Monster Boyfriends (23)

Title: Monster Boyfriends
Fandom: Overwatch (Video Game)
Pairings: Reaper | Gabriel Reyes/Soldier: 76 | Jack Morrison
Rating: E

Warning: Werewolf!Jack, Vampire!Gabriel, Puppy play, Master/Pet, 69 Position, Blowjob, Anal Sex, Oral Knotting, Collar, Lots of Cum lol, Vampire on top!
Notes: ทีมหมา คุณขอมา เราจัดไป

                สหัสวรรษผ่านไปตั้งแต่กาเบรียลมีชีวิตในฐานะแวมไพร์ และเขาก็ยังไม่เคยได้มีบริวารเป็นของตนเอง อย่างน้อย.. ก็ไม่ใช่ในแง่ของการผูกมัดผ่านเวทมนตร์เลือกและการทำพันธะสัญญา ผู้คนที่ติดตามเขาต่างก็อาสาที่จะอยู่ใต้อำนาจของกาเบรียลอย่างเต็มใจ โดยไม่ต้องให้มีพิธีกรรมใด ๆ มาเกี่ยวข้อง เขาไม่จำเป็นต้องกัดแมคครี เปลี่ยนอีกฝ่ายเป็นแวมไพร์ แค่โน้มน้าวให้เด็กหนุ่มเข้าร่วมกับเขาด้วยการช่วยชีวิตอีกฝ่าย ส่วนเก็นจิก็ตกลงปลงใจแต่โดยดีเมื่อเป้าหมายของเราสองคนสมพงศ์กัน

                การมีข้าทาสบริวารเป็นสิ่งที่กาเบรียลไม่สบายใจด้วย– ซึ่ง ไม่ทำให้ใครประหลาดใจเลย แปลกตายล่ะถ้าแวมไพร์ผิวสีผู้มีชีวิตยาวนานพอจะเห็นยุคสมัยของทาส– จะไม่พึงพอใจกับแค่คอนเซ็ปท์ของมัน ยังไม่ต้องพูดถึงทางปฏิบัติเลย เขาเห็นมามากเกินไป ประสบมามากเกินไป และตัดสินใจได้นานแล้วว่า กาเบรียล เรเอส ต่อให้ทรงพลังแค่ไหน ต่อให้จะมีพลังควบคุมจิตใจที่คงจะบงการได้ทั้งกองทัพสงคราม– จะไม่มีวันล้างสมองใครมาเป็นบริวารใต้โอวาท ไม่ นั่นไม่ใช่สิ่งที่เขาต้องการ

                แต่บางครั้ง.. แค่บางครั้ง.. การสวมบทบาทนั้นช่างแสน.. สนุก

                กาเบรียลละตัวจากหน้าต่าง ปล่อยให้ม่านแดงปกปิดพระจันทร์เต็มดวง แล้วเลื่อนสายตาหันมามองคนรักของตนเองแทน แจ็กนั่งอยู่บนขอบเตียงสี่เสาของเขา เป็นของตกแต่งกลางห้องนอนหรูของกาเบรียล สวยกว่ารูปภาพบนผนังหรือพรมปักลาย ผิวซีดของเขาถูกทำให้เหลืองด้วยแสงจากเชิงเทียน และดวงตาสีฟ้าก็ไหววูบด้วยความประหม่า มือวุ่นวายอยู่กับชายเสื้อตนเองเป็นที่ระบาย กาเบรียลเห็นท่าทางของเขาแล้วก็อดยิ้มไม่ได้ เดินไปหยิบขวดไวน์ที่แช่ตัวอยู่ในถังน้ำแข็ง

                “ประหม่า?” เขาถาม เปิดขวดไวน์เพื่อรินเลือดต่างหาก ไหลเป็นคราบบนแก้วเจียระไนที่กาเบรียลเตรียมไว้

                “ฉันกลัวว่าจะเผลอทำร้ายนาย”  แจ็กสารภาพ โพล่งมันออกมาชุดเดียวจนแทบไม่เว้นช่องไฟ

                กาเบรียลกลอกตา มือหยุดก่อนที่ขอบแก้วจะจรดริมฝีปาก “เราทำแบบนี้มา– ตั้ง.. – เป็นพันครั้ง นายจะกลัวอะไร”

                “เราอาจจะฝึกกันมาเยอะ แต่นั่นไม่ได้แปลว่าฉันจะไม่พลาด ฉันอาจจะสูญเสียการควบคุม”

                “ก็ใช่ แต่มันแปลว่าเราฝึกกันมาเยอะ” กาเบรียลยืนอ้อยอิ่งอยู่ข้างโซฟาและโต๊ะดื่มชา (จริง ๆ แล้ว ก็ควรจะเป็นชา) ข้างหน้าต่าง กระดกเลือดทีเดียวหมดในอึกใหญ่ เขาต้องการพลังงานทั้งหมดเท่าที่มี “นายน่ะคิดมากเกินไป”

                แต่แจ็กไม่ได้กำลังฟังที่เขาพูด ในขณะที่กาเบรียลสบายใจเฉิบยืนดื่มเลือด แจ็กกอดอกโยกตัวไปมาบนเตียงด้วยร่างกายสั่นระริก นิ้วทั้งสิบจิกเล็บลงเนื้อ ถูต้นแขนของตนเองรุนแรงราวเนื้อกำลังจะลอกออก เขาหายใจหืดหาดไม่เป็นจังหวะ เสียงดังคล้ายคนเป็นหอบหืดในห้องนอนของกาเบรียล เพราะอากาศหนาว กาเบรียลเกือบจะเห็นลมหายใจของเขาเป็นหมอก

                “กาเบรียล ฉัน..” แจ็กครางหงิงในลำคอ ลิ้นห้อยออกมานอกปาก “ฉันรู้สึกไม่ค่อยดี..”

