาเหยเกด้วยอารมณ์อันปะปนกัน ไม่รู้ว่าเพราะรสชาติขมปร่าบนลิ้น สัมผัสของผิวเนื้อที่ดันกับเพดานปาก หรือเพราะว่าตนเองใกล้จะสำลัก น้ำตาร่วงอาบแก้มเป็นเม็ด ๆ และทำให้สีน้ำตาลในดวงตาของเขาเหมือนวิสกี้

                มันช่างสวยงาม กาเบรียลหยุดพูดสักครั้ง ในที่สุด และทำได้แค่รับเมื่อแจ็กขยับเข้าออก เขาไม่ได้กำลังบ่น ไม่ได้กำลังวิพากษ์วิจารณ์ หรือตัดสินใครอยู่ มีแต่เสียงครางลึกต่ำในลำคอคล้ายอาการสำลักเท่านั้นที่เขาเปล่งออกมาได้ ไม่รู้ว่าเกี่ยวกับการเป็นดุลลาฮานรึเปล่า แต่กาเบรียลช่าง.. อุ่น อุ่นจนเกือบจะร้อน ห้อยต่องแต่งอยู่ระหว่างรู้สึกดีเหลือเกินกับทนแทบจะไม่ไหว แจ็กเป็นคนที่ค่อนข้างจะตัวเย็น และความแตกต่างทางอุณหภูมินั้นเร่าร้อนเหมือนเอาน้ำตาเทียนมาหยด มันวิเศษสุด

                กาเบรียลทำหน้าคล้ายจะสำลัก คล้ายจะขย้อน แต่ก็ไม่ แจ็กสามารถดันเข้าไปจนสุดโดยไม่ต้องกลัว

                “กาเบรียล…”

                ข้างหลังเขา กาเบรียลเริ่มขยับ

                ใช้สองมือที่มีพละกำลังแข็งแกร่งยกแจ็กออกจากตักอย่างง่ายดาย แล้วค่อยกดเขาลงมาใหม่ รับความยาวตั้งแต่โคนจรดปลายเข้าไปในร่างใหม่ อัดลมหายใจออกจากปอดแจ็ก ริมฝีปากของเขาแปรเปลี่ยนเป็นรูปตัว ‘โอ’ ที่สมบูรณ์แบบเพราะต้องร้องครวญคราง มันกลายเป็นการแข่งขัน ดูซิว่าใครจะพิชิตใครได้ แต่ไม่ว่าผลจะออกมาเป็นเยี่ยงไร แจ็กก็คิดว่าเขาได้กำไรอยู่ดีทั้งขึ้นทั้งร่อง ทั้งหน้า ทั้งหลัง ไม่มีฝั่งไหนที่ทำให้เขารู้สึกสาสมน้อยลงกว่าเดิม มันดีเสียจนเขาน้ำลายสอ

                กาเบรียลเริ่มดูดเขาบ้างแล้ว ลิ้นโลมเลียทุกบริเวณที่เขาหาเจอ

                มือที่เขาจับศีรษะกาเบรียลไว้ไล่ลงต่ำ ตรงรู.. ไม่ใหญ่มาก แต่ก็พอสมควร ใต้บริเวณตรงคอ ที่เขาใช้ต่อหัวกับร่างเข้าด้วยกัน มือของเขาเล่นกับปาก แผล? ตรงนั้น แค่ต้องการจะทดสอบความยืดหยุ่นของมัน และพบว่า พอสมควรเลย!

                “สงสัยจังว่าฉันจะแทรกเข้าไปจนสุดได้รึเปล่า” แจ็กพูดยิ้ม ๆ “ให้มันทะลุออกอีกทาง..”

