Monster Boyfriends (21)

Title:  Monster Boyfriends
Fandom: Overwatch (Video Game)
Pairings: Reaper | Gabriel Reyes/Soldier: 76 | Jack Morrison
Rating: E
Words Count: ระดับสามพันคำ

Warning: Kikimora!Jack, Domestic Kink, Feminization, Pregnancy Kink, Sexual Fantasies, Dirty Talk, Slight Humiliation?, Probably Fluff?
Notes: ฟิคนี้เป็นคอมมิชชั่นจ้ะ ใครสนใจจิ้มเลย

                กาเบรียลไม่เคยมีความคิดถึงการสร้างครอบครัวในหัวมากนัก ไม่ใช่เพราะว่าเขารังเกียจหรือต่อต้านมัน เขาเองก็โตมาในครอบครัวที่ค่อนข้างรักใคร่ มีข้อเสียข้อดีในแบบฉบับของแต่ละครอบครัว เขาแค่เป็นผู้ชายที่ยุ่ง และมุ่งมั่นกับเป้าหมายอื่น ๆ มากกว่าจะมากังวลว่าตนเองยังโสดถึงแม้ว่าอายุจะถึงขั้นเลขสาม และการ ‘หาสามี’ ไม่ได้ติดอันดับรายการห้าร้อยสิ่งแรกที่เขาต้องทำเลยด้วยซ้ำ มันเป็นแค่ภาพฝัน ไกลออกไป เริ่มต้นด้วย มันคงจะดีนะถ้า… และลงท้ายด้วย สักวันหนึ่ง..

            ทั้งหมดนั่นเปลี่ยนไปเลยเมื่อแจ็กเข้ามาอยู่ในบ้านเขา

                ไม่สิ แจ็กอยู่ในบ้านหลังนี้อยู่แล้วก่อนที่กาเบรียลจะซื้อและย้ายเข้ามาอยู่

                ไม่ใช่ทุกคนที่– เมื่อพบสัตว์ประหลาดอาศัยอยู่ในห้องใต้ดิน– ต้อนรับให้อีกฝ่ายอยู่ด้วย จะเรียกว่ากาเบรียลแปลกก็ได้ แต่เขาไม่เห็นเหตุผลที่จะไล่แจ็กในตอนนั้น ถึงจะเป็นคิคิโมร่า (เขามาอ่านข้อมูลเจอทีหลัง) แจ็กไม่ได้น่ากลัวอย่างในตำนานเสียเท่าไหร่ เท้ายังเป็นตีนไก่ ยังมีหูและจมูกของจิ้งจอก แต่นอกจากนั้น มันก็ยากที่จะกลัวชายในชุดแม่บ้านเดินไปเดินมาทำความสะอาดให้คุณ เขาไม่ได้ขึ้นมานั่งบนอกกาเบรียลแล้วพยายามบีบคอให้ตาย เขาไม่ได้ส่งเสียงจี๊ด ๆ เป็นหนูน่ารำคาญตลอดเวลาอย่างที่ในหนังสือเตือนว่านั่นคือวิธีหาอาหารของพวกมัน และเขาก็ไม่ได้เข้าฝันกาเบรียลเพื่อทรมานทางเซ็กส์

                เขาแค่… รักบ้านนี้ด้วยเหตุผลพิลึกพิลั่นของเขา ครอบครัวเคยอยู่และตายที่นี่ จากที่เขาเล่าผ่าน ๆ (ไม่เคยลงรายละเอียดลึกซึ้งกว่านั้น บางทีมันอาจจะเจ็บปวดเกินไปเกินกว่าที่เล่า) และด้วยความผูกพัน เขาเกลียดที่จะปล่อยให้มันเสื่อมทรามทรุดโทรม เขาไม่ได้กระโจนเข้าใส่กาเบรียลเมื่อถูกพบเจอในชั้นใต้ดิน ไม่ได้วิ่งหนีไม่คิดชีวิต แค่พูดสื่อสารด้วยดี ๆ ว่าเขาอยากจะขออยู่ที่นี่ เขาจะทำงานบ้านให้เป็นการแลกเปลี่ยน– และ– จะว่าไงดีล่ะ? กาเบรียล อย่างที่บอก เป็นชายที่ยุ่ง

