boys with bright eyes (have no soul) [1]

Title: boys with bright eyes (have no soul)
Fandom: Dream Daddy: A Dad Dating Simulator (Video Game)
Pairings: Robert Small/Joseph Christiansen
Rating: M

Warning: Implied Sexual Content, โรเบิร์ตโม้เรื่องแหยง ๆ นิดหนึ่ง, Infidelity, SPOILERS
Notes: *ถอนหายใจ*

                สเวทเตอร์ของโจเซฟเป็นสีฟ้าสดที่ดูไม่จืดบนสีผิวโรเบิร์ต ทำให้เขาดูป่วยยิ่งกว่าปกติ แต่อย่างน้อยมันก็อุ่น ปกป้องเขาจากลมเย็นเหนือเกลียวคลื่นที่ทำให้ขนแขนลุกซู่ ปกติ โรเบิร์ตคงจะไม่มีวันลืมแจ็กเก็ตหนังของตนเอง แต่ ปกติ เขาก็คงไม่ได้มานั่งอยู่บนเรือยอชท์แบบนี้เหมือนกัน ไม่ใช่ทุกวันที่คุณจะถูกเชิญขึ้นมาบนเรือ เซนท์ ปีเตอร์ สำหรับโอกาสพิเศษ ‘คุณพ่อพักผ่อน’ อ้างอิงตามประโยคของโจเซฟ วันสำหรับคุณพ่อ เพื่อพ่อ แค่เพื่อนด้วยกันเฉลิมฉลอง.. อย่างน้อยเขาก็ว่างั้น

                โรเบิร์ตจ้องภาพสะท้อนในแก้ววิสกี้ เห็นตนเองในเสื้อสีอุบาทว์จ้องกลับมา เขายักไหล่ พยายามให้เนื้อผ้าไหลขึ้นมาปิดเนื้อ อึ้งหน่อย ๆ ที่ขนาดของเสื้อใหญ่และหลวมไปอย่างน้อยหนึ่งไซส์ แขนเสื้อยาวหุ้มข้อนิ้วทำให้เขาจับแก้วลำบาก

                เพื่อน อาฮะ

                เพื่อน

                “ไม่เหมือนคุณเลยที่จะลืมแจ็กเก็ตคู่ใจ” เสียงของโจเซฟเรียกเขาให้เงยหน้าขึ้นมอง เกือบจะแปลกตาไปเลยเมื่ออีกฝ่ายไม่มีสเวทเตอร์ผูกรอบคอ แค่เสื้อโปโลสีชมพู รอยยิ้มบาดใจ และใบหน้าแบบแม่พิมพ์คุกกี้ “แกล้งลืมรึเปล่าครับ”

                “ฉันไม่เคยลืมอะไรสักอย่างในชีวิต” โรเบิร์ตตอบหน้าตาย

                “ได้โปรด โรเบิร์ต ถ้าคุณอยากได้เสื้อผม คุณก็แค่ต้องขอ”

                “บางทีฉันอาจจะแค่รำคาญที่นายผูกมันไว้รอบคอเปล่าประโยชน์” เขาเว้นช่วงระหว่างประโยคด้วยการยกวิสกี้ขึ้นกระดกอึกใหญ่ อะไรก็ตามกับโจเซฟมักจะ..ซับซ้อน และเขาไม่อยากจะสร่างเมา “บางทีฉันอาจจะอยากใช้มันผูกคอนาย”

                “อู้วว.. คิ้งกี้” โจเซฟยิ้มยิงฟันขาว “ถ้าคุณอยากทำ ผมยินดีสอนคุณสองสามเงื่อนที่ใช้ได้ผลชะงัด”

                โรเบิร์ตเลิกคิ้ว นี่เขาคิดไปเอง หรือว่ามันปากเก่งขึ้นเป็นเปอเซ็นต์ตามระยะห่างจากฝั่ง และจากเมีย