                กาเบรียลกระพริบตาปริบ ๆ รินเลือดเพิ่มอีก “งั้นนายควรจะลงจากเตียง”

                “เก๊บ–”

                “และถอดเสื้อ ฉันขี้เกียจเย็บเสื้อผ้าให้นายแล้ว–”

                แจ็กทรุดตัวลงออกจากเตียง คุกเข่าสี่ขาบนพื้น กรงเล็บงอกยาวฉีกพรมสวยของกาเบรียลเป็นริ้ว โอเค ไม่ทันแล้ว

                เตือนเขาช้าไปนิด

                การกลายร่างของ แจ็ก มอร์ริสัน คงจะเป็นสิ่งที่กาเบรียลไม่มีวันลืมลง แม้กระทั่งตอนนี้ เห็นมันมาแล้วไม่รู้กี่สิบครั้งระหว่างที่เขาดื่มเลือด ณ จุดนี้ ตรงนี้ ในแก้วใบเดิม– เขาก็ยังอดประทับใจไม่ได้ แจ็กเป็นคนที่ตัวใหญ่อยู่แล้ว ส่วนสูงของเขาขึ้นมาเท่ากับกาเบรียลอย่างที่น้อยคนจะเป็นได้ แต่ยามที่เขากลายร่าง เขาตัวใหญ่ยิ่งกว่าเดิมอีก ไหล่ผายออกและช่วงตัวยืดยาวจนถึงขีดสุดของเสื้อผ้า ฉีกออกเผยให้เห็นขนสีหิมะที่ปกคลุมทั่วตัว มือกลายเป็นอุ้งมือ กรงเล็บยาวฉีกเสื้อผ้าออกจากตนเอง เสียงคำรามอมนุษย์เปล่งออกจากลำคอ กาเบรียลมองเขา มองนัยน์ตาเรียวเล็กและอุ้งเท้าที่จิกลงบนพรม

                เราสองคนจ้องตากัน มันยากที่จะเชื่อว่านี่เป็น แจ็ก มอร์ริสัน เมื่อกะโหลกของเขาบิดเบี้ยวและยื่นออกมาเป็นปากสุนัข เขี้ยวโง้งยาวเชื่อมน้ำลาย ฟันทุกซี่คมเหมือนมีดโกน มีแต่ตาสีฟ้ากับรอยแผลเป็นบนหน้าที่บ่งบอกว่าเขาเป็นใคร

                กาเบรียลกำลังอ้าปากทักทายว่า “เฮ้ ไอ้หนู–” ตอนที่เขาโดนกระโจนใส่

                แก้วไวน์กระเด็นหลุดออกจากมือ และอย่างน้อย– ก็ยังโชคดีพอที่ไม่แตกลงบนพื้นพรม แค่กลิ้งออกไปแล้วกระฉอกเลือดออกเต็มไปหมด– กาเบรียลเปลี่ยนจากยืนลงไปนอนอยู่กับพื้นภายในแค่เสี้ยววิ เขาหน้ามืดและวิงเวียนเพียงเพราะร่างกายถูกน็อก ลมหายใจถูกรีดจากร่างเพราะน้ำหนักตัวของหมาที่ทาบทับลงมา อุ้งมือข้างหนึ่งที่กดเขาไว้บนไหล่

                กาเบรียลใจเต้นตึก… ครั้งแรกในเวลาอันเนิ่นนาน เริ่มหวาดเสียวขึ้นมาว่า ฉิบ บางทีแจ็กอาจจะพูดถูก

            แต่แล้วแจ็กก็เลียหน้าเขา

                …

                โอ้

            กระพริบตา หน้าของกาเบรียลเปียกโชกไปซีกหนึ่งเพราะลิ้นหมาใหญ่ ๆ ที่ปาดบนแก้มขึ้นไปจนถึงขมับ นุ่มชื้นและทำให้เขาสะดุ้งเฮือกจากพื้น หลังแทบจะโก่งขึ้นโค้งถ้าไม่ติดว่ามีอุ้งมือกดไหล่เขาไว้อยู่ โอเค.. แจ็กแค่อยากจะเล่น

            “เฮ้.. โบนส์” กาเบรียลทักด้วยชื่อหมา ที่เขาชอบใช้กับร่างหมาป่าของแจ็ก และก็เห็นอีกฝ่ายแกว่งหางหอบแฮ่กด้วยความยินดี จมูกชื้นซุกเข้ามาดันจมูกกาเบรียล น่าเอ็นดูมาก ถึงจะเป็นหมาที่ตัวหนักสองร้อยกว่าปอนด์ก็ตามแต่

                เขาดูไม่น่ากลัวเท่าไหร่– มองข้ามฟันคมและตาขวางไป– หรือไม่ กาเบรียลก็เป็นฝ่ายใจแข็งเอง

                “ลุกออกไปก่อนดีไหม หืม?” เขาลอง ตามทฤษฏี กาเบรียลควรจะมีพละกำลังเหนือมนุษย์ที่สามารถยกแจ็กขึ้น แต่..