                ตัดงานบ้านออกจากรายการสิ่งที่ต้องทำไปแล้ว เขาก็ว่างขึ้นมากโข

                กาเบรียลไม่เคยมีความคิดถึงการสร้างครอบครัวในหัวมากนัก แต่เมื่อมีแจ็ก เขาชะงักแล้วนับหนึ่งใหม่ บางอย่างมัน.. เปลี่ยนไป กาเบรียลกลับมาจากงานและเขามีอาหารรออยู่บนโต๊ะ ครั้งแรกในรอบหลายปี และมันอร่อยจนกาเบรียลน้ำตาร่วง ทุกอย่างเป็นระเบียบ สะอาดสะอ้าน ไม่มีสิ่งใดวางผิดที่หรือถูกทอดทิ้งไม่ได้รับความใส่ใจ ไม่มีไรฝุ่นเกาะสักนิดบนชั้นวาง และกระจกทุกบานก็ใสสะอาดต้อนรับแสงจากภายนอกฉายเข้ามาสู่ข้างใน เสื้อผ้าของเขาถูกซักรีดเสียดิบดีรอให้สวมใส่

                กาเบรียลไม่แน่ใจว่าคนสองคนนับเป็นครอบครัวได้รึเปล่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อความสัมพันธ์ของเราสองยังคลุมเครือเป็นอย่างมาก ไม่มีตัวตนเลยเป็นอย่างน้อย แต่ภาพของแจ็กเดินในบ้าน– ตีนไก่ของเขาส่งเสียงขรูดคราดบนพื้น– ถือไม้กวาดพื้น ทำให้กาเบรียลใจเต้น มองอีกฝ่ายปัดตามซอกเพดานด้วยไม้ขนไก่ เขย่งตัวขึ้นจนสุดปลายเท้า หรือ มองเขายิ้มให้กาเบรียลเป็นการทักทายเมื่อกลับถึงบ้าน หูจิ้งจอกกระดิกดุกดิก ในที่สุด เขาก็ไม่ต้องกลับมาหาความมืดและความเงียบงัน

                ในที่สุด บ้านของกาเบรียลก็รู้สึกเหมือนบ้าน

 




 

                กาเบรียลมีอยู่หลายแฟนตาซี– และเกือบทั้งหมดเกี่ยวข้องกับแจ็กและงานบ้านอย่างใดอย่างหนึ่ง

                แจ็กอบขนมอยู่บ่อย ๆ ชอบทำขนมปังเองเป็นพิเศษ มันเลยเป็นภาพที่ติดอยู่ในหัวกาเบรียล กลิ่นของแป้งโด กลิ่นของขนมปังหลังจากอบเสร็จใหม่ ๆ หอมกรุ่นจนทำให้ทั้งบ้านกลายเป็นกลิ่นเดียวกัน เขาชอบคิดว่าตนเองจะสามารถย่องเบาแอบเข้าไปข้างหลังแจ็กได้ ระหว่างที่เขาโน้มตัวเข้าหาเคาน์เตอร์เพื่อนวดขนมปัง อาศัยจังหวะนั้นเพื่อที่จะลดกางเกงเขาลง เล้าโลมและเตรียมการเขาด้วยปากและนิ้ว เอาเขาบนแป้งโดขณะที่ผงแป้งสาลีตลบอบอวลคละคลุ้ง ตีก้นเขาจนเป็นสีชมพูสวย