                “ถามจริง ๆ หรือแค่อยากจะโชว์ภูมิว่านายผูกเชือกเก่ง” เขาถาม

                “สักนิดจากคอลั่มเอ สักนิดจากคอลั่มบี” โจเซฟตอบ หัวเราะกลั้วประโยคไปด้วย

                เขาช่างเป็นคนที่.. น่าหมั่นไส้จริง ๆ เลยว่าไหม แค่รัศมีที่แผ่ออกมาจากร่างก็ทำให้โรเบิร์ตคลื่นไส้ หวานไปหน่อย แต่ถึงกระนั้น โรเบิร์ตก็ยังพบว่าตนเองพ่ายแพ้ให้แก่วิธีที่ดวงตาของโจเซฟอ่อนลง เจือจางใต้แสงตะวัน มือของเขานุ่มนวลเมื่อจับลงมาตรงหลังคอโรเบิร์ต ปลายนิ้วไล่กับขอบคอเสื้อสเวทเตอร์ สัญชาติญาณแรกของโรเบิร์ตบอกให้หนี ทั้งตัวหดเกร็งใต้สัมผัสของอีกฝ่าย มือของโจเซฟเป็นความเย็นประปรายบนผิวเนื้อ อ้อยอิ่งเหมือนจะไม่มีเป้าหมาย ในตอนแรก และโรเบิร์ต–

                เขายับยั้งไม่ให้ตนเองสร้างปฏิกิริยา “นี่เสื้อใหม่”

                “ซึ่ง…?” โรเบิร์ตชักสีหน้ารำคาญ

                โจเซฟยิ้มอ่อน นิ้วตวัดเจอกับป้ายยี่ห้อ “ปกติถ้าเป็นเสื้อของคริสผมต้องคอยตัดฉลากให้ตลอด เขารำคาญมัน..”

                โจเซฟแตะต้องเขาอย่างเปิดเผยแล้ว ตอนนี้ กางนิ้วจับตรงลำคอและไล่เลื่อนแทรกขึ้นมาตามเส้นผม โรเบิร์ตอยู่ห่างจากการเตะเขาตกเรือแค่สองวินาที แต่เขาก็หยุด เพราะ.. โจเซฟกำลังจับต้องเขา และจ้องมองโรเบิร์ตเหมือนเขาเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ คำเปรียบเปรยที่เหมาะ สำหรับชายในอาชีพเขา มองว่าโรเบิร์ตควรค่าแก่การบูชาและภาวนาให้

                เขายืนใกล้เสียด้วยสิ กับเก้าอี้ที่โรเบิร์ตนั่งอยู่ ไออุ่นจากร่างแผ่ซ่านมาถึงเขา

                คนอื่นไม่มีใครสังเกตเลย เป็นไปได้ยังไงนะ แม็ตมัวแต่ยุ่งอยู่กับการอ้วกให้อาหารปลาเพราะเมาเรือ ไบรอันกำลังอวดให้ฮิวโก้ฟังถึงเกรดของลูกตัวเอง (ไม่เคยหยุด หมอนั่น) ส่วนเครกติดกับดักอยู่ในบทสนทนาอันน่าอึดอัดกับเดเมี่ยนเพราะดันเผลอไปถามเขาถึงยุควิคตอเรี่ยน ไม่มีใครสังเกตว่าบางที บางที มันอาจจะไม่เหมาะสมสำหรับสามีที่จะแตะต้องเพื่อนชายเช่นนี้ นิ้วโป้งกดตรงใต้ใบหูขณะที่อีกนิ้วทั้งสี่โอบใบหน้าเขา ดันคางโรเบิร์ตขึ้นให้สบตา ฟ้า–เทาเหมือนมองผ่านกระจกด้าน

                “ผมเคยบอกรึเปล่า..” โจเซฟเลียริมฝีปาก “ว่าผม..”

