Strawberry Sweet

Title: Strawberry Sweet
Fandom: Overwatch (Video Game)
Pairings: Soldier: 76 | Jack Morrison/Reaper | Gabriel Reyes
Rating: E
Warning: Make up, Mentions of Crossdressing, Blowjob
Notes: ฟิคนี้เป็นรีเควสจากในเพจจ

แจ็กดูวิดีโอแต่งหน้ามาค่อนข้างเยอะ ตั้งแต่ก่อนที่เขาจะได้เจอกาเบรียลเสียอีก เปิดมันไว้ในโหมดไม่ระบุตัวตนและลดระดับเสียงลงแผ่วเบา เขาชอบมัน มันเหมือน.. เวทมนตร์ แปลงโฉมเป็นทุกสิ่งได้ภายในเวลาไม่กี่นาทีที่วิดีโอถูกตัดต่อให้สั้น ทุกอย่างดูซับซ้อน ใช่ แต่คนทำวิดีโอมีทริคให้มันดูง่าย มีความช่ำชองที่ทำให้คุณคิดว่า ถ้าคุณพยายาม คุณก็จะทำได้เช่นกัน สามารถเปลี่ยนเป็นคนใหม่และสร้างภาพลักษณ์แบบที่คุณต้องการจะเป็น ด้วยผลิตภัณฑ์ไม่กี่อย่างและเวลานิดหน่อย

แต่ถีงกระนั้น เขากลับกลัวที่จะยอมให้กาเบรียลแต่งหน้า เขารู้ว่าเขาต้องทำ สักวัน ไม่ช้าก็เร็ว ยอมรับตกลงจะให้กาเบรียลฝึกปรือและได้ขึ้นแสดงกับเขาสักวัน ยังไงแจ็กก็ต้องยอม แต่เขากลัว เขากลัวว่าตนเองจะดูเหมือนตัวตลก จะได้เป็นแค่ ‘ชายในชุดหญิง’ แบบที่สื่อชอบเอามาล้อเลียนและหัวเราะเยาะ เขารู้ว่ามันไม่มีอะไรผิดปกติหรือแปลกประหลาดเกี่ยวกับชายในชุดหญิง แต่เขาโตมากับบ้านที่หัวเก่าในย่านที่ไม่มีความอดทนให้แก่คนที่ต่างไปจากตนเอง เขาพยายามรื้อความคิดเก่า ๆ แล้วปรับตัวเป็นคนใหม่ ทุกวัน พัฒนาตนเองและลบล้างสิ่งที่ถูกปลูกฝังออกไป แต่มันก็ยังฝังใจ และแจ็กกลัว

กาเบรียลเองก็คงอ่านท่าทางของเขาออก ดวงตาหลับปี๋ มือจับเก้าอี้จนข้อนิ้วซีดขาว หลังตรงเป็นพลทหาร

แจ็กนึกว่าเขาจะรำคาญ แต่.. เสียงของเขาเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้นอกจากห่วง “ถ้านายไม่อยาก..”

“ฉันอยาก” แจ็กรีบสวน “แค่ประหม่า เท่านั้นเอง”

“ฉันไม่แต่งนายน่าเกลียดหรอก ให้เครดิตกันหน่อย นายก็เคยเห็นหน้าฉัน”

“ฉันรู้ว่านายเก่ง..”

แจ็กแค่.. เขาไม่แน่ใจว่าหน้าของเขาจะดูดีเมื่อถูกแต่ง ชัวร์ เขาอาจจะถูกมองว่าตนเองสำอางไปหน่อย เมื่อมาถึงเรื่องภาพลักษณ์ แล้วก็เคยถูกเรียกว่าน่ารักสองสามครั้ง แต่เขาก็ยังมีกรามใหญ่ที่ไม่น่าดู จมูกโด่งแหลม และแม้กระทั่งขากรรไกรก็ยังดูแกร่งแข็งกร้าว ใบหน้าของเขามีแต่ขอบคม รอยบุ๋มตรงคาง เคราบางยังถูกโกนไม่เกลี้ยง เขาไม่… เขาไม่สวย

“ฉันไม่สวย” แจ็กพึมพำออกไป ในที่สุด

กาเบรียลถอนหายใจ “งั้นเดี๋ยวฉันจะทำให้นายสวย”

เขาไปเอาความมั่นใจมาจากไหนเยอะแยะนะ?