                หรือ อีกแฟนตาซี แจ็กกำลังตากผ้า กาเบรียลเลยไปคุกเข่าอยู่ตรงหน้าเขา ทั้งร่างของกาเบรียลเกือบจะถูกปกคลุมเสียหมดซ่อนจากโลกภายนอกด้วยกระโปรงชุดแม่บ้าน–อันสุดแสนไร้สาระ–ที่แจ็กสวม ปรนเปรอเขาอยู่อย่างนั้นจนแจ็กทำอะไรไม่ถูก ก้มลงหยิบผ้าจากตะกร้าไม่ได้เพราะกาเบรียล มือถือเสื้อที่ยังไม่ได้ตากโดยที่ทั้งแขนสั่นริก ๆ เข่าแทบอ่อนถ้าไม่มีกาเบรียลจับไว้อยู่ ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นในที่แจ้ง บนโลกสีเขียวของพระเจ้าและภายใต้ดวงตะวัน เอาแบบนั้นเลย

                อีกแฟนตาซีเกิดขึ้นได้เพราะสิ่งเล็ก ๆ แต่น่ารัก ที่แจ็กมักจะทำ ซึ่งก็คือ– หากเขาไม่ยุ่งอยู่กับการงานบ้าน– แจ็กจะมาทักทายกาเบรียลหน้าประตูเสมอ รู้แหละว่ากาเบรียลมีกุญแจและไขเข้าบ้านเองได้ แต่ก็จะมารออยู่ข้างหน้าและยินดีต้อนรับกาเบรียลกลับบ้าน เขามักจะจูบแจ็กตอบเป็นการทักทาย แต่บางครั้ง เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นหากเขาทำอย่างอื่น ไซร้คอแจ็กแล้วดันเขาเข้ากับประตู ถกกระโปรงและผ้ากันเปื้อนของเขาขึ้นเพื่อที่แจ็กจะได้ยกแขนขึ้นโอบรอบเอว..

                อีกแฟนตาซี– ให้ตาย มันอยู่ในห้องครัวอีกแล้ว ออกจะอันตรายนิดหน่อย แต่ภาพของแจ็กกับไอ้หม้อซุปอันเบ้อเร่อที่เขารบเร้าให้กาเบรียลซื้อ–นั่นก็เป็นอีกอย่างหนึ่งที่กาเบรียลปฏิเสธไม่ลง เขาแค่.. เขาแค่ชอบตอนแจ็กทำอาหาร มันทำให้เขานึกถึงแม่ ท่านตายไปนานแล้ว และกาเบรียลก็ลืมไปเลยว่าการมีอาหารบนโต๊ะรอคุณอยู่ทุกวันถือเป็นความหรูหราประเภทหนึ่ง เขาไม่ได้สัมผัสกับมันมาตั้งนานแล้ว ตั้งแต่เขาเหลือแค่พ่อกับน้องสาวและ.. คอนเซ็ปท์ของคำว่าครอบครัวเหมือนจะล่มสลาย

                กาเบรียลเผลอหลุดปากไป วันหนึ่ง ตอนเช้าที่เขาจูบแจ็กบนแก้มแล้วกระซิบว่า “เย็นนี้เจอกันนะ ที่รัก”

                แจ็กหัวเราะ– จั๊กจี้– ยกมือขึ้นต่อยไหล่กาเบรียลแก้ขวย “กาเบรียล อย่าทำเหมือนฉันเป็นผู้หญิงสิ”

                กาเบรียลไม่เห็นเข้าใจว่า ‘ที่รัก’ มันเป็นคำที่ใช้ได้กับผู้หญิงเท่านั้น แต่ รูปประโยคมันชวนให้คิดกระมัง

                สมองของเขาคงอยู่ในระบบออโต้ไพล็อท ตอนนั้น เพราะกาเบรียลดันโพล่งไปว่า “สาวน้อยของฉัน”

                “เก๊บ–”

                เขาจูบแจ็กอีกรอบ คราวนี้ บนจมูก “ภรรยาของฉัน”

                แจ็กหน้าแดงใหญ่เลย เป็นสีแดงที่แผ่ผ่านโชคเกอร์บนคอของเขา เขาทำท่าเหมือนไม่ชอบชื่อที่ถูกเรียก แต่กาเบรียลเห็น หูจิ้งจอกสีทองสวยเหนือศีรษะ ชี้ขึ้นตั้งตรง ตั้งใจฟังประโยคเมื่อครู่นี้ราวต้องการจะตรวจว่าเผลอหูฝาดไปเองรึเปล่า