                แต่เขาหยุดตัวเองเสียก่อน

                “ทุกคน!” เขาผละออกจากโรเบิร์ตโดยสมบูรณ์แบบ แยกตัวออกไปเหมือนเมื่อครู่นี้ไม่เคยสัมผัสกัน เขายกมือขึ้นสูงเหนือศีรษะ โบกแขนเรียกความสนใจจากคนบนเรือ “มาถ่ายรูปกันเถอะ! ผมจะเอาไปกล้องกับขาตั้งมา…”

                แล้วเขาก็หายไป ทิ้งโรเบิร์ตไว้บนเก้าอี้อาบแดดกับมือที่สั่นและใจเต้นตึก

                โรเบิร์ตยกวิสกี้ขึ้นดื่มจนหมดแก้ว กลืนน้ำแข็งลงคอไปด้วย เผื่อมันจะช่วยให้เขาหายเพ้อเจ้อซะบ้าง

 




 

                มันเริ่มต้นแบบนี้:

                โรเบิร์ตเป็นที่รู้จักในหลาย ๆ ด้าน ไอ้ขี้เมา? ชัวร์ ไอ้คนน่าสงสัย ไม่น่าไว้ใจ อันตราย? นั่นก็อีกสวน โคตรพ่อโคตรแม่จอมตอหลดตอแหลหาความจริงไม่ได้? เชิญ แต่อีกอย่างหนึ่งที่หลายคนรู้เกี่ยวกับเขา– เขาเชื่อมั่นในความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัด และเขาเสนอ– เนื่องจากหาคำที่ดีกว่านี้ไม่ได้– บริการของเขาให้พ่อหลายคนในเมเปิ้ลเบย์ (แม่ด้วย บางครั้ง แต่นั่นน้อยกว่าหน่อย) ไม่มีความรู้สึกใด ๆ มาเจือปน ไม่มีความรักความใคร่มาให้ยุ่งยาก แค่ความสัมพันธ์ทางเนื้อหนังเพื่อสนองตัณหา

                เพราะ.. ถึงแม้เขาจะเกลียดความใกล้ชิดทางอารมณ์กับมนุษย์ผู้อื่นแค่ไหน โรเบิร์ตปฏิเสธไม่ได้ว่าเขาต้องการความใกล้ชิดทางกายยิ่งกว่าชายคนไหน จำเป็นต้องมีร่างอุ่น ๆ ให้อยู่ด้วย เพื่อที่สมองของเขาจะได้ไม่ฟุ้งซ่านถึงอดีตอันดำมืดหรือเรื่องราวที่ไม่ควรนึกถึง เขาคิดถึงความสมบูรณ์แบบยามที่สิบนิ้วประสานเหมือนถูกสร้างเพื่อกันและกัน เขาโหยหาการถูกโอบกอด แผ่นอกแนบหลัง ฝ่ามือบนเอว เขาคิดถึงเสียงชีพจรของคนอื่น เสียงลมหายใจที่จะยืนยันว่าเขาไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกนี้

                เขาเสนอบริการของเขาให้ใครหลายคน เครก เพราะ เอาตามตรง หมอนั่นฟิตฉิบหาย (แต่แล้วก็โดนปฏิเสธแต่โดยดีเพราะหมอนั่นไม่อยากจะมีความสัมพันธ์กับใคร) และเขาเสนอมันให้.. โจเซฟ เพราะว่าเขา… โง่

                คิดเหตุผลอื่นไม่ออกจริง ๆ มันเป็นการพลาดพลั้งอย่างรุนแรงในการตัดสินใจ

                เขาไม่ต้องการความซับซ้อน เขาไม่ต้องการอารมณ์ ความรู้สึก สิ่งผูกมัด แต่เขาดั๊นเสนอหน้าเข้าหาชายที่แต่งงานแล้วราวกับตนเองกระหายถึงขั้นนั้น แทบจะมอบตนเองบนถาดเงินให้กับชายที่ทำงานใต้ชายคาโบสถ์นะ ให้ตายสิ– เพราะ.. เพราะเขาเห็นแมรี่ในคิมแอนด์จิมบ่อยจนผิดสังเกต? เพราะเขาเห็นว่าบางครั้ง โจเซฟดูเศร้า? ไม่มีเหตุผลไหนฟังขึ้นเลย