                แจ็กยกขาออกจากไหล่เขา ปลดปล่อยกาเบรียลเป็นอิสระและยอมให้เขาลุกขึ้นยืน แต่แจ็กยังอยู่ในท่าคุกเข่าสีขาอยู่ เขาสามารถยืนสองขาได้ สัดส่วนร่างกายยังคงมีความเป็นมนุษย์มากพอที่จะทำเช่นนั้น แต่บางอย่างสะกดแจ็กให้อยู่ในท่านั้น เดินแบบหมาและปฏิบัติตัวอย่างหมาต่อหน้ากาเบรียล เขาเก็บแก้วไวน์จากพื้น วางมันไว้กับโต๊ะอย่างระมัดระวัง

                “ขอฉันหาอะไรให้นายก่อน” กาเบรียลกล่าว

                เขาเก็บปลอกคอไว้ในลิ้นชักเสื้อผ้า ตู้ไม้เก่าแก่ที่เปิดแค่ชั้นแรกก็เห็นมัน มันไม่ใช่ปลอกคอสุนัขทั่วไป แต่สั่งทำ ใหญ่พอที่จะโอบรอบคอแกร่งอมนุษย์ของแจ็ก มันไม่มีป้ายชื่อ กาเบรียลรู้ว่าซอมบร้าชอบค้นของส่วนตัวของเขา และนี่เป็นอีกหนึ่งอย่างที่เขาเก็บงำจากเธอ– แต่สีฟ้าของมัน สดใสตัดกับขนขาว และลายรูปกระดูกกับอุ้งเท้าหมา– น่าจะบอกเธอว่าเป็นของใคร

                “มานี่มา” กาเบรียลกวักมือเรียก ปกติเวลาเขาพูดกับแจ็ก กาเบรียลจะใช้เสียงปกติ แต่พอคุยกับโบนส์ ไม่รู้สิ สงสัยน้ำในหูไม่เท่ากัน เขาจะใช้เสียงอีกโทนหนึ่งที่เล็กและแหลมกว่ากันมาก เหมือนพูดกับหมา “มาหาฉันเร็ว คนเก่ง”

                แจ็กวิ่งมาหาเขา ตื่นเต้นเสียจนหางแกว่งไปมาสุดทาง หยุดหมอบหน้ากาเบรียลอย่างรู้งาน

                ปลอกคอสวมเข้าที่อย่างพอเหมาะพอเจาะ กาเบรียลยิ้ม

                “เด็กดี”

                เขาเดินไปนั่งตรงขอบเตียง ที่เดิมที่แจ็กเคยนั่ง และแน่นอน แจ็กเดินตามเขาต้อย ๆ คุกเข่าลงข้าง ๆ เพื่อจะคลอเคลียออเซาะ กาเบรียลอนุญาตให้เขาวางคางลงบนตัก ลูบหัวและเกาหูให้สุนัขตัวใหญ่ตัวโปรดของ กาเบรียล เรเอส แจ็กว่าง่าย ไม่ขัดขืน และยอมให้กาเบรียลลูบ หางทรยศทุกอารมณ์ที่เขากำลังรู้สึก กาเบรียลฮัม สัมผัสว่าขนของแจ็กนุ่มแค่ไหนในหว่างนิ้ว

                กาเบรียลไม่มีบริวาร ไม่มีทาส แต่การได้เสแสร้งแกล้งทำเป็นว่าเขามีใครสักคนอยู่ใต้อำนาจ แค่ช่วงคืนพระจันทร์เต็มดวง มัน.. วิเศษ ความว่าง่ายและจงรักภักดีแบบที่สุนัขจะมีเท่านั้นต่อมนุษย์– มันทำให้กาเบรียลหลงละเริงได้ชั่วครู่หนึ่งเลย ผีเสื้อกระพือปีกในท้องและดวงใจเต้นดังกว่าทุกทีที่ผ่านมาตั้งแต่เขาตาย สัตว์เลี้ยงที่มาและไปตามการสะบัดของข้อมือ สัตว์เลี้ยงที่กระเหี้ยนกระหือรือเหลือเกินที่จะเอาใจกาเบรียลจนมันควบคุมตนเองแทบไม่ไหว นั่นช่าง… อา มันช่างเป็นความรู้สึกที่ดี

                แจ็ก โคตรพ่อโคตรแม่ มอร์ริสัน บนเข่า สี่ขา ล่ามสายจูง เชื่อฟังทุกคำสั่ง…

                กาเบรียลเผยอริมฝีปากแล้วสูดหายใจเข้าลึก

                แจ็กส่งเสียงครางหงิงในลำคอ มองกาเบรียลตาแป๋ว เหมือนจะถามว่า เป็นอะไรรึปล่า

            “เปล่า..” กาเบรียลพึมพำ ทำไมหน้าของเขาถึงรู้สึกร้อนไปหมดเลยนะ “ขึ้นมานอนกับฉันไหม?”