                กาเบรียลจดบันทึกปฏิกิริยานั่นไว้ในหัว สำหรับ.. อนาคต

 




 

                ว่ากันว่า อาหารเช้าบนเตียงนั้น– ขึ้นอยู่กับบริบท– สามารถเป็นสิ่งที่น่าเศร้าที่สุด ไม่ก็หรูหราที่สุดได้ สำหรับกาเบรียล ถูกปลุกให้ตื่นมาเห็นถาดอาหารวางรอ เขาคิดว่าเขาเป็นอย่างหลัง โชคดีพอที่แจ็กจะคิดเซอร์ไพรส์เอาใจเขาแบบนี้ มันอาจจะไม่ใช่มื้อเช้าที่พิเศษพิโสมากมายก็จริง ชุดกาแฟ ขนมปังปิ้ง ไส้กรอก ไข่ดาว และผลไม้ในถ้วยเล็ก (ราสเบอร์รี่ สตอเบอร์รี่–) แต่มันพิเศษเพราะมันเป็นสิ่งแรกที่กาเบรียลตื่นขึ้นมาเห็น นั่น ถัดจากใบหน้าของแจ็กที่เรียกร้องรอยยิ้มจากกาเบรียลได้เสมอ

                “เฮ้” เขาพูด บิดขี้เกียจ “ทั้งหมดนี่ของฉันเหรอ?”

                “ก็มันวันอาทิตย์” แจ็กอธิบาย นั่งอยู่ตรงขอบเตียง “ฉันรู้ว่านายไม่อยากลุกออกจากเตียง”

                เขาหยิบขนมปังปิ้งขึ้นดูก่อนเลย มองสีน้ำตาลทองของมันที่สื่อถึงความกรอบกำลังดี “ทานกับฉันสิ”        

                หูจิ้งจอกของแจ็กตั้งขึ้น “โอ้ ไม่เป็นไร นายทานเลย เดี๋ยวฉันค่อยหาอะไรกินหลังทำงานเสร็จ”

                “แจ็ก..”

                “ฉันทำมานิดเดียวเอง ฉันไม่อยากแย่งนาย”

                กาเบรียลกลอกตา “เอาเข้าจริง นายควรรีบแย่งฉันก่อนที่ฉันจะอ้วนเป็นหมูตอน”

                “นายไม่อ้วนสักกะหน่อย! นายหุ่นนักเล่มกล้ามซะขนาดนี้”

                “ก็ลองมาเสิร์ฟอาหารบนเตียงให้ฉันบ่อย ๆ สิ” กาเบรียลสวน “มา ทานด้วยกัน อ้ามม..”

                “ไม่เอาด้วยหรอกเว้ย”

                “แจ็ก..” เขาขู่เสียงต่ำ คำเตือน

                แจ็กหูตก “…อ้ามม”

                เรานั่งกันอยู่อย่างนั้น กาเบรียล เปลือยท่อนบนสวมแต่กางเกงนอน นั่งพิงหัวเตียงทานอาหารสบายใจเฉิบ แจ็ก เปลี่ยนจากนั่งบนขอบเตียงขึ้นมาคุกเข่าข้างเขา อ้าปากรับอาหารทีละคำ กาเบรียลกินคำ ป้อนคำ ผ่านไปครู่เดียวเราก็มีแต่ถาดอาหารที่ว่างเปล่า แจ็กรับมันไปจากมือกาเบรียล ลุกขึ้นเตรียมจะเอามันไปล้างในห้องครัวชั้นล่าง แต่กาเบรียลรั้งเขาไว้

                สองมือโอบเขาที่เอว ดึงเขาลงนั่งลงบนตัก ซุกใบหน้าลงตรงซอกคอแกร่ง

                “เก๊บ!” แจ็กโวย มือกำรอบขอบถาดแน่น “ทำอะไร– อื้ออ– ของนาย?”  