“นั่งนิ่ง ๆ ก็พอ”

แจ็กคิดว่าเขารู้เรื่องการแต่งหน้า พอจะเดาได้ว่าแต่ละขั้นตอนคืออะไร แต่ถึงกระนั้น เขาก็ยังตื่นตาตื่นใจและตื่นเต้นไปกับทุกอย่างที่กาเบรียลทำ สัมผัสของแปรงบนใบหน้า แต่ละอย่างที่ปาดลงมาบนแก้มหรือกรีดมาตรงขอบตา กาเบรียลเก่งด้านนี้จริง ๆ คงทำมาตลอดทั้งอาชีพจนไม่มีความเคอะเขินอีกต่อไปแล้ว แจ็กคือกระดานภาพวาด และกาเบรียลเก่งกาจเมื่อมาถึงการระบายสี ช่ำชองเสียจริง ถูกของเขาที่แจ็กควรให้เครดิตเขามากกว่านี้ เชื่อมั่นหน่อยว่ามันจะออกมา..วิเศษ

ปกติ เขาเห็นเครื่องสำอางของกาเบรียลเป็นสีจัด ๆ แดงเหมือนเลือดกาหรือสีดำที่ขโมยมาจากยามราตรีเอง แต่ตอนนี้เขาเห็นชุดสีธรรมชาติที่ไม่ยักรู้ว่ากาเบรียลมี ชมพูกุหลาบ ฟ้าพาสเทล และกากเพชรที่ทำให้แจ็กรู้สึกจั๊กจี้ผิว เขามีขนตาปลอม ที่ดูสมจริงและไม่งอนยาวเกินจริงแบบที่กาเบรียลชอบใช้ และสีลิปสติก็ไม่ใช่สีจัดจ้านแบบที่คุณมักจะเห็นบนหน้ากาเบรียล แต่เป็นแค่ลิปกลอสบาง ๆ ที่เคลือบริมฝีปากแจ็กด้วยรสสตอเบอร์รี่ สีหวานของมันดูน่ารักน่าชังและไม่ทำให้แจ็กหวาดหวั่น

พอกาเบรียลหันกระจกให้ แจ็กหัวเราะ

กาเบรียลเบะปาก “มันก็ไมได้แย่ขนาดนั้น”

“ไม่ มันไม่ได้แย่..” แจ็กโบกมือปัด “ฉันแค่…”

รู้สึกว่าตนเองงี่เง่าแปลก ๆ กระมังที่มัวแต่กังวลอยู่ได้ตั้งนาน แล้วก็จั๊กจี้หน่อย ๆ ที่ได้เห็นตนเองแบบใหม่

มันต่างจากที่เขาจินตนาการไว้ แต่ก็ยัง..ดี

“เห็นได้ชัดว่าวันจริงเราต้องแต่งจัดกว่านี้หน่อย เราทำงานกลางคืน” กาเบรียลอธิบาย “แต่..ฉันไม่อยากให้นายหวาดกลัวหัวหดตั้งแต่ครั้งแรก เว้นเสียแต่ว่านายจะอยากได้ไอ้ลุคใส ๆ ไร้เดียงสานี่เป็นบทนาย”

แจ็กกัดกระพุ้งแก้ม แก้มที่ เขาต้องบรรยายก่อนว่า ถูกบรัชมาอย่างดี “ฉันยังไม่ได้คิดถึงเรื่องบทเลย..”

“รอฉันหาวิกให้นายก่อน” กาเบรียลลดกระจกลง “อยากเห็นไหมว่าตนเองหัวแดงแล้วจะเป็นยังไง?”