                แจ็กเอียงคอ งุนงง

                อ้า ใช่

                สุนัขของเก๊บไม่ขึ้นเฟอร์นิเจอร์

                “งั้น…” เขาลุกออกจากเตียง แจ็กผละตัวหลบทางให้เขายืน แล้วก็ยอมนอนลงบนหลังอย่างดีเมื่อถูกกาเบรียลใช้เท้าดัน ว่านอนสอนง่ายมากพอที่จะนอนลงโชว์พุงให้เก๊บขย้ำ ลดตัวลงคร่อมอีกฝ่ายและใช้มือแทรกผ่านขนปุกปุยสีขาว

                น่ารัก

             ร่างกายของแจ็ก– ภายใต้แพขนหนา– มีแต่กล้ามเนื้อล่ำสัน ลูบลึกไปตรงไหนก็เจอแต่เนื้อแน่นและโทนของร่าง แต่เขาดันทำตัว..ป้อแป้ งอขางอแขนและแผ่พุงสบายใจเฉิบ กาเบรียลครางในลำคอ แทรกตัวระหว่างสองขา จรดปลายด้วยอุ้งเท้าใหญ่ นอนซบลงไปบนขนฟู แจ็กอุ่นกว่าศพที่กาเบรียลใช้เป็นร่างมาก ๆ และกลิ่นก็ไม่ได้แย่อะไรนัก สำหรับหมา

                ชัวร์ เขามีกรามที่สามารถบดกระดูก กระชากเนื้อ แล้วก็ความอดทนเบาบางที่อาจจะขาดสะบั้นหากถูกกระตุ้นผิดจุด การควบคุมสติสัมปชัญญะที่เหมือนเล่นรัสเซียนรูเล็ต– แต่กาเบรียลจะอดเอ็นดูเขาสักนิดสักหน่อยไม่ได้รึยังไงกัน?

                หมาป่าดุร้ายที่ได้ชื่อเสียงเรียงนามเป็นฆาตกร ใช่ แต่สุดท้ายแล้วก็เป็นแค่หมาตัวใหญ่ที่อยากได้อ้อมกอด

                …

                …หรืออาจจะเป็น…อย่างอื่นด้วย…

                กาเบรียลขมวดคิ้ว ขยับตัว มีอะไรทิ่มขาเขาอยู่ พลิกร่างออกจากอกแจ็ก เขาก้มลงต่ำ แล้วนั่นไง ส่วนหัวแดงก่ำที่ตัดขาดกับสีขนโดยชะงัดพึ่งจะโผล่ออกมาจากปลอก ยังไม่หลุดออกมาทั้งหมด แต่ก็ใกล้แล้วล่ะ ดูจากอาการตื่นตัวจนบวมเป่งของมัน กาเบรียลเบ้ปาก ทุบกำปั้นลงบนอกเจ้ามนุษย์หมาป่าอย่างเคือง ๆ แต่แจ็กก็ไม่มีปฏิกิริยาอะไรนอกจากครางหงิงแล้วถูตัวเองกับขากาเบรียล กระเด้าสะโพกลอยขึ้นจากพื้นเพื่อจะหาแรงเสียดสี สักที่ที่จะปลดปล่อยเขาจากความอึดอัด..

                กาเบรียลเลียริมฝีปาก ใจหนึ่ง เขาแอบอยากให้แจ็กดิ้นรนแบบนี้ต่อไป ทำได้แต่อ้อนวอนขอสักอย่างจากร่างเขา

                แต่ อีกแง่หนึ่ง พระจันทร์เต็มดวงไม่ได้มาทุกวัน สนุกกับมันสักหน่อยดีกว่า ว่าไหม?

                กาเบรียลลุกก้าวออกจากร่างแจ็ก และอีกฝ่ายทำท่าจะลุกขึ้นทันที นึกว่าตัวเองโชคดี จะได้ขึ้นขี่ตัวเมีย

                กาเบรียลกลอกตา มือปลดประดุม “นอนลง โบนส์”

                แจ็กร้องในลำคอ เสียงแหลมไม่พอใจ

                “นอนลง

                และแจ็กนอนลง เพราะ ต่อให้ไม่มีพันธะสัญญาทางเลือด เขาก็ยังคงจงรักภักดีต่อคำสั่งของกาเบรียล

 




 

                มันไม่ใช่ครั้งแรกที่เราสองคนเล่นกันแบบนี้ ไม่ว่าจะร่างหมาป่าหรือไม่ก็ตาม

                แต่ ในร่างมนุษย์ มันออกจะ.. ซับซ้อนนิดหน่อย แจ็กมีสติมากเกินไปเมื่อเขาไม่ใช่หมาจริง ๆ และเมื่อเขามีสติ ด้วยจิตวิญญาณแน่วแน่และด้วยนิสัยแข็งกร้าว มันยากที่จะให้เขาสวมบทบาทเป็นน้องหมาได้นานพอโดยไม่โพล่งออกมาว่า ‘เก๊บ นี่มันไร้สาระมาก’ และ ‘นายจะให้ฉันทำบ้าอะไรนะ’ แต่พออยู่ในร่างหมาป่า เมื่อเขาถูกตัดขาดออกจากความเป็นคน จาก “แจ็ก มอร์ริสัน” มันไม่ยากเลยสำหรับหมาป่าหนุ่มที่จะลื่นหลุดเข้าสู่ไมนด์เซ็ตของลูกหมา เพราะฉะนั้น ใช่ นี่ไม่ใช่ครั้งแรก

