Inside and Out

Title: Inside and Out
Fandom: Overwatch (Video Game)
Pairings: Reaper | Gabriel Reyes/Soldier: 76 | Jack Morrison
Rating: E

Warning: Abuse, Violence, Cybernetics, Torture
Notes: มีงานที่เราไม่เคยลงบล็อกเยอะกว่าที่คาด

                มันคงมีช่วงเวลาในอดีตที่ แจ็ก มอร์ริสัน จะไม่ชื่นชอบการทำ.. แบบนี้ ในสมัยก่อน เขามองตนเองว่าสูงส่งกว่านี้มาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งในด้านศีลธรรม คิดว่ามีสีขาวและดำจัดแยกประเภทเรียบร้อยแล้ว คงไม่ลดตัวลงดิ่งมาสู่สิ่งแสนตกต่ำ แถมยังหยาบโลนอย่างการพบความใคร่ในความเจ็บปวดของผู้อื่น ไม่หรอก มันผิด แล้วก็เป็นบาป ของดิบที่อสูรในร่างไม่ชื่นชอบ

                แต่ถึงกระนั้น…

                เจ็ดสิบหกกระทืบลงบนกระดูกสันหลังของรีปเปอร์อีกครั้ง มองร่างของอีกฝ่าย– หลังจากที่เมื่อครู่นี้ กำลังพยายามยันตัวลุกขึ้นจากพื้น– ถูกเหยียบล่มสลายทะลายลงไปนอนกองไม่เป็นท่า เสียงร้องของรีปเปอร์นั้นดังเหมือนถูกลากออกมาจากลำคอ มีดขูดเส้นเสียงระหว่างเขาโอดครวญ แต่เจ็ดสิบหกก็ยังชอบมันอยู่ดี ความทุ้มแหบพร่าไม่ต่างจากดนตรีคลอข้างหู

                เหล็ก มีแต่เหล็กที่พยุงร่างรีปเปอร์ไว้ เป็นเกราะประคองหลังนูนขึ้นมาเหนือหนังของชุดที่สวม มันเป็นจุดที่เปราะบางเป็นพิเศษของเขา และในที่สุด หลังจากถูกพิชิตมาหลายต่อหลายครั้ง ถูกก้าวนำหน้าก่อนหนึ่งก้าวเสมอ เจ็ดสิบหกก็เจอจุดอ่อนของอีกฝ่ายบ้างเสียที แจ็ก มอร์ริสัน คงสู้อย่างขาวสะอาด คงจะไม่ใช้ข้อมูลนี้เพื่อเอาเปรียบคู่ต่อสู้หากไม่จำเป็น..

                เจ็ดสิบหก? เจ็ดสิบหกแค่อยากบีบคั้นเสียงนั้นออกจากเขาให้ได้

                ขออีกสักครั้ง

                เขาหย่อนตัวลงในท่านั่งยอง ๆ ข้างร่างล้มพับของรีปเปอร์ วางปืนไว้ไกลกว่าที่มือของอีกฝ่ายจะเอื้อมถึง มือว่างทั้งสองข้าง เขาจิกลงตรงเหล็กที่เป็นเกราะบนหลังรีปเปอร์ กระชากมันออกพร้อมเสียงป๊อป! รีปเปอร์ดิ้นพล่านอยู่ใต้ร่าง เจ็ดสิบหกเลยเปลี่ยนเป็นคุกเข่าลงทับขาเขาไว้ มองควันฉุยที่พวยพุ่งออกมาจากหลังรีปเปอร์ มองสายไฟที่อยู่ข้างใต้ฝาเหล็กปกปิด

                ไซเบอร์เนติกส์ ทั้งหมดเลย ที่ประกอบร่างรีปเปอร์เข้าด้วยกัน ข้อมูลสำคัญ

                เจ็ดสิบหกแสยะยิ้มใต้หน้ากาก ขอบคุณที่มันช่วยปกปิดไม่ให้คนเห็นว่าสีหน้าของเขาเป็นเช่นไร

                “เป็นแค่เครื่องจักร” นาไนต์ของเขา ไซเบอร์เนติกส์ของเขา “แต่ก็ยังทำตัวสูงส่งกว่าฉันนักหนา…”

                รีปเปอร์ทำท่าเหมือนจะสลายร่างเป็นควันหนี แต่บางอย่างหยุดเขาไว้ มือเจ็ดสิบหกล้วงเข้าไปในหลังเขากระมัง

                “นายบอกว่าฉันทำให้นายกลายเป็นสิ่งนี้ใช่ไหม หืม กาบี้?”