            กาเบรียลแลบลิ้นเลียบนผิวตรงคอเป็นทางยาว ได้รสครีมอาบน้ำหอมหวน “ให้รางวัลเมียฉัน”

                มือของแจ็กสั่นเลยล่ะเมื่อได้ยินคำนั้น แต่อย่างน้อยเขาก็ยังมีสติพอที่จะวางถาดบนตู้หัวเตียงอย่างหมิ่นเหม่ เบียดโคมไฟและนาฬิกาได้หวุดหวิด เขาขยับตัวใหม่บนตักกาเบรียล ไม่ปฏิเสธสัมผัสที่ตนเองได้รับ ถึงแม้จะดูสับสนและมึนงงกับมันหน่อย ๆ ไม่เข้าใจว่าทำไมตนเองถึงชอบในที่สิ่งที่เขาชอบ แจ็กคร่อมตักกาเบรียล ปล่อยให้ตนเองถูกไซร้คอด้วยเคราสาก

                เขากดร่างแจ็กลง ฟังเสียงอีกฝ่ายสบถอุทาน อยู่ด้วยกันมาตั้งนาน แต่แจ็กก็ยังไม่เคยชินกับการมีมนุษย์ที่พละกำลังสูสีกับตนเอง สามารถพลิกท่าของเรากลับตาลปัตรให้แจ็กกลายเป็นฝ่ายถูกคร่อม ขาของเขาโอบอยู่รอบเอวกาเบรียล ให้ตาย แจ็กยังไม่ต้องทำอะไรเลย แค่.. ไอเดียของการที่เขาเอาอาหารมาเสิร์ฟกาเบรียลถึงเตียง นั่น ทำให้กาเบรียลเกิดอารมณ์

                เขาพิลึกรึเปล่านะที่เป็นแบบนี้ เชื่อมโยงการกระทำธรรมดา ๆ เข้าหาเรื่องเพศ?

                “กาเบรียล..?”

                ข้อดีของการที่แจ็กสวมกระโปรงคือ เขาสามารถล้วงเข้าไปข้างใต้อย่างง่ายดาย เลิกขึ้นแล้วดึงบ็อกเซอร์ข้างในลง (ไม่ใช่ชั้นในที่เหมาะสำหรับแม่บ้านที่เพียบพร้อมเสียเท่าไหร่ กาเบรียลจะหาทางแก้เรื่องนี้ทีหลัง) ง่ายยิ่งกว่าที่จะผละไปหยิบหล่อลื่นจากลิ้นชักหัวเตียง ณ จุดนี้ ร่างกายของแจ็กคุ้นชินกับการสอดแทรกจนไม่ต้องใช้เวลานานเลยในการเตรียมตัว

                “ดูนายสิ” กาเบรียลผิวปาก “ทั้งแฉะทั้งลื่นเหมือนกับผู้หญิง”

                แจ็กหุบต้นขาเข้าหากันด้วยความอาย แต่กาเบรียลจับเขาเอาไว้ก่อน ให้เขาอ้าออกในท่าเดิม

                สองนิ้วแทรกเข้าไปได้แล้ว (ออกจะง่ายเกินไปหน่อย นี่แจ็กเล่นกับตนเองก่อนที่จะขึ้นมาหาเขารึเปล่า? เป็นไปได้ไหมว่าการทำอาหารให้กาเบรียลก็ก่อให้แจ็กเกิดอารมณ์เช่นกัน?) แต่ แจ็กก็ยังเป็นสิ่งที่แน่นที่สุดที่เคยตอดรัดรอบนิ้วเขา แน่นเสียจนกาเบรียลอดสงสัยไม่ได้ว่าทำยังไงก็ต้องรู้สึกเจ็บที่จะแทรกตัวเข้าไป แต่ ภรรยาของเขารู้งานพอที่จะผ่อนคลาย บังคับตนเองไม่ให้เกร็งต้านแรง เขาช่างอุ่น แถมยังลื่นไปหมดด้วยหล่อลื่น ผนังนุ่มบนปลายนิ้วกาเบรียลยามที่เขาถูเสียดสี กดลง..