                แต่มันเป็นครั้งแรกที่เราเอากันแบบนี้ โดยมีกาเบรียลขึ้นคร่อมออนท็อปเหนือร่าง แทนที่จะเป็นเขาคุกเข่าสี่ขาอยู่กับพื้น ยอมให้ร่างหนักอึ้งของแจ็กพาดทับบนหลัง เปล่า คราวนี้เขาแยกขาคุกเข่าคร่อมตักแจ็ก สร้างจังหวะเองโดยไม่พึ่งใคร

                และแจ็กทำได้แค่… มอง ลิ้นห้อยและสับสน

                มันคงผิดปกติสำหรับเขาเป็นอย่างน้อย หรือไม่ก็ผิดธรรมชาติไปเลยเป็นอย่างมาก ไม่เคยชินกับเซ็กส์แบบนี้ แล้วก็คงแอบรู้สึกว่าสรีระของตนเองไม่ได้ถูกสร้างเพื่อสิ่งนี้ เพื่อให้ตนเองนอนหงายและเป็นฝ่ายต้องรับ แต่เขาจะปฏิเสธอะไรได้เมื่อกาเบรียลลดสะโพกลงสุดจนก้นสัมผัสกับขนขาว หรือตอนที่เขาตอดรัดรอบความหนาที่เติมเต็มกาเบรียลจนล้นปริ่ม–

                มันรู้สึกดีมากสำหรับกาเบรียล ถึงแม้จะใช้การเตรียมตัวนาน นาน นาน กว่าจะยัดทั้งความยาวอมนุษย์นั่นเข้ามาในร่างตนเองได้ แต่เมื่อทำได้ ให้ตาย.. มันเป็นของรางวัลชั้นเลิศ แจ็กสอดเข้ามาลึกเสียจนกาเบรียลสาบานได้ว่าเขารู้สึกถึงมันในท้องน้อย เสียดสีและสัมผัสทุกจุดในร่างที่เขาไม่รู้มาก่อนว่าตนเองมี นี่ยังไม่นับถึงความภูมิใจนิด ๆ ที่เขาสามารถรับทั้งหมดนั่นเข้ามาในร่างตนเองได้ เพราะเดิมทีแจ็กก็เป็นผู้ชายที่ใหญ่อยู่แล้ว แต่ในร่างหมาป่า? คนละเรื่องกันเลย ถ้ากาเบรียลอยากจะยกสะโพกขึ้นจนสุด เขาคงต้องลุกขึ้นจากตัก ตอนนี้เขาก็เลยได้แต่สร้างจังหวะห้วนสั้น โดยการละจากตักแจ็กแค่ไม่มาก..

                และมันก็คงจะดีมากสำหรับแจ็กด้วยเช่นกัน ต่อจะให้ช้าและสั้นแค่ไหนในจังหวะ ก็ดูเขาสิ สับสนกับความกระสันจนกระสับกระส่าย น้ำหลายไหลเยิ้มจากลิ้นใหญ่ และดวงตาก็ตวัดวูบไปมาระหว่างร่างเปลือยเปล่าของกาเบรียล กับ… ร่างเปลือยเปล่าของกาเบรียล แขนขาของเขายังป้อแป้อยู่เหมือนเดิม ไม่รู้จะเอาไปไว้ที่ไหนนอกจากขดงออยู่เหนือร่าง แต่เก๊บรู้สึกได้ถึงเขา กระตุกเฮือกอยู่ข้างในช่องทางที่ตอดรัดแน่น อุ่นและชื้น ลื่นไปหมดด้วยเจลหล่อลื่น ทำให้ทุกอย่างสะดวกคล่องแคล่ว

                “ว่าไง?” กาเบรียลถามเสียงแหบ รู้สึกหมดลมหายใจทั้ง ๆ ที่เขาเป็นศพที่ไม่ต้องอาศัยอากาศ ราวกับว่าทุกแรงกระแทกดันเอาลมออกจากปอดเป็นเฮือก ๆ “ว่าไง… ไอ้ลูกหมา ชอบไหม? ชอบไหมที่ฉันเอานายแบบนี้ หือ?”

                แจ็กเห่า

                กาเบรียลถึงกับเสียวสะท้านทั่วร่าง ขนลุกซู่เพราะคลื่นของอำนาจที่ซัดสาดเข้าหาเขาชั่วครู่ เหมือนอะดรีนาลีนรัช เหมือนยาเสพติด ตลอดชีวิตหลังความตาย กาเบรียลไม่เคยรู้สึกว่าตนเองมีชีวิตอยู่จนกระทั่ง.. จนกระทั่งนี่

                มือของเขาวางอยู่บนอก บนขนฟู และเขาได้ยินเสียงหัวใจเต้นรัวของหมาน้อยใต้ร่าง แทบจะประสานกับการยกสะโพกขึ้นลงของกาเบรียล ถ้ามีใครมาเห็น พวกเขาคงบอกได้ว่ากาเบรียลกำลังเพลิดเพลินกับมันแค่ไหน สีหน้าบิดเบี้ยด้วยกามารมณ์ เสียงครวญครางที่หลุดออกจากปาก ถึงแม้ว่า.. เขาจะไม่ตื่นตัว ศพก็คือศพ แวมไพร์ก็คือแวมไพร์ และร่างของเขาไม่ทำงานเหมือนแต่เก่า ต่อให้เกิดอารมณ์แค่ไหนร่างกายมันก็ไม่ตอบสนองด้วย แต่เขายังสามารถรู้สึกได้ และเขารักความรู้สึกนี้

                ข้อดีของการไม่สามารถถึงจุดสุดยอด: เซ็กส์ไม่จบลงเมื่อร่างกายของคุณบอกให้หยุด กาเบรียลสามารถลากเวลาแบบนี้ไปได้เรื่อย ๆ สนุกกับร่างกายของมนุษย์หมาป่าแจ็กจนกว่าเขาจะพึงพอใจ จนกว่าพระอาทิตย์จะขึ้น..