                เจ็ดสิบหกพันนิ้วกับสายสีฟ้าแดงที่พันกันมั่วในร่างรีปเปอร์ ฟังเสียงลมหายใจที่เริ่มติดขัดของเจ้าของร่าง

                “งั้นก็ให้ฉันเล่นสนุกกับของของฉันหน่อยนะ”

                เขากำสายไว้ให้มั่นในมือ แล้วกระชาก

            ผลที่ได้รับนั้นทันทีทันใด เสียงกรีดร้องเลยอย่างแรก หลักฐานว่ารีปเปอร์สามารถรู้สึกถึงทุกสิ่งที่เขากำลังทำ สัมผัสได้ถึงชิ้นส่วนหนึ่งของตนเองถูกกระชากขาด เจ็ดสิบหกมองสายไฟขาด ๆ ในมือ กระแสไฟฟ้าสถิตที่ลั่นเปรี๊ยะจากระบบที่ถูกทำลายในหลัง และควันดำคล้ายของรีปเปอร์ทะลักออกมาจากความไหม้ ร่างของรีปเปอร์หยุดนิ่ง ดิ้นขัดขืนต่อไม่ได้ เขาเสียการควบคุมไปเลยตั้งแต่ไหล่ลงมา เจ็ดสิบหกเลียริมฝีปาก ได้แต่สงสัยว่าตอนนี้สีหน้าของรีปเปอร์เป็นเช่นไร…

                เขายกเข่าขึ้น จับรีปเปอร์พลิกตัวนอนหงาย แกะหน้ากากนั่นออกได้ง่าย ๆ โดยไม่มีการขัดขืน โยนมันออกไปทิศทางเพื่อเผยให้เห็นสีหน้าถูกทำลายข้างใน รีปเปอร์อ้าปากพะงาบ ๆ พยายามสูดอากาศเข้าปอดพัง ๆ แล้วก็กลายเป็นว่าสำลักเลือดแทน เลือดกำเดาไหลลงคอ ออกปาก ตาของเขาเหลือกกลับจนเจ็ดสิบหกเห็นแต่สีขาว มันช่างวิเศษ วิเศษ..

                เจ็ดสิบหกไม่รู้เลยว่าเขาสามารถรู้สึกเช่นนี้ได้

                เหนือกว่าความตายจนแทบจะมัวเมาไปกับมัน

                “หยะ..” รีปเปอร์พยายามพูด น้ำลายไหลเยิ้มจากมุมปากเขา “หยุด…”

                โอ้ เจ็ดสิบหกรู้สึกถึงตนเองตื่นตัวเสียจนเป้ากางเกงคับแน่น ว้าว

            “แต่ฉันยังไม่อยากหยุดนี่ กาเบรียล”

                เจ็ดสิบหกเลื่อนสายตาลงจนเห็นเกราะที่เขาสวมหุ้มเท้าขึ้นมาถึงเข่า อีกหนึ่งจุดของร่างกายที่ไม่ปกปิดเพียงแค่หนัง อีกหนึ่งเหตุผลที่แจ็กชักจะสนใจว่ามันเป็นอีกหนึ่งจุดอ่อน อีกหนึ่งสิ่งที่เขาสามารถเล่นด้วยได้ และถ้าเขาสร้างสรรค์กว่านี้หน่อย มีเวลามากกว่านี้นิด เชื่อเถอะว่าหลังกับเข่ารีปเปอร์ไม่ใช่เพียงสองอย่างที่เขาอยากจะทำลาย เขาเองก็มีไอเดียอยู่เหมือนกัน

                เคยจินตนาการถึงมัน ยามดึกที่อยู่โดดเดี่ยวและไม่ยอมรับกับใครว่าเขามีความคิดมืดบอดเช่นนี้ ได้แต่เก็บมันไว้กับตนเองขณะที่เขาเหลือบมองสามีจากมุมหางตา ไม่รู้จะสารภาพยังไงดีว่า ที่รัก ฉันมีแฟนตาซีเกี่ยวกับการฉีกนายเป็นชิ้น ๆ เขาในตอนนั้นรักกาเบรียลเกินกว่าจะทำตามอารมณ์อยาก ถนอมเขาเกินกว่าจะเห็นกาเบรียลบาดเจ็บ แต่ในปัจจุบัน..

                เจ็ดสิบหกไม่มีความรักใดให้รีปเปอร์ และรีปเปอร์ก็มีเพียงแต่ความแค้นให้เขา มันยุติธรรมดี    

                “ฉันอยากจะเล่นกับนาย” เจ็ดสิบหกฮัม ลดมือลงถึงเข่ารีปเปอร์

                “ไม่..” เขาพูดได้แค่นั้น “ไม่…”

                เจ็ดสิบหกต้องหายใจเข้าทางปากเฮือกใหญ่ แทบจะครางออกไปเพราะกิริยาแสนสวยงาม “ใช่

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s