                แจ็กครางลั่น แหงนศีรษะจนสุดโชว์ลำคอขาว แทบจะอ้อนวอนให้ใครสักคนประดับตรา

                เขาช่าง… ว่าง่าย พอมีใคร– ไม่– พอกาเบรียลอยากจะสนองตัณหา คุณภรรยาก็นอนหงายอ้าขารอ

                เมื่อกาเบรียลลดขอบกางเกงนอนลง และสอดตัวเข้าไปในที่สุด ง่ายดายและลื่นไหลไปหมด แจ็กถึงขั้นหอน เสียงเห่าทุกบีบคั้นออกจากร่างตามจังหวะกระแทกสั้นห้วนที่กาเบรียลเริ่มเพื่อดันตัวเข้าไป ทีละนิ้ว ทีละคืบ เขาโน้มเข้าไปจูบแจ็ก และได้ลิ้มรสของบลูเบอร์รี่ที่เราพึ่งทานเมื่อครู่นี้ กากของมันยังติดอยู่ตามริมฝีปาก เราจูบกันอยู่นาน กาเบรียลกลืนกินเสียงครางทั้งหมดของแจ็กลงคอ ส่วนสองมือของแจ็กก็ยกขึ้นโอบรอบคอเขา รั้งกาเบรียลไว้ไม่ให้เงยหนี ตวัดลิ้นจูบตอบกับทุกท่วงท่า จนกระทั่งตนเองหายใจไม่ทันนั่นแหละถึงจะยอมปล่อย ริมฝีปากแดงช้ำจากการถูกจูบซ้ำ ๆ น้ำลายเคลือบเป็นมันวาว

                มันยังเช้า และที่กาเบรียลเกิดอารมณ์แต่แรกก็อาจจะไม่ใช่แค่เพราะอาหารสุดวิเศษเลยด้วยซ้ำ แค่การตื่นตัวยอมที่.. เอ่อ ตัวตื่น มันเกิดขึ้นได้เสมอ เพราะฉะนั้น กาเบรียลคิดว่าตนเองจะเสร็จไวจนน่าอายเลยล่ะ แต่เขาอยากจะให้ทุกวินาที…

                คุ้มค่า

                “เป็นยังไงบ้าง คนเก่ง?” กาเบรียลถาม ใช้เสียงหวานที่ปกติเขาจะไม่ใช้กับใคร

                แจ็กครางหงิงเป็นเสียงจิ้งจอกอยู่นาน ถึงจะตอบได้ว่า “ดี.. ดี!”

                “ฉันจะเอานายให้หายอยาก”

                “อ้ะ…”

                กาเบรียลดันเข้าไปจนสุดแล้วแช่คาไว้อย่างนั้น พูดกับแจ็กด้วยดวงตาสบกัน “จะมอบลูกหมาให้นาย”

                ม่านตาของแจ็กเบิกกว้างจนสีดำแทบจะกลืนกินสีฟ้าหายไป หูของเขาก็ตั้งตรงแหน่ว แล้วไหนจะสีเข้มบนหน้านั่นอีก ริมฝีปากของเขาอ้าค้างจนแจ็กเห็นสีชมพูของลิ้น เห็นความประหลาดใจ.. และความเร้าอารมณ์ที่ปรากฏตัวตรงหน้า

                กาเบรียลยิ้ม “ชอบอย่างนั้นเหรอ?”

                แจ็กไม่น่าจะต้องแก้ตัวแล้วนะ แต่เขาก็ยังพยายาม “ฉัน– ฉันเปล่า–”

                “อยากจะตั้งท้องให้ฉัน? เป็นแม่บ้านที่น่ารัก.. ท้องโย้ให้ทุกคนแถวนี้เขาเห็น? เขาจะได้รู้ว่าหลังจากนายทำงานบ้านเสร็จ นายต้องรับใช้ใครต่อ?” กาเบรียลพูดไม่หยุดแล้วตอนนี้ ทุกแฟนตาซีพลั่งพรูจากปาก “อยากจะเป็นหมาตัวเมียให้ฉัน?”