                ตั้งแต่กลายเป็นแวมไพร์ กาเบรียลลองมาทุกวิธีที่จะทำให้ร่างกายของเขารู้สึก แสงแดดที่แผดเผาจนผิวของเขาเป็นสีขี้เถ้า น้ำมนต์ที่ทำให้เขาปวดแสบปวดร้อนจนเหมือนกรดกำลังกร่อนกระดูก หรือรอยไหม้ที่เงินทิ้งไว้เป็นกางเขนตามเนื้อ แต่สุดท้ายแล้ว อมนุษย์หรือมนุษย์ คงต้องหยุดอยู่แค่ราคะและตัณหา ความรู้สึกล้นปริ่มเมื่อคุณกำลังเอากับมนุษย์หมาป่า

            กาเบรียลหลงใหลไปกับมัน ลืมเลือนตนเองในความสุขสม เขารู้ว่าเขาต้องการอะไรในขณะที่แจ็กยังสับสน มึนงงเกินกว่าจะขยับตอบกลับหรือพลิกเกมมาเป็นฝ่ายรุกเสียบ้าง เสียงครางของหมา แหลมเล็กหยั่งกะหมากระเป๋า ดังตัดกับเสียงกระด้างหูของหล่อลื่น จาบจ้วงเสียจริงเมื่อมันเป็นสิ่งเดียวที่ส่งเสียงในห้องนอน เสียงแฉะของน้ำกามที่แจ็กเริ่มหลั่งออกมา ไหลเป็นทางยาวลงไปทำให้ขนหนาด้านใต้เปียกชุ่มและเหนียวเหนอะหนะ กาเบรียลอยากจะเก็บเขาไว้อย่างนี้ตลอด เป็นสัตว์เลี้ยงและเป็นเซ็กส์ทอยผู้มีจุดประสงค์เดียวคือการสนองอารมณ์กาเบรียลเท่านั้น และเขาทำอย่างนั้นได้ ถ้าเขา..กัด…แจ็ก…

                เขาสะดุ้งเฮือก ถูกดึงจากภวังค์ของความเคลิบเคลิ้มเพราะแจ็กเริ่มขยับบ้าง กรงเล็บตะกุยตะกายที่สะโพกกาเบรียล

                “อะไร?!” กาเบรียลโวย อาจจะเผลอขึ้นเสียงดังไปหน่อย แจ็กถึงกับหูตกด้วยความหงอ แต่เขาอดเสียอารมณ์ไม่ได้ ถูกขัดจังหวะระหว่างแฟนตาซีด้วยเล็บซี่คมที่กรีดเลือดออกจากผิวเป็นริ้วรอย แต่แจ็กก็ยังขยับ ยังคงพยายามกระแทกเข้ามา…

                กาเบรียลชะงัก หยุดอยู่กลางอากาศ มีแค่ส่วนหัวของแจ็กที่ยังสอดใส่อยู่ในช่องทางของเขา ถูกตอดรัดไว้แน่นไม่ให้มันหลุด และแจ็กพยายามกดเขาลง พยายามดันสะโพกขึ้น อีกสักนิ้วสองนิ้วให้ใกล้กับ.. โอ้… ให้ตาย… ให้ใกล้กับ…

                น็อตของแจ็กบวมเป่งเต็มที่ พร้อมที่จะล็อกตัวเมียไว้กับเขา และแจ็กต้องการที่จะน็อตกาเบรียล อ้อนวอนเลยล่ะที่จะได้หลั่งเข้ามาในตัวเขา ขอแค่กาเบรียลลดตัวลง– อีกนิด– แล้วน็อตนั่น ถึงจะดูใหญ่และน่าหวาดกลัวเพียงใด สีแดงก่ำของมันทำให้กาเบรียลหวาดเสียวชอบกล– จะเข้ามาได้แน่นอน รูของกาเบรียลถูกเอาจนเปิดออกกว้างพอจะต้อนรับมัน ถูกกระแทกจนอ่อนนุ่มและระริกระรี้ที่จะถูกล็อกเข้ากับตัวผู้ แต่.. เห็นความสิ้นหวังของแจ็กแล้ว เห็นหางแกว่งดุกดิกและดวงตาวาว

                กาเบรียลถอนตัวออก ลุกขึ้นยืน ซึ่งแน่นอน ส่งผลให้แจ็กดีดดิ้น ไถตัวกับพื้นพรมด้วยความสับสนสุดขีดเพราะถูกพรากจากจุดสุดยอดไป อดที่จะหลั่งข้างในกาเบรียลอย่างที่เขาหวัง แจ็กหอน นอนไม่อยู่สุขและทำท่าเหมือนจะลุกขึ้น

                “อย่าลุกขึ้นมาเชียว” กาเบรียลสั่ง พยายามเหยียดตัวยืน โอย ขาเขาเมื่อยไปหมดเพราะคุกเข่าเมื่อครู่นี้