                กาเบรียลงึมงำว่าอะไรสักอย่าง มันยากที่จะได้เย็นเมื่อปากเขาเต็มอยู่อย่างนั้น

                แจ็กเลยผละออกให้ แทบจะได้ยินเสียงป๊อบเมื่อริมฝีปากถูกบังคับให้ปล่อย น้ำลายเชื่อมโยงเราสองจากกั้น

                “นายว่าไงนะ?” แจ็กถาม

                “ฉันบอกว่า” กาเบรียลเลียริมฝีปาก น้ำหล่อลื่นและน้ำลายเปื้อนไปหมด “นายทำไม่ได้ นายยาวไม่พอ”

                แจ็กไม่ได้จินตนาการไปแหงว่ามีเส้นเลือดขอดผุดขึ้นตรงหน้าผากเขา โทสะถูกทดสอบ

                เขาจับศีรษะกาเบรียลแหงนไปข้างหลัง โชว์ส่วนคอให้แจ็กเห็นชัด ๆ

                “เดี๋ยว แกจะทำอะไรวะ–”

                กาเบรียลไม่ได้รับโอกาสให้พูดซ้ำสองเมื่อแจ็กสอดตัวเข้าไป

                มันแน่น แน่นมาก แรงฝืดเคืองและความขัดขืนที่ตามมาเมื่อคุณแทรกร่างกายเข้าไปในอวัยวะที่ไม่ได้อนุญาต และไม่ได้ถูกสร้างเพื่อกายนี้ แต่นั่นยิ่งทำให้มันพิเศษกว่าเดิม ด้วยน้ำมันที่ใช้ น้ำลายของกาเบรียล และหล่อลื่นที่เขาลั่งออกมา แจ็กพอจะดันตัวเองเข้าไปได้ เมื่อกาเบรียลอ้าปาก เขาแอบเห็นส่วนหัวของตนเองโผล่ขึ้นมาข้างหลังลิ้นไก่ และนั่นช่าง..

                “อา… เก๊บ ฉัน– อ้า!”

                ราวกลับจะกลั่นแกล้ง แก้แค้น กาเบรียลขยับแรงมากข้างหลังเขา ถ้าแจ็กเดาไม่ผิด มันอาจจะเป็นการพยายามทำให้แจ็กเสียหลัก ปล่อยศีรษะของเขาลง แต่ต่อให้ปล่อยตอนนี้ กาเบรียลก็หนีรอดไปไหนไม่ได้ เชื่อมต่อกับเขาอย่างสมบูรณ์

                สีหน้าของกาเบรียลตอนนี้นั้นสุดยอด ดวงตาของเขาเหลือกกลับขึ้นไปจนแจ็กเห็นแต่สีขาว ลิ้นแลบห้อยออกมาจากริมฝีปากอย่างหมดสภาพโดยสิ้นเชิง แล้วไหนจะสีเรื่อบนโหนกแก้มสูงนั่นอีก แจ็กไม่เคยเห็นมาก่อนเลยบนใบหน้าของเขา และเขาอยากจะเห็นมันอีก หลังจากนี้ หลังจากนั้นไปอีก นับครั้งไม่ถ้วนจนกว่ามันจะกลายเป็นสิ่งแรกที่เขาเห็นเมื่อหลับตา

                แจ็กเคารพตนเองว่าเป็นคนมีความทนทานสูง (อีกหนึ่งความสามารถ– เช็ก) แต่ต่อให้เก่งมาจากไหนก็ไม่มีใครทนสิ่งที่เขากำลังประสบอยู่ตอนนี้ได้หรอก จากทั้งข้างหน้า เนื้อของกาเบรียลโอบรัดรอบขนาดเขา กลืนกินมันไปจนมิด ข้างหลัง กาเบรียลเติมเต็มเขาจนล้นปริ่ม ทำเอาเขาแทบจะนั่งอยู่กับที่ไม่ได้เพราะแรงกระแทก แจ็กอยากจะท้าให้คุณมาลอง แต่หลังจากนี้ เขาไม่คิดว่าเขาจะยอมเห็นกาเบรียลจากใครได้อีก หึงหวงอีกฝ่ายขึ้นมาอย่างประหลาดเพียงจินตนาการว่าง ตรงนี้ ระหว่างหัวกับตัวของเขา จะเป็นคนอื่นไปที่ไม่ใช่แจ็ก มันควรจะเป็นแจ็ก เติมเต็มกาเบรียล และ ถูกเติมเต็มโดยกาเบรียล แค่แจ็กเท่านั้น

                มันเป็นประสบการณ์ที่พิลึกกึกกือน่าดู เมื่อคุณถึงจุดสุดยอดแล้วมันหลั่งจากข้างในปากคนรัก แล้วกระเด็นออกมาข้างนอกเข้าสู่ร่างของคุณ บางส่วนจบลงบนลิ้นของกาเบรียล ไหลลงคอเขาอีกและหยดลงพื้น หรือไม่ก็ไหลตามความยาวของแจ็กเมื่อเขาชักตัวออก บางส่วนจบลงบนหน้าท้องแจ็ก แต่งแต้มกล้ามเนื้อด้วยคราบขาวขุ่นที่ไม่อุ่นเท่ากาเบรียลสักนิด