“ฉันว่าฉันผมทองอย่างนี้ล่ะดีแล้ว” แจ็กตอบ แล้วก็เห็นกาเบรียลขมวดคิ้ว “เอ่อ ไมได้เหรอ?”

“ไม่ มันก็ได้แหละ ฉันแค่นึกว่านายอยากจะเปลี่ยนตนเองแบบสุดโต่ง”

“เหมือนที่นายทำ?”

“ใช่”

เขานึกถึงครั้งแรกที่เห็นกาเบรียลแสดง ชุดลาเท็กซ์ ส้นสูงแหลมจนแทบจะเป็นเข็ม วิกผมหยิกยาว กาเบรียลเคยอธิบายให้เขาฟังว่ามันเป็นเพราะกาเบรียลจำเป็นต้องแยกตัวตนทั้งสองออกจากกันให้เด็ดขาด งานก็คืองาน ตัวเขาก็คือตัวเขา เพื่อที่จะได้อินกับบทบาทและสามารถใช้ชีวิตประจำวันทั่วไปโดยที่ไม่มีทั้งสองอย่างมาล้ำเส้นกั้น แต่..

“ฉันยังไม่กล้าลองอะไรที่ผาดโผนเกินไป” แจ็กตอบ “ตอนนี้ ฉันอยากได้อะไรที่มันใกล้เคียงตนเองที่สุด”

“อือฮึ บทบลอนด์โง่ต่อไปก็แล้วกัน”

“กาเบรียล..!”

“เราต้องเรียกนายว่าอะไรดี เจนดีไหม”

“เจนนิเฟอร์?”

“แหยะ”

เราสองคนใช้เวลาหลังจากนั้นพูดล้อเลียนกันและหัวเราะขำขันอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ท่ามกลางเครื่องสำอางที่กาเบรียลยังไม่ทันได้เก็บ แต่แจ็กแอบเห็นว่าสมาธิของกาเบรียล.. หลุดลอยไป สติไม่อยู่กับที่และไม่ตั้งใจฟังเท่าที่ควร เขาไม่ตบมุกไวแบบที่มักจะเป็นในปกติ ไม่มีการหยอดกลับทันทีเมื่อแจ็กเย้าแหย่ มันทำให้แจ็กชะงัก นั่นเขาจ้องอะไรของเขาอยู่น่ะ..

“มีอะไรติดหน้าฉันอยู่เหรอ” แจ็กถาม “…นอกจากเครื่องสำอาง”

“รู้ไหมฉันคิดอะไรอยู่” กาเบรียลถาม ยังคงจ้อง

“อะไร?”

กาเบรียลโน้มใบหน้าเข้ามากระซิบข้างหู “ริมฝีปากนายจะดูดีมากถ้าอมอยู่รอบ…”

แจ็กหน้าแดงแจ๋ และนั่นไม่เกี่ยวกับเครื่องสำอางแน่นอน

 




 

แจ็กเปลี่ยนลงมาคุกเข่ากับพื้น

กาเบรียลนั่งอยู่บนเก้าอี้โต๊ะเครื่องแป้ง แทน อ้าขาแยกออก ถอดกางเกงลงแค่นิดเดียว ลงมาตรงหน้าขา มอบพื้นที่ให้แจ็กแทรกตัวเข้าไป ยืนหน้าเข้าไปหา เขาตื่นตัวอยู่แล้ว ส่วนหัวเริ่มหลั่งหล่อลื่นถึงแม้จะแทบไม่โผล่จากหนังหุ้ม ดูดีไปหมดแม้กระทั่งตรงนี้เลยจริง ๆ แจ็กกลืนน้ำลายอึกใหญ่ มองกาเบรียลรูดตนเองขึ้นลงในกำปั้น มองความยาวของมันผลุบโผล่

กาเบรียลจัดแจงตนเองเสียดิบดีบนริมฝีปากล่างของเขา “เอาสิ”

แจ็กเม้มปากแล้วเผยอเปิดรับ– เพราะ– จะให้เขาทำอย่างอื่นได้ยังไงล่ะ?