                แจ็กดูลังเล อยากจะลุก อยากจะขึ้นคร่อมกาเบรียล อยากจะกระเด้าขาเขา– คุณเดาเอาสิว่าอย่างไหน

                “นอนลง” เขาสั่งอีกรอบ เสียงดุกว่าเก่า ดวงตาสีแดงวาวโรจน์

                แจ็กร้องหงิง หูพับไปกับศีรษะ แต่ก็ยอมนอนอยู่อย่างเดิม

                ด้านหนึ่งของกาเบรียล– ด้านที่ใจร้ายกว่าหน่อย ไม่ว่าจะเพราะเขาเป็นแวมไพร์หรือไม่ก็ตาม– อยากจะทิ้งแจ็กไว้อย่างนี้ ก็ ทำไมล่ะ เขาได้สนุกแล้วนี่ ที่เหลือแจ็กจะเป็นยังไงมันก็เรื่องของเขาใช่ไหม ทิ้งให้เขากระสับกระส่ายและกลายร่างเป็นมนุษย์ตอนเช้าด้วยความสับสน พบว่าตนเองถูกทิ้งให้เปลือยกายและตื่นตัว อารมณ์ ความอยาก ยังพุ่งพล่านในระบบ

                แต่อีกด้านหนึ่ง– ด้านที่ใจดีกว่าหน่อย ไม่ว่าจะเพราะเขาเคยเป็นมนุษย์หรือไม่ก็ตาม– มองน็อตอ้วน ๆ นั่นแล้วน้ำลายสอ ไม่ใช่ในแง่ของ ‘อยากได้มันมาไว้ในร่าง’ น้ำลายสอ เอาตามตรง เขาไม่ค่อยชอบน็อตกับแจ็ก มันทำให้เขาต้องนั่งว่าง ๆ อย่างน้อยครึ่งชั่วโมงอย่างต่ำ แถมทำให้ท้องของเขาป่องอย่างไม่น่าดูนัก และทำให้เขาอืด คลื่นไส้ อีกต่างหาก

                แต่ เขาอาจจะทำอย่างอื่นได้…

                “นิ่ง ๆ ” กาเบรียลพูดดัก แล้วลดตัวลงบนร่างแจ็กอีกครั้ง แต่กลับหัวกลับหางจากเมื่อครู่ ครั้งนี้ เขาทิ้งน้ำหนักทั้งตัวส่วนบนลงบนหน้าท้องแจ็ก สองแขนเท้ากับพื้นข้างลำตัว ใบหน้าหยุดอยู่ตรงน็อตอันแสนน่าประทับใจของเขาพอดี ก้นของกาเบรียลห่างจากจมูกเปียก ๆ ของแจ็กไปแค่ไม่กี่นิ้ว เขาเลียริมฝีปาก จากนั้นก็ยกศีรษะขึ้นหาส่วนหัวอวบอ้วนของแจ็ก รับมันเข้ามาในริมฝีปากอย่างง่ายดาย และผงกหัวลงอมที่เหลือภายในรวดเดียว ไม่ต้องการอากาศ = ไม่มีโอกาสสำลัก

                แจ็กหอนข้างหลังเขา สะบัดศีรษะและโหยหวน เพราะเขาได้รับสัมผัสนั้นกลับมาแล้ว ในที่สุด รูอุ่น ๆ ให้เขาเอา ไม่ว่ามันจะเป็นก้นกาเบรียลหรือช่องคอแคบ ๆ ของเขาก็ตาม แจ็กยาวจนสอดลึกเข้าไปเลยลิ้นไก่ และถ้ามีใครมาเห็นคอกาเบรียลตอนนี้ ก็คงจะเห็นมันนูนออก เขาพยายามเลียผิวเนื้อเท่าที่เขาหาได้ ซึ่งก็ไม่มากนักหรอก ส่วนใหญ่มันไปอยู่ในคอเขาหมด กาเบรียลคราง และแจ็กคงรู้สึกถึงความสั่นไหวเข้าไปถึงแก่น นั่น กับลิ้นชื้นที่โลมเลียเนื้อกระด้าง ทำให้แจ็ก.. หมดสภาพ

                เขาชอบใช้ปากให้คนรักมาตลอด แม้กระทั่งตอนเป็นมนุษย์ แต่ด้วยความสามารถใหม่ที่มากับความตาย มันยิ่งทำให้ทุกอย่างตื่นเต้นเร้าใจเข้าไปใหญ่ เขาสามารถกลืนแจ็กอย่างนี้ไว้ในคอได้โดยร่างกายไม่แม้แต่จะพยายามขย้อน มันช่าง…

                 “อื้อ!”

                ลิ้นยาวของแจ็กเลียผ่านร่องก้นกาเบรียล ปาดครั้งเดียวแต่ทำเอากาเบรียลเปียกชุ่มเป็นทางยาว เขาสะดุ้งจนเผลอคายแจ็กออกจากปาก ดวงตาเหลือกกลับขึ้นไปเฮือกหนึ่งขณะที่ไฟฟ้าสถิตทั่วร่าง มือของเขากำรอบน็อตแจ็กเป็นที่ยึดเหนี่ยว

                “จะ– แจ็ก..” แต่แจ็กไม่หยุด เขามูมมาม โลมเลียกาเบรียลด้วยความหิวโหย กระหาย ความนุ่มลื่นของลิ้นทำให้นิ้วเท้าของกาเบรียลคดงอ ลืมไปชั่วครู่ว่าเขากำลังจะทำอะไร อยู่ดี ๆ มันก็ยากที่จะคิด “หมาดื้อ..!”