                ใช้เวลานานกว่านั้นหน่อยกว่ากาเบรียลจะเสร็จ เขากระแทกเข้ามาสาม–สี่ครั้ง ก่อนถึงจุดสุดยอดลึกเข้าไปในร่างแจ็ก และถึงแม้ว่าเขาจะไม่ใช่หัวมนุษย์ที่มีรูตรงคอ น้ำกามก็ยังไหลทะลักออกมาข้างนอกอยู่ดีเพราะปริมาณอันมากล้นของมัน ไม่ต้องหันไปมองข้างหลังก็รู้ว่ามันก่อตัวแทบจะเป็นแอ่งบนอัณฑะของกาเบรียล เคลือบมัน เราสองคนหอบหายใจคาอยู่ในท่านั้น

                เมื่อแจ็กมีแรง มีสติ สิ่งที่เขาทำเป็นอย่างแรกคือถอนตัวจากกาเบรียล

                “ไอ้– แค่ก– บัดซบ!” เสียงของกาเบรียลถูกทำลาย แหบแห้งไปเลย แถมยังขรุขระ เหมือนมีใครเอากระดาษทรายไปถู.. อ้อ โอเค ถู ฮ่า ฮ่า ฮ่า “นายจะสุ่มสี่สุ่มห้าสอดมันเข้ามาอย่างนั้นไม่ได้นะโว้ย ฉันตายห่าขึ้นมา แกจะทำยังไงไม่ทราบ”

                “ร้องไห้ไง” แจ็กพูดกวน “เสียใจเอามาก ๆ “

                “ปากดี”

                “ไม่เอาน่า ยอมรับมาเถอะว่านายก็ชอบ” แจ็กลูบน้ำตาจากแก้มเขา เอ็นดูสีหน้าบูดบึ้งของคนรักอย่างปฏิเสธไม่ได้ น่ารัก “เห็นไหม ดีกว่าเยอะเลยที่จะมีส่วนร่วม ดีกว่าตั้งอยู่เฉย ๆ แล้วแกล้งทำเป็นไม่สนใจฉันเยอะเลยใช่ไหม?”

                “มนุษย์” กาเบรียลบ่น “สนใจแต่เรื่องกามา”

                “นายก็เกือบจะเป็นมนุษย์เหมือนกันแหละน่า”

                “ถ้าพวกแกใช้เวลาทำอย่างอื่นบ้างนอกจากวัดขนาดจู๋ แกคงจะล่าสัตว์ประหลาดหมดโลกไปแล้ว”

                “วัดขนาด–” แจ็กสำลักคำพูดเป็นเสียงหัวเราะสรวล รอยยิ้มกว้างเบิกบานบนใบหน้า “นั่นไม่ใช่สิ่งที่ฉันทำซะหน่อย!”

                กาเบรียลปรับเสียงต่ำมาก แกล้งทำเป็นล้อเลียนแจ็ก “เขาเรียกว่าเล้าโลม เกเบรียล”

            “ฉันไม่ได้เรียกนายอย่างนั้นสักกะหน่อย!” แจ็กแก้ตัว “เก.. กา.. เก–บรี–เอล”

                “ฉันจะถีบแกลงจากตัก”

                “ไม่เอาน่า” แจ็กขยับสะโพกเป็นวงกลม “รู้สึกดีกว่าเยอะเลยข้างในร่างฉัน”

                และกาเบรียลคงจะปฏิเสธไม่ได้ อย่างน้อย ร่างของเขาก็ไม่ปฏิเสธ กอดแจ็กแนบแน่นกับแผงอกและปล่อยให้แจ็กโยกตามใจชอบ ถึงแม้ว่าตนเองจะไวต่อความรู้สึกเสียมาก ๆ หลังจากพึ่งหลั่งมาหมาด ๆ ก็ตามแต่ แจ็กแสยะยิ้ม ลูบแก้มกาเบรียล

                มนุษย์ – 1 ดุลลาฮาน – 0

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s