                แต่ จะทำไมล่ะ? ใช่ไหม? เกิด–ตาย ทำอะไรสักอย่างคั่นกลางก็ดี

                ใช่ว่าโรเบิร์ตจะสามารถทำให้ชีวิตเขาฉิบหายไปมากกว่านี้

                แล้วโจเซฟดันตกลงด้วยสิ นี่ล่ะประเด็น ปัญหามันไม่ได้เริ่มอยู่แค่ข้อเสนอของโรเบิร์ต แต่เป็นคำตกลงของโจเซฟ เรี่ยวแรงที่ผลักเขาผ่านประตูอย่างอุกอาจ ความแข็งแกร่งที่ยกโรเบิร์ตขึ้นจนเท้าลอยเหนือพื้นเพื่ออุ้มเขา ความกระหายในแววตาของชายที่ไม่น่าจะสามารถมีความต้องการประเภทนี้ใต้ผิว ตัณหา ราคะ ตั้งชื่อให้มันเถอะ โรเบิร์ตเห็นทุกอย่าง

                และเขาพบว่าต้องการ.. นี่ ริมฝีปากของโจเซฟที่ช่ำชองในการประทับตรา ระบายรอยแดงช้ำบนคอโรเบิร์ตจนมันทิ้งร่องรอยไปหลายวัน มือของเขาที่รู้จักความต้องการของผู้ชายด้วยกันจนน่าประหลาดใจ (ไม่ใช่ว่าเขามีภรรยารึยังไงนะ–) เขาก้าวร้าว ในบางครั้ง ออกจะรุนแรงไปหน่อย บางที แต่จังหวะสะโพกที่กระแทกเข้าหาร่างทำให้โรเบิร์ตรู้ตัวว่าเขายังหายใจ

                และมัน..ดี เขาต้องการมัน

                เขาต้องการมันและเขาจะได้มันมา

 




 

                “มือคุณสวยจัง” โจเซฟพึมพำ ไล่นิ้วโป้งบนหลังมือโรเบิร์ต

                โรเบิร์ตนอนคว่ำอยู่บนเตียง ผมของเขายุ่งไม่เป็นทรง แนบไปกับหมอน “นี่คือการล่อลวงให้ฉันชักว่าวให้นายรึเปล่า”

                อย่างน้อยโจเซฟก็ยังมียางอายมากพอที่จะช็อก อ้าปากค้างและตีหลังมือโรเบิร์ตด้วยความไม่ชอบใจ แต่ความอึ้งก็กลายเป็นความขบขันได้ไม่นาน เสียงหัวเราะที่ทำให้โรเบิร์ตอุ่นวาบในใจดังอยู่ตรงหน้า “คุณก็รู้ ผมไม่ใช่คนแบบนั้น”

                “ฉันไม่รู้หรอก ฉันแทบจะไม่รู้จักนาย” โรเบิร์ตหรี่ตา “หรือรู้จักใครเลย เอาเข้าจริงแล้ว”

                “อาจจะเป็นเวลาดีที่คุณควรเปิดใจให้ใครสักคน”

                “ขอผ่าน”

                “ถ้าผมต้องการอะไรจากคุณ ผมไม่ใช้การล่อลวงหรอก” โจเซฟพูด ออกจะดูภูมิใจด้วยนิด ๆ ในการสารภาพของเขา โรเบิร์ตคิดว่ามันเป็นอาการมัวเมาเมื่อมาจากการเข้าใจผิดว่าคุณรู้จักใครสักคนดี “ผมจะเอามันมาเลยจากคุณ”

                โรเบิร์ตขมวดคิ้ว “เรอะ คิดว่าฉันจะให้นายเอาไปง่าย ๆ เลย?”

                “ไม่ลองไม่รู้ครับ”

                “ลองดูสิ ไอ้หนู” เขาท้าทาย “แล้วแกจะโดนจ้วงไส้แตกก่อนที่จะได้กระพริบตา”

                โจเซฟชักสีหน้าเหยเก “คุณนี่ช่างขู่จัง”

                “ออกแนวคำสัญญามากกว่าคำขู่”

                “ร็อบ–”

                “อย่าเรียกฉันอย่างนั้น”

                “โรเบิร์ต” โจเซฟแก้ เขยิบตัวเข้ามาใกล้เขา “โรเบิร์ต โรเบิร์ต ผมจะทำยังไงกับคุณดีหนอ..”