                มันเป็นไปไม่ได้ แหงอยู่แล้ว ถึงแม้แจ็กจะมีกายภาพที่ค่อนข้างเหมือนมนุษย์ เขาก็ยังเป็นสัตว์ประหลาด และความสัมพันธ์ทางเพศของเราก็จะไม่มีวันสืบทอดไปยังอย่างอื่น นี่ยังไม่นับเรื่องที่ว่าแจ็กท้องไม่ได้ แต่.. มันสนุก แล้วก็เซ็กซี่ที่จะได้จินตนาการ แจ็กท้องป่องในชุดแม่บ้านของเขา ยังคงทำงานบ้านไม่ลดละจากหน้าที่ ยังคงต้อนรับกาเบรียลหน้าประตู..

                กาเบรียลขยับสะโพก เชื่อง–ช้า ถ่วงเวลาในทุกจังหวะ “ฉันจัดให้นายได้นะ”

                “ฉันอยาก…” แจ็กพูดได้แค่นั้น น้ำตาร่วงลงแก้ม “ฉันอยาก..”

                “จะมอบลูกหมาให้นายสักครอกหนึ่ง ดีไหม?”

                 เขาเห็นเลยว่าแจ็กชอบไอเดียนี้แค่ไหน เห็นเขาตื่นตัวดันกระโปรงนูนขึ้นมาตรงหว่างขา และทำให้ผ้าขาวตรงนั้นเปียกชุ่มด้วยน้ำหล่อลื่นที่หลั่งออกมาตลอดเวลาที่เขาถูกเอา คงจะใกล้ถึงฝั่งพอ ๆ กับกาเบรียลนี่แหละ ต่อให้ไม่มีมือช่วย

                “อา– ดี!” แจ็กตอบ “ดะ ได้โปรด!”

                “จะเอาเมียฉันจนท้องป่องทุกคนจะได้เห็น–”

                กาเบรียลถึงจุดสุดยอดก่อนที่เขาจะถึงจุดจบของประโยค หลั่งเข้าไปในร่างแจ็ก ลึกพอจนเขาสามารถจินตนาการได้ว่าร่างของอีกฝ่ายจะนำมันไปใช้ได้ในภายหลัง แต่เดี๋ยวมันก็ไหลออกมา เดี๋ยวแจ็กก็ทำความสะอาดมันออกมา (เว้นเสียแต่ว่ากาเบรียลจะหาบัทปลั๊กมายัดไว้..) แต่นั่นไม่เป็นไร สุดท้ายแล้ว สิ่งที่ดีที่สุดที่คุณทำได้ก็คือการเสแสร้งแกล้งทำ

                แจ็กถึงจุดสุดยอดไม่นานหลังจากเขา รอให้กาเบรียลหลั่งทุกระลอกลึกเข้าไปในตัว ถึงจะหลั่งออกมาบ้าง ทำให้กระโปรงของตนเองเปื้อน ทำให้ผ้าปูที่นอนเปื้อน หอนตลอดเวลาด้วยสิระหว่างที่ทั้งร่างกระตุกเฮือก ช่าง… น่ารัก

                กาเบรียลถอนตัวออก แจ็กยังนอนอยู่สักพักจนกระทั่งเขาสะดุ้งเฮือกลุกขึ้น กาเบรียลตกใจ นึกว่ามีอะไรผิดพลาด–

                “ถาดอาหาร!” เขาดึงบ็อกเซอร์ขึ้นสวม ปีนลงจากเตียงไป “ต้องเอาไปล้าง! เดี๋ยวมดขึ้น!”

                … เชื่อเขาเล้ย

                แจ็กไม่ใช่ภรรยาของกาเบรียล และกาเบรียลก็ไม่ใช่ภรรยาของเขาแน่ ๆ ล่ะ แต่

                มันสนุกดีที่ได้สวมบทบาท สนุกยิ่งกว่าที่ได้เห็นหางจิ้งจอกนั่นเด้งดุกดิกตามท่าวิ่งของเจ้าของ ถือถาดไว้ในมือ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s