เขายกมือขึ้นจับขากาเบรียลไว้ ค่อย ๆ อมทีละนิดอย่างระมัดระวัง แต่ละคืบแต่ละนิ้วทิ้งน้ำหนักลงบนลิ้นและถูเข้ากับเพดานปากเมื่อเขาขยับ กาเบรียลไม่ได้ยาวมาก ถ้าเทียบกับเขาแล้ว แต่เขาค่อนข้างจะหนา คับปากจนแจ็กคิดว่าตอนนี้แก้มกำลังป่อง มันใช้ความพยายามหลายรอบ การลอง–เลิกหลายครั้งเมื่อเขาผงกหัวขึ้นลง แต่เป้าหมายของเขาอยู่ไม่ไกล

ณ จุดนั้น ร่างกายของแจ็กเคยชินกับทุกอย่าง รสของผิวเนื้อ หรือการที่มีมันแหย่อยู่ตรงคอ เขาไม่สำลัก จมูกอาจจะถูเข้ากับไรขนหยิกเมื่อลดศีรษะลงจนสุด แต่มันก็ไม่ได้ทำให้เขาหายใจติดขัด แจ็กหายใจออกจากจมูกเป็นระยะ ลึก ยาว

และเมื่อเขาขยับออก… กาเบรียลไม่ได้เปียกชุ่มไปด้วยน้ำลายเท่านั้น แต่ด้วยลิปกลอส

            สีชมพู ใส เหนียว เปื้อนเป็นทางยาวตามการลากริมฝีปากของแจ็ก และเขาสามารถรับรสได้ถึงสตอเบอร์รี่ ขัดกับครีมอาบน้ำที่เป็นกลิ่นกายเฉพาะของกาเบรียลลิบลับ สีชมพูเปื้อนบนผิวน้ำตาล และเคลือบส่วนหัวแดงก่ำไปเลยล่ะเมื่อแจ็กลดหนังหุ้มออกแล้วตัดสินใจถูริมฝีปากลงบนส่วนหัวบวมเป่ง พรมจูบตามความยาวของกาเบรียลและโลมเลียเขาไปทั่ว

“แจ็ก–” กาเบรียลหายใจติดขัด “หรือจะให้ฉันเรียกว่าเจนดี?”

แจ็กรู้สึกได้เลยว่าตนเองกำลังเกิดอารมณ์ ตื่นตัวจนอึดอัดในกางเกง ให้ตาย…

เขารอไม่ไหวเลยที่จะได้วิก

รอไม่ไหวเลยที่จะได้ขึ้นแสดง

กาเบรียลใช้เวลานานในการสำเร็จความใคร่ แต่แจ็กไม่ถือสา ยินดีที่จะคุกเข่าอยู่ตรงนี้อีกนานถึงแม้ว่าขาจะเริ่มเมื่อย กรามจะเริ่มเหนื่อยเมื่อถูกอ้าออกนาน ๆ เขาชอบที่จะปรนเปรอกาเบรียล ฟังเสียงลมหายใจไม่สม่ำเสมอ เห็นขาอีกฝ่ายเกร็งแน่น เห็นเม็ดเหงื่อผุดบนผิว อกกระเพื่อมขึ้น ลง หรือมือที่กดท้ายทอยแจ็กลง ลง ลง กาเบรียลช่าง.. วิเศษ

เมื่อเขาถึงจุดสุดยอด เขาทำมันโดยเสียงครางลึกยาว หลั่งน้ำกามสีขาวมาปนเปื้อนกับลิปกลอสชีชมพู

เลอะเทอะบนเครื่องสำอาง ติดอยู่บนแก้มที่อุตส่าห์คอนทัวร์ เหนียวเหนอะบนขนตาปลอม

“สวย” กาเบรียลพึมพำ ปาดน้ำกามออกจากสีชาวบนชมพู “นายคือสิ่งที่สวยที่สุดเท่าที่ฉันเคยเห็น”

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s