                อีกอย่างหนึ่งที่โรเบิร์ตต้องมอบเครดิตให้เขา: โจเซฟจูบเก่งมาก เขานึกว่าไอ้รอยจูบประเภทที่ทำให้คุณยกขาขึ้นข้างหนึ่ง หรือมีผีเสื้อและนานาสัตว์กระพือปีกในท้องคุณ– เป็นแค่สิ่งในนิยายและภาพยนตร์ชั้นต่ำ แต่มันก็ได้รับพิสูจน์แล้วว่าเป็นของจริง โรเบิร์ตรู้สึก…หนุ่มขึ้น ยามที่เขาถูกโจเซฟจูบ หนุ่ม ดี๊ด๊า และจั๊กจี้หัวใจ พลังงานเป็นกระแสไฟสถิตใต้ผิว

                นิ้วของโจเซฟยังวนอยู่บนมือเขา จากหลังมือขึ้นไปถึงข้อนิ้ว “เคยคิดจะสักบ้างรึเปล่า”

                โรเบิร์ตมองสมอเรือที่สลักบนต้นแขนของอีกฝ่าย “ฉันเคยอยากสัก จนกระทั่งเพื่อนฉันไปสัก”

                ใส่เหยื่อ โยนเบ็ด ตกปลา “อ้าว เกิดอะไรขึ้น?”

                “เพื่อนฉัน ไมค์ เขาอยากจะสักมาตลอดเลย พออายุบรรลุนิติภาวะ เขาก็รีบหาเงินหาร้านเลยใช่ไหม เขาอยากจะได้ดาบท่อนใหญ่บนจู๋มัน” โรเบิร์ตเล่า เสียงของเขาเป็นมืออาชีพ เขาทำงานนี้มานาน “มันรู้ความเสี่ยง มันรู้ว่าจะต้องดูแลตัวเอง เตรียมตัวยังไง และไมค์– โอ้ ไมค์– เขาทนทานความเจ็บปวดได้มากกว่าใครเพื่อน เคยหักกระดูก เคยฉีกเส้นเอ็น”

                “โรเบิร์ต.. ผมไม่ชอบเรื่องนี้เลย..”

                “เขาคิดว่าเขาไหว” โรเบิร์ตตีหน้านิ่ง “และเขาก็ไหว รอยสักออกมาดูดีเกินใคร”

                โจเซฟดูโล่งใจ “โอ้..”

                “จนกระทั่งแผลเริ่มเน่า จู๋แม่งร่วงออกจากไข่ ดาบหักออกเป็นสองท่อน–”

                เขาโดนตีอีกรอบหนึ่ง “โรเบิร์ต!”

                “ฉันล้อเล่น ฉันล้อเล่น”

                “ผมรู้หรอกว่าคุณล้อเล่น! ไม่ได้ทำให้เรื่องสยองน้อยลงเลย!”

                “อยากให้ฉันชักดาบให้ไหม”

                “โรเบิร์ต”

                “ทำไม นายอยากให้ฉันสักเหรอ” โรเบิร์ตถามไปงั้น เขาคงไม่บ้าจี้ไปทำอะไรแบบนั้นเพียงเพราะความคิดเห็นคนอื่น แต่ เขาอยากรู้ว่าโจเซฟคิดยังไงกับมือแสนสวยของเขา “รูปอะไรดี? อย่าบอกฉันว่าไม้กางเขน เพราะฉัน–ไม่–สน–ใจ”

                “อะไรก็ได้ที่คุณต้องการ” โจเซฟตอบ

                “อะไรก็ได้? ถ้าเกิดวันนี้ฉันอยากได้รูปหนึ่ง พรุ่งนี้ฉันอยากได้อีกรูป ล่ะ”

                “งั้นคุณก็ควรสักอะไรที่มันจะเป็น..” โจเซฟหยุดขยับนิ้ว “เครื่องเตือนใจ”

                โรเบิร์ตไม่แน่ใจนักว่านั่นหมายความว่ายังไง และโจเซฟก็ไม่ได้อธิบายต่อ ขยับเข้ามาเพื่อช่วงชิงจูบอีกรอบจากเขา

 

TBC

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s