                แต่แจ็กไม่ใช่หมาโง่ ๆ ออกจะฉลาดเกินตัวด้วยซ้ำ เขาน่ะ แล้วพอเห็นว่าอะไรที่กาเบรียลชอบ ต่อให้จะเป็นการชอบแบบที่สั่นคลอนเขาถึงแก่น– แจ็กก็ไม่หยุด ลิ้นทำความสะอาดกาเบรียลจากน้ำกามและเจลหล่อลื่น ชอนไชเข้ามาข้างใน

                 กาเบรียลสั่นศีรษะ– เรียกสติกลับมาหน่อยน่า– แล้วอมแจ็กกลับเข้าไปในปากอีกรอบ

                มันยากที่จะแยกสมาธิเมื่อคุณรู้สึกดีเสียจนทั้งร่างชักกระตุก เขารู้ว่าเขาจะต้องทำให้แจ็กเสร็จใส่ปากเขา แต่กาเบรียลดันเอาแต่เคลิ้มเพราะแจ็กพึ่งจะแทรกลิ้นเข้ามาข้างใน พระเจ้า พระเจ้า พระเจ้า– เขาอมไว้แค่ส่วนหัวของแจ็ก ลิ้นแนบไปกับเนื้อขยับไม่ถูก น้ำลายไหลเยิ้มและริมฝีปากเม้มค้างกับที่ น้ำตาตกจนทัศนียภาพตรงหน้าพร่ามัว

                งานนี้ กาเบรียลพลาดเองแหละ แจ็กถึงได้เลื่อนอุ้งมือขึ้นมาจับตรงไหล่แล้วกดเขา ลง ลง ลง

                กาเบรียลอ้าปากขึ้น จะร้องประท้วง แล้วทั้งน็อตนั่นก็หลุดเข้าไปในปากเขา

            ถ้ากาเบรียลไม่ใช่แวมไพร์ เขาคงสำลักหรือขาดอากาศหายใจอย่างแน่นอน แต่ ณ ตอนนี้ น็อตอวบอ้วนเติมเต็มปากจนแก้มบวม หนักอึ้งบนลิ้น ถูบนเพดานปาก– กาเบรียลยังตั้งตัวได้อยู่ แค่…ประหลาดใจมาก ๆ เพราะเขาไม่นึกว่าแจ็กจะน็อตเขาแบบนี้ ทำให้เขาขยับไม่ได้แม้แต่ศีรษะเพราะถ้าเขาขยับ กรามของเขาอาจจะเคลื่อน มันใหญ่ ใหญ่เกินไป และมันตรึงกาเบรียลลงจนจมูกของเขาจรดอยู่กับขนหมา มุมปากถูกยืดออกสุดจนตอนนี้มีความรู้สึกทั้งตึง ทั้งแน่น และออกจะเจ็บนิด ๆ –

                เขาพูดไม่ได้ ขยับไม่ได้ น้ำตาร่วงของจริงก็คราวนี้

                และ ณ ตอนนั้น แจ็กก็เริ่มหลั่ง

            สำเร็จความใคร่เพราะในที่สุดก็ได้น็อตกับ… สักอย่าง ได้ล็อกร่างเพื่อที่น้ำกามของเขาจะได้ไม่สูญเปล่า เสียประโยชน์ เขาถึงจุดสุดยอดออกมาเป็นแต่ละระลอก ยื่นยาวจนกาเบรียลนึกว่าจะเป็นชั่วนิรันดร์ เขาไม่ได้ลิ้มรสมันเลยด้วยซ้ำ หรือแม้กระทั่งได้กลิ่นมัน ทั้งหมดหลั่งลงท้องระหว่างที่เนื้อนุ่ม ๆ ของคอกาเบรียลรีดเขา ตอดรัดแจ็กแน่นไม่ให้พลาดแม้แต่หยดเดียว แจ็กไม่ขยับสะโพกตอบแล้วด้วยซ้ำ แค่กดกาเบรียลไว้ที่เดิมตรงหัวไหล่ขณะที่หายใจลิ้นห้อยเสียงดัง…

                และกาเบรียลทำได้แต่ กลืน กลืน กลืน เพราะว่าเขาพลาด หมดสภาพอย่างแท้จริง

 




 

                กาเบรียลนั่งอยู่บนเตียง– แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว– ตอนที่แจ็กตื่น แทบจะมองกลางวันจากกลางคืนไม่ถูกเพราะผ้าม่านที่บดบังไม่ให้แสงอาทิตย์ซึมผ่านเข้ามาในความมืดของห้องนอน เขาหาว บิดขี้เกียจ เนื้อตัวเหมือนจะปวดเมื่อยเพราะการกลายร่าง เขาหันมามองกาเบรียล เอียงคอสงสัยว่าทำไมคนรักแวมไพร์ของเขาถึงนั่งกุมแก้มด้วยสองมือและมีสีหน้าวิตก

                “…นายโอเคไหม?” แจ็กถาม

                “อั้นอิ้ดอ้าอามอันเอื้อน เอี้ยวอั้นเอี้ยว”

                “อะไรนะ?!”